Tibetan
རྒྱན་ལས། འཇིག་རྟེན་བྱང་ཆུབ་རང་སངས་རྒྱས་པ་ཡི། །དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ལའང་བྱམས་པ་དེ་མེད་ན། །དེ་ལས་གཞན་ལ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་མ་ཡིན་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ན་ཞི་བའི་ལམ་ དང་འབྲེལ་བ་ཡི། །དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི། །རྣམ་པའི་བསྒོམ་ཚུལ་སྟོབས་སུ་གྱུར་པ་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བས། །ཁྱད་ཆོས་ལྡན་པའི་ཚད་མེད་བཞི་རུ་འདོད། །འདི་ལྟར་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་འཁོན་མེད་པའི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་ཤར་ཀྱང༌། དེ་ལ་བདེན་ཞེན་དང་དངོས་པོར་བལྟ་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་ལྡོག་པ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྩིས་ཟིན་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ནི་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་གི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་ཐབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ལ་དམིགས་པ་འབྱུང་སྟེ། ཞེས་དང༌། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྒོམ་པ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་གྲགས་པའི་ཆོས། །དེ་ལྟར་གྲུབ་ཅིང་བདེན་པ་མིན། །སྣ་ཚོགས་ཅིར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །དཔེར་ན་མིག་འཕྲུལ་རྣམ་པ་བཞིན། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ། །རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །ཤིན་ཏུ་མེད་པའང་མ་ཡིན་ ཏེ། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་རྒྱུ་འབྲས་བཞིན། །བདེན་པ་མ་གྲུབ་རྫུན་མི་ལྡོག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚད་མེད་བཞི་པོའང༌། བསྒོམ་ཚུལ་གོ་རིམ་ཅན་དང་ངེས་པ་མེད། །དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་སྐྱེ་བར་སླ་ལ་གཏད། །དེ་ལ་དཀྱུས་སུ་བཤད་པ་ནི་གོ་རིམ་གྱི་ངེས་པ་ཅན་ཏེ། །ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། དགའ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། སྔགས་སུ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྦྱར་ནས་གསུངས་པའང་བརྟག་གཉིས་ལས། དང་པོར་བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །གཉིས་པར་སྙིང་རྗེ་རྣམ་བསྒོམ་ཞིང༌། །གསུམ་པར་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་དང༌། །ཀུན་གྱི་མཐར་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །ཞེས་སོ། །ངེས་པ་མེད་པ་ནི་དབུ་མ་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སྐྱེ་སླ་བ་ལ་དམིགས་པ་བཏང་སྙོམས་ཐོག་མར་འདོན་པའི་རིམ
Chinese
在《庄严经论》中说：对于那些证得菩提、成为独觉佛的阿罗汉，如果连慈爱都没有，那还用说对其他人呢？如果不是超越世间，又怎么会改变呢？因此，与超越世间的道相关联的是什么呢？ 这与寂静之道相关联，所缘境是所有的众生，显现而无自性的法性，从这种观修方式的力量中，生起两种菩提心，因此被认为是具有特殊性质的四无量心。像这样，所缘的行相显现为对所有众生没有怨恨的慈爱等四种，但与执着实有和视为实物的特征相反，认识到显现而无自性的法性，如幻如化的计算，是生起两种菩提心的原因。世尊说，菩提的自性如同虚空。因此，在如实见到自己的心之后，通过方便，就能缘于一切众生的心。正如导师英雄在《胜义菩提心修法宝灯论》中所说： “如何显现和流传的法，并非如其成立和真实。 因为会变成各种各样的东西，例如眼花缭乱的景象。 本体无有如同虚空，因为仅仅是从缘起中产生。 也不是完全没有，例如梦中的因果。 真实不成立，虚假不退却。” 像这样的四无量心，观修方式既可以有次第，也可以没有次第。专注于容易生起的所缘境。其中，按顺序详细解释的是有次第的。在《中观母经》中说：善现，菩萨摩诃萨应当修习大慈、大悲、大喜、大舍。在密法中，与本尊的真实性相结合而宣说的，也在《二观察续》中说：首先应当修习慈爱，其次修习悲悯，第三修习喜乐，最后是舍。没有次第的是，追随《中观庄严论》等，专注于容易生起的，首先取出舍的次第。
English
In the Ornament (Mahāyānālaṃkāra), it says: If even those Arhats who attain enlightenment and become Pratyekabuddhas do not have that loving-kindness, what need is there to mention others? How could it not change if it were not beyond the world? Therefore, what is associated with the path that transcends the world? This is associated with the path of peace. The object of focus is all sentient beings. From the power of the method of meditating on the nature of phenomena, which appears but is without inherent existence, arises the cause for the generation of the two Bodhicittas. Therefore, it is considered to be the four immeasurables with special characteristics. In this way, although the aspect of the object appears as the four, such as loving-kindness without hostility towards all sentient beings, the recognition that it is the nature of phenomena that appears but is without inherent existence, like an illusion, which is the opposite of the characteristic of clinging to truth and viewing it as a real thing, is the cause for the generation of the two Bodhicittas. The Blessed One said that enlightenment is because of the nature of space. Therefore, after seeing one's own mind as it truly is, one can then focus on the minds of all sentient beings through skillful means. As the teacher Hero says in "The Precious Lamp for Meditating on the Ultimate Bodhicitta": "How phenomena appear and are known, Are not established and true as such. Because they change into various things, Like the appearance of a magical illusion. Devoid of essence, like the sky, Because they arise only from interdependence. They are also not completely non-existent, Like the cause and effect in a dream. Truth is not established, falsehood does not recede." Even these four immeasurables can be meditated upon with or without a specific order. Focus on the object that is easy to generate. The detailed explanation in order is that there is a definite order. In the Intermediate Mother Sutra, it says: "Subhuti, a Bodhisattva Mahasattva should meditate on great loving-kindness, great compassion, great joy, and great equanimity." In the Mantrayana, it is also said in the Two Examinations Tantra, in conjunction with the suchness of the deity: "First, one should meditate on loving-kindness. Second, one should meditate on compassion. Third, one should meditate on joy. Finally, equanimity for all." That which is without a fixed order follows the Ornament of the Middle Way and focuses on what is easy to generate, taking equanimity as the first step.
Tibetan
་པའང་ཡོད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་བསལ་ཏེ་སེམས་སྙོམས་པ་ཉིད་སྔོན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་སླད་དུའོ། །དེ་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྒོམ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ཡང་ཐོག་མར་ཚད་མེད་བློ། །བཏང་སྙོམས་ས་གཞི་ལེགས་བརྡལ་ལ། ། བྱམས་པའི་ཆུ་བོས་རྣམ་བཅུས་ནས། །རབ་ཏུ་དགའ་བས་རྣལ་འབྱོར་པས། །སྙིང་རྗེའི་ས་བོན་ལེགས་པར་གདབ། །ཅེས་བཤད་པས་གང་སྐྱེ་སླ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །སྦྱར་དུ་རུང་བའི་ཤེས་བྱེད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། །ཚད་མེད་པ་འདི་དག་ཀྱང་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནོ། །བཞི་པོའི་ཚད་ཉིད་ལུང་སྟོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ། །རང་རང་གི་ཡུལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་དང༌། མ་བསྒོམས་པའི་ཉེས་དམིགས་གོམས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང༌། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱམས་པ་སྟེ། །རྒྱུ་དང་བཤེས་གཉེན་རང་བཞིན་ལས། །བློ་དང་ལྡན་པའི་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ། །ཞེས་དང༌། ཁྱད་པར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལྟར་འབྲེལ་བའི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་འདི་དག་ནི་འཁོར་བའི་དུས་ན་བདག་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོས་བསྐྱེད་ལ། རྒྱུའི་རྐྱེན། བདག་པོའི་རྐྱེན། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་སྙོམས་འཇུག་རྣམ་གཉིས་བསྐྱེད་ཅིང༌། བེམ་པོ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་རྒྱུ་དང༌། དྲོད་གཤེར་ལ་ སོགས་པའི་བདག་རྐྱེན་ལས་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་ནི། མངོན་པ་མཛོད་ལས། བཞི་ཡིས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །གསུམ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་རྣམ་གཉིས། །གཞན་ནི་གཉིས་པོ་དག་ལས་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་གོ་རིམ་ལ་དག་གྲོལ་དུ་བྱེད་པའི་གཉེན་པོར། འོན་ཀྱང་བྱམས་བསྒོམས་ཆགས་པའི་རྟེན་གྱུར་ན། །ཉེ་རིང་བྲལ་བའི་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པར་སྤོ། །བྱམས་པ་བསྒོམས་པ་དེ་གཉེན་བཤེས་ལྟ་བུའི་རིས་ཅན་དུ་མཐོང་ནས་ཆགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་ན། བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པས་དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་རྨོངས་ནས་ལུང་མ་བསྟན་གྱུར་ན། །སྙིང་རྗེར་སྤོས་པས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་འགོག །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་སེམས་དེ་ཕན་མི་འདོགས་པའི་ལུང་མ་བསྟན་དུ་ལྷུང་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་འབྲས་བུས་གཟིར་བའི་གནས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པས་བཏང་སྙོམས་ཐ་ཤལ་བ་དེ་འགོག
Chinese
也有，为了消除对一切众生的贪恋和嗔恨，首先修习平等心。如勇士论师在《世俗菩提心修法》中也说： “首先以无量心，平整平等之心之大地，以慈爱之水遍洒，以欢喜心瑜伽士，善种悲悯之种子。” 如是说，故应与易生者相结合。可以结合的知识是：这些无量心也由四缘而生，即众生界中本具之种姓是因缘，四者的量皆能开示的善知识是增上缘，各自的对境显现是所缘缘，如是修习的利益和不修习的过患串习是等无间缘。如《经庄严论》中也说：“从安乐与痛苦自性中，生起菩萨之慈爱；从因与善知识自性中，生起具慧之悲悯。”特别是如心与心所般相关联的这些对境之相，在轮回之时由增上缘等四缘所生，因缘、增上缘、等无间缘三者生起两种等持，色法等则认为是由各自的因和冷暖等增上缘所生。如《俱舍论》中说：“四缘生心及心所，三缘生等持之二，其余二者所生起。” 也就是说，对于次第清净解脱的对治，然而修慈爱成为贪恋之所依，则应转为修习远离亲疏之平等心。修习慈爱，若见如亲友般之有差别而成为贪恋之所依，则修习平等心即成为其对治。若其愚昧而成为无记，则转为悲悯，可止息痛苦之因果。若平等之心落入于无益之无记状态，则对众生行于痛苦之因，并为果所逼迫之境生起大悲心，即可止息下劣之平等心。
English
There is also the need to cultivate equanimity first in order to eliminate attachment and anger towards all sentient beings. As the teacher Hero also said in the 'Mundane Bodhicitta Meditation': 'First, with immeasurable mind, the ground of equanimity is well leveled. Then, with the water of loving-kindness sprinkled in various ways, the yogi with great joy, plants the seed of compassion well.' As it is said, it should be combined with what is easy to arise. The knowledge that can be combined is this: these immeasurable qualities also arise from four conditions, namely, the inherent lineage in the realm of sentient beings is the causal condition. The virtuous friend who demonstrates the measure of the four is the dominant condition. The manifestation of one's own object is the objective condition. The benefit of meditating in this way and the habituation of the faults of not meditating is the immediate condition. As it is said in the Ornament of the Sutras: 'From the nature of happiness and suffering, arises the loving-kindness of the Bodhisattva; from the nature of cause and virtuous friend, arises the compassion of the wise.' In particular, these aspects of the object, which are related like mind and mental factors, are generated by the four conditions, such as the dominant condition, in the time of samsara. The causal condition, the dominant condition, and the immediate condition generate the two kinds of meditative absorption. It is believed that material things are generated from their respective causes and the dominant conditions such as heat and moisture. As it is said in the Abhidharma Kosha: 'Mind and mental factors arise from four, the two kinds of meditative absorption arise from three, and the others arise from these two.' That is to say, as an antidote to the gradual purification and liberation, however, if the cultivation of loving-kindness becomes the basis of attachment, then one should shift to cultivating equanimity that is free from near and far. If the cultivation of loving-kindness is seen as having distinctions like relatives and friends and becomes the basis of attachment, then the cultivation of equanimity becomes its antidote. If that itself is deluded and becomes unspecified, then by shifting to compassion, the cause and effect of suffering can be stopped. If the mind of equanimity falls into an unspecified state of being unhelpful, then by generating great compassion towards the state where sentient beings engage in the cause of suffering and are tormented by the result, that inferior equanimity can be stopped.