Tibetan
ཉིས་དང༌། རྨད་བྱུང་གཉིས་དང༌། རྩོམ་མཁས་དཔའ་བོ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་ཐ་དད་པར་སྣང་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་དོན་གཙོ་ཆེ་བ་བསྡུས་པའི་ལུགས་དང༌། ལ་ལ་སེམས་དང་པོར་བསྐྱེད་པ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་དམིགས་ནས་དབྱེ་བསྡུ་མཛད་པའི་དོན་གྱིས་བསྟན་བཅོས་འགྱུར་རོ་འཚལ་དུ་ཚུད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྒོམ་གྱི་རིམ་པ་མང་དག་ལ་དཀར་ནག་གི་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མེད་པ་མང་ཞིང་གྲངས་ངེས་ཀྱང་དེ་བས་ཆེས་མང་བར་སྣང་བས་རྒྱ་གཞུང་མཐའ་དག་ལ་བསླབ་བྱ་བསྡུ་ལུགས་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་པ་ཤ་སྟག་མཐོང་ལ། བོད་འདིར་ནི་སྲོལ་འབྱེད་གཉིས་ཀྱི་རིང་ལུགས་ཁོ་ན་དར་ཆེ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ༌། །དེ་ལ་དཀར་ནག་གི་ཆོས་བརྒྱད་པོ་སྨོན་པའི་བསླབ་བྱར་མཐུན་ཡང༌། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་པོ་སྐྱེ་བ་འདིར་ སེམས་བསྐྱེད་གཏོང་བའི་རྒྱུར་འདོད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་གནས་ཏེ། སྤྱིར་སྨོན་པའི་སེམས་བཏང་བའི་ཚད་ནི་སེམས་ཅན་བློས་བཏང་བ་ལ་འདོད་པས། དེ་བཏང་ན་འཇུག་པ་ཤུགས་ལ་དེངས་འགྲོ་སྟེ་དེ་གཉིས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཚུལ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བས་ན་སྨོན་སེམས་མ་ཉམས་ན་ནག་པོའི་ཆོས་གཅིག་པོས་སེམས་བསྐྱེད་གཏོང་བ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག །འོན་ཀྱང་གནད་འཆད་ན་ཚོར་བ་རང་འགགས་པ་བཞིན། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི་སྨོན་པའི་སེམས་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་འཇུག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་སྟོན་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་དེས་སྨོན་སེམས་ཉམས་པའི་རྒྱུ་བྱས་ནས་གཏོང་སྟེ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྨོན་སེམས་ནི་ཕན་པའི་སེམས་ཡིན་ལ། ནག་ཆོས་ནི་ཕན་པ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་རྫས་འགལ་བ་འདྲེས་ན། གནམ་སྟོང་གི་ཟླ་བ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲིབ་པ་དང༌། བཅོ་ལྔའི་ཟླ་བ་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པ་གཉིས་བཀྲག་ཏུ་མི་མངོན་པ་ལ་མཚུངས་པའི་དཔེས་ཤེས་པར་སླ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བཞི་པོས་སྐྱེ་བ་འདིར་ཡང་སེམས་ཉམས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་མི་འགལ་ལ། འོད་སྲུང་གི་ལེའུ་ལས་ཀྱང་དཀར་ཆོས་བཞི་ལྟར་ཚེ་ ཕྱི་མའི་གསལ་ཀ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པར་མ་ངེས་ལ། སྨོན་སེམས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཏོང་མི་གཏོང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་སྙམ་ན། མདུད་པ་གྲོལ་ན་ཆུན་པོ་འཇིག་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་གི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་འཇིག་སྟེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་གཅིག་པ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དོར་བའི་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་ག་རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་མ་མཆིས་སོ། །དེ་བས་ན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གནོད་མེད་ན། །སེམས་ལ་དེ་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་མཆོད་འོས་བསླུས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཞེ་སྡང་བས་ངན་སྨྲ་བརྗོད་པའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་འཆད་པར་རང་ཅག་ཀྱང་འདོད་པར་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས། འདི་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་དུའང་དྲན་དོན་དུ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང༌། །ཞེས་བཤད་པས་ཟེར་ན་འོད་སྲུང་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྗེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་པ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་བརྗེད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ འདིའམ། གཞན་གྱི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱད་པར་གཞན་དུའང་གི་སྒྲས་ཚེ་འདི་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དངོས་བསྟན་ནི་ནག་ཆོས་བཞིའི་གཉེན་པོ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ལ་དེ་ལྟར་འཐད་པ་ལུང་གིས་སྐབས་དབྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །བླང་བྱ་དཀར་ཆོས་བཞི་ནི། གཉེན་པོར་ཆེ་བ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི། །སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་བསམས་བཞིན་བརྫུན་མི་སྨྲ། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་གུས་ཤིང་བསྔགས། །གཡོ་སྒྱུ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གཉེར། །མཐའ་དག་བྱང་ཆུབ་ལམ་ལ་བཀྲི་བའོ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དཀར་ཆོས་དང་པོ་བརྡའ་འཕྲོད་པའི་སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་ལ་ཤེས་བཞིན་པའི་རྫུན་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་མི་སྨྲ་སྟེ། དེས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་རྫུན་གྱིས་མགོ་བསྐོར་བའི་གནས་མ་ཡིན་པའི་གཉེན་པོར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེས་གཞན་གསུམ་ལའང་རིགས་འགྲེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོན་པ་དང་མཚུངས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང༌། དེ་དག་ལ་དོན་དུ་གནས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རིགས་དང་རུས་ཀྱིས་མི་ཤེས། ཆོ་དང་འབྲང་གིས་མི་ཤེས། ལུས་དང་རྟེན་གྱིས་མི་ཤེས། རྟགས་དང་ཆོ་གས་མི་ཤེས་པས། གང་ཟག་ ལ་བརྟེན་པའི་ཉེས་པ་འདི་གང་ནས་འོང་ཆ་མེད་ན། མངོན་གྱུར་དུ་རིགས་སད་པའི་རྟགས་ཅན་དཔྱད་བཟོད་ན་དེ་ལ་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་ཅིང༌། གཞན་ཤན་པ་དང༌། སྨད་འཚོང་དང༌། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པ
Chinese
又，奇妙二者，以及著述精通的勇士等，显现出各种不同的方式。收集大乘经藏主要意义的方式，以及有些是针对最初发心和进入修行之间的差别而进行区分整理，以这些意义来说，在被翻译成论典的菩提心修习次第中，很多都没有黑白八法的区分，数量虽然确定，但似乎更多，因此，可以看到，在所有汉地典籍中，没有一种统一的修学方法。而在藏地，只有两种开创者的宗风最为盛行，并被人们追随。其中，黑白八法在发愿的修学上是一致的，但对于黑法四者，在此生中，认为是舍弃发心的原因，以及在来世，认为是发心无法显现的原因，存在这两种观点。一般来说，舍弃发愿心的标准是认为舍弃众生，如果舍弃了众生，那么进入修行也会随之消失，因为这两者是所依和能依的关系。因此，如果发愿心没有消失，那么怎么会因为一个黑法就舍弃发心呢？然而，如果从要点来解释，就像感觉自然停止一样，黑法四者就像秋天的月亮一样，是清晰地显示进入修行的影像的作者，但它们是遮蔽作者的巨大不利因素，因此，它们会成为发愿心衰退的原因而导致舍弃。为什么呢？因为发愿心是利益之心，而黑法是不利益之心，如果这两者混合在一起，就像天空中的月亮因自身力量而减弱，以及十五的月亮因外力而被遮蔽一样，两者都无法显现光彩，用这样的比喻很容易理解。因此，这四者在此生中也会成为发心衰退的原因，这并不矛盾。在《光明守护》的章节中也像白法四者一样，因为没有来世的光明。那么，如果认为黑法四者不一定针对所有众生，而发愿心是针对所有众生的，因此存在舍弃与不舍弃的差别，那么，就像解开一个结就会毁掉一串东西一样，为了所有众生的利益而发心就会
English
Also, the two wonderful ones, as well as the heroes skilled in writing, etc., appear in various different ways. The way of collecting the main meanings of the Mahayana scriptures, and some are distinguished and arranged by focusing on the difference between initially generating the mind and entering into practice. In terms of these meanings, in the stages of Bodhicitta practice that have been translated into treatises, many do not have the distinction of the eight black and white dharmas, and although the number is certain, it seems to be even more. Therefore, it can be seen that in all Chinese texts, there is no unified method of learning. In Tibet, only the doctrines of the two founders are the most prevalent and followed. Among them, the eight black and white dharmas are consistent in the practice of aspiration, but regarding the four black dharmas, in this life, they are considered to be the cause of abandoning the mind of enlightenment, and in future lives, they are considered to be the cause of the mind of enlightenment not manifesting. There are these two views. Generally speaking, the standard for abandoning the mind of aspiration is considered to be abandoning sentient beings. If sentient beings are abandoned, then entering into practice will also disappear accordingly, because these two are the basis and the dependent. Therefore, if the mind of aspiration has not disappeared, how can the mind of enlightenment be abandoned because of one black dharma? However, if explained from the key point, just as feeling naturally ceases, the four black dharmas are like the autumn moon, which clearly shows the image of entering into practice, but they are a huge unfavorable factor that obscures the author, so they will become the cause of the decline of the mind of aspiration and lead to abandonment. Why? Because the mind of aspiration is a mind of benefit, and the black dharma is a mind of non-benefit. If these two are mixed together, just like the moon in the sky diminishes due to its own power, and the fifteenth moon is obscured by external forces, both cannot show their brilliance, and it is easy to understand with such a metaphor. Therefore, these four will also become the cause of the decline of the mind of enlightenment in this life, which is not contradictory. In the chapter of "Light Protector," it is also like the four white dharmas, because there is no light in the next life. So, if it is thought that the four black dharmas are not necessarily directed at all sentient beings, and the mind of aspiration is directed at all sentient beings, therefore there is a difference between abandoning and not abandoning, then, just as untying a knot will destroy a string of things, generating the mind for the benefit of all sentient beings will
Chinese
因此，对于舍弃一个、两个、三个众生后，为其余众生发菩提心的仪轨，诸佛并未宣说。因此，任何与发心相违背的因素，都是摧毁菩提心的原因。《释量论》中也说：“无有相违品之害，彼心即转成自性。”特别是欺骗应供者，以及对菩萨怀有嗔恨，说恶语的业障，会摧毁菩提心的根本，我们也是这样认为的。如果有人说，燃灯佛曾说：“此于来世亦忆念，如是所说诸学处，当受持。”那么，这是针对持守具足四法的持律者会遗忘菩提心的情况。遗忘是指此生或他生的一切时处都会发生。特别是“于来世”的“也”字，并非没有与此生相关的理由。直接显示的是，黑法的四种对治是白法的四种，如此以教证区分情况是合理的。应取舍的白法四法是：对治强大的白法四法是：纵遇命难亦不故说妄语，视诸佛子为导师，恭敬而赞颂，以无有谄诳之心关怀一切众生，引导一切众生趋向菩提道。如是说。第一白法是对所有能沟通的众生，即使面临生命危险，也不故意说谎。因此，对于不应以谎言欺骗的特殊境况，这也是一种对治。其余三种也应类推理解。第二是对于一切菩萨生起如同导师般的念头，并对他们说真实不虚的赞颂之语。菩萨并非以种姓和血统来区分，也非以阶级和随从来区分，也非以身体和所依来区分，也非以标志和仪轨来区分。如果无法确定依人而产生的过失从何而来，那么对于显现觉醒种姓之相，且可堪检验者，应恭敬承事。因为菩萨也可能存在于屠夫、妓女和畜生之中，所以是迦叶所请问的。
English
Therefore, the Buddhas did not teach a method for generating the mind of enlightenment for the sake of the remaining beings after abandoning one, two, or three beings. Therefore, whatever is contrary to the generation of the mind of enlightenment is the cause of destroying the mind of enlightenment. The *Pramāṇavārttika* also says, "If there is no harm from opposing factors, that mind will become its very nature." In particular, deceiving those worthy of offerings, and the obscurations of karma from speaking ill words out of hatred towards Bodhisattvas, will destroy the root of the mind of enlightenment, and we also agree with this. If someone says that Dipamkara said, "This will also be remembered in future lives, and the precepts that have been spoken of in this way should be upheld," then this is aimed at the fact that those who uphold the Vinaya and possess the four qualities will forget the mind of enlightenment. Forgetting refers to occurring in all situations of this life or other lives. In particular, the word "also" in "in other lives" is not a reason that is unrelated to this life. What is directly shown is that the four antidotes to the four black dharmas are the four white dharmas, and it is reasonable to distinguish the situations with scriptural evidence. The four white dharmas to be adopted are: The four white dharmas that are great as antidotes are: Even if it costs your life, do not knowingly speak a lie. Respectfully praise the sons of the Buddhas as teachers. Cherish all sentient beings with a mind free of deceit. Lead all to the path of enlightenment. It is said. The first white dharma is that one should not knowingly speak a lie to all sentient beings who can communicate, even if it costs one's life. Therefore, this is also an antidote for special situations where one should not deceive with lies. It should be understood that the other three can be understood by analogy. The second is to generate the perception that all Bodhisattvas are like teachers, and to speak praises that are true and meaningful to them. Bodhisattvas are not distinguished by lineage or clan, nor by class or followers, nor by body or support, nor by signs or rituals. If it is impossible to determine where the fault of relying on a person comes from, then one should respectfully serve those who have the signs of an awakened lineage and are worthy of examination. Because Bodhisattvas can also exist among butchers, prostitutes, and animals, it was asked by Kashyapa.