Tibetan
དུ་འགྱུར་བའང་ཡོད་པས་དེ་དག་ནི་གང་ཟག་གཅིག་གི་དྲུང་དུ་དངོས་པོ་ བརྗོད་ནས་བཤགས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐུན་ཚོད་ནི་འཕགས་པ་ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་དངོས་བསྟན་དྲངས་ཟིན་ལ། བཤགས་ཡུལ་མཐུན་པ་མ་རྙེད་ན་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་དམིགས་པའི་མདུན་དུ་ཚིག་གིས་བཤགས་ཤིང་ཡིད་ཀྱིས་བསྡམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་མི་ཉམས་ཤིང་བརྟན་པར་བྱ་བའི་འདུ་ཤེས་བཞི་ལ་རྟག་པར་སློབ་པའི་ཚུལ། བརྟན་བྱའི་སྒོ་ནས་བསྲུང་བའི་འདུ་ཤེས་བཞི། །དགེ་བའི་བཤེས་ལ་སངས་རྒྱས་འདུ་ཤེས་དང༌། །དེས་བསྟན་ཆོས་ལ་ལམ་གྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། དེ་སྒྲུབ་རྣམས་ལ་གྲོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བུ་གཅིག་འདུ་ཤེས་ཏེ། འདི་དག་སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་ཡང་དག་གོ །ཞེས་པ་སྟེ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གཞོན་ནུ། འདུ་ཤེས་བཞི་དང་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྟན་པོར་འགྱུར་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་ལ་ལམ་གྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། དེ་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ལ་གྲོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་དྲུག་གི་ངོ་བོར་གནས་པའི་སྡོམ་སྟོན་པ་ནི། འདི་ལྟར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་དང༌། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང༌། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་དག་བྲེའོ་ཆེའི་ནང་དུ་ཕུལ་གྲངས་འདུས་པ་ལྟར་ཕྱིན་དྲུག་གིས་བསྡུ་བར་ནུས་པ་ཙམ་སྡུད་བྱེད་གཞན་གྱིས་དེ་ལྟར་མི་ནུས་པས་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་སྡོམ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་མིང་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེ་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་དང་པོར་དབྱེ་བ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། །འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ལས། །དང་པོ་ལྔ་ནི་བསོད་ནམས་དམ་པའི་ཚོགས། །ཕྱི་མ་གཅིག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཆེན་ཏེ། །གཉིས་ལ་མ་བརྟེན་སངས་རྒྱས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཐབས་སྟོབས་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་བསྣན་པས་བཅུ། །འདི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བ་སྡུད་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཁྱིམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཟོད་པ་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་
Chinese
也有变成这样的，那些是要在一个人面前陈述事物并忏悔的事情。时间方面，已经引用了《圣近圆所问经》的真实教导。如果没有找到合适的忏悔对象，就在诸佛菩萨面前用语言忏悔，用心约束。总的来说，对于不退转且稳固的四种认知，要经常学习其方式。从稳固的角度守护的四种认知：视善知识为佛，视其所教之法为道，视修持者为友，视一切众生为独子。这些是愿望的正确教导。如《圣三摩地王经》所说：‘年轻人，具备四种认知，菩提心会变得稳固。四种是什么呢？从真正的善知识那里获得佛的认知，视其所教之法为道的认知，视修持者为友的认知，视一切众生为独子的认知。’就是这样。现在是菩萨积累善法的戒律：宣说作为进入的学处，即六度之本体的戒律。就像这样，福德和智慧两种资粮，方便和智慧，四摄，菩萨的恶行戒，积累善法，利益众生的三种戒律等等，一切都像把许多谷物倒入大容器中一样，六度能够全部摄集，其他摄集者不能这样做到，因此这是菩萨道的大戒，也从名称上显示了波罗蜜多的广大。首先，为了显示差别：进入的学处六度中，前五种是殊胜的福德资粮，后一种是伟大的智慧资粮，不依赖这两种资粮，就不会有佛。加上方便、力量、愿和智慧，就成了十种。像这样，六度是菩萨积累善法的法，这也是就居士而言的忍辱、布施和戒律。如是圣
English
There are also transformations like this, and those are the things to be confessed by stating the matter in front of a person. Regarding the timing, the actual teaching from the Sutra Requested by the Venerable Ananda has already been cited. If a suitable object of confession is not found, then confess with words and restrain with the mind in front of the Buddhas and Bodhisattvas. In general, regarding the four perceptions for making something imperishable and stable, one should always learn the manner. The four perceptions for protecting from the perspective of stability: perceiving the virtuous friend as the Buddha, perceiving the Dharma taught by them as the path, perceiving those who practice it as friends, and perceiving all sentient beings as one's only child. These are the correct instructions for aspirations. As it is said in the Noble King of Samadhi Sutra: 'Young man, possessing four perceptions, the mind of enlightenment becomes stable. What are the four? Perceiving the Buddha from the truly virtuous friend, perceiving the Dharma taught by them as the path, perceiving those who practice it as friends, and perceiving all sentient beings as one's only child.' That is how it is. Now, the discipline of the Bodhisattva for gathering virtuous Dharmas is: declaring the vows that are the essence of the six perfections, which are the practices to be entered into. Like this, the two accumulations of merit and wisdom, skillful means and wisdom, the four objects of gathering, the vows to refrain from the misdeeds of a Bodhisattva, the gathering of virtuous Dharmas, the three types of moral conduct that benefit sentient beings, and so on, all are like a multitude of grains poured into a large container, the six perfections are able to gather them all, other gatherers cannot do so, therefore this is the great vow of the Bodhisattva's path, and it also shows the vastness through the name of Paramita. First, in order to show the distinctions: Among the six perfections that are the practices to be entered into, the first five are the supreme accumulation of merit, the last one is the great accumulation of wisdom, without relying on these two accumulations, there will be no Buddha. Adding skillful means, power, aspiration, and wisdom, it becomes ten. Like this, the six perfections are the Dharmas that gather the virtues of a Bodhisattva, and that is also with respect to householders, patience, generosity, and moral conduct. Thus, the Noble
Tibetan
ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །སྦྱིན་པ་དང་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །བཟོད་པའི་ཆོས་ནི་ཁྱད་པར་དུ། །ཁྱིམ་པ་ལ་བཤད་སྙིང་རྗེ་ཡི། །སྙིང་པོ་ཅན་དུ་རྟག་ བསྒོམ་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་དགེ་བསྙེན་ཏེ་སྡིག་པ་ལས་དབེན་པའི་དོན་ཏོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་སྡོམ་པའི་ལེན་ཆོག་ཏུ། ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པ་དེས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་བསླབ་པར་བྱ། །ཞེས་དགེ་བ་སྡུད་པའི་གཙོ་བོ་ནི་སྡོམ་པ་དང་དེས་པ་སྟེ་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་ལྷག་མ་རྣམས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ལས་ཀྱང༌། དེས་ཤིང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་རབ་བརྩོན་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ནམ་ཡང་བརྗེད་མ་གྱུར། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཉིད་སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་བཅུར་ཕྱེ་པ་ནི། དབུས་མཐའ་ལས། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཐབས་སྟོབས་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །འདི་དག་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུར་འདོད། །ཅེས་སྤང་བྱ་སེར་སྣ་དང༌། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། རྣམ་གཡེང་དང༌། ཤེས་རབ་འཆལ་བ་དང༌། ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་དང༌། སྟོབས་ལ་སྒྲིབ་པ་དང༌། སྨོན་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ་བཅུ་པོ་སེལ་བ་ལ་སྟོས་ནས་ཕྱེ་བའོ། །དྲུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་པོ་ལྔ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུ་དང༌། ཕྱི་མ་ནི་ངེས་པར་ལེགས་པའི་རྒྱུ་མ་ནོར་བ་ ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་གཉིས་ཐད་ཀ་ཐད་ཀའི་རང་འབྲས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཅིག་པུར་འཁྲུལ་པར་མི་བྱ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བས་སྤྱད་ན་དེའི་འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དང༌། ཚེ་རིང་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཀྱང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཟབ་མོས་ཟིན་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུར་ཤིན་ཏུ་རུང་བ་ཡིན་པས་ན་ཐབས་ཤེས་འབྲེལ་དགོས་པར་བསྟན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་སོ། །བཅུའི་དབང་དུ་བྱ་ན་ལྷག་མ་བཞི་པོའི་དང་པོ་གསུམ་བསོད་ནམས་དང༌། ཕྱི་མ་ཡེ་ཤེས་ངེས་པར་ལེགས་པའི་རྒྱུའོ། །ཡེ་ཤེས་རྒྱུར་འཇོག་པ་ཅིས་འཐད་ན། འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། བསོད་ནམས་ལྡན་པ་བསོད་ནམས་ཚོགས། །ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ཆེ། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་
Chinese
龙树菩萨说：“布施与持戒，忍辱之法尤为要，为在家者说，常修慈悲心之精髓。”这里所说的持戒，指的是近事，也就是远离罪恶的意思。如果从出家人的角度来说，在《道次第摄颂》的受戒仪轨中说：“持戒之律仪，当随佛陀学。”意思是说，积累善行的主要方式是律仪和守护律仪，其余的如禅定等都是辅助。正如《普贤行愿品》中所说：“以此殊胜行，勤修诸波罗蜜，于菩提心，永不忘失。”就是这个意思。这十种波罗蜜是针对所断除的障碍的对治法而分的，如《中边分别论》中说：“布施与持戒，忍辱与精进，禅定与智慧，波罗蜜，方便力愿与智，此等立为十度。”意思是说，为了对治悭吝、邪淫之戒、嗔恚、懈怠、散乱、邪慧、不善巧方便、力量之障碍、愿望不能实现、所知之障碍这十种障碍而分的。如果从六度的角度来说，布施等前五度是福德资粮，是获得增上生的原因，后一度是决定胜的原因，不会错谬。虽然如此，也不要误以为这两者只是直接体验各自的果报。如果以不善巧方便和缺乏智慧的福德资粮来行持，那么其果报只是轮回中的身体和受用广大，寿命长久而已。如果以善巧方便和甚深智慧来摄持，那么就非常适合成为一切智智之因，因此说明了方便与智慧相结合的必要性。如《宝鬘论》中说：“色身若总说，国王福资粮生。”如果是从十度的角度来说，其余四度中的前三度是福德，后一度是智慧，是决定胜的原因。为什么说智慧是（决定胜）之因呢？《文殊幻化经》中说：“具福者，福德聚，智慧者，智慧大源。”因此很清楚。因此，大乘行者们所修持的
English
Nāgārjuna said, "Generosity, discipline, and especially the Dharma of patience, are taught to householders. Always meditate with a heart of compassion." The discipline mentioned here refers to the upasaka, meaning to abstain from evil. From the perspective of the ordained, in the ordination ceremony of the Compendium of Sutras, it says, "With the discipline of morality, one should follow the Buddha's teachings." This means that the main way to accumulate merit is through vows and guarding those vows, while the rest, such as meditation, are supplementary. As it says in the Bhadracarya-pranidhana, "With this excellent conduct, diligently cultivate the pāramitās, and never forget the bodhicitta." This is the meaning. These ten pāramitās are divided according to the antidotes to the obstacles to be abandoned, as it says in the Madhyāntavibhāga, "Generosity, discipline, patience, diligence, meditation, and wisdom, the pāramitās, skillful means, power, aspiration, and knowledge, these are established as the ten perfections." This means that they are divided in order to counteract the ten obstacles: miserliness, immoral discipline, anger, laziness, distraction, wrong wisdom, unskillful means, obstacles to power, failure to fulfill aspirations, and obstacles to knowledge. From the perspective of the six perfections, the first five, such as generosity, are the accumulation of merit, which is the cause of higher realms, and the last one is the cause of definite goodness, without error. However, one should not mistakenly believe that these two only directly experience their respective results. If the accumulation of merit is practiced with unskillful means and lack of wisdom, then its result will only be a large body and enjoyment in samsara, and a long life. If it is held by skillful means and profound wisdom, then it is very suitable to become the cause of omniscient wisdom, therefore it is shown that the combination of skillful means and wisdom is necessary. As it says in the Ratnāvalī, "The form body, in brief, is born from the accumulation of merit of a king." If it is from the perspective of the ten perfections, the first three of the remaining four are merit, and the last one is wisdom, which is the cause of definite goodness. Why is wisdom considered the cause (of definite goodness)? The Mañjuśrīvikrīḍita Sūtra says, "The one with merit, the accumulation of merit, the one with wisdom, the great source of wisdom." Therefore, it is clear. Therefore, what is practiced by the Mahāyāna practitioners