Tibetan
དུ་ཕན་པ་མཆོག །གནོད་པའམ་བར་མ་རིགས་པ་མིན། །ཞེས་པས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཕན་མི་འདོགས་གནོད་མི་བྱེད་པའི་བར་མར་འདུག་པ་མ་ ཡིན་པར། ཕན་པ་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པར་བཏང་སྙོམས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་གྱིས་ཆགས་སྡང་གི་ཕྱོགས་སུ་སེམས་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བས། བློ་ལས་སུ་རུང་བ་མཐར་ཐུག་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མེད་བཞི་པོའང་ཡུལ་སོ་སོར་ཕྱེ་ན་རིམ་ཅན་དུ་བསྒོམ་པ་ནི། ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་བའི་ལུགས་ཡིན་པས་མྱོང་བ་ཐོན་པ་ལ་གནད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། རྣམ་པ་སྤྱི་ལ་དམིགས་ནས་རྒྱས་འདེབས་པ་ནི། ས་ཚོད་ཆེ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་དོན་ལ་གཅིག་ལའང་ངེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་བྱིས་པའི་མདུན་དུ་ཟ་འོག་ཁ་ཕྱེ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་ས་སྡེ་ལས། སེམས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚད་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་སྐྱེ་སྟེ། ཞེས་པ་ལྟར་དམིགས་ཡུལ་འགྲོ་བ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་རེ་རེ་ནས་མྱོང་བ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པར་བྱས་པས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་ཞིང་བསམ་པ་བཟང་པོ་དེ་ལས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་ལ། རྗེས་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ སེམས་ཅན་དང༌། སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་དམིགས་པ་ལ་བདག་ཏུ་བལྟ་པ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང༌། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། གསོག་དང༌། གསོབ་དང༌། ཡ་མ་བརླ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དྲན་པར་བྱས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་མདོ་ལས། མི་རྟོག་པ་དང་མི་དམིགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ཡོད་དོ། །ད་ནི་ཚད་མེད་བཞིའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་སྤོང་བར་སྟོན་པ་ནི། འདོད་པའི་བྱམས་པ་སེར་སྣའི་སྙིང་རྗེ་དང༌། །ང་རྒྱལ་དགའ་བ་གཏི་མུག་བཏང་སྙོམས་དང༌། །ཐར་པའི་ལམ་མིན་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞིའི། །ཕྱོགས་དང་ཉེ་བ་དམིགས་བཅས་རྣམ་པར་སྤངས། །དེ་ལ་སེམས་ཡང་དག་པར་མ་བསྐྱེད་ཅིང༌། །ཐར་པ་འདོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཟིན། །བློའི་རྣམ་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་འབའ་ཞིག་གིས་རང་གི་བུ་དང༌། ཉེ་དུ་མཛའ་བཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་བྱམས་ཤིང་གཞན་ལ་ཅང་མི་སེམས་པ་ནི་རྣམ་པ་བྱམས་པར་ཤར་ཀྱང་ངོ་བོ་འདོད་ཆགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་བདག་གིར་བཟུང་བའི་རྟ་དང༌། མ་ཧེ་དང༌། བ་གླང་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་སྙིང་རྗེ་ནས་འཁོལ་དུ་མི་འཇུག་ཅིང༌། སྲོག་ཆགས་གཞན་དག་ལ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་སྙིང་རྗེར་བརྫུས་པའི་སེར་སྣའོ། །རང་དང་རང་གི་ཕྱོགས་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་ལ་བར་མ་ལ་སོགས་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལམ་ཕྲག་དོག་དང་ཉེའོ། །ཚོར་བ་ལུང་མ་བསྟན་ཕན་གནོད་ཀྱི་ཡུལ་གང་ཡང་མ་རིག་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་གཏི་མུག་གི་ཕྱོགས་དང་འབྲེལ་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྲིད་པར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཐར་པའི་ལམ་དང་མ་འབྲེལ་བ་སྟེ། སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སྙིང་པོ་མཆོག་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ། འདི་ལ་སེམས་ཡང་དག་པར་མ་བསྐྱེད། རྗེས་སུ་མ་བསྐྱེད་པའི་བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་བཞི་ནི་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་སྟེ། སྲིད་པར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའོ། །སེམས་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད། རྗེས་སུ་བསྐྱེད་པའི་བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་བཞི་ནི་ཚད་མེད་པ་བཞི་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དུ་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཐར་པའི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཚད་མེད་བཞི་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་པོ་ལའང་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་བུད་མེད་བུ་ཆུང་ཁུར་བས་ཆུ་བོ་གངྒཱ་བརྒལ་དུས་གཉིས་ཀ་གཅིག་ལ་གཅིག་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་མ་བཟོད་པའི་ངང་དུ་ཚེའི་དུས་བྱས་པས་ཚངས་པའི་གནས་ཐོབ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། སེམས་གསལ་གཅིག་སྐྱེས་འབྲས་བུ་གང༌། །ཚངས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པ་ལྟར། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕ་མ་བུ་ཚར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་གཞན་གྱིས་གཟིར་བའི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པས། །ཉེས་པ་རྣམ་པ་མང་ལ་རེག །ཅེས་པ་ལྟར་འདོད་པའི་སར་སྐྱེ་བ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་སམ། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་སྐྱེ་བ་སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར། མཛོད་ལས། ཁམས་གཉིས་ལས་སྐྱེས་སྲིད་འོད་ཆགས། །ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་གཞན་གསུམ་པོའང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ལས་མི་འདའ་སྟེ། སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཚད་མེད་བཞི་པོ་ནི་ཉན་རང་ལ་སོགས་པ་ལའང་མེད་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། མདོ་སྡེ་
Chinese
是极大的利益。不是损害或中等。因此，舍的自性不是处于不增益也不损害的中间状态，而是对于唯一成办利益的对境，没有亲疏地舍弃。如此修习的利益是，心不向贪嗔的方向散乱，智慧堪能，最终证悟一切法平等性的方式。《智慧光明庄严经》中说：一切法的自性，凡是无所缘，那就是平等性。如此，四无量也各自区分对境而次第修习，是随顺《法蕴论》的宗规，对于生起体验极为重要。如果缘于总相而广为开展，虽然看似范围广大，但实际上对任何一个都不能生起定解，就像在孩童面前打开绸缎一样。因此，《摄事分》中说：依于有情和法性，生起有缘和无缘的四无量。如是，对于所缘有情，从每一个所缘的行相上，使体验极为稳固，成为在相续中生起二菩提心的因，并且从善妙的意乐中，广大地增长福德资粮。之后所应修习的对境有情，以及修习的所缘，对于一切执著为自我的，都观为如幻如梦。忆念如聚沫，如浮泡，如阳焰，自性清净的法性，从而圆满智慧资粮。《圣无垢称经》中说：不思议和无所缘即是菩提。等等，内容非常广博。现在宣说舍弃四无量的相违品，四梵住。贪欲的慈爱，悭吝的悲悯，我慢的喜悦，愚痴的舍，不是解脱道，与四梵住相近，有执著而完全舍弃。对此，没有如理生起心，也没有被希求解脱的心所摄持，只是以虚假的心的行相，慈爱自己的儿子、亲友、朋友等，而不顾及他人，这虽然显现为慈爱，但实际上。
English
Is the supreme benefit. It is not harm or intermediate. Therefore, the characteristic of equanimity is not to be in an intermediate state of neither benefiting nor harming, but to be equanimous without near or far to the object of accomplishing only benefit. The benefit of meditating in this way is that the mind does not scatter in the direction of attachment and aversion, the wisdom becomes workable, and ultimately the way to realize the equality of all dharmas. In the Sutra of the Ornament of Wisdom Light, it says: The characteristic of all dharmas, whatever is without an object of focus, that is equality. Thus, the four immeasurables are also cultivated in sequence by separating the objects, which is the tradition that follows the Abhidharma Pitaka, and it is extremely important for the arising of experience. If one expands by focusing on the general aspect, although it seems like a large scope, in reality, one does not generate certainty about any one of them, like opening a brocade in front of a child. Therefore, in the Samgrahani, it says: Based on sentient beings and the nature of reality, the four immeasurables with and without focus arise. Thus, for the object of focus, sentient beings, from each aspect of the object of focus, make the experience extremely stable, which becomes the cause for the arising of the two bodhicittas in the continuum, and from that excellent intention, the accumulation of merit increases greatly. The object to be meditated on afterwards is sentient beings, and the object of meditation, all those who cling to self, are seen as illusion and dreamlike. Remembering the nature of reality, which is like foam, like bubbles, like mirages, and is naturally pure, thereby perfecting the accumulation of wisdom. In the Holy Vimalakirti Sutra, it says: Non-conceptualization and non-focus are enlightenment. And so on, there is a great deal of content. Now, to show the abandonment of the opposing aspects of the four immeasurables, the four Brahma abodes: Loving-kindness with desire, compassion with stinginess, joy with pride, equanimity with ignorance, are not the path to liberation, close to the four Brahma abodes, with attachment, completely abandon. To this, without properly generating the mind, and without being seized by the mind that desires liberation, only with the appearance of a false mind, loving one's own son, relatives, friends, etc., and not caring about others, although this appears as loving-kindness, in reality.
Chinese
愚昧是贪著之本。同样，对于自己拥有的马、水牛、牛等，由于怜悯而不让他们劳作，而对其他众生则相反，这是伪装成怜悯的吝啬。对于自己和自己一方的圆满、安乐和幸福感到欢喜，以及修习中间者等等，与此相反的是傲慢或嫉妒。对于感受，对于未被说明的无益无害之境一无所知的舍，与愚痴有关联。这些是显现存在的因，与解脱之道无关。导师大悲者在《殊胜心要》中说：舍利子，于此，未生起、未随之生起的慈爱、怜悯、欢喜和舍四者，是梵天之四住处，是与显现存在相伴的。生起、随之生起的慈爱、怜悯、欢喜和舍四者，是四无量，因为它们是趋向于寂灭之道的。如是说。未被解脱之心所摄持的四无量之外的梵天四住处，并非没有暂时的果报。例如，以前一位妇女抱着小孩渡过恒河时，两人都因彼此慈爱之心难以忍受而去世，据说因此获得了梵天之位。 学师寂天说： 心明一念生，果报为何如？ 梵天等即是。 如是说。因此，对于父母子女的慈爱等是贪著。同样，被其他烦恼所折磨的怜悯等，也如《经庄严论》所说： 具有欲望之贪者，触及众多过失。 如是，在欲界出生是欲望之贪，或者在上二界出生是存在之贪的原因。《俱舍论》中说： 从二界生起，存在光辉贪。 以此为例，其他三者也无法超越轮回之因，因为菩萨对众生的贪著是与此相反的。像这样，如果连超世间的四无量在声闻、独觉等处都没有，更何况是凡夫俗子的群体呢？《经部》
English
Ignorance is the root of attachment. Similarly, not allowing one's own horses, buffaloes, cows, etc., to work due to compassion, while doing the opposite to other sentient beings, is miserliness disguised as compassion. Rejoicing in the perfection, peace, and happiness of oneself and one's own side, and practicing equanimity, etc., the opposite of this is pride or jealousy. Equanimity, which is ignorance of any undesignated beneficial or harmful state of feeling, is related to the side of ignorance. These are the cause of manifesting existence and are unrelated to the path of liberation. The Teacher, the Great Compassionate One, said in the Excellent Essence of the Heart: Shariputra, here, the four immeasurables of love, compassion, joy, and equanimity that have not arisen or followed are the four abodes of Brahma, which are accompanied by the manifestation of existence. The four immeasurables of love, compassion, joy, and equanimity that have arisen and followed are the four immeasurables because they lead to the path of nirvana. So it is said. The four abodes of Brahma, which are other than the four immeasurables not grasped by the mind of liberation, are not without temporary fruits. For example, when a woman carrying a small child crossed the Ganges River, both died because they could not bear the love for each other, and it is said that they attained the state of Brahma. Teacher Shantideva said: What is the result of a single clear thought arising? It is like Brahma and others. So it is said. Therefore, love for parents and children, etc., is attachment. Similarly, compassion, etc., tormented by other afflictions, is also as stated in the Ornament of the Sutras: Possessing desire's attachment, Touches many faults. Thus, being born in the desire realm is the attachment of desire, or being born in the two upper realms is the cause of the attachment of existence. In the Treasury of Knowledge, it is said: Born from the two realms, existence, radiant attachment. As an example, the other three also do not transcend the cause of samsara, because the bodhisattva's attachment to sentient beings is the opposite of this. In this way, if even the four transcendent immeasurables are not present in the Shravakas, Pratyekabuddhas, etc., what need is there to mention the assembly of ordinary people? The Sutra