Tibetan
བཞི་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་རྣམས་བསྡོམས་པས་དམིགས་པ་དང་ཁམས་དང་ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་གྱི་ཆ་ནས་མཐོང་སྤངས་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་ལས་བཏུས་པར། ཉོན་མོངས་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རིགས་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སྤོང་ཚུལ་ནི། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱིས་ནི་མཐོང་སྤངས་ཀྱི་ས་བོན་མགོ་ནོན་ཚུལ་དུ་སྤོང་ལ། ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པས་རྩ་འདོན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྤོང་ངོ༌། །དེའང་བདེན་བཞི་སོ་སོའི་སྐད་ཅིག་དང་དེའི་སྤང་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་དྲི་མ་རིམ་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་ལ། ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བར་ ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གཉིས་ཆོས་བཟོད་དུ་བྱུང་དུས་མ་མཐོང་བས་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ས་དང་པོར་ཆུད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་གོང་མ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་འཇུག་གོ །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་བདག་དོན་དང་འདྲ་བར་གཞན་དོན་ལའང་འཇུག་པས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཤས་ཆེ་བའོ། །དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་དུས་སྐད་ཅིག་ལ་སྟོན་ནུས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དང༌། སྤྱན་དང༌། མངོན་ཤེས་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །དེའང་དུས་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱ་ལ་སངས་རྒྱས་བརྒྱའི་ཞལ་བལྟ་བ་ནས། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེ་བ་འཛིན་ནུས་པའི་བར་ལེའུ་དྲུག་པར་བཤད་པ་ལྟར་དང་དེ་ནས་འཕགས་པའི་བསྒོམ་ལམ་དུ། ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་མཐའ་མ་ལ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱི། །ཤེས་སྒྲིབ་བཅོམ་ནས་མངོན་བྱང་ཆུབ། །དེ་ལས་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་བསྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་རྟེན་ནི་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཕོ་མོར་མ་ངེས་པ་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་དང་བཅས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མང་ཞིང༌། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བསམས་བཞིན་སྲིད་པ་ལེན་པ་དང༌། ཞེས་པས་གཞན་ལའང་སྐྱེ་བར་རུང་ངོ༌། །བསམ་པའི་རྟེན་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །རྒྱུ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་ལམ་གསུམ་མོ། །འབྲས་བུ་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་མོ། །མཚན་ཉིད་ནི་ས་གཉིས་པ་ཡར་བཅད་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའ་མར་བཅད་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་བསྒོམ་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་བྱ་རུང་དུ་མཚོན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཐོང་ལམ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ་འ
Chinese
将四和三十六相加，从目标、界和错误进入的方式来看，有112种见道所断。在《摄类学》中说：一百一十二种烦恼是见道所断的烦恼之类。第二，断除的方式是：通过决择分相似法，以压伏的方式断除见道所断的种子；通过知法忍等，以根除的方式断除。也就是针对四谛各自的刹那和其所断，次第地对治染污。相对于生起智慧，无间道和解脱道二者在法忍生起时未被见到，因此称为见道。如《十地经》中说：菩萨在何时安住于真如，那时就进入初地，从那之后次第地完全清净上面的地，进入如来地。那时，由于了知法界周遍自身和他者一切的差别，以自他平等性的殊胜菩提心，像利己一样利益他人，因此布施波罗蜜多占多数。其功德的差别是，能在刹那间示现的功德有百十二种，以及眼、神通、无量神变。也就是从能在一百个刹那间见到一百个佛的容颜，到能执持赡部洲国王的生，如第六品中所说。从那之后，在圣者的修道中：十地相续的最后，以金刚喻定，摧毁所知障而现证菩提。从那以上剩余的都是修道的体性。身体的所依是不确定三界男女的化身，多生于包括欲界色界天神。如《经庄严论》中说：随念而取受有。因此也能生于其他处。心意的所依是第四禅。因是：大乘的资粮道、加行道、见道三种。果是不学道。体性是：从二地向上截断，到十地相续最后截断的大乘修道的名言可以安立。大乘见道圆满之后
English
Adding four and thirty-six, from the perspective of object, realm, and the way of wrong entry, there are 112 that are abandoned by seeing the path. In the Compendium of Topics it says: The one hundred and twelve afflictions are the type of afflictions to be abandoned by seeing. Second, the way of abandoning is: through the heat of application, the seeds of what is abandoned by seeing are abandoned in the manner of suppressing them; through the patience of knowing the Dharma, etc., they are abandoned in the manner of eradicating them. That is, in relation to the moments of each of the four truths and what is to be abandoned by them, they gradually act as antidotes to defilements. In relation to the arising of wisdom, since the two paths of the uninterrupted path and the path of liberation are not seen when the patience of Dharma arises, it is called the path of seeing. As it says in the Sutra of the Ten Grounds: When a Bodhisattva abides in Suchness, at that time he enters the first ground, and from then on, gradually purifying the higher ones, he enters the ground of the Thus-Gone One. At that time, because he understands the distinction that the sphere of Dharma pervades all self and others, with the supreme mind of enlightenment of equality of self and others, he engages in the benefit of others as he does in his own benefit, so the perfection of generosity is predominant. The distinction of its qualities is that there are one hundred and twelve qualities that can be shown in an instant, as well as eyes, clairvoyance, and immeasurable miracles. That is, from seeing the faces of a hundred Buddhas in a hundred moments, to being able to take the birth of a king of Jambudvipa, as explained in the sixth chapter. From then on, in the path of meditation of the noble ones: At the end of the ten grounds continuum, with the vajra-like samadhi, having destroyed the obscurations to knowledge, manifest enlightenment. The remainder from that is the nature of the path of meditation. The support of the body is not definite as male or female beings of the three realms, and many are born as gods of the desire and form realms. As it says in the Ornament of the Sutras: Intentionally taking existence. Therefore, it is also possible to be born in other places. The support of the mind is the fourth dhyana. The cause is the three paths of accumulation, preparation, and seeing of the Great Vehicle. The result is the path of no more learning. The characteristic is: the term "path of meditation of the Great Vehicle" can be applied from cutting off upwards from the second ground to cutting off at the end of the ten grounds continuum. After the completion of the path of seeing of the Great Vehicle
Tibetan
བྱུང་ཞིང་རང་ལམ་གྱི་དགེ་བས་བསྡུས་པ་གང་ཞིག་ཐེག་ཆེན་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །མཚན་གཞི་ནི་ས་བཅུའི་རང་བཞིན་གྱི་འཁོར་དུ་གཏོགས་པའི་དགེ་བས་བསྡུས་པ་གང་ཞིག་གོ །དབྱེ་བ་ནི་བགོམ་པའི་ལམ་དེ་ལ་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བས་དགུའོ། །དེ་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ནི་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། ས་དང་པོའི་གནས་སྐབས་པ་དེས་ཇི་སྲིད་དུ་ལྟུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཆ་ཕྲ་བ་རྣམས་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་མི་ནུས་པ་གང་ཞིག་ལ་ས་གཉིས་པ་ལས་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་ནུས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་ རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའོ། །ས་དེ་ལ་ལྟུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཆ་ཕྲ་བ་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པའམ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང༌། འཆལ་ཚུལ་གྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་མི་ལྡན་པས་དྲི་མ་མེད་པའི་སྒྲ་ཞུགས་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས། འཆལ་ཚུལ་རྩོལ་བའི་དྲི་བྲལ་ཕྱིར། །དྲི་མ་མེད་པའི་ས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ས་གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ་ནི། ས་གཉིས་པའི་གནས་སྐབས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐའ་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། ཐོས་པའི་དོན་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པར་མི་ནུས་པ་གང་ཞིག་ས་གསུམ་པ་པས་ཐོས་པས་གཟུང་བ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་ནུས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའོ། །དེའང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་དཀའ་ཐུབ་བཟོད་པས་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་ཐོབ་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཚད་མེད་པས་འོད་བྱེད་པའི་སྒྲ་ཞུགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ནི། །བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་བྱེད་པ། །ཞེས་སོ། །ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ས་བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་ནི། ས་གསུམ་པའི་གནས་སྐབས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ མཐའ་དག་ཐོབ་ཀྱང༌། ཇི་ལྟར་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལན་དུ་མར་གནས་པ་དང༌། ཆོས་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་མི་ནུས་པ་གང་ཞིག་ས་བཞི་པ་བ་དེས་ནུས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའོ། །དེའང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་པས་ན་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང༌། ཉོན་མོངས་པའི་བུད་ཤིང་མ་ལུས་པ་བསྲེག་ནུས
Chinese
生起且为自道之善所摄持者，即是成为大乘无学道之第一刹那生起之因。定义：属于十地自性之轮的善所摄持者。
English
That which arises and is gathered by the virtue of one's own path is the cause for the first moment of the arising of the Mahayana path of no more learning. Definition: That which is gathered by the virtue belonging to the wheel of the nature of the ten bhumis. Classification: The path to be cultivated is divided into three: small, medium, and large, each of which is divided into three, making nine. Among these, the smallest of the small is the second bhumi, Vimala (Immaculate). That is, the state of the first bhumi is such that one cannot remain mindful of subtle faults of falling, whereas the second bhumi has the distinction of having the complete limb of being able to remain mindful. On this bhumi, one does not engage in subtle faults of falling, or is naturally pure, so the paramita of morality is emphasized, and because it does not possess all the defilements of immoral conduct, it is called Vimala (Immaculate). As the Ornament says: "Because it is free from the defilement of striving for immoral conduct, it is called the Immaculate Bhumi." The medium of the small is the third bhumi, Prabhakari (Illuminating). That is, in the state of the second bhumi, one cannot enter into all worldly samadhis, and one cannot fully grasp the meaning of what is heard, whereas the third bhumi has the distinction of having the complete limb of being able to grasp what is heard and to manifest samadhi. That is, the paramita of patience is emphasized by the asceticism of manifesting all worldly samadhis, and because one obtains those samadhis, the sound of Prabhakari (Illuminating) is applied because of the immeasurable light of transcendental wisdom. As it says: "The great light of Dharma, because it acts, is called Illuminating." The largest of the small is the fourth bhumi, Archismati (Radiant). That is, in the state of the third bhumi, although one has obtained all worldly samadhis, one cannot repeatedly abide in the dharmas of the aspects of enlightenment of how one has obtained them, and one cannot equally abandon the mind of Dharma and samadhi, whereas the fourth bhumi has the distinction of having the complete limb of being able to do so. That is, because one abides in the dharmas of the aspects of enlightenment, since one has completely transcended the expressions of speech and mind without interruption, the paramita of diligence is emphasized, and one is able to burn all the firewood of afflictions.