Tibetan
འདིར་རེ་ཞིག་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་བཤད་ཅིང༌། རྒྱུད་བླ་མའི་དགོངས་པའང་དགོངས་གཞི་སྟོང་ཉིད་དང༌། དགོས་པ་སྐྱོན་ལྔ་སྤང་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་འབྲེལ་བའི་རིག་པའི་དཔྱད་པ་རྣོན་པོས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་དྲང་དོན་དུ་ཁས་ལེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་བདེ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེའི་དགོངས་གཞི་ནི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དེ། དགོས་པ་རྒྱུད་བླར། སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས་པ་དང༌། །ཡང་དག་མིན་འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར། །བདག་ཆགས་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་གང་དག་ལ། །ཡོད་པ་དེ་དག་སྤོང་བའི་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པའི་ཉེས་པ་ལྔ་བསལ་ཞིང༌། བདག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དྲང་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་རྒྱུད་ལ་རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་གི་སྐུ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པར་བཞུགས་སོའི་སྒྲ་ཟིན་གྱི་ཚིག་ཙམ་ལ་རྟོན་ པ་དག་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་བདག་དང་འཁྲུལ་པ་སྤང་ཕྱིར་དེ། མྱང་འདས་ལས། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ད་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ནི་འཁོར་ལོ་བར་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱས་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་དགོངས་པ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་དཔྱོད་ནུས་ལ། ཐ་མའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱས་དེ་ལྟར་དཔྱོད་མི་ནུས་པར་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་བར་པའི་དགོངས་པ་འཚོལ་བ་ཡིན་པར་འདོད་ཅིང༌། སྔ་ཕྱི་དེ་གཉིས་ལ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གྱི་ཁྱད་པར་འབྱེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཁྱད་གཞི་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་མི་རུང་སྟེ་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་གདུལ་བྱ་མཐའ་དག་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཡིན་པར་ཅིས་གྲུབ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་བསྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་འགྲོ་བ་མགྱོགས་པ་གཞན་མེད་དོ། །ཞེས་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་ཡང་བསྔགས་ཤིང༌། ཚངས་པས་ཞུས་པ་ལས། དབང་པོ་ རྟུལ་པོ་ཁོ་ནས་སྤྱོད་པར་བྱའི། དབང་པོ་རྣོན་པོས་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་ས་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་བཅུ་པའི་བར་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔ
Chinese
在此，暂时地，论师月称将如来藏阐释为不了义，并且，如果将《宝性论》的观点也归结为以见解为空性，以需要为为了断除五过患，那么对于那些以与八识聚相关的敏锐智慧分析，承认不退转法轮之语为不了义的宗派论者来说是适宜的。 如此，其见解即是法性离戏论之自性。 需要在《宝性论》中说： 怯懦轻蔑劣有情，谬执毁谤正法及，贪著我执增上诸，为断此等五过说。 这样断除了五种过患，并且为了正直地执着于我，依赖于仅仅是抓住语声的词句，认为在有情相续中，以三十二相庄严的常恒坚固不变之身安住，为了断除与外道的我相混淆，因此在《涅槃经》中说： 因此，一切有情在未来时有无上正等觉，因此称为如来藏。 一切有情现在都有种种烦恼，因此没有三十二相和八十随好。 如此等等。 这些是为中转法轮的所化有情，不依赖于后转法轮，能以自力思择三解脱门的观点；并且认为，为后转法轮的所化有情不能那样思择，而是依赖于后转法轮来寻求中转法轮的观点，并且区分前后二者为根器利钝的差别。 然而，这个差别的基础是不合理的，为什么能成立后转法轮的一切所化有情都是根器迟钝者呢？ 《摄一切经》中也赞叹说： 行持并具足修持六度波罗蜜多的菩萨们，是如来的神变所行之境，没有比这更快的行者了。 在《梵天请问经》中说： 仅仅由根器迟钝者行持，根器敏锐者不应行持，这样说是不可行的。 如此，从第一地到第十地之间安住的菩萨
English
Here, for the time being, the teacher Chandrakirti explains the Tathāgatagarbha as provisional meaning, and also, if the view of the Uttaratantra is also concluded as the view being emptiness, with the need being for the sake of abandoning the five faults, then it is suitable for those proponents of tenets who, with sharp wisdom related to the eight consciousness aggregates, acknowledge the words of the irreversible wheel of Dharma as provisional meaning. Thus, its view is the very nature of Dharmatā free from elaboration. The need is stated in the Uttaratantra: Cowardice, belittling inferior sentient beings, Holding wrong views, slandering the true Dharma, And excessive attachment to self; for whatever five faults There are, it is taught for the purpose of abandoning them. Thus, the five faults are eliminated, and in order to honestly cling to the self, relying on mere words that grasp the sound, thinking that in the continuum of beings, a permanent, stable, and enduring body adorned with the thirty-two marks dwells, in order to abandon confusion with the self of the non-Buddhists, therefore, in the Nirvana Sutra it says: Therefore, all sentient beings will have unsurpassed perfect enlightenment in the future, therefore it is called the Tathāgatagarbha. All sentient beings now have all kinds of afflictions, therefore there are no thirty-two marks and eighty minor marks. And so on. These are for the trainees of the intermediate turning of the wheel of Dharma, who, without relying on the final turning of the wheel, can independently contemplate the views of the three doors of liberation; and it is believed that the trainees of the final turning of the wheel cannot contemplate in that way, but rely on the final turning of the wheel to seek the views of the intermediate turning of the wheel, and distinguish the difference between the former and the latter as sharpness and dullness of faculties. However, that basis of difference is not valid, how can it be established that all the trainees of the final turning of the wheel are dull-witted? The Sutra Collection also praises: Bodhisattvas who practice and possess the practice of the six perfections are those who travel by the miraculous power of the Tathāgatas, and there is no other traveler faster than that. In the Brahma's Inquiry Sutra it says: It should be practiced only by those with dull faculties, it is not permissible to say that those with sharp faculties should not practice, because the Bodhisattvas who abide from the first bhumi to the tenth bhumi
Tibetan
འ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །དེའང་ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་གྲུབ་མཉམ་དུ་བསྟན་ནས། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྟོན་པར་འཁོར་ལོ་དང་པོ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་མ་གྲུབ་མཉམ་དུ་བསྟན་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྟོན་པ་འཁོར་ལོ་བར་པ་དང༌། ཀུན་བརྟགས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ཅིང༌། གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་གསུམ་ལས་དང་པོ་དྲང་དོན་ཡིན་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀ་མཐུན་ལ་འཁོར་ལོ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་རྣམ་རིག་པས་ཐ་མ་ངེས་དོན་དང༌། དབུ་མ་པ་བར་པ་ངེས་དོན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་འདིར་ནི་རེ་ཞིག་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་གྲུབ་མཐའི་ཁས་བླངས་སོར་བཞག་པར་བྱ་སྟེ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་སྟོང་དག་ཏུ། །ངས་ནི་མདོ་སྡེ་གང་བཤད་པ། །ཚིགས་འབྲུ་ཐ་དད་དོན་གཅིག་སྟེ། །ཐམས་ཅད་བརྗོད་ པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཚིག་གཅིག་གོམས་པར་བྱས་པས་ན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་གོམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། འབྱུང་བ་མེད་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ། །ཚིག་གི་དམ་པས་བྱང་ཆུབ་འཚང་མི་རྒྱ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་པས་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དོན་སྨྲ་བསམ་ལས་འདས་པ་གང་ཞིག་ལ་ལམ་དུས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཐུག་པ་མེད་ཀྱང༌། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མ་རབས་རྣམས་དྲང་བའི་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་བཀྲི་བ་ལ་ལྟོས་ནས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དོན་གྱི་ཆ་ནས་འགལ་བ་མེད་པར་བསྡུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། མང་དུ་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལ་མཁས་པ་ཡིན་གྱི། ཚིག་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ནི་བློའི་རི་མོ་མཁན་གྱིས་བྲིས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ས་གཉིས་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་ཏུ་རིམ་བཞིན། གླིང་བཞིའི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་དང༌། བརྒྱ་བྱིན་དང༌། མཚེ་མ་དང༌། དགའ་ལྡན་དང༌། འཕྲུལ་དགའ་དང༌། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་དང༌། དག་པ་ས་གསུམ་ནས་སྟོང་དང་པོ་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདག་པོ་ཚངས་པ་དང༌། སྟོང་གཉིས་པ་བར་མའི་བདག་པོ་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་ བདག་པོ་ལྷའི་བུ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་སྐྱེ་བ་འཛིན་པར་ནུས་ཏེ། ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་དེ་ནི་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། འདི་ལ་གནས་པ་དེ་དག་ཁམས་གསུམ་དབང་ཕྱུག་འགྱུ
Chinese
因此，他们的布施等行为会发生，但并非完全不实行其余的行为。这已经很清楚了。而且，将蕴等一切法都以真实成立的方式一同显示，从而宣说人无我的，是初转法轮；将一切法都以不真实成立的方式一同显示，从而宣说诸法无我的，是二转法轮；将遍计所执不以胜义成立，而依他起和圆成实以胜义成立的差别区分开来而宣说的，是三转法轮。其中，第一转法轮是应理之义，对此大小乘二者观点一致。对于后二转法轮，唯识宗认为第三转法轮是了义，而中观宗则认为第二转法轮是了义。因此，在这里暂时将因乘的宗派主张保持原样。如《月灯经》中说：“世间界是空性的，我所说的所有经藏，词句各异而意义相同，无法全部表达。如果习惯了一个词句，那么就会习惯所有这些。”又如《无生经》中说：“如果不能完全了解法的自性，就无法通过言辞的束缚证得菩提。”因此，虽然了义的经藏和伟大的瑜伽之义，其意义超出了言语思虑，无法用道时的名相来穷尽，但为了引导低劣的凡夫俗子，需要逐步引导，因此，应当理解，凡是根据需要而说的意图，在意义上并没有矛盾。如《楞伽经》中说：“所谓多闻，是指精通意义，而不是精通词句。”因此，仅仅从名相的角度来讲述的宗派，就像是头脑绘画者所画的画一样。关于受生的差别是：从二地到十地之间，依次能够受生为四大洲的转轮王、帝释天、夜摩天、兜率天、乐变化天、他化自在天，以及从三清净地开始，初禅的梵天，二禅的大梵天，三禅的大梵天之主，乃至大千世界之主的大自在天之子。十地自在在《华严经》中说：安住于此的众生，能自在地变化三界。
English
Therefore, their practices such as giving arise, but it is not that they do not practice the remaining ones at all. This is clear. Moreover, the first turning of the wheel of Dharma shows all phenomena of the aggregates and so on as being truly established together, thereby teaching the selflessness of the person. The second turning of the wheel shows all phenomena as not being truly established together, thereby teaching the selflessness of phenomena. The third turning of the wheel distinguishes that the completely imputed is not established in the ultimate sense, while the dependent and the perfectly established are established in the ultimate sense. Among these three turnings of the wheel, both the Great Vehicle traditions agree that the first is provisional. Regarding the latter two turnings, the Mind-Only school considers the third to be definitive, while the Madhyamaka school considers the second to be definitive. Therefore, here, for the time being, let the tenets of the causal vehicle be kept as they are. As it says in the *Moon Lamp Sutra*: "The realms of the world are empty. Whatever sutras I have spoken, the words and syllables are different but the meaning is the same. It is not possible to express everything. If one becomes accustomed to one phrase, then one will become accustomed to all of them." Also, as it says in the *Unborn Sutra*: "If one does not fully understand the nature of phenomena, one will not attain enlightenment through the bonds of words." Therefore, although the meaning of the definitive sutras and the great yoga is beyond words and thoughts, and cannot be exhausted by the terminology of the path, in order to guide inferior ordinary beings, it is necessary to guide them gradually. Therefore, one should understand that whatever intention is spoken according to need, there is no contradiction in terms of meaning. As it says in the *Lankavatara Sutra*: "What is called great learning is being skilled in meaning, not being skilled in words." Therefore, the tenets that are explained only from the point of view of terminology are like the paintings drawn by a mental painter. Regarding the difference in taking birth: from the second to the tenth ground, one can successively take birth as a universal monarch of the four continents, Indra, Yama, Tushita, Nirmāṇarati, Paranirmita-vaśavartin, and from the three pure lands, the Brahma of the first thousand, the Great Brahma of the second thousand, the lord of the great thousand of the third thousand, and the son of the Great Lord of the gods. The power of the tenth ground is described in the *Avatamsaka Sutra*: Those who abide in this can freely transform the three realms.