Tibetan
་ཆེ་བ་ལ་དམིགས་ནས་དགའ་བའི་དོན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོ་ལ་དམིགས་པའི་དགའ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་ཆོས་ཐོས་པའི་རོ་དང༌། བསམ་པ་དང་སྒོམ་པའི་རོ་རྙེད་པའི་སྒོ་ནས་དགའ་བའི་དོན་ནོ། །ཞེས་པ་ལས་སྐབས་འདིར་ནི་དང་པོའི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་གང་དག་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པ་དང༌། འབྱོར་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ་དག་མཐོང་ན། འདིའི་བདེ་འབྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ཤོག་ཅིག །འདི་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཡོད་དོ་ཅོག་སྐྱིད་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ཤོག་ཅིག །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་བདག་གིས་ནམ་ཞིག་མཐོང་བའི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར། ད་དུང་འདིའི་སྟེང་དུ་ཚེ་རིང་བ་དང༌། ནད་མེད་པ་དང༌། དགེ་བའི་བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བ་དང༌། སྡིག་པའི་བསམ་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང༌། གནས་སྐབས་སུ་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་དང༌། མཐར་ཐུག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུངས་སྙམ་དུ་བྱ་སྟེ། ཉི་ཁྲི་ལས། སེམས་ཅན་གང་དག་རང་རང་གི་བདེ་བས་འབྱོར་པ་མཐོང་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདེ་བ་འདི་དང་ མི་འབྲལ་བར་ཤོག་ཅིག །ལྷ་མིའི་བདེ་བ་ལས་འདས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་མོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་འགྲན་སེམས་དང་ཕྲག་དོག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་བཞིན་དུ་བློ་བཅོས་ནས་ལེགས་སྨོན་འབའ་ཞིག་སྐྱེ་བའི་བསམ་པ་བཟང་པོ་ལ་སློབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ལ། ཞར་བྱུང་དུ་བདག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མངོན་དུ་འདུ་བྱས་པ་དང༌། ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པ་ལའང་དགའ་བ་བསྒོམས་ནས་སླན་ཆད་བྲོད་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ལ་འབད་ཅིང༌། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་མཐར་ཐུག་ཞེན་པའི་ཐག་པས་མ་བཅིངས་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་དག་གིས་གཟུགས་སྤྲུལ་ནས། རྟ་དང་གླང་པོ་ཤིང་རྟ་སྣ་ཚོགས་བྱས། །དེ་ལ་ཇི་བཞིན་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དགའ་བའི་ཡུལ་གྱི་སེམས་ཅན་དང༌། འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་དང༌། ཤེས་རབ་གསུམ་ལ་སོགས་པའང་མེད་སྣང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བསྔོ་བས་རྒྱས་གདབ་བོ། །ཕན་ཡོན་ནི། གནས་སྐབས་སུ་རང་གི་སེམས་ལ་ཕྲག་དོག་དང་ཟུག་རྔུ་མེད་པས་བག་ཕེབས་ཤིང༌། ཞི་བདེ་ ལྷུན་གྱི
Chinese
是缘于广大的欢喜之义。缘于殊胜之法的欢喜，是指通过获得自己和他人听闻佛法的滋味，以及思维和禅修的滋味而产生的欢喜之义。从以上可知，此处是要体验第一个意义。对此，如果看到任何众生安乐幸福，富裕且具足受用，远离不顺之境，就想：愿此安乐富饶圆满，一切时处不离。同样，愿一切众生界都安乐圆满。我何时才能见到如此景象而生起欢喜？更进一步，愿他们长寿、无病，生起殊胜的善念，远离罪恶之念，暂时获得天人的安乐果报，最终获得一切智智的安乐。如《二万颂》所说：如果看到任何众生因各自的安乐而富裕，就想：愿此安乐永不分离。愿他们超越天人的安乐，获得一切智智的安乐。因此，特别是对于那些成为竞争和嫉妒对象的一切，如同修习慈爱一样，转变心态，学习生起纯粹的良好祝愿之念，这是欢喜的违品之对治。顺便，对于自己显现的善根，以及增长的闻思修智慧，也修习欢喜，努力寻求未来生起喜悦的方法。并且，所有这些都不应被最终执着的绳索束缚，而应视为如幻的法性。如《三摩地王经》所说：魔术师们变幻出各种形象，如马、象、车等。但其中没有任何真实显现。一切诸法都应如是了知。如是，对于欢喜之境的众生，以及有为的善根，和智慧三者等，也应了知为无而显现的幻化之性，并通过回向来印持。利益是：暂时，自己的心中没有嫉妒和痛苦，因此感到安心和平静。
English
It is the meaning of joy based on greatness. Joy based on the taste of the sacred Dharma means joy through obtaining the taste of hearing the Dharma by oneself and others, and the taste of thinking and meditating. From the above, it is known that here, the first meaning is to be experienced. Regarding this, if one sees any sentient beings who are happy and joyful, rich and endowed with enjoyment, and free from unfavorable conditions, one should think: May this happiness, wealth, and perfection never be separated in all ways. Likewise, may all realms of sentient beings be joyful and perfect. When will I experience the joy of seeing such a state? Furthermore, may they be long-lived, healthy, generate special virtuous thoughts, turn away from sinful thoughts, temporarily obtain the happiness and fruits of gods and humans, and ultimately possess the happiness of omniscience. As the Twenty Thousand Verse Sutra says: If one sees any sentient beings who are prosperous with their own happiness, one should think: May this happiness never be separated. May they transcend the happiness of gods and humans and possess the happiness of omniscience. Therefore, especially for all those who have become objects of competition and jealousy, just like cultivating loving-kindness, one should transform one's mind and learn to generate pure and good wishes, which is the antidote to the opposing side of joy. Incidentally, one should also cultivate joy for one's own manifested roots of virtue and the wisdom gained from hearing, thinking, and meditating, and strive to find ways to generate joy in the future. And all of these should not be bound by the rope of ultimate attachment, but should be viewed as the nature of illusion. As the Samadhiraja Sutra says: Magicians conjure up various forms, such as horses, elephants, and various vehicles. But there is no real appearance in them. All dharmas should be known in the same way. Thus, for the sentient beings who are the object of joy, as well as the conditioned roots of virtue, and the three wisdoms, etc., one should also know them as the nature of illusion that appears without existence, and seal them with dedication. The benefit is: temporarily, one's own mind is free from jealousy and pain, and therefore feels at ease and peaceful.
Tibetan
ས་འགྲུབ་ལ། མཐར་ཐུག་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཡངས་པ་ཚད་མེད་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཕྲོག་པ་གང་གིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་མངོན་པར་མཐོ་བ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པའི་ཚུལ། བཏང་སྙོམས་ངོ་བོ་བྱམས་སྡང་འདྲལ་བ་སྟེ། ཕྱོགས་དང་རིས་ཆད་མཉམ་པ་ཉིད་བརྡལ་ནས། །དགྲ་དང་གཉེན་དང་བར་མའི་འདུ་ཤེས་གསུམ། །ཕན་འདོགས་ཡུལ་ལ་མཉམ་པར་རབ་ཏུ་སྤྱད། །རྣམ་པའི་དམིགས་བཅས་དམིགས་མེད་རྩི་ཡིས་སྦྱར། །དེ་ལ་གཉིས། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གོ་དོན་གཞལ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བཏང་སྙོམས་སོ། །སྔ་མ་ནི་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བསལ་མེད་པར་གཉིས་ཀ་མགོ་སྙོམས་པར་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་པོ་ལ་མཚོན་ན། བདག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྙེད་པ་ན་དེ་ལ་དགའ་སྟེ་ཆགས་པ་ཡང་མེད་ན། འགྲིབས་སམ་མ་རྙེད་ན་ཡི་ཆད་པ་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་དེ། རྙེད་མ་རྙེད་མཉམ་པའི་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཧ་ཅང་དགའ་བ་མི་སྐྱེ་ན། ཁྲོ་ཞིང་བརྡེག་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྡང་ཞེན་གྱི་དངོས་འཛིན་ཆུང་བས་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་སོ། ། བདག་གི་རིགས་གཟུགས་དང་ཡོན་ཏན་ལ་བསྟོད་པས་སེམས་གཟེངས་མཐོ་བར་གྱུར་ན་ནི། སྐྱོན་བྲུས་ཤིང་སྐུར་བའི་ཕྱོགས་ལ་མི་བཟོད་པ་ཆོས་ཉིད་དེ། དེ་གཉིས་ཀ་ལས་ལོག་པ་ནི་བསྟོད་སྨད་ལ་དགའ་སྡུག་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་སོ། །རང་གི་ཡོན་ཏན་གཞན་གྱིས་ཤེས་ན་དགའ་ཞིང་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་ཐོས་ཤིང་མ་གྲགས་པས་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་གཉིས་ཀ་མེད་ན་གྲགས་པ་དང༌། མ་གྲགས་པ་ལ་དགའ་སྡུག་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། བདག་གི་དོན་དུ་ཆོས་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་སྔོན་ལ་མགོ་སྙོམས་ན་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ཀྱང་ངང་གིས་བསྒྲུབ་པར་སླ་སྟེ། ཕྱོགས་རིས་ཞིག་པ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་ཚུན་མཉམ་ཞིང་སྙོམས་པའི་སེམས་སུ་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ནི། འདི་ལྟར་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་མེད་པས་སེམས་ཅན་རེ་རེ་ནས་བསམས་ན། དགྲ་དང་གཉེན་དུ་མ་གྱུར་པ་མེད་ཕྱིར་དེ་ལ་ཆགས་སྡང་བྱ་བ་མི་རིགས་ཏེ། དགྲ་དང་གཉེན་གྱི་ཕྱོགས་རིས་ནི་ད་རེས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་འདིའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ནམ། རང་གི་དགྲར་འཛིན་གྱི
Chinese
关于获得土地，具有最终重大意义的方式。《八千颂般若经》中说：具有喜悦的广阔心量，是所有声闻和独觉都无法夺走的，凭借它能够获得无上的圆满和显赫的地位。如是说。关于修习舍的方式，舍的自性是分离爱憎，通过断除偏袒和宗派，普及平等性。 对敌人、亲人和中等的三种概念，在利益的对象上平等地实行。将有相和无相的对境，用智慧加以调和。这分为两部分：衡量舍的含义，以及缘众生的舍。前者是指对好坏等两种区分不加区别，将二者平等对待的措辞。例如，就世间的八法而言，如果我获得圆满的享受时，不会因此而高兴和执着，那么，减少或没有获得时，也不会灰心，这是规律。获得与未获得是平等的舍。同样，如果对恭敬侍奉的一方不产生过分的喜爱，那么，对愤怒和殴打的一方，由于嗔恨的执着较小，因此苦乐是舍。如果赞美我的种姓、相貌和功德，内心会变得高傲，那么，对挑剔和诽谤的一方，无法忍受是规律。脱离这二者，就是对赞美和诽谤没有喜恶的舍。如果自己的功德被他人知晓而感到高兴，或者被许多人听到，或者不为人知而内心郁闷，如果这二者都不存在，就是对名声和默默无闻没有喜恶的舍。为了自己的缘故，如果先将这八法平等对待，那么，缘众生的舍也自然容易成就，因为消除偏袒是舍的特征。如《律藏》中所说：你应该对一切众生持有相互平等和公正的心。如是说。缘众生的相状是：像这样，轮回没有尽头，如果思量每一个众生，没有谁没有做过敌人和亲人，因此不应该对他们产生贪恋和憎恨。敌人和亲人的偏袒，是今生此世缘起的因缘，或者自己执为敌人。
English
Regarding the attainment of land, the manner of possessing ultimate great significance. From the Eight Thousand Verse Prajnaparamita: 'Having a joyful and vast mind, immeasurable, which cannot be taken away by all Shravakas and Pratyekabuddhas, by which one attains the supreme perfection and eminence.' Thus it is said. Regarding the manner of cultivating equanimity, the essence of equanimity is to separate love and hatred. By cutting off partiality and sectarianism, spread equality. Treat enemies, relatives, and neutral beings equally in the realm of benefiting. Combine objects with and without characteristics with wisdom. This has two parts: measuring the meaning of equanimity, and equanimity focused on sentient beings. The former refers to the term of treating both equally without distinguishing between good and bad, etc. For example, regarding the eight worldly dharmas, if I obtain perfect enjoyment, I will not be happy or attached to it. If it diminishes or is not obtained, there will be no disappointment, which is the nature of things. Obtaining and not obtaining are equal equanimity. Similarly, if excessive love does not arise towards the side that reveres and serves, then towards the side that is angry and strikes, because the clinging to hatred is small, therefore pleasure and pain are equanimity. If praising my lineage, form, and qualities makes the mind arrogant, then it is natural to be intolerant towards the side that finds fault and slanders. Turning away from both is equanimity without joy or sorrow towards praise and blame. If one is happy when one's qualities are known by others, or heard by many people, or if one is depressed when one's qualities are unknown and not heard, if neither of these exists, it is equanimity without joy or sorrow towards fame and obscurity. For one's own sake, if these eight dharmas are first treated equally, then equanimity focused on sentient beings will also be easily accomplished, because eliminating partiality is the characteristic of equanimity. As it is said in the Vinaya Sutra: 'You should have a mind that is mutually equal and impartial towards all sentient beings.' Thus it is said. The aspect of focusing on sentient beings is: like this, samsara has no end, so if you think of each sentient being, there is no one who has not been an enemy and a friend, so it is not appropriate to have attachment and hatred towards them. The partiality of enemies and friends is the cause and condition of interdependent origination in this life, or holding oneself as an enemy.