Tibetan
་སློང་ངན་པས་བསྐྱེད་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས་གནང་བའི་སྐབས་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལུས་ངག་གི་ལས་ཇི་ལྟར་གནང་ན། འདི་ལྟར་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་མྱོང་བ་པོ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྩིས་ཟིན་པ་གཞིར་བཞག་ནས་མང་པོའི་སྲོག་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་གཤེད་མའི་སྲོག་འཕྲོག་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་གྱིས་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱའི་སྲོག་འཕྲོག་པ་ཤེས་ནས། དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སྡིག་ཏོ་ཅན་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལས་ཐར་བ་དང༌། ཚོང་པ་རྣམས་སྲོག་གི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་མི་དག་མདུང་ཐུང་ཅན་བསད་པ་དང༌། འབྱོར་ཡང་སེར་སྣས་མི་སྦྱིན་པ་དང༌། བཀྲེས་པས་སྲོག་ལ་ཐུག་པ་གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཕྱུག་པོ་ལས་བརྐུས་ཏེ་ དབུལ་པོ་ལ་སྟེར་བ་ལྟ་བུ་དང༌། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་ལ་དགའ་བས་ལོ་གྲངས་བརྒྱད་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་ནགས་ཁྲོད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་པའི་མཐར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་བྱོན་པ། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་དེ་ལ་ཆགས་དེ་འདོད་པས་གདུང་ནས་སྐབས་དེ་ཉིད་དུ་འཆི་བར་བརྩམ་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སླད་དུ་ཚངས་སྤྱོད་བཏང་བས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་པ་དང༌། གསོད་ངེས་པ་སྲོག་ལས་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྡའ་སྤྲད་ཅིང་རྫུན་སྨྲ་བ་མི་བདག་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་ལྟ་བུ་དང༌། སྡིག་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསླད་ཅིང་ངན་འགྲོར་འཁྲིད་པ་ལས་ལྡོག་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཕྲ་མས་དབྱེ་བ་དང༌། མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་པ་ཡེངས་ལ་བོར་བའི་ཕྱིར་རམ་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་དགོས་པ་མཐོང་ནས་སྒྲུང་དང་བཞད་གད་སྨྲ་བ་ལྟ་བུའི་ངག་འཁྱལ་དང༌། སྡིག་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ལས་བཟློག་ཕྱིར་ཚིག་རྩུབ་མོས་སྤྱོ་བ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་མི་དགེ་ཡང་དོན་ལ་དགེ་བ་ཡིན་པས་གནང་བ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་སྦྱོང་ལས། དགེ་སློང་རང་གི་ཕ་རྒན་ལ། །མྱུར་འདོང་ཞེས་ནི་བསྐུལ་གྱུར་ནས། །ཕུལ་བས་དེ་ནི་ཤི་གྱུར་ཀྱང༌། །མཚམས་མེད་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། དེ་ཕྱིར་བསམ་པའི་རྩ་བ་ལ། བསོད་ནམས་སྡིག་པ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་དང༌། བཞི་བརྒྱ་པར། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །དགེའམ་ཡང་ན་མི་དགེ་བ། །ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་སེམས་དེ་གཙོ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་དང༌། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས་ཀྱང༌། སྙིང་རྗེར་ལྡན་ཞིང་བྱམས་ཕྱིར་དང༌། །སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་བཀག་པ་དག །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནས་གནང་
Chinese
由于恶劣的乞求所产生，并且是各种各样的，因此要知道没有允许的情况。那么身语的行为如何允许呢？像这样，在作为行为者和体验者双方的因果都以大悲心计算完毕为基础上，为了救护众多生命而夺取刽子手的性命，比如得知黑矮子用短矛夺取五百商人的性命后，船长以大悲心生起让罪恶者从业的异熟中解脱，以及商人们从性命的恐惧中解脱的心，从而杀掉黑矮子。以及富裕却吝啬不布施，以及饥饿到性命攸关，为了这两者的利益而生起从富人那里偷盗，给予穷人这样的心。以及婆罗门童子喜欢星星，在八万二千年中于森林中梵行，最终在城市中行乞。商人的女儿贪恋他，因欲望而痛苦，即将死去，为了阻止这种情况，放弃梵行，从而转生到梵天世界。以及为了让必定被杀者从性命里解脱而传递消息并说谎，如同人主进行供养一般。以及为了从被罪恶的朋友完全迷惑并引入恶趣中解脱，用离间语分开他们两个。以及为了让被忧愁压迫而心神恍惚的人放弃，或者看到进入佛法的必要，而说故事和笑话之类的胡言乱语。以及为了从进入罪恶的行为中扭转，用粗暴的语言斥责，这些虽然形式上是不善的，但实际上是善的，因此是允许的。在《心的障碍清净》中说：比丘催促自己的老父亲，说快来，结果他死了，但这不是无间罪。因此在《思想的根本》中说：福德和罪恶完全存在。以及在《四百论》中说：菩萨的思想，无论是善还是不善，一切都会变成善，因为心是主要的。以及在《律仪二十颂》中也说：具有慈悲和爱心，善良的心没有过错。因此，小乘的律藏中所禁止的，大乘中是允许的。
English
Since it arises from evil begging and is of all kinds, it should be understood that there is no permission. How are the actions of body and speech permitted? Like this, based on the fact that the cause and effect of both the actor and the experiencer are calculated with great compassion, like taking the life of an executioner to save many lives. For example, knowing that a black dwarf with a short spear is taking the lives of five hundred merchants, the captain, with great compassion, generates the mind to liberate the evildoer from the ripening of karma and to free the merchants from the fear of death, thereby killing the black dwarf. And being wealthy but stingy and not giving, and being hungry to the point of life and death, for the benefit of both, generating the mind to steal from the rich and give to the poor. And the Brahmin boy who loved the stars, practiced celibacy in the forest for eighty-two thousand years, and finally went to the city to beg for alms. The merchant's daughter was attached to him, suffered from desire, and was about to die at that moment. To prevent this, he abandoned celibacy and was reborn in the Brahma world. And to deliver someone who is certain to be killed from their life, giving a signal and lying, like a human lord making offerings. And to liberate from being completely deceived by evil friends and led into the lower realms, separating the two with divisive speech. And to abandon those who are overwhelmed by sorrow and lose their minds, or seeing the need to enter the Dharma, speaking nonsense like stories and jokes. And to turn away from engaging in sinful actions, rebuking with harsh words. These, although seemingly unwholesome in form, are actually wholesome in meaning, and are therefore permitted. In "Cleansing the Obscurations of the Mind," it says: A monk urged his old father, saying, "Come quickly," and as a result, he died, but this is not an immediate crime. Therefore, in "The Root of Thought," it says: Merit and sin are completely present. And in the "Four Hundred Verses," it says: The thought of a Bodhisattva, whether it is wholesome or unwholesome, everything will become wholesome, because the mind is the main thing. And in the "Twenty Verses on Discipline," it also says: Possessing compassion and love, a virtuous mind has no fault. Therefore, what is prohibited in the Vinaya Pitaka of the Lesser Vehicle is permitted in the Great Vehicle.
Tibetan
བ་ནི་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་བློའི་རིམ་པ་དང༌། ནུས་པ་ལ་དགོངས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གསུང་ལ་བསྟོད་པ་ལས། །གནང་བ་དང་ནི་བཀག་པ་ལ། །ཁྱོད་བཀའ་ལ་ལར་གཅིག་ཏུ་ངེས། །ལ་ལར་ངེས་པ་མ་ལགས་ལ། །ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དྲང་ངེས་དང༌། ལྡེམ་དགོངས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གནང་བའང་པདྨ་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ལྟར་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ན་སྡོམ་པའི་དཀའ་ཐུབ་ལ་འཇིགས་པ་དག་གིས་ཚིག་ཙམ་དུ་འཁྲུལ་བར་མི་བྱ་བའི་ཚུལ། ཡུམ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ལ་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་ སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ཡང་སྟོན་ཏེ། ཉམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན། དེ་ལྟ་ནའང་རྒྱལ་སྲས་སྡོམ་པ་ལ། །རང་དོན་ཞི་བདེ་ཉེར་དང་བྱ་དཀའ་སྤང༌། །གཞན་ཕྱིར་ཕན་པ་མི་བསྒྲུབ་གང་དང་གང༌། །ལྟུང་བའི་རྒྱུ་རུ་གཅིག་པར་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་གནང་བཀག་གི་གནས་གང་ལའང་རང་རང་གི་བློའི་མཐུ་དང་ཉམས་ལ་དཔགས་ནས་དགག་བསྒྲུབ་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་མ་བརྟགས་པར་བརྩམ་པར་བྱ་བའི་གནས་མཐོང་ཡང་ཞི་བདེའི་བློ་དང་དུ་བླངས་ནས་དེ་ཉིད་བཟློག་པའམ། བཟློག་པར་བྱ་བའི་གནས་མཐོང་ཡང་བསླབ་པའི་གནས་འོག་མ་བྱ་དཀའ་བ་ལ་འཇིགས་ནས་སྤངས་ཏེ། གོང་མ་བབ་ཅོལ་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། འཇུག་ལྡོག་གཉིས་ཀའི་གཞི་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྟུང་བའི་རྒྱུ་རུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལྟུང་བ་དང༌། དེའི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། ལྟུང་མེད་དང༌། དེའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་འཆད་པའི་མུ་བཞི་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་དུ་སྦྱར་ན་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཞེ་སྡང་གིས་སྲོག་གཅོད་པ་ལྟུང་བ། ཕན་སེམས་ཀྱིས་གསོད་པ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། སྙིང་རྗེས་མི་གསོད་པ་ལྟུང་མེད། གཞན་ལ་ཕན་ཀྱང་མི་གསོད་པ་ ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ལ། སེར་སྣས་མི་སྟེར་བ་ལྟུང་བ། ཕན་སེམས་ཀྱིས་མི་སྟེར་བ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། བསམ་པ་དག་པས་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད། གཞན་ལ་གནོད་ཕྱིར་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ལ། ནད་པའི་རིམ་གྲོ་མ་བྱས་པ་ལྟུང་བ། དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་སླད་དུ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། བརྩེ་
Chinese
应当知晓，所谓的“哇”是指清净与不清净众生的心识次第和能力。如《赞颂语》中所说：“开许与遮止，您的教言，于某些是确定的，于某些是不确定的，但彼此之间没有矛盾。” 应当以这种方式了解了义与不了义、隐义与密意。如此，开许也如同莲花不沾染污泥一般，是对安住于大地的、具有空性与慈悲之心的菩萨的密意，因此，不要因为害怕戒律的苦行而仅在字面上产生迷惑。如《母经》中说：“大菩萨欲行甚深般若波罗蜜多之行，有些为了成熟众生，也示现享用五种欲妙，但并非以贪欲享用。” 因此，即便如此，如经中所说：“为己求寂静安乐，舍弃难行，不为他人成办利益，无论何者，皆是堕罪之因。” 对于开许与遮止的任何情况，都应根据各自的智慧和经验，在未考察是否合理的情况下，即便见到应作之事，也因贪图寂静安乐而加以违背，或者见到应违背之事，却因畏惧下位的难行之学而舍弃，随意行持上位之学，以及对顺逆二者的基础都采取中庸态度，所有这些都是堕罪之因。如此，如果将堕罪、堕罪之影像、无堕罪、无堕罪之影像这四句，与三种律仪相结合，那么在别解脱戒中，以嗔恨心杀生是堕罪，以利他心杀生是堕罪之影像，以慈悲心不杀生是无堕罪，即使利益他人也不杀生是无堕罪之影像。在摄集善法戒中，以吝啬心不布施是堕罪，以利他心不布施是堕罪之影像，以清净心布施是无堕罪，为了损害他人而布施是无堕罪之影像。在饶益有情戒中，不照顾病人是堕罪，为了成办大事而背离照顾病人是堕罪之影像，慈
English
It should be known that "Va" refers to the order and capacity of the minds of pure and impure beings. As it is said in the "Praise of Speech": "In permission and prohibition, Your words are certain in some, and uncertain in others, but there is no contradiction between them." In this way, one should understand the definitive and the non-definitive, the hidden and the intended meanings. Thus, permission is like a lotus not being stained by mud, it is the intention for the Bodhisattvas who dwell on the earth and have the essence of emptiness and compassion, therefore, one should not be confused by the words alone for fear of the asceticism of the vows. As it is said in the "Mother Sutra": "Great Bodhisattvas who wish to practice the profound Prajnaparamita, some show that they enjoy the five objects of desire in order to ripen sentient beings, but they do not enjoy them with attachment." Therefore, even so, as it is said in the sutra: "Seeking peace and happiness for oneself, abandoning the difficult practices, not accomplishing benefits for others, whatever it may be, is said to be the cause of downfall." In any case of permission and prohibition, one should rely on one's own wisdom and experience, and without examining whether it is reasonable or not, even if one sees something that should be done, one violates it out of greed for peace and happiness, or if one sees something that should be violated, one abandons it out of fear of the difficult lower-level studies, and recklessly practices the higher-level studies, and all those who take a neutral attitude towards the basis of both acceptance and rejection are the cause of downfall. Thus, if we combine the four sentences of downfall, the image of downfall, no downfall, and the image of no downfall with the three trainings, then in the Pratimoksha vows, killing with hatred is a downfall, killing with altruism is an image of downfall, not killing with compassion is no downfall, and not killing even to benefit others is an image of no downfall. In the training of gathering virtuous dharmas, not giving with stinginess is a downfall, not giving with altruism is an image of downfall, giving with pure intention is no downfall, and giving to harm others is an image of no downfall. In the training of benefiting sentient beings, not taking care of the sick is a downfall, turning away from taking care of the sick in order to accomplish great things is an image of downfall, compassion