Tibetan
་བསྟེན་པས། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་མཆོག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་གང་བ་དེས། །དེ་ལ་སྤྱིར་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་མཁན་སློབ་ལས་སྐྱེ། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་དད་པའི་དགེ་འདུན་ལས་སྐྱེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་ཚོགས་བསགས་པ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བས་བཤད་མ་ཐག་པ་བཞིན་ཚོགས་གསོག་གི་རིམ་པ་མུ་མེད་པ་ལ་འཇུག་ཅིང༌། ཁྱད་པར་ནུས་པ་ཡོད་ཚད་ཀྱིས་དཀོན་ཅོག་མཆོད་པ་གཞན་གྱི་བློར་མི་ཤོང་བ་ཙམ་གཡོ་སྒྱུ་མེད་པར་བཤམ་དགོས་ཏེ། སྔོན་དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དཱི་པཾ་ཀཱ་ར་ལ་མང་ཡུལ་དང་ཆོས་འཁོར་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་ཞུ་དུས་བོད་ཀྱི་མཆོད་པ་ ལ་མ་མཉེས་པར། མཆོད་པ་ངན། སེམས་བསྐྱེད་མི་སྐྱེ་གསུངས་ནས་ལན་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་ཁང་ནས་གཤེགས་མཐར་ནུས་པ་ཡོད་ཚད་སྤྲུགས་པས། དེ་ལ་རྟེན་དུ་རུང་ཙམ་ཡིན་གསུང༌། དེ་བས་ན་བདོག་པ་བཏང་བའི་ཚད་རང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆ་གསུམ་དུ་བཅད་པའི་གསུམ་ཆ་ནི་དཀོན་མཆོག །གསུམ་ཆ་ནི་བླ་མ། གསུམ་ཆ་ནི་རང་གི་འཚོ་བའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་བདག་གིར་བྱ་བར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁྱབ་བྱེད་ཅན་ཡིན་པས་ན་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་བཞིན་དུ་ཆོ་གའམ། བརྡའ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པས། མཐར་ཐུག་དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མཚན་ཉིད་བསྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་འཐོབ་པའི་ཚུལ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་འགྲོ་བ་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །སེམས་ནི་རྒྱ་ཆེན་མཆོག་ཏུ་རབ་བསྐྱེད་དེ། །འགྲོ་བ་འདི་དག་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་རྒྱུ། །ཞེས་སོ། །རྒྱུ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་བྲལ་སྟོབས་ཆེ་ཆུང་གི་རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྟགས་དང་ལྡན་པ་ནི། འཕགས་པ་བདེན་པར་སྨྲ་བ་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། དེ་ལ་རྒྱ་ཆེ་ལ་མོས་པས་དམན་པ་ལ་མོས་པ་མེད་པ་ཡིན། དེ་རང་བཞིན་གྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ པས་དཀར་པོའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན། དེ་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་སྤངས་པས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡིན། ཇི་སྐད་སྨྲ་བ་བཞིན་བྱེད་པས་མི་བསླུ་བ་ཡིན། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་རྒྱུ་བ་མཉེས་པར་བྱས་པས་དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ལུས་དང་ངག་དག་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པས་སྡིག་པ་སྤངས་པ་ཡིན། ལྷག་པའི་བསམ་པ་སྐྱོན་མེད་པས་ཡི་དམ་ལ་བརྟན་པ་ཡིན། རོ་བྲོ་བ་ལ་མ་ཆགས་པས་ཐམས་ཅད་འགྱེད་པའི་ངང
Chinese
依靠之后，如同如意宝珠般的上师，心中充满菩提心，对此，一般来说，沙弥的戒律从堪布和阿阇黎处产生，比丘的戒律从具信的僧团处产生，大乘的珍贵菩提心，如刚才所说，仅仅从积累资粮中产生，因此进入无尽的积累资粮的次第。特别是，必须尽一切努力，以不容他人理解的方式，毫无虚伪地陈设供品。以前，当比丘瑜伽行者燃灯吉祥智（梵文：Dīpaṃkara）在芒域和大法轮处请求生起菩提心时，他对藏地的供品不满意，说供品不好，菩提心不会生起，说了两次之后便离开住所，最后倾尽所有，他说：“这样才勉强可以作为依靠。”因此，舍弃财产的程度，是将自己的受用分为三份，三分之一供养三宝，三分之一供养上师，三分之一作为自己生活的条件。对于生起菩提心的特殊原因，由于有情众生的界是如来藏的遍及者，因此像从种子中生出芽一样，通过仪轨或象征性的方式生起世俗菩提心，最终通过修持究竟胜义菩提心的特征来获得，如《月灯经》中所说：“如来藏遍及一切众生，心广大，极其殊胜地生起，这些众生全部都将成佛。”从这个原因本身来看，也具备了界远离垢染的力量大小的圆满之相，如《圣者真实语授记经》中所说：“对此，由于喜欢广大的，因此不喜欢低劣的。他具有自性的广大悲心，因此具有白色的功德。他舍弃了罪恶的朋友，因此被善知识所摄受。由于如实而说，因此是不欺骗的。由于令诸佛在世间游化而欢喜，因此是快乐的。由于身语清净，意业没有过失，因此是舍弃罪恶的。由于殊胜的意乐没有过失，因此是对本尊坚定的。由于不贪著味道，因此是施舍一切的状态。
English
After relying on the supreme Guru, who is like a wish-fulfilling jewel, and whose mind is filled with Bodhicitta, generally, the vows of a Śrāmaṇera arise from the Abbot and Acarya, the vows of a Bhikṣu arise from the Sangha with faith, and the precious Bodhicitta of the Mahāyāna arises solely from accumulating merit. As just mentioned, one enters the endless sequence of accumulating merit. In particular, one must exert all effort to arrange offerings to the Three Jewels in a way that others cannot comprehend, without any deceit. Previously, when the Bhikṣu Yogācāra Dīpaṃkara was requesting the generation of Bodhicitta in Mangyul and the Great Dharma Wheel, he was not pleased with the Tibetan offerings, saying, "The offerings are bad, Bodhicitta will not arise." After saying this twice, he left the residence. Finally, after shaking everything out, he said, "This is just barely suitable as a basis." Therefore, the extent of giving away possessions is to divide one's own enjoyment into three parts: one-third for the Three Jewels, one-third for the Guru, and one-third to be owned as the condition for one's own livelihood. The uncommon cause for the arising of Bodhicitta is that the realm of sentient beings is the pervader of the Tathāgatagarbha. Therefore, like a sprout arising from a seed, through rituals or symbolic means, one generates conventional Bodhicitta. Ultimately, the ultimate, true Bodhicitta is attained through the power of meditating on its characteristics, as stated in the Sutra of the Moon Lamp: "The Tathāgatagarbha pervades all beings. The mind is vast and supremely generated. All these beings will become Buddhas." From that very cause, one also possesses the signs of a flourishing lineage, with the strength of the element being free from impurities. As stated in the Sutra of the Prophecy of the Noble Truthful Speaker: "Therefore, because of liking the vast, there is no liking for the inferior. He possesses great compassion by nature, therefore he possesses white qualities. He has abandoned sinful friends, therefore he is embraced by virtuous spiritual friends. Because he acts as he speaks, he is not deceptive. Because he pleases the Buddhas who wander in the world, he is joyful. Because body and speech are pure, and the actions of the mind are without fault, he has abandoned sin. Because the superior intention is without fault, he is steadfast in the Yidam. Because he is not attached to taste, he is in a state of giving away everything.
Tibetan
་ཚུལ་ཅན་ཡིན། བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པས་སྤྱོད་པ་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བརྩེ་བ་ཡིན། ཡོ་བྱད་ལྷུག་པར་གཏོང་བས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་ཞེན་ཆུང་བ་ཡིན། ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་གཉིད་དུ་སོང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་བག་ལ་ཉལ་དུ་མཆིས་པ་དེ་བརྡའ་ལ་བརྟེན་ནས་སད་པར་བྱེད་པའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་རག་ལས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལས་འདོད་པའི་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པ་བཞིན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་མཁས་ཤིང་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བླ་ན་མེད་པའི་ནུས་པ་རྫོགས་ པ་ལས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། བླ་མ་སྡོམ་པ་གནས་ཤིང་མཁས། །ནུས་པ་ལྡན་ལས་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་དང༌། དཔལ་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས། སྡོམ་པ་ཡང༌། བླ་མ་སྡོམ་པ་ལ་གནས་ཤིང་མཁས་པ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་མེད་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མདུན་དུ་བཞུགས་པར་ཡིད་ལ་བྱས་ལ་བླང་བར་བྱའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་བླང་བའི་ཡུལ་དང་པོ་ལ་ཡང་སྤྱིར་སྡོམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཙམ་ཐེག་པ་དམན་མཆོག་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་ཀྱང༌། རྣམ་པའི་ཆ་ནས་དེ་གཉིས་ཐབས་དང་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་དགེ་བ་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་སྡིག་པར་གོ་ལྡོག་པའང་ཡོད་པས་འདིར་བྱང་སྡོམ་རང་སའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་རྫོགས་པ་གཙོ་བོར་བཟུང་བའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་སད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེས་ཐུགས་རྒྱུད་གང་བ་རྙེད་ན་དེ་ཁོ་ན་ལས་བླང་སྟེ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་ཀྱང༌། ཐོག་མར་དགེ་བཤེས་བསྟེན་པ་ཡིས། །ཕྱི་ནང་ཆོས་ཀུན་སློབ་དཔོན་ཡིན། །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་རྙེད་ན་རང་སྟོབས་ཀྱི་ནུས་པ་ཅན་དག་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་ནམ། ཆེན་པོར་གྲགས་པའི་སྡིག་ཅན་ ཞིག་ལ་བརྟེན་མི་དགོས་ཏེ། འཇམ་དཔལ་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པའི་མདོའི་དོན་ལམ་སྒྲོན་དུ་བཀོད་པ་ལས། གལ་ཏེ་བླ་མ་མ་རྙེད་ན། །དེ་ལ་གཞན་སྡོམ་ནོད་པ་ཡི། །ཆོ་ག་ཡང་དག་བཤད་པར་བྱ། །དེ་ལ་སྔཽན་ཚེ་འཇམ་པའི་དཔལ། །ཨ་མྲ་རཱ་ཛར་གྱུར་པ་ཡིས། །ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ། །འཇམ་དཔལ་གྱི་ནི་སངས་རྒྱས་ཞིང༌། །རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས་བཤད་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་འདིར་ནི་རབ་གསལ་བྲི། །ཞེས། ལོ་རྒྱུས་བཀོད་ནས་ཆོ་
Chinese
是如法者。远离魔的加持。积累善根，行持善妙。以大悲为行境，故对一切众生慈爱。慷慨施舍财物，故对一切事物少有贪执。如是。又如沉睡的识，沉睡的心宝，也要依靠征兆才能唤醒，而这醒觉之因也依赖于善知识。犹如如意宝珠般，能轻易获得所求之义。善知识精通大乘之义，且具足律仪，应从圆满无上菩提心之能力者处求得。律仪二十颂中云：上师住律仪，且精通，应从具能力者处求。吉祥智称云：律仪也应从上师住于律仪且精通、具能力者处求得。若无，则应观想诸佛菩萨在前而求得。如是，对于所求之境，一般而言，律仪之声仅适用于小乘和大乘，然就形式而言，二者因方法和发心的差别，一者的善可能变为另一者的恶，故此处主要着重于圆满具足菩萨律仪自身功德之差别的大德，若能找到觉醒大乘种姓且以菩提心珍宝充满心续者，则应仅从彼处求得，因于因生果乃是法性，故导师勇士亦云：最初依止善知识，内外诸法皆是上师。如是。若未能如是寻得，则具自力者无论如何也不必依赖导师或名声显赫的罪人。在《文殊师利刹土功德庄严经》的意义中，《道灯论》中写道：若未得（到）上师，则于彼（处）受他律仪之，仪轨亦当如实说。于彼（处）往昔文殊师利，化为庵没罗王，如何发菩提心，如《文殊师利佛土庄严经》所说，如是于此当善明书写。如是记载历史后，
English
Is virtuous. Is free from the blessings of demons. Accumulates roots of virtue, and practices well. Because it is the object of great compassion, it is loving to all sentient beings. Generously gives away possessions, so has little attachment to everything. Thus it is. Also, like a consciousness that has fallen asleep, the precious mind that is dormant must be awakened by relying on signs, and the cause of this awakening also depends on the virtuous friend. Just as one easily obtains the desired meaning from a wish-fulfilling jewel. A virtuous friend who is skilled in the meaning of the Great Vehicle and possesses vows should be obtained from one who is perfect in the power of unsurpassed Bodhicitta. The Twentieth Verse on Vows says: The lama abides in vows and is skilled. It should be taken from one who has power. And Pal Yeshe Drakpa said: The vows should also be taken from a lama who abides in the vows, is skilled, and has power. If there is none, then one should visualize the Buddhas and Bodhisattvas in front and take them. Thus, for the first object of taking, in general, the sound of vows alone applies to both the Lesser and Great Vehicles, but in terms of form, the two differ in method and intention, so that the virtue of one may be reversed to the sin of the other. Therefore, here, the difference in the qualities of the Bodhisattva vows themselves is mainly emphasized. If one finds a noble person who has awakened the lineage of the Great Vehicle and whose mind stream is filled with the precious mind of Bodhicitta, then one should take it only from him, because it is the nature of things that the fruit is accomplished by the cause, so the teacher Hero also said: By first relying on a virtuous friend, all inner and outer dharmas are the teacher. Thus it is. If one does not find it in this way, then those who have the power of self-reliance need not rely on a teacher or a famous sinner. In the meaning of the Sutra on the Qualities of the Pure Land of Manjushri, it is stated in the Lamp for the Path: If a lama is not found, then the vows of others should be taken from him. The ritual should be explained correctly. There, in the past, Manjushri, transformed into Amra Raja, how to generate Bodhicitta, as stated in the Sutra on the Ornament of the Buddha Land of Manjushri, so here it should be written clearly. After recording the history,