Tibetan
ས་རང་རང་གི་སྦྱིན་པ། རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བསྲུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས། དེ་དང་དེའི་དཀའ་སྤྱད་བཟོད་པའི་བཟོད་པ། དེ་ལ་སྤྲོ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པའི་བརྩོན་འགྲུས། གང་ཞིག་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བའི་བསམ་གཏན། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྟ་བས་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་བསླབ་པ་གསུམ་དུ་བསྡུ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་གྲངས་ངེས་པའང་སྔ་མ་ལས། བསླབ་གསུམ་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་དག་བཤད་དེ་དང་པོ་གསུམ། །ཐ་མ་ གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། །ཞེས་སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་བཟོད་པ་སྟེ་དང་པོ་གསུམ་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པར་བསྡུ་ལ། བསམ་གཏན་ནི་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱི་བསླབ་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ནི་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པར་བསྡུ་བས་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་གཏོགས་པས་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལྟ་བུར་འབྲེལ་ཞིང་དམན་མཆོག་དང་རགས་ཕྲའི་ཁྱད་པར་དུ་གནས་པའི་ཚུལ། དེ་ཉིད་ལས། སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ཕྱི་མ་སྐྱེ། །དམན་དང་མཆོག་ཏུ་གནས་ཕྱིར་དང༌། །རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རིམ་པས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཅེས་དང༌། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུའི་དོན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། ལན་དང་རྣམ་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ། བདེ་འགྲོ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ལ་ཞེ་འགྲས་པ་མེད་པའི་བཟོད་པ། དགེ་བའི་ཆོས་མཐའ་དག་སྡུད་པའི་བརྩོན་འགྲུས། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་བསལ་བའི་ཏིང་འཛིན་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། རེ་བ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་དང༌། །ཡང་སྲིད་མི་འདོད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་བཟོད་པ་དང༌། །ཡོན་ཏན་ཀུན་སྡུད་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། །དེ་བཞིན་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་མིན། །ཤེས་རབ་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ལ། །བརྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་སྦྱོར༌། །ཞེས་དང། དེ་དག་གི་འབྲས་བུའང་གནས་སྐབས་ལ་ལྟོས་ན་རི
Chinese
各自的布施，守护各自不和合之方的戒律，忍耐那及其困苦的安忍，欢喜而行的精进，不从任何其他处散乱的静虑，以不分别三轮之见的智慧所摄持的般若，总共成为三十六。又，那些善法若从归纳为三学的角度来看，确定为六度也与前者不同。“以三学为主宰，胜者宣说六度，初三为一类，后二为二类，一者遍属于三者。”如是，由于不执著布施之物而使戒律完全清净，由此具足四种沙门之法而成为安忍，即初三归摄于增上戒学，静虑归摄于增上定学，智慧归摄于增上慧学，故后二为二类，精进遍属于三者，故成为一切的助伴。那些也如前后因果般相关联，并安住于低劣殊胜和粗细的差别之理，如彼中所说：“依于前者生后者，以住于低劣与殊胜，以及粗大与微细之故，彼等是依次宣说的。”并且，究竟果位的意义也与般若波罗蜜多相结合之理，《入行论》中说：“所有这些支分，能仁皆说是为了智慧之义。”如是。如何修持之理是：不希求回报和异熟的布施，不以善趣为目标的戒律，对一切有情没有嗔恨的安忍，汇集一切善法的精进，舍弃静虑和无色定的等持，以方便大悲所摄持的智慧。如前者所说：“无有希求的布施，不欲后有的戒律，对于一切的安忍，汇集功德的精进，如是静虑非无色，以具方便之智慧，依止六度之行者，如是如实而修持。”并且，那些的果报若从暂时来看
English
Generosity specific to each, discipline that protects against one's own discordant aspects, patience that endures hardships, diligence that engages with joy, meditative concentration that does not stray to anything else, and wisdom that is grasped by the view of non-conceptualizing the three spheres—these become thirty-six in total. Furthermore, when those virtuous qualities are considered in relation to being condensed into the three trainings, the determination of six perfections also differs from the former. "By making the three trainings the master, the Victorious Ones have truly taught the six perfections. The first three are one type, the last two are two types, and one belongs to all three." Thus, by being free from attachment to the object of generosity, discipline becomes completely pure. From that, one becomes endowed with the four qualities of a renunciate, which is patience. The first three are condensed into the training in higher discipline. Meditative concentration is condensed into the training in higher concentration, and wisdom is condensed into the training in higher wisdom. Therefore, the last two are two types. Diligence belongs to all three, so it becomes the helper of all of them. Those are also related like cause and effect, and the way they abide in the distinctions of inferior and superior, and coarse and subtle, is as stated in that very text: "The latter arises dependent on the former, because they abide in inferior and superior, and because of coarse and subtle, these are taught in sequence." Furthermore, the meaning of the ultimate result is also connected to the Perfection of Wisdom. As it says in the *Bodhicharyavatara*: "All these limbs, the Sage has said, are for the sake of wisdom." This is how it is. The way to accomplish it is: generosity without expecting returns or ripening, discipline without aiming for happy migrations, patience without animosity towards all sentient beings, diligence that gathers all virtuous qualities, meditative concentration that excludes meditative absorption and formless absorptions, and wisdom that is grasped by skillful means and great compassion. As the former says: "Generosity without expectation, discipline without desiring rebirth, patience towards all, diligence that gathers qualities, likewise, meditative concentration is not formless, with wisdom endowed with skillful means, those who rely on the six perfections, thus truly practice." Furthermore, the results of those, if viewed from a temporary perspective
Tibetan
ན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ། །བཟོད་པས་མདངས་ལྡན་བརྩོན་པས་བརྗིད། །བསམ་གཏན་གྱིས་ཞི་བློ་ཡིས་གྲོལ། །ཞེས་དང༌། མཐར་ཐུག་ལ་ལྟོས་ན་སྔ་མ་ལས། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས་པ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀའི་ངོ་བོར་གནས་པས་བརྗོད་བྱ་ཡང་ཀུན་ཏུ་འདྲེས་པར་འབྱུང་ལ། ཀུན་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་ཅིང༌། སྐྱེས་ཟིན་ཉམས་པ་མེད་པར་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་གཞན་གྱི་དོན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པའི་སེམས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་ཡོངས་སུ་མ་བརྟེན་ན་བསླབ་པར་བྱ་བའི་དོན་གང་ཡིན་པ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས་ན། པདྨ་སྤུངས་པ་ལས་ཀྱང༌། སྦྱིན་པའི་གཡབ་མོས་ལེགས་བོས་ཏེ། །ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལེགས་པར་བསྡུས་ནས་སྙན་པར་སྨྲ་བའི་གཏམ་གྱིས་དེ་དག་གི་ཡིད་དྲང་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ལ་དོན་གཉེར་གྱི་མོས་པ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དུ་བཅུག་ནས་གདུལ་བྱ་རང་རང་གི་བློ་དང་འཚམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་སྤྱོད་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་མོས་པ་དག་ནི་རེ་ཞིག་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བཟུང་ནས་རིམ་གྱིས་ཁ་དྲང་བར་བྱ་ཞིང༌། མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་མོས་པ་དག་ནི་སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་གདུལ་བ་ལ་མཁས་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། དམན་ལ་མཆོག་གི་ཆོས་མི་བསྟན། །རྒྱ་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་གྱུར་པ། །དམན་པའི་ཆོས་ལ་སྦྱར་མི་བྱ། །ཞེས་ སོ། །དེ་ལྟར་གཞན་དག་ཐབས་གང་གིས་ལམ་ལ་འཛུད་པའི་དོན་མཐུན་པ་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱང་གནས་དགོས་ཏེ། རང་གིས་མ་བསྒྲུབས་ན་གཞན་འཇུག་ལྡོག་གི་ལམ་སྲོལ་ལ་བཅུག་ཀྱང་ཉན་དུ་མི་འོང་བ་མཐོང་ཆོས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པས་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕན་པའང་བསྒྲུབ་ལ། སྙན་པར་སྨྲ་བས་ནི་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། དོན་སྤྱོད་པས་ནི་མཐར་ཐུག་ཏུ་ཕན་པའི་ཆོས་འཛིན་ལ། དོན་མཐུན་པས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་གཞན་དག་འཇུག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི
Chinese
《那钦法鬘》中说：布施带来享受，戒律带来安乐，忍辱带来光彩，精进带来威严，禅定带来寂静，智慧带来解脱。并且，从究竟的角度来看，前面所说，色身可以概括为从福德资粮中产生，法身可以概括为从智慧资粮中产生。因此，以这种方式积累善法的戒律，存在于六度波罗蜜多的本质中，因此所表达的内容也总是混合在一起。所有这些都能生起自己相续中未生起的（功德），并使已经生起的（功德）不退失，而且越来越增长。第三，利益有情的戒律是：直接或间接地，以各种方式致力于他人利益的心，以及与之相应的（心所），是它的本质。也就是说，如果不完全依赖四摄事，就无法实现应该学习的目的。因此，《莲花鬘》中也说：“以布施的扇子善加招引。”等等，如前所述。其中，首先以财物布施很好地摄受有情众生，然后用悦耳动听的语言引导他们的心，使他们对修持正法产生追求的意乐、欲望和欢喜，从而使所化众生行持各自根器相应的佛法。因此，对于信奉小乘的人，暂时用与此相应的佛法来摄受，然后逐渐引导他们走向正道；对于信奉极深广法门的人，要善于用与行为、时机相关的方便来调伏他们。学诚大师说：“不向低劣者展示殊胜法，不将广大的法器，用于低劣的法。”因此，对于其他人，自己也必须安住于以任何方便使他们进入正道的目标一致的行为中。如果自己没有做到，即使将他人置于进入或离开的道路上，他们也不会听从，因为这是显而易见的。其中，布施能成办暂时的利益，悦耳动听的语言能成办相应的因，行持正法能成办究竟的利益，目标一致的行为能使他人跟随自己。
English
In the "Great Garland of Nachen," it says: "Generosity brings enjoyment, discipline brings happiness. Patience brings radiance, diligence brings majesty. Samadhi brings peace, wisdom brings liberation." Furthermore, from the ultimate perspective, the Form Body can be summarized as arising from the accumulation of merit, and the Dharma Body can be summarized as arising from the accumulation of wisdom. Therefore, the discipline of accumulating virtuous dharmas in this way exists in the essence of the six perfections, so the content expressed is always mixed together. All of these generate what has not yet arisen in one's own mind-stream, and ensure that what has already arisen does not decline, but rather increases more and more. Third, the discipline of benefiting sentient beings is: the mind that is directly or indirectly engaged in the benefit of others in all ways, together with its associated mental factors, is its essence. That is, if one does not fully rely on the four means of gathering, one cannot accomplish the purpose of what should be learned. Therefore, it is also said in the "Lotus Garland": "Well summon them with the fan of generosity," and so on, as mentioned before. Among these, first, sentient beings are well gathered by material generosity, and then their minds are guided by pleasant words, so that they develop a desire, aspiration, and joy for practicing the Dharma, thereby causing the disciples to practice the Dharma in accordance with their respective dispositions. Therefore, for those who believe in the Lesser Vehicle, they should be temporarily taken in with the Dharma that corresponds to it, and then gradually guided to the right path; for those who believe in the extremely profound and vast Dharma, they should be skilled in taming them with methods related to behavior and timing. Master Shantideva said: "Do not show the supreme Dharma to the inferior, do not apply the inferior Dharma to the vessel of the vast Dharma." Therefore, for others, one must also abide in actions consistent with the goal of leading them into the path by any means. If one does not accomplish it oneself, even if one puts others on the path of entering or leaving, they will not listen, because this is obvious. Among these, generosity accomplishes temporary benefits, pleasant speech accomplishes the corresponding cause, practicing the Dharma accomplishes ultimate benefits, and actions consistent with the goal cause others to follow oneself.