Tibetan
བྱུང་གི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་དང་བཅས་པ་ལོག་པས་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། དེའང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་སློབ་ལམ་པ་ལྟར་ཆོ་ག་ལས་བྱུང་བ་དང༌། འཁོར་བའི་ཤེས་པ་ཅན་ད་གཟོད་ཐོབ་བྱའི་སེམས་བསྐྱེད་དུ་མེད་ཀྱང༌། ཁམས་དེའི་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་མཛད་པ་དུས་ལས་མི་ཡོལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། དེ་ཡང་ཐོབ་ལ་ཉམས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་དེ་དོར་བ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མི་འབྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་བཞིར་མིང་འགྱུར་བའང་ཆའི་སྒོ་ནས་བཞག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལམ་ལྔ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའང༌། ཉི་ཁྲི་ལས། ལས་དང་པོ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཆོས་མཐོང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར། འདི་ལ་མ་ཞུགས་པ་གཞུག་པར་བྱའོ། །ཞུགས་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱའོ། །ལྷའི་མིག་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །འཕགས་པའི་ལམ་བདེན་སྒོམ་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཚོགས་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། མི་སློབ་ པའི་ལམ་ལྔའི་གོ་རིམས་དང་སྦྱར་ནས་བསྟན་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི། སྔ་མ་ལས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཡངས་པ། ཚད་མེད་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཐུན་མོང་དུ་མ་གྱུར་པ་སྟེ། ཞེས་ཉན་རང་གི་སེམས་ནི་མཐུ་ཆུང་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ནས་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བས་བྱང་ཆུབ་དམ་པའི་གེགས་སུ་ཆེ་བའི་ཚུལ། དམྱལ་བར་འགྲོ་བ་བྱང་ཆུབ་ལ། །གཏན་གྱི་གེགས་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཉན་ཐོས་དང་ནི་རང་སངས་རྒྱས། །འདི་གཉིས་གཏན་གྱི་གེགས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་ལམ་ཁྱད་དཔགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་བཅས་བསྟན་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་བལྟོས་ནས་ས་མཚམས་བཅུར་དབྱེ་བའང༌། འཕགས་པ་དད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལས། ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྡུ་བ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པའོ། །ཤེས་རབ་གང་ཞེ་ན། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པའོ། །ཞེས་ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་འདུ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་པས་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་པར་གསུངས་ན། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འབྲེལ་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ལ་སོགས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆའང་ཐབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་འཕགས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྩ་བ་ཅན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ཐབས་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དགེ་བའི་ལྷས། དེ་ལྟར་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་བཅུ་བསྒོམས་ནས། ཞེས་སྐྱེད་བྱེད་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བསྟན་ཏོ། །ས་འཚམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ནི། འཕགས་པ་བྱམས་པས། དེ་ཡང་ས་གསེར་ཟླ་བ་མེད། །གཏེར་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་མཚོ། །རྡོ་རྗེ་རི་སྨན་བཤེས་གཉེན་དང༌། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཉི་མ་གླུ། །རྒྱལ་པོ་མཛོད་དང་ལམ་པོ་ཆེ། །བཞོན་པ་བཀོད་མའི་ཆུ་དང་ནི། །སྒྲ་སྙན་ཆུ་བོ་སྤྲིན་རྣམས་ཀྱིས། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཞེས་དཔེ་དེ་དག་གི་དོན་དཔལ་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པའི་འགྲེལ་པ་ལྟར་བཤད་ན། སྨོན་པའི་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་དང༌། འཇུག་པའི་སེམས་རྣམ་པ་བཅུ་དགུར་འདོད་པ་ལས། སྨོན་པའི་སེམས་ནི་འདུན་པ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། ལྷག་པའི་བསམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་འདུན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲེས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་ས་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་པ་དང༌། འདྲེས་པ་ནི་ཕྱིན་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་དེ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུའོ། །ལྷག་པའི་སེམས་དང་འདྲེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམ་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དེས་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་འཕེལ་བར་འདོད་པས་ཟླ་བ་ཚེས་པ་ལྟ་བུའོ། །འཇུག་པའི་སེམས་རྣམས་པ་བཅུ་དགུ་ནི། སྦྱོར་བ་འདྲེས་པ་གཅིག་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང༌། དེའི་སྟེང་དུ། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་དང༌། གཟུངས་དང་སྤོབས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང༌། བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་སྨོན་པའི་གསུམ་ནི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བཞག་གོ །འདིར་འཇུག་པའི་དང་པོ་སྦྱོར་བ་མེ་ལྟ་བུ་ནི་སྦྱོར་ལམ་བཞིའི་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་གཏེར་ལྟ་བུ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་ལྟ་བུ་དང༌། བཟོད་པ་མཚོ་
Chinese
由于过往的习气及其根本的阿赖耶识的转变，从而舍弃了障碍的生起次第。那也是在佛的果位上，如学道者一般，从仪轨中产生。虽然有轮回的意识者，并非最初获得的发心，但是，那个界的所有功德全部显现，以大悲的行持，不逾越时节的发心和胜义发心。那也是获得之后没有衰退之因，因为不离于不可舍弃的空性之故。如是四种状态中名称的改变，也是从部分的方面安立的。同样，与五道相顺应的，《二万颂》中说：最初业者的发心，完全净化的发心，见法的发心，解脱的发心，不可思议的发心。善现，未入此者令入，入者令其完全清净，生起天眼，修习圣道谛，获得佛的无障之眼。如是与资粮道，加行道，见道，修道，无学道的五道次第相联系而宣说的。观待六波罗蜜多分成六种相，前者说：具有六波罗蜜多的心广大，无量，非声闻和独觉所共有。声闻缘觉的心力小，不能从大乘道中获得寂灭，因此成为证得菩提的巨大障碍。如云：堕入地狱于菩提，不成究竟之障碍，声闻与独觉，此二成究竟之障。如是，以不共的道路差别，连同所衡量之差别一起宣说。观待十波罗蜜多分成十地界限，《圣信力生起经》中说：何为善巧方便？于一切法之总集，知晓即是善巧。何为智慧？于一切法无差别，知晓即是智慧。如是，摄集于方便与智慧二者的十波罗蜜多，即使是十地菩萨也恒常修习，那么，二者互相观待，成为互为因果。
English
Due to the transformation of past habits and their root, the Alaya-consciousness, the generation of aspiration that abandons obscurations arises. This also occurs at the stage of Buddhahood, like a learner on the path, arising from rituals. Although sentient beings with samsaric consciousness do not initially possess this aspiration, all the qualities of that realm manifest, with the activity of great compassion, an aspiration that does not exceed its time, and the ultimate aspiration. This also means that once attained, there is no cause for decline, as it is inseparable from emptiness, which cannot be abandoned. Thus, the change of names in the four states is also established from the perspective of parts. Similarly, in accordance with the five paths, the Twenty Thousand Verse Prajnaparamita Sutra states: 'The aspiration of the initial practitioner, the aspiration of complete purification, the aspiration of seeing the Dharma, the aspiration of liberation, and the aspiration of the inconceivable. Subhuti, those who have not entered should be made to enter, those who have entered should be completely purified, the divine eye should be generated, the noble path of truth should be meditated upon, and the unobstructed eye of the Buddha should be attained.' Thus, it is taught in relation to the order of the five paths: the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of no more learning. Dividing into six aspects in relation to the six perfections, the former states: 'The mind endowed with the six perfections is vast, immeasurable, and not common to Hearers and Solitary Realizers.' The minds of Hearers and Solitary Realizers are weak and cannot attain Nirvana from the Great Vehicle path, thus becoming a great obstacle to attaining perfect Bodhi. As it is said: 'Falling into hell is not an ultimate obstacle to Bodhi, but Hearers and Solitary Realizers, these two become ultimate obstacles.' Thus, it is taught with the distinction of uncommon paths, along with the difference being measured. Dividing into ten boundaries in relation to the ten perfections, the Holy Sutra on Generating Faith states: 'What is skillful means? Skillfully knowing the collection of all Dharmas is skillful means. What is wisdom? Skillfully knowing the non-differentiation of all Dharmas is wisdom.' Thus, the ten perfections, which are gathered into the two, means and wisdom, are constantly practiced even by the Bodhisattvas of the ten Bhumis. Therefore, the two are mutually dependent, becoming cause and effect for each other.
Chinese
总之，般若波罗蜜多等智慧的部分也转变为方便之理，如《圣妙吉祥真实名经》中也说：此一切智智，是大悲为根本，具菩提之因，是方便之究竟。如是所说。善天说：如是于内如实安住之禅定，修习菩提心十种相。如是显示生起成就之因。地界之差别有二十二种，圣慈氏说：即地、金、月、火，宝藏与珍宝之生处、海，金刚、山、药、善友，如意宝、日、歌，国王、库藏与康庄大道，乘骑、庄严之水，乐器、河流、云等，有二十二种相。如吉祥智称之释论所说彼等譬喻之意义，希愿心有三种，进入心有十九种，如是认为。希愿心是欲、思、胜思三种。其中，与欲一同混合之一切法，具有欲现证菩提之体性，如地。如是，与思混合者，是六度之体性，因无有变异之故，如妙好之金。与胜心混合者，是欲修习菩提分法三十七之体性，以彼欲增长一切白法之故，如上弦月。进入心之十九种相是，混合加行一种，布施等波罗蜜多十种，其上，神通，具福德与智慧，具菩提分，止观，总持与无畏，法乐园，一乘道，具法身。其中，希愿之三种是资粮道小、中、大三种之发心，安立于最初行者之位。此处进入之最初加行如火，是加行道四者之发心。如是，布施如宝藏，持戒如珍宝之生处，忍辱如海。
English
In short, the parts of wisdom such as Prajñāpāramitā also transform into the principle of means, as it is also said in the 《Ārya Mañjuśrī-Nāma-Saṃgīti》: This omniscient wisdom is rooted in great compassion, possesses the cause of bodhi, and is the ultimate of means. As it is said. Bhadanta says: Thus, the samādhi of truly dwelling within, cultivating the ten aspects of bodhicitta. Thus, the cause of arising and accomplishment is shown. The difference of the earth realm has twenty-two kinds, Arya Maitreya said: That is, earth, gold, moon, fire, treasure and the source of precious jewels, sea, vajra, mountain, medicine, good friend, wish-fulfilling jewel, sun, song, king, treasury and great road, riding, adorned water, musical instrument, river, clouds, etc., there are twenty-two aspects. As the meaning of those metaphors is explained in the commentary of Pal Yeshe Drakpa, there are three kinds of aspiring mind and nineteen kinds of entering mind, as it is thought. The aspiring mind is the three of desire, thought, and superior thought. Among them, all dharmas mixed together with desire have the nature of desiring to realize bodhi, like the earth. Likewise, what is mixed with thought is the nature of the six perfections, because it is immutable, like fine gold. What is mixed with superior mind is the nature of wanting to cultivate the thirty-seven dharmas of bodhipakṣika, because it wants to increase all white dharmas, like the waxing moon. The nineteen aspects of the entering mind are: one mixed application, ten pāramitās such as giving, and on top of that, supernormal knowledge, possessing merit and wisdom, possessing bodhipakṣika, śamatha-vipassanā, dhāraṇī and fearlessness, dharma pleasure garden, one vehicle path, possessing dharmakāya. Among them, the three of aspiration are the bodhicitta of the small, medium, and large three of the accumulation path, established in the position of the first practitioner. Here, the first application of entering is like fire, which is the bodhicitta of the four of the application path. Likewise, giving is like a treasure, discipline is like the source of precious jewels, and patience is like the sea.