Tibetan
ན་དང་ལྡན་པ་གཅིག་ པོ་ལ་མ་ལྟོས་ཤིང༌། ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་བརྡའ་ཤེས་དོན་གོ་བྱང་སྡོམ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཉེས་སྤྱོད་གང་རུང་སྤོང་བར་དམ་འཆའ་ནུས་ཤིང༌། བླང་བའི་འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེས་པའི་རྟེན་དེ་ལ་གཏོང་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་བྱུང་ན་ཚེ་བརྗེས་ཀྱང་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་ལ་རིགས་སད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དོན་གྱི་ཆ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་པ་མི་ཕྱེད་པ་དང་ལྡན་ན། དེ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྤྱོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་ཡིན་པས་ན་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་དེའི་ཤིང་རྟའི་ཐག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུ་ལ་ཡང་བསྐུར་རོ་ཞེས་བསྔགས་ཤིང༌། སྡུད་པ་ལས། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་ཡོན་ལྔ་སྤྱད་ཀྱང༌། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་སྐྱབས་སོང་སྟེ། །སངས་རྒྱས་འགྲུབ་བྱ་སྙམ་དུ་ཀུན་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་ན། །མཁས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གནས་རིགས་པར་བྱ། །ཞེས་དང༌། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་འཕགས་བུད་མེད་དྲུག་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་པ་དང་མཐུན་པར་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པས་ཀྱང༌། ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་དུ་སྤྱད་པ་ཡང་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་བདག་མེད་པ་གཉིས་རྟོགས་པའི་འཕགས་པ་དག་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་བྲལ་བས་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་ལ། གཞན་དོན་ལ་དམིགས་པའི་བྱ་དཀའ་བ་དག་གི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུམ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཁུར་བོར་བ་དག་ནི་སོ་ཐར་གྱི་ཕས་ཕམ་པ་ལས་ཀྱང་སྤྱོད་པ་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་བྱེ་བར་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ། །སྤྱོད་ཀྱང་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ལ་འདོད་བསྐྱེད་ན། །དེ་ཚེ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱོན་བྱུང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་ཡིན། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞིང་མི་མཁས་དེ་བཞིན་སྤྱོད་པ་ཉམས། །སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ཕས་ཕམ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ལྕི། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་བྱང་བཟང་དང༌། །ཨབྷྱ་ཀ་རས་སྲོལ་གཉིས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་བསྲེས་པ་ཁུངས་སུ་བྱས་ནས་དབུ་སེམས་ཀྱི་ལུགས་ཐ་དད་དུ་འགོད་པ་མ་དག་པར་འགྱུར་ན། སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དབྱེ་བ་གཉིས། དེ་བཞིན་དུ་སྡིག་པ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱི་ཆ་ནས་སྐྱེ་བར་རུང་མི་རུང་གི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། །སོ་ཐར་རིགས་བདུན་པོ་གང་རུང་གི་སྟེང་དུ་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཞེས་བརྗོད་ པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་གྱི་ལུགས་བྱམས་པས་བཀའ་བསྡུས་ཤིང་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱིས་བཀྲལ་བ་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། །བཤད་མ་ཐག་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་དང༌། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་དང༌། དཀོན་ཅོག་བརྩེགས་པ་དང༌། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱིས་བཀའ་བསྡུས་ཤིང༌། ཀླུ་སྒྲུབ་སྙིང་པོས་བཀྲལ་བ་ལས་ནི་ཉིན་གཅིག་ཏུ་སྲོག་མི་གཅོད་པའི་སྡོམ་པ་བླངས་པ་ལའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་མཛད་ཀྱང༌། དེ་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་འཐད་པས་ཀྱང་དབུ་སེམས་གཉིས་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལེགས་པར་གྲུབ་བོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དཀོན་ཅོག་བརྩེགས་པ་ལས། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་གནས་པར་བྱེད་དོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་སྡོམ་པ་ལ་འདོད་ཀྱང་དེ་ཚངས་པའི་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ལ་གནང་ཞིང་བཅས་ པའི་སྡོམ་པ་དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དབུ་མའི་ལུགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ནི་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་ལྡན་གྱིས་བླངས་ཀྱང་བྱང་སྡོམ་ཐོབ་པའི་ཆོ་ག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཅིང༌། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ནི་སྨོན་སེམས་བླང་བ་ལ་སོ་ཐར་མི་དགོས་ཀྱང༌། འཇུག་སྡོམ་ལེན་པའི་རྟེན་སོ་ཐར་རིགས་བདུན་གང་རུང་དུ་བཤད་པ། རྟེན་དེ་ལྡན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སློབ་ནས་དད་ཅིང་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པའི་ཚེ་སྔོན་ལ་བར་ཆད་དྲི་བ་དང༌། རྗེས་ལ་བསླབ་པ་བརྗོད་ཅིང༌། སྐྱེ་ཚུལ་ཡང་སེམས་དང་བ་ལས་སྐྱེ་བས་ཕྱག་མཆོད་ལ་སོགས་པས་ཡིད་དང་བ་བྱས་ནས་སྨོན་འཇུག་གཉིས་སོ་སོའི་ཆོ་གས་ལེན་པའོ། །འོ་ན་དེ་གཉིས་ཀ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་དུ་མཚུངས་ན་གྲུབ་མཐའ་ནང་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པའི། ཐུན་མོང་བ་ནི་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པའམ། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་གང་རུང་ལས་གཅིག་ཏུ་
Chinese
不依赖于具有（受戒）能力的一个人，能够理解诸如天、龙、夜叉等（众生）的表示，明白意义，成为戒律生起的所依，发誓断除任何罪行，并且对于一切具有接受意愿者，如果生起和已生起的所依没有舍弃的因，即使转世也不会舍弃戒律，并且具有唤醒种姓的慈悲，因此被称为种姓之子或种姓之女。从意义上说，如果对于以空性和慈悲的差别而缘于佛和有情众生的想法没有分别，那么即使已经享用五种妙欲，也是行为完全清净的持戒者，因此如前所述，赞叹说可以将那辆车的缰绳也放在如来的头上。在《摄颂》中说：如果菩萨享用五种妙欲，皈依佛、法和圣僧，心想成就佛果，意念一切智，那么智者应知其安住于戒律波罗蜜多。又，菩萨与六万八千名法增比丘尼一同享用五种妙欲。与此相符，勇猛者请问时，也说了在家方面的菩萨也可以享用（五欲）。如果不是这样，那么证悟二无我的圣者们也因为缺乏大悲而不被赞叹。并且，对于以利他为目的的难行之行感到退缩，从而放弃发心重担的人，其行为比别解脱戒的堕罪还要堕落。其中说到：如果于无数劫中行持十善业，却只想成就自利阿罗汉，那么此时戒律出现过失，戒律已经毁坏，戒律破损且不精通，同样行为也已堕落，发心比堕罪还要严重。因此，如果以学者的善知识和无畏称（Abhayākara）混合两种传承的戒律仪轨作为依据，将中观和唯识的宗派分别安立，那将是不正确的。生起的所依有在家和出家两种差别。同样，从有罪和无罪两个方面来说，也区分了可以生起和不能生起的形态。
English
Not depending on a single person with the capacity (for ordination), being able to understand the signs of beings such as gods, nagas, yakshas, etc., understanding the meaning, being a basis for the arising of vows, being able to vow to abandon any wrongdoing, and for all those who have the desire to receive, if the basis that has arisen and already arisen does not have the cause of abandonment, even if reborn, the vows will not be abandoned, and also possessing compassion that awakens the lineage, therefore they are called sons or daughters of the lineage. In terms of meaning, if there is no distinction in the thought of focusing on the Buddha and sentient beings due to the difference between emptiness and compassion, then even if they have enjoyed the five desirable qualities, they are still practitioners of pure conduct, so as previously stated, it is praised that the reins of that chariot can also be placed on the head of the Tathagata. In the Compendium it says: If a Bodhisattva enjoys the five desirable qualities, takes refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, and thinks of achieving Buddhahood, focusing on omniscience, then the wise should know that they abide in the perfection of morality. Furthermore, Bodhisattvas enjoy the five desirable qualities together with sixty-eight thousand nuns who uphold the Dharma. In accordance with this, when asked by the powerful one, it was also said that Bodhisattvas in the household aspect can also enjoy (the five desires). If it is not like that, then even the noble ones who have realized the two selflessnesses are not praised because they lack great compassion. And those who shrink from the difficult deeds aimed at benefiting others and abandon the burden of generating the mind of enlightenment, their conduct is more degenerate than the defeat of individual liberation vows. It says in that very text: If one practices the ten virtuous actions for billions of kalpas, but only wishes to achieve self-liberation as a Pratyekabuddha or Arhat, then at that time, the precepts are flawed, the precepts are broken, the precepts are defiled and unskilled, and likewise, conduct is degenerate, and generating the mind of enlightenment is even heavier than a defeat. Therefore, if one relies on the scholar's good knowledge and Abhayākara mixing the ritual procedures of the two traditions, and establishes the Madhyamaka and Yogācāra schools separately, it will be incorrect. The basis for arising has two distinctions: householder and renunciant. Similarly, from the perspective of having or not having sin, the forms of being able to arise and not being able to arise are distinguished.
Chinese
那么做什么呢？在七种别解脱的任何一种之上，具有愿行菩提心的，被称为菩萨的戒律之誓言，是出家的菩萨。将要讲解的是，弥勒（慈氏）所集结、无著兄弟所阐释的《经庄严论》的宗义。刚刚讲过的极广大的经典，如《宝积经》、《虚空藏经》、《宝顶经》、《贤劫经》、《教诫国王经》等的宗义，是文殊菩萨所集结、龙树心（龙树菩萨）所阐释的，其中即使受持一日不杀生的誓言，也发菩提心。但是，由于那不是别解脱戒等理由，中观和唯识二者之间的差别得到了很好的确立。如是，在圣《宝积经》中说：戒律之誓言，是菩萨心的住所。积累善法之戒律，是圆满佛法。利益有情之戒律，是成熟有情。因此，戒律一词虽然被认为是誓言，但并不完全等同于梵行，因为菩萨所被允许和规定的誓言，也是戒律。同样，中观宗的菩提心，即使由持有别解脱戒者受持，获得菩萨戒的仪轨也没有差别。唯识宗则认为，发愿心不需要别解脱戒，但接受行戒的所依是七种别解脱的任何一种。当具有这种所依的人，学习菩萨藏，并能信仰和修行时，首先询问障碍，然后陈述学处。生起的方式也是从内心喜悦而生起，因此通过供养等使内心喜悦后，通过各自的仪轨接受愿行二种菩提心。那么，如果二者都同样属于大乘藏，为什么宗派内部会有矛盾呢？菩萨的戒律被分为两种，共同的是居士戒或别解脱戒中的任何一种。
English
Then what to do? Upon any of the seven types of individual liberation, having the aspiration and practice of Bodhicitta, is called the vow of the Bodhisattva's discipline, which is an ordained Bodhisattva. What will be explained is the doctrine of the Ornament of the Sutras, which was compiled by Maitreya (慈氏) and explained by the brothers Asanga. The extremely vast scriptures just mentioned, such as the Heap of Jewels Sutra, the Akasagarbha Sutra, the Ratnakuta Sutra, the Bhadrakalpika Sutra, and the Instructions to the King Sutra, etc., were compiled by Manjushri and explained by Nagarjuna's heart (Nagarjuna), in which even taking the vow not to kill for one day also generates Bodhicitta. However, since that is not the individual liberation vow, etc., the difference between Madhyamaka and Chittamatra is well established. Thus, in the holy Heap of Jewels Sutra, it is said: The vow of discipline is the abode of the Bodhisattva's mind. The discipline of accumulating virtuous dharmas is the complete fulfillment of the Buddha's Dharma. The discipline of benefiting sentient beings is the maturation of sentient beings. Therefore, although the word discipline is considered to be a vow, it is not completely equivalent to pure conduct, because the vow that is permitted and prescribed for the Bodhisattva is also discipline. Similarly, the Bodhicitta of the Madhyamaka school, even if taken by someone who holds the individual liberation vow, there is no difference in the ritual for obtaining the Bodhisattva vow. The Chittamatra school believes that the aspiration mind does not require individual liberation, but the basis for receiving the practice vow is said to be any of the seven types of individual liberation. When someone with this basis studies the Bodhisattva's treasury and is able to believe and practice, first ask about obstacles, and then state the precepts. The way of arising is also arising from inner joy, so after making the mind joyful through offerings, etc., receive the two types of aspiration and practice Bodhicitta through their respective rituals. Then, if both belong to the Mahayana treasury, why is there internal contradiction within the schools? The Bodhisattva's discipline is divided into two types, the common one being the lay vow or any one of the individual liberation vows.