Tibetan
བས་ནད་གཡོག་བྱེད་པ་ལྟུང་མེད། དེ་ལ་རིམ་གྲོ་བ་ཡོད་བཞིན་དུ་རང་གི་དགེ་བའི་ལས་དོན་ཆེན་པོ་དོར་ནས་ནད་གཡོག་བྱེད་པ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་གང་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་བྱ་ན་དགེ་བའི་ཆ་དང་མ་འབྲེལ་བར་ས་བརྐོ་བ་དང་རྩྭ་འདྲེག་པ་ལ་སོགས་དོན་མེད་པའི་ཉེས་བྱས། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིན་ན་ལྟུང་མེད། དོན་མེད་དྲན་པས་མ་ཟིན་པར་ས་ལ་རི་མོ་འབྲི་བ་སོགས་ཕྱོགས་མཐུན། དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཟིན་པར་བྱ་བ་བསླབ་བྱ། བསླབ་པ་དྲན་ནས་ཕྱིར་འཆོས་ཤིང་སྡོམ་པ་ཕྱིར་བཅོས་ཏེ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་རྩ་བ་འདོད་པ་སྤངས་པ་ལ་རག་ལས་པས་ཐོག་ མར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་བྱ་བའི་ཚུལ། དང་པོའི་ལས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། །བློ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤྱོད་གཙོ་བས། །ཐོག་མར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་དག་པར། །གཞན་གཉིས་གཙོ་བོར་གཉེར་ན་བར་ཆད་མང༌། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། །ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་བཤད། །དེ་ལ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སྐྱོན་དང་ཉེས་དམིགས་སུ་ཤེས་ནས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་སོ་ནམ་རྣམ་པ་བཞི་སྤངས། ཕྱི་རོལ་གྱི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བར་བྱས་ནས་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་པའི་རྟེན་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ལས་དང་པོ་པས་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གཉིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་སྟོབས་སུ་འགྱུར་དཀའ་བས་གཉེན་པོ་ཕྲ་ས་ནས་བརྟེན་ཏེ་རང་གི་ཉོན་མོངས་པ་བསྲུང་བའི་དུས་ཡིན་པས་ན། འཇམ་དཔལ་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་ལས་ཀྱང༌། ཤཱ་རིའི་བུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཡོན་ཏན་བཅུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། དགོན་པའི་གནས་ལ་དགའ་བ་རྙེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐོབ་པ་དང༌། ཆུང་མ་དང་བུའི་ཆགས་སྲེད་དང་བྲལ་བ་དང༌། ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་རྣམས་སྤོང་བ་དང༌། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བའི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པ་དང༌། དེ་ལ་ལྷ་རྣམས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། དེ་ལ་མི་མ་ཡིན་རྣམས་བསྲུང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ
Chinese
因此，护理病人没有堕落。如果有人照顾，却舍弃自己的重大善业去护理病人，这是没有堕落的例证。因此，在一切情况下，对于身语意三门所做的一切行为，都应如此理解：例如，与善无关的挖地、割草等无意义的行为是过失。如果是为了善的方面，则没有堕落。无意义地，在没有忆念的情况下，在地上画画等是随顺的。以忆念和正知摄持的行为是应学之处。忆念所学之处，从而改正，并修复戒律，从而了解五种特征。如此，菩萨的戒律也依赖于断除贪欲，因此首先要清净戒律的方法。对于最初的业者菩萨们：智慧是越来越向上修行的主要因素。如果最初戒律不清净，而主要致力于其他二者，则会有障碍。出家的菩萨，在《经庄严论》中被认为是特殊的。对此，凡夫俗子们认识到贪欲的烦恼是过患和罪过，因此从家到无家而出家，断除了四种农耕。远离外在的贪欲之物，成为比丘的所依，从而清净戒律。为什么呢？因为初学者积累善法，以及利益有情二者，如字面意义一样变得强大是困难的，因此要从细微之处依赖对治，因为这是守护自己烦恼的时候。在《文殊师利刹土功德庄严经》中也说：舍利子，对于出家而欢喜的菩萨，持有十种功德。哪十种呢？即：不贪着欲望，乐于住在寂静处，获得佛的行境， 远离妻子和儿子的贪爱，舍弃前往恶趣者，依赖前往善趣之法，不完全失去以前的善根，获得圆满的善根，对此诸天欢喜，对此非人守护。出家
English
Therefore, nursing the sick is not a downfall. If someone is taking care of the sick, but abandons their own great virtuous deeds to nurse the sick, this is an example of not falling. Therefore, in all circumstances, one should understand all actions of body, speech, and mind in this way: for example, digging the ground, cutting grass, etc., which are unrelated to virtue, are meaningless faults. If it is for the sake of virtue, then there is no downfall. Drawing on the ground without mindfulness is conducive. Actions that are held by mindfulness and awareness are things to be learned. Remembering what is to be learned, thereby correcting, and repairing the precepts, thereby understanding the five characteristics. Thus, the bodhisattva's precepts also depend on abandoning desire, so first one must purify the method of the precepts. For the first practitioners, the bodhisattvas: wisdom is the main factor in practicing higher and higher. If the precepts are not pure at first, and one mainly focuses on the other two, there will be obstacles. The ordained bodhisattva is considered special in the Ornament of the Sutras. For this, ordinary people recognize the afflictions of desire as faults and sins, therefore they renounce from home to homelessness, abandoning the four types of agriculture. Separating from external objects of desire, becoming a monk's support, thereby purifying the precepts. Why? Because it is difficult for beginners to accumulate virtuous dharmas, and for benefiting sentient beings, to become powerful as the literal meaning, therefore one must rely on antidotes from subtle places, because this is the time to protect one's own afflictions. In the Ornament of the Pure Land of Manjushri, it is also said: Shariputra, for the bodhisattva who rejoices in ordination, holds ten qualities. What are the ten? That is: not being attached to desire, being happy to live in solitary places, obtaining the realm of the Buddha, being separated from the attachment to wives and children, abandoning those who go to the lower realms, relying on the dharma of going to the happy realms, not completely losing the previous roots of virtue, obtaining perfect roots of virtue, to which the gods rejoice, to which non-humans protect. Ordination