Tibetan
མས་ཡིན་པས། སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པར་མི་བརྩོན་ན་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔལ་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པའི་སྒོམ་རིམ་ལས། དེ་ལ་དང་པོ་མགོན་པོ་ཡི། །གསོལ་བའི་རྣམ་པ་ཡང་དག་བཤད། །གཉིས་པ་སྦྱིན་སོགས་ལ་འཇུག་པ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དགེ་བའི་ལྷའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མོས་པའི་སེམས་དེ་ནི་བདག་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱའོ་ཞེས་དད་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་བློ་དང༌། བྱ་བ་དག་གིས་ཀྱང་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པའི་སེམས་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ན། བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཞེས་དང༌། ཤྲཱི་བི་བྷཱུ་ཏི་ཙནྡྲའི་ འགྲེལ་པ་རང་འགྱུར་ལས་ཀྱང༌། བསྡུས་ན་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་ལོ་ཐོག་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུའོ། །དེའི་བསླབ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལ་བཟློག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཉེས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པའོ། །འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གོམས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སྡོམ་པ་བླང་བ་གཅིག་པོས་མི་ཆོག་པར་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་དེའི་དོན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་མི་ནུས་པ་དག་གིས་སྨོན་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ནི་བྱ་བ་མང་ལ་བྱེད་པ་མང་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལ་སློབ་མི་བཟོད་ན་འདི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུན་པ་དང༌། དད་པ་དང༌། དོན་དུ་གཉེར་བ་དང༌། སྨོན་པ་འདི་འགྲོ་ཡང་རུང༌། འགྲེང་ཡང་རུང༌། འདུག་ཀྱང་རུང༌། ཉལ་ཡང་རུང༌། སད་ཀྱང་རུང༌། ཟ་ཡང་རུང༌། འཐུང་ཡང་རུང༌། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག །ཡིད་ལ་གྱིས་ཤིག །སྒོམས་ཤིག་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་ རྒྱས་དང༌། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དང་བདག་གི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་མཆོག་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་གྱིས་ཤིག །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེ
Chinese
因此，如果仅仅因为是菩萨的后裔，而不努力学习修行，就会堕落。《吉祥智慧称赞》的《次第禅修论》中说：“首先，是怙主祈请的正确方式；其次，是进入布施等行为，详细阐述进入的方式。”等等。在《善天释》中也说：“菩提心是趋向菩提的意乐，即‘我成为佛后，将利益一切众生’，以信心来接近，这是智慧。以行为也能获得深刻而广大的意义，这意乐本身就是趋向菩提的意乐。正确地接受菩萨行等，进入其中，就是进入菩提。这样就有两种方式。”等等。希尔·毗布底·旃陀罗的自释中也说：“总而言之，就是发愿和行持两种。就像年度作物的种子一样，这是无上菩提的独特因。它的学处有两种：其中，遮止的戒律是远离一切恶行；进入的戒律是习惯于六度。”因此，仅仅受戒是不够的，进入修行才是其意义所在。因此，对于那些不能这样做的人，应该发起广大的发愿心。《教诫国王经》中说：“大国王，您事务繁忙，要做的事情很多，如果不能学习一切的一切，各种方式的一切布施等波罗蜜多，乃至智慧波罗蜜多，那么就这样，大国王，对于圆满菩提的渴望、信心、追求和发愿，无论行走、站立、坐卧、醒来、饮食，都要恒常不断地忆念，放在心上，禅修。将佛陀、菩萨、声闻、缘觉、一切凡夫和我自己过去、未来和现在所产生的一切善根汇集起来，以最殊胜的随喜来随喜。随喜之后，佛陀和菩萨等……”
English
Therefore, if one does not strive to learn and practice simply because one is a descendant of a Bodhisattva, one will degenerate. In the "Stages of Meditation" by Pal Yeshe Drakpa, it says: "First, the correct way to supplicate the Protector; second, entering into generosity and so forth, thoroughly proclaiming the manner of entering." and so on. Also, in the commentary on Gewai Lha, it says: "The mind of enlightenment is the aspiration towards enlightenment, that is, 'Having become a Buddha, I will benefit all sentient beings,' to be approached with faith, this is wisdom. Through actions, one can also attain profound and vast meaning, this aspiration itself is the mind aspiring towards enlightenment. Entering into it by properly taking up the conduct of enlightenment, and so forth, is indeed entering into enlightenment. Thus, there are two aspects." and so on. In the self-commentary of Shri Vibhuticandra, it also says: "In brief, there are two: aspiration and engagement. Like the seeds of annual crops, it is the unique cause of supreme enlightenment. Its training is twofold: the discipline of restraint is turning away from all misdeeds; the discipline of engagement is familiarizing oneself with the six perfections." Therefore, it is not enough to merely take vows; engaging in practice is its essence. Therefore, those who are unable to do so should generate a vast aspiration. In the "Advice to the King Sutra," it says: "Great King, you are busy with affairs and have much to do. If you cannot train in all of all, in every way of all the perfections of giving, up to the perfection of wisdom, then in this way, Great King, let your desire, faith, pursuit, and aspiration for complete enlightenment, whether walking, standing, sitting, lying down, awake, eating, or drinking, be constantly and unceasingly remembered, kept in mind, and meditated upon. Gather together all the roots of virtue of the Buddhas, Bodhisattvas, Shravakas, Pratyekabuddhas, all ordinary beings, and myself, past, future, and present, and rejoice in them with the supreme rejoicing. Having rejoiced, the Buddhas and Bodhisattvas, etc..."