Tibetan
་སྦྱོར་བར་མཛད། །དེ་ལ་གོམས་ནས་ཕྱིས་ནས་ནི། །རིམ་གྱིས་རང་གི་ཤ་ཡང་གཏོང༌། །གང་ཚེ་རང་གི་ལུས་ལ་ནི། །ཚོད་སོགས་ལྟ་བུའི་བློ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཚེ་ཤ་ལ་སོགས་གཏོང་བ། །དེ་ལ་དཀའ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་དང༌། གོམས་ནས་སླ་བར་མི་འགྱུར་བའི། །དངོས་དེ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སློབ་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་སྦྱིན་པའི་བཀད་སའི་ཡང་སྟེང་ལ་འཛེགས་ནས་སློང་པ་པོ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མཐོང་བའང་མིག་གིས་བསུ་ཞིང་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་ལྟར༌། སྦྱིན་གནས་ལ་འདི་ནི་བདག་གི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནོ་སྙམ་དུ་བལྟས་ལ་དངོས་པོ་འདི་དང་བདག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲལ་ཏེ་འདིས་ཀྱང་བདག་འདོར། བདག་གིས་ཀྱང་འདི་འདོར་བས་ད་ལྟ་བཏང་ན་ ཕྱི་མའི་དུས་འགྱོད་པས་མི་གདུང་ཞིང་ཆགས་ཞེན་མེད་པས་ཡིད་དགའ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སྦྱིན་པས་བརྐམ་ཆགས་འཇིག་པའི་ཐབས་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། དོན་རྣམས་གཏོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། །རྩ་བ་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་དང༌། །གཉིས་རྗེས་འཛིན་དང་རྫོགས་བྱེད་དང༌། །དེ་ཡང་སེར་སྣ་མེད་ལྡན་དང༌། །ཆོས་དང་མི་འཇིགས་ཟང་ཟིང་གཏོང༌། །སྦྱིན་པ་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མཁས་པས་ཡང་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི། མི་འཇིགས་སྦྱིན་པ་གཞན་གྱི་སྲོག་བསྲུང་དང༌། འཇིགས་པའི་ཡུལ་བསྒྲལ་དབུགས་འབྱིན་གནས་ལ་དགོད། །དེ་ལ་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ནི། འཇིགས་པས་སྐྲག་ཅིང་རྟབས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་དབུགས་འབྱིན་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་སྦྱར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་མུན་དུ་ཆུད་པ་དང༌། ཆད་པས་མནར་བ་དང༌། ཆོམ་རྐུན་དང༌། གཅན་གཟན་དང༌། ལམ་འཕྲང་འཇིགས་པ་ཅན་དུ་ཉེ་ཞོས་གདུང་བ་དང༌། རི་དྭགས་རྔོན་པས་གཏུགས་པ་དང་ནད་དང་གདོན་གྱིས་གཙེས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། ཁྱད་པར་འཁོར་བའི་གནས་ན་དམྱལ་བ་པ་མ་གཏོགས་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྲོག་ནི་མི་བསྲུང་བ་འགའ་ཡང་མེད་ན། དེ་དག་གི་དཔུང་གཉེན་དང་མགོན་སྐྱབས་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་མཆོག་ དམ་པ་སྟེ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་མི་བདག་མཆོད་སྦྱིན་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། དེའི་མངའ་རིས་ནི་ལོག་པར་བལྟ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་ཆར་པའི་སླད་དུ་སྲོག་གི་མཆོད་སྦྱིན་རྒྱ་ཆེན་པོ་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཞན་དབང་
Chinese
行施之方便。对此串习之后，逐渐地，甚至会布施自己的肉。当对于自己的身体，生起如同蔬菜等的想法时，那时布施肉等，那有什么困难呢？如是说。没有串习之后不会变得容易的事物。如是说。因此，菩萨在修学道的阶段，登上布施的台阶之上，甚至从远处见到乞讨者，也以目光迎接，修习欢喜。对于布施的对象，心想：此乃我圆满布施波罗蜜多的善知识。如此看待，心想：此物与我必定分离，此物也会舍弃我，我也会舍弃此物，现在布施，未来就不会因后悔而痛苦，没有贪恋，内心会感到欢喜。如此以布施来修学摧毁贪婪执着的方法。《经庄严论》中说：行布施，根本在于心，身体和受用圆满，二者随行和圆满，也是无悭吝，布施法和无畏的财物，如是完全了解布施，智者应如实修习。如是说。无畏布施是：无畏布施是守护他人的生命，从恐惧的境地中解救出来，安顿于喘息之处。其中，无畏布施的体性是：将那些因恐惧而害怕、惊慌失措的人们，安置于能够大大喘息的地方。例如，陷入国王的牢狱之中，遭受刑罚的折磨，遭遇强盗、猛兽，在充满危险的道路上遭受饥渴的折磨，被猎人追赶的野兽，以及被疾病和邪魔所折磨等等。特别是，在轮回的处境中，除了地狱众生之外，几乎没有不守护自己生命的，那么，成为他们的依靠和救护者，是菩萨们最殊胜的行为。 我们的导师，当成为人主供养者之时，他的领地由于追随邪见，为了下雨而考虑进行大规模的生命供养。那时，那位国王被大悲心所控制。
English
The means of practicing generosity. After becoming accustomed to this, gradually, one will even give away one's own flesh. When one develops the thought that one's own body is like vegetables, etc., then what difficulty is there in giving away flesh, etc.? So it is said. There is nothing that does not become easy after becoming accustomed to it. So it is said. Therefore, when a Bodhisattva is in the stage of learning the path, ascending the platform of generosity, even seeing a beggar from afar, he greets him with his eyes and cultivates joy. Regarding the object of generosity, he thinks: This is the virtuous friend who perfects my perfection of generosity. Looking at it in this way, he thinks: This object and I will definitely be separated, this object will also abandon me, and I will also abandon this object. If I give it away now, I will not suffer from regret in the future, and without attachment, my mind will feel joy. In this way, one should learn the method of destroying greed and attachment through generosity. The Ornament of the Sutras says: Giving away things, the root is in the mind, the body and enjoyment are perfect, the two follow and perfect, also without stinginess, giving away Dharma and fearless wealth, having fully understood such generosity, the wise should practice it correctly. So it is said. The gift of fearlessness is: The gift of fearlessness is protecting the lives of others, rescuing them from fearful situations, and settling them in a place of respite. Among them, the nature of the gift of fearlessness is: placing those who are frightened and panicked by fear in a place where they can take a great breath of relief. For example, being trapped in the king's prison, suffering the torment of punishment, encountering robbers, wild beasts, suffering from hunger and thirst on dangerous roads, wild animals chased by hunters, and those tormented by diseases and demons, etc. In particular, in the situation of samsara, except for the beings in hell, there are hardly any who do not protect their own lives. Therefore, becoming their support and protector is the most excellent conduct of Bodhisattvas. When our teacher became the lord of men and the object of offerings, his territory, due to following wrong views, considered performing large-scale life offerings for the sake of rain. At that time, that king was controlled by great compassion.
Tibetan
ཅན་ཡིན་པས་ཡིད་ཤིན་ཏུ་མི་བདེ་བར་གྱུར་ནས་ཐབས་བསམས་ཏེ་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་ཞིང་ས་རྣམས་ནི་ཐན་པས་མ་རུངས་བར་བྱས་ཤིང༌། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྩ་དང་ཤིང་གེལ་པ་དང་ཆུ་ཀླུང་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ན། ཆར་པའི་སླད་དུ་མཆོད་སྦྱིན་གཞན་པས་ནི་ཉམ་ཆུང་གི རང་གི་མངའ་རིས་གང་ཡིན་པ་ནས་སྐྱེས་བུ་ཡིད་གཅུགས་པ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུའི་སྲོག་གི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་སྟ་གོན་རྩོམས་ཤིག་ཅེས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བསྒོས་པས། དེ་ཐམས་ཅད་སྐྲག་ཅིང་རྟབས་པར་གྱུར་ནས་སྲོག་གི་མཆོད་སྦྱིན་ལས་ལྡོག་པའི་སྟངས་གསོལ་བ་ལ་མཉན་པ་ལྟར་བྱས་ནས་དོན་གྱིས་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་མི་འཇིགས་པའི་སྐྱབས་བྱིན་ཏོ། །དེ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོང་བ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཞོ་ཤ་ལས་སུ་འཁོལ་བར་བྱས་ནས་གཞན་ལ་མི་འཇིགས་པའི་གནས་སྦྱིན་པ་ལ་ནན་ཏན་ཆེན་པོས་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སློབ་པའི་ཚེའང༌། མི་ནུས་བཞིན་དུ་བབ་ཅོལ་ཆོ་ག་ཡི། །རྣམ་པར་སྦྱར་བའི་སྦྱིན་པའང་སྨད་པ་སྟེ། །སྙིང་ རྗེའི་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་མ་དག་པར། །ལུས་དང་སྲོག་གཏོང་བསླབ་བཏུས་ཉིད་ལས་བཀག །དེ་ལ་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཏོང་བ་དང༌། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང༌། རབ་ཏུ་གཏོང་བ་དག་ཀྱང་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ད་ལྟ་མོས་པ་སྟོབས་སུ་མ་གྱུར་ལ། ལས་དང་པོ་པའི་སེམས་རྨའི་ཤའུ་ལྟར་སྲན་མི་བཟོད་པ། འཇུག་ལྡོག་ཤིན་ཏུ་གཡོ་བ་ཅན་དག་གིས་རང་གི་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་མ་གསོས་པར་གཞན་དོན་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བས་ཞུགས་ན་སླར་གཞན་དོན་ལ་སྐྱོ་ནས་ཉན་རང་གི་སེམས་སྐྱེ་བའི་ཉེན་ཡོད་དེ། རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་གཟིངས་བུབ་པ་སྐམ་ལ་གནས་པས་མ་བཟོད་དེ། བརྐྱལ་པས་བརྐྱལ་གྱི་ནུས་པ་མ་རྫོགས་པ་རང་ཉིད་ཀྱང་ཉམ་ཉེས་པར་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསམ་པའི་ཆ་ནས་ལུས་བྱིན་ཟིན་ཡང་ཤ་ལ་སོགས་པ་དངོས་སུ་མི་སྟེར་བ་བསླབ་བཏུས་ལས་རྒྱས་པར་བཤད་ཅིང༌། དེའི་ཁུངས་ཀྱང་འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། དུས་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཞེས་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་མ་དག་པར། །ལུས་ནི་གཏོང་བར་མི་བྱ་སྟེ། །ཅི་ནས་འདི་དང་གཞན་ དག་ཏུ། །དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུར་བཏང་ངོ༌། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཁ་ན
Chinese
因为这样心中非常不悦，于是想了个办法说：这样一来，田地都被旱灾摧残了，赡部洲的草木枯萎，河流也干涸了。为了下雨，其他的祭祀就显得微不足道了，从自己的领地里挑选出一百个有坚定信念的人，准备进行献祭生命的仪式吧。于是命令大臣们。他们都感到恐惧和惊慌，像听取劝诫一样请求停止生命祭祀，实际上给予了许多众生无畏的庇护。因此，菩萨们应该精进地学习布施，善巧方便，将自己的血肉之躯投入使用，给予他人无畏的处境。在这样学习的时候，如果不能做到，那么轻率的仪式和虚假的布施也会受到谴责。如果慈悲心不够纯净，那么《学集论》中禁止舍弃身体和生命。其中，伟大的布施和极大的布施是证得不生之法的忍辱的境界。如《圣近护所问经》中说：安住于不生之法的忍辱，也应当行布施，伟大的布施和殊胜的布施。因此，现在信心还没有变得强大，初学者的心像伤口的肉一样脆弱，难以忍受，进退不定的人，在没有治愈自己的烦恼病之前，如果直接投入到伟大的利他事业中，反而会因为对利他感到厌倦而生起声闻缘觉之心，这是有危险的。就像在大海中翻船一样，在陆地上无法忍受，游泳者没有完全掌握游泳的技能，也会让自己陷入危险。因此，《学集论》中详细地阐述了，即使从意念上已经布施了身体，实际上也不能施舍血肉等。其依据也来自《圣虚空藏经》中说：非时而求是魔业。以及《入行论》中也说：慈悲心不纯净，不应舍弃身体，无论如何都要将此身，作为成办重大意义之因。就像那样，口
English
Being so, he became very unhappy and thought of a way, saying: "In this way, the fields have been ruined by drought, and the roots and trees of Jambudvipa are withering, and the rivers are drying up. For the sake of rain, other sacrifices are insignificant. From whatever is your own dominion, prepare a sacrifice of life of ten hundred steadfast men," he commanded the ministers. All of them were frightened and terrified, and as if listening to exhortations, they requested to stop the sacrifice of life, and in reality, they gave many beings the refuge of fearlessness. Therefore, bodhisattvas should diligently train in giving, being skilled in means, and employing their own flesh and blood, giving others the state of fearlessness. When training in this way, if one is not able, then frivolous rituals and false giving are also condemned. If the thought of compassion is not very pure, then the Compendium of Trainings forbids giving up body and life. Among them, great giving and exceedingly great giving are the objects of practice of obtaining forbearance of the unborn dharma. As it is said in the Sutra Requested by the Noble Near Attendant: "By abiding in forbearance of the unborn dharma, one should also perform giving, great giving, and supreme giving." Therefore, now that faith has not become strong, and the mind of the beginner is as fragile as the flesh of a wound, unbearable, and those who are very fickle in entering and withdrawing, if they directly engage in the great work of benefiting others without healing their own afflictive diseases, there is a danger that they will become weary of benefiting others and generate the mind of a Hearer or Solitary Realizer. It is like a ship capsizing in the ocean, being unable to endure on land, and a swimmer who has not fully mastered the skill of swimming also endangers himself. Therefore, the Compendium of Trainings explains in detail that even if the body has been given in thought, one should not actually give flesh and blood, etc. The source of this is also from the Sutra of the Noble Akashagarbha, which says: "Desiring at the wrong time is the work of Mara." And also from the Bodhisattvacharyavatara: "Without pure compassion, one should not give up the body, but in whatever way, this and other bodies, should be given as the cause for accomplishing great meaning." Just like that, mouth