Tibetan
ར་སྙིང་རྗེ་ནས་འཁོལ་དུ་མི་འཇུག་ཅིང༌། སྲོག་ཆགས་གཞན་དག་ལ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་སྙིང་རྗེར་བརྫུས་པའི་སེར་སྣའོ། །རང་དང་རང་གི་ཕྱོགས་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་ལ་བར་མ་ལ་སོགས་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལམ་ཕྲག་དོག་དང་ཉེའོ། །ཚོར་བ་ལུང་མ་བསྟན་ཕན་གནོད་ཀྱི་ཡུལ་གང་ཡང་མ་རིག་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་གཏི་མུག་གི་ཕྱོགས་དང་འབྲེལ་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྲིད་པར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཐར་པའི་ལམ་དང་མ་འབྲེལ་བ་སྟེ། སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སྙིང་པོ་མཆོག་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ། འདི་ལ་སེམས་ཡང་དག་པར་མ་བསྐྱེད། རྗེས་སུ་མ་བསྐྱེད་པའི་བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་བཞི་ནི་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་སྟེ། སྲིད་པར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའོ། །སེམས་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད། རྗེས་སུ་བསྐྱེད་པའི་བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་བཞི་ནི་ཚད་མེད་པ་བཞི་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དུ་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཐར་པའི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཚད་མེད་བཞི་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་པོ་ལའང་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་བུད་མེད་བུ་ཆུང་ཁུར་བས་ཆུ་བོ་གངྒཱ་བརྒལ་དུས་གཉིས་ཀ་གཅིག་ལ་གཅིག་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་མ་བཟོད་པའི་ངང་དུ་ཚེའི་དུས་བྱས་པས་ཚངས་པའི་གནས་ཐོབ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། སེམས་གསལ་གཅིག་སྐྱེས་འབྲས་བུ་གང༌། །ཚངས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པ་ལྟར། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕ་མ་བུ་ཚར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་གཞན་གྱིས་གཟིར་བའི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པས། །ཉེས་པ་རྣམ་པ་མང་ལ་རེག །ཅེས་པ་ལྟར་འདོད་པའི་སར་སྐྱེ་བ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་སམ། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་སྐྱེ་བ་སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར། མཛོད་ལས། ཁམས་གཉིས་ལས་སྐྱེས་སྲིད་འོད་ཆགས། །ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་གཞན་གསུམ་པོའང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ལས་མི་འདའ་སྟེ། སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཚད་མེད་བཞི་པོ་ནི་ཉན་རང་ལ་སོགས་པ་ལའང་མེད་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། འཇིག་རྟེན་བྱང་ཆུབ་རང་སངས་རྒྱས་པ་ཡི། །དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ལའང་བྱམས་པ་དེ་མེད་ན། །དེ་ལས་གཞན
Chinese
因此，不让慈悲变成愤怒，对其他众生与此相反，是伪装成慈悲的吝啬。对自身和自身一方的圆满，以及安乐幸福感到欢喜，观修时中间等等与此相反，则接近于傲慢或嫉妒。对于感受，既非预言也非有害之境，不了解的舍弃与愚痴的一方相关联。这些是显现于有为的因，与解脱之道无关。导师大悲尊在《精髓殊胜经》中说：“舍利子，在此，没有正确生起心，没有随后生起的慈爱、慈悲、欢喜和舍弃这四者，是梵天的四处住所，与显现有为相伴。正确生起心，随后生起的慈爱、慈悲、欢喜和舍弃这四者，是四无量，因为它们趋向于超越痛苦之路。”如此说。没有被解脱之心所摄持的四无量之外的梵天四处住所，也并非没有暂时的果报。过去，一位妇女抱着小孩渡过恒河时，两人都因彼此慈爱之心无法忍受而去世，据说因此获得了梵天之位。正如 导师寂天所说：“一心清明生何果，如梵天等即是彼。”如此说道。因此，对父母子女的慈爱等等是贪执。同样，被其他烦恼所折磨的慈悲等等，也如《经庄严论》所说：“与欲望的贪执相应，触及多种过患。”一样，在欲界产生是欲望的贪执，或者在上二界产生是存在的贪执之因。如《俱舍论》所说：“从二界生起，存在光贪执。”所表明的那样，其他三者也无法超越轮回之因，因为菩萨对众生的贪执与此相反。如此，如果连超世间的四无量在声闻、缘觉等等那里都没有，更何况是凡夫俗子的群体呢？如《经庄严论》所说：“世间菩提自佛陀，阿罗汉等亦无彼慈爱，何况其他。”
English
Therefore, not allowing compassion to turn into anger, and the opposite towards other beings, is miserliness disguised as compassion. Rejoicing in the perfection of oneself and one's own side, and in happiness and well-being, and the opposite of this during meditation, etc., is close to arrogance or jealousy. For feelings, neither prophetic nor harmful realms, the equanimity of not understanding is associated with the side of ignorance. These are the causes that manifest in conditioned existence, and are unrelated to the path of liberation. The Teacher, the Great Compassionate One, said in the Excellent Essence Sutra: "Shariputra, here, without properly generating the mind, the four—love, compassion, joy, and equanimity—that are not subsequently generated are the four abodes of Brahma, accompanied by manifest conditioned existence. Properly generating the mind, the four—love, compassion, joy, and equanimity—that are subsequently generated are the four immeasurables, because they tend towards the path of transcending suffering." So it is said. The four abodes of Brahma, which are other than the four immeasurables that are not grasped by the mind of liberation, are not without temporary results. In the past, when a woman was carrying a child across the Ganges River, both died because they could not bear the love for each other, and it is said that they attained the state of Brahma. As Master Shantideva said: "What result is born from a single clear mind? Like Brahma and so on, that is it." So it is said. Therefore, love for parents and children, etc., is attachment. Similarly, compassion, etc., tormented by other afflictions, is also as stated in the Ornament of the Sutras: "Being associated with the attachment of desire, it touches many faults." Likewise, being born in the desire realm is the attachment of desire, or being born in the two upper realms is the cause of the attachment of existence. As stated in the Treasury of Knowledge: "Born from the two realms, existence, light, attachment." As indicated, the other three also cannot transcend the cause of samsara, because the Bodhisattva's attachment to sentient beings is the opposite of this. Thus, if even the transcendent four immeasurables are not present in the Hearers, Solitary Realizers, etc., what need is there to mention the assembly of ordinary beings? As stated in the Ornament of the Sutras: "The worldly Bodhi, the self-Buddha, even the Arhats do not have that love, let alone others."
Tibetan
་ལ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་མ་ཡིན་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ན་ཞི་བའི་ལམ་ དང་འབྲེལ་བ་ཡི། །དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི། །རྣམ་པའི་བསྒོམ་ཚུལ་སྟོབས་སུ་གྱུར་པ་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བས། །ཁྱད་ཆོས་ལྡན་པའི་ཚད་མེད་བཞི་རུ་འདོད། །འདི་ལྟར་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་འཁོན་མེད་པའི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་ཤར་ཀྱང༌། དེ་ལ་བདེན་ཞེན་དང་དངོས་པོར་བལྟ་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་ལྡོག་པ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྩིས་ཟིན་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ནི་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་གི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་ཐབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ལ་དམིགས་པ་འབྱུང་སྟེ། ཞེས་དང༌། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྒོམ་པ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་གྲགས་པའི་ཆོས། །དེ་ལྟར་གྲུབ་ཅིང་བདེན་པ་མིན། །སྣ་ཚོགས་ཅིར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །དཔེར་ན་མིག་འཕྲུལ་རྣམ་པ་བཞིན། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ། །རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །ཤིན་ཏུ་མེད་པའང་མ་ཡིན་ ཏེ། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་རྒྱུ་འབྲས་བཞིན། །བདེན་པ་མ་གྲུབ་རྫུན་མི་ལྡོག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚད་མེད་བཞི་པོའང༌། བསྒོམ་ཚུལ་གོ་རིམ་ཅན་དང་ངེས་པ་མེད། །དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་སྐྱེ་བར་སླ་ལ་གཏད། །དེ་ལ་དཀྱུས་སུ་བཤད་པ་ནི་གོ་རིམ་གྱི་ངེས་པ་ཅན་ཏེ། །ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། དགའ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། སྔགས་སུ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྦྱར་ནས་གསུངས་པའང་བརྟག་གཉིས་ལས། དང་པོར་བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །གཉིས་པར་སྙིང་རྗེ་རྣམ་བསྒོམ་ཞིང༌། །གསུམ་པར་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་དང༌། །ཀུན་གྱི་མཐར་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །ཞེས་སོ། །ངེས་པ་མེད་པ་ནི་དབུ་མ་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སྐྱེ་སླ་བ་ལ་དམིགས་པ་བཏང་སྙོམས་ཐོག་མར་འདོན་པའི་རིམ་པའང་ཡོད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་བསལ་ཏེ་སེམས་སྙོམས་པ་ཉིད་སྔོན་དུ་
Chinese
还用说什么呢？ 怎么会不是超越世间的呢？ 是这样说的。 那么，与超越世间的道相关联的是什么呢？ 在这里，与寂静之道 相关联的，所缘的对境是所有众生。 显现而无自性的法性，从成为力量的观修方式中，成为生起两种菩提心的因，因此，认为是具有特点的四无量。 这样，虽然对境的行相显现为对所有众生没有亲疏的慈爱等四种，但是，与执着为真实和视为实有的相状相反，安立为显现而无自性的法性，如幻术般的，是生起两种菩提心的因。 世尊说，菩提是虚空的体性。 因此，在如实见到自心之后，以方便缘于所有众生的心。 这样说道。 导师勇士的《真实菩提心修法宝灯论》中说： 怎样显现和听闻的法， 并非如是成立和真实。 因为会变成各种各样， 例如幻术的形象。 无自性如同虚空， 因为仅仅是从缘起产生。 也不是完全没有， 例如梦中的因果。 真实不成立，虚假不退还。 是这样说的。 像那样的四无量， 观修方式没有固定的顺序。 专注于容易生起的对境。 其中，通常的说法是有固定的顺序。 《中观宝鬘论》中说： 善现，菩萨摩诃萨应当修习大慈、大悲、大喜、大舍。 这样说道。 密咒中与本尊的如是性相结合而说的，也在《二观察续》中说： 首先应当修习慈爱， 其次修习悲悯， 第三修习喜乐， 最后是舍。 这样说道。 没有固定顺序的是，追随《中观庄严论》等，也有首先发出舍心，专注于容易生起的对境的次第。 首先消除对所有众生的贪恋和嗔恨，使心平等。
English
What need is there to say? How could it not be beyond the world? So it is said. Then, what is related to the path that transcends the world? Here, the path of peace is related to it. The object of focus is all sentient beings. From the manner of meditation that becomes powerful from the nature of phenomena that appears but has no inherent existence, it becomes the cause for the arising of two bodhicittas. Therefore, it is considered to be the four immeasurables with special characteristics. Thus, although the aspect of the object appears as the four, such as love without partiality towards all sentient beings, it is the nature of phenomena that appears but has no inherent existence, like an illusion, that is the cause for the arising of two bodhicittas, reversing from the characteristics of clinging to truth and viewing as real. The Bhagavan said that enlightenment is the nature of space. Therefore, after seeing one's own mind as it truly is, one focuses on the minds of all sentient beings through skillful means. So it is said. In the "Precious Lamp on Meditating on the Ultimate Bodhicitta" by the Teacher Hero, it says: How the phenomena that appear and are heard, are not established and true as such. Because they change in various ways, like the forms of a magic trick. Without essence, like the sky, because they arise only from interdependence. They are also not completely non-existent, like cause and effect in a dream. Truth is not established, falsehood does not revert. So it is said. Such four immeasurables also do not have a fixed order of meditation. Focus on the object that is easy to arise. The usual explanation is that there is a fixed order. In the Intermediate Mother, it says: Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva should meditate on great love, great compassion, great joy, and great equanimity. So it is said. In the mantra, it is also said in the Two Examinations Tantra, combining with the suchness of the deity: First, one should meditate on love. Second, one should meditate on compassion. Third, one should meditate on joy. And at the end of all is equanimity. So it is said. That which is not fixed is that following the Ornament of the Middle Way, etc., there is also a sequence of first issuing equanimity, focusing on the object that is easy to arise. First, eliminate attachment and anger towards all sentient beings, and make the mind equal.