Tibetan
་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་བུ་རྣམས། ལས་བྱེད་པ་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་དག་གོ །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་ཆ་ཕན་ཚུན་རིས་སུ་ཆད་པ་མེད་པར་ཟུང་དུ་འཇུག་ཅིང༌། ས་དང་པོའི་བདེན་པ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཡང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་སའི་མཐོང་སྤངས་དང༌། འཕགས་པའི་སྒོམ་སྤངས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་ཆ་ནས་བརྗོད་ན་རྒྱུ་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། ངོ་བོ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་མོ། ། གཉིས་པ་ནི་སྒོམ་ལམ་དང་མི་སློབ་པའི་ལམ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི། དབྱེ་བ། ཁྱད་ཆོས་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བཟོད་དང་ཆོས་ཤེས། རྗེས་བཟོད་དང་རྗེས་ཤེས་ཏེ་བཞི་ཚན་བཞི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་བྱ་རུང་དུ་མཚོན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ་འབྱུང་ཞིང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དགེ་བ་གང་ཞིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་བོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བདེན་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལའང་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ། ཆོས་ཤེས་པ། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བཞི་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་ཚན་གཉིས་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྟེ་རྒྱན་ལས། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། །ཆོས་ཤེས་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། །བཟོད་ཤེས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི། །ཞེས་སོ། །སའི་དབང་དུ་བྱས་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་པོར་མངོན་དུ་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བ་དང༌། གཞན་དོན་གྲུབ་པར་མཐོང་བའི་དགའ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྔོན་ཆད་མ་མྱོང་བ་ཐོབ་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་ཉེ་བ་དང༌། །སོགས་ལེའུ་དྲུག་པར་དྲངས་ པ་ལྟར་དང༌། གསུམ་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་འགོག་ལམ་བཞིའི་རིམ་པ་རེ་རེ་ལའང་ཆོས་བཟོད་ལ་སོགས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ཅན་རྣམས་སོ། །བཞི་པ་ལ་ནང་གསེས་ལྔ་ལས། དང་པོ་ལ་གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་དང་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སེར་སྣ་ལ་སོགས་རྣམ་རྟོག་གང༌། །ཉོན་མོངས་པ་ཡི་སྒྲིབ་པར་འདོད། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང། །དེ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པར་འདོད། །ཅེས་པས་ཉོན་སྒྲི
Chinese
在色界中享用的天子们，九十六种外道对诸法没有法眼尘垢，清净无染。如是说。那时，空性和慈悲的体性互相不分离而双运，虽然现量见到初地的真谛法性，但并非如极清净的八地等一样如实见到自性，因为具有自地的见断和圣者的修断之障。又从自性的角度来说，有因、果、体性三种，第一是，大乘资粮道的道。第二是，修道和无学道二者。第三有体相、所依、分类、特点四种，第一是，大乘的法忍和法智，类忍和类智，四组四转轮，可以安立为大乘见道的名称。大乘加行道圆满之后产生，并且由它所摄持的善，成为大乘出世间修道刹那生起的因。第二是，四谛中的每一个都有法智忍、法智、类智忍、类智四种，即八组二转轮，如《庄严经论》中说：苦等真谛中，法智及类智，忍智十六刹。如是说。从地的角度来说，第一次现证出世间智慧时，接近菩提，并且获得见到利他成就的广大喜悦，是前所未有的欢喜，即极喜地。如彼经中，接近菩提等，如第六品所引。第三是，苦集灭道四种次第中的每一个都具有法忍等十六刹那的自性。第四有五个内部分类，第一个有对治的差别和断除的差别两种，第一个是，《宝性论》中说：悭吝等分别念，立为烦恼之障，三轮分别念，立为所知之障。如是说，烦恼障
English
The sons of gods who enjoy in the form realm, the ninety-six kinds of non-Buddhists do not have the dust of the Dharma eye for all dharmas, and are pure and without defilement. Thus it is said. At that time, the nature of emptiness and compassion are inseparable and united, although the truth of the first ground is directly seen, it is not seen as it is in its own nature like the extremely pure eighth ground, because it has the obscurations of the self-ground's abandonment of seeing and the abandonment of cultivation of the noble ones. Also, from the perspective of self-nature, there are three: cause, effect, and nature. The first is, the path of the Great Vehicle's accumulation and preparation. The second is, the two paths of cultivation and no-more-learning. The third has four: characteristics, basis, classification, and special qualities. The first is, the Dharma-patience and Dharma-wisdom of the Great Vehicle, the subsequent patience and subsequent wisdom, four sets of four wheels, can be established as the name of the Great Vehicle's path of seeing. After the completion of the Great Vehicle's path of preparation, it arises, and the virtue that is gathered by it becomes the cause for the arising of the first moment of the Great Vehicle's transcendental path of cultivation. The second is, each of the four truths has four: Dharma-wisdom-patience, Dharma-wisdom, subsequent-wisdom-patience, and subsequent-wisdom, that is, eight sets of two wheels, as it is said in the Ornament of Sutras: In the truth of suffering, etc., Dharma-wisdom and subsequent-wisdom, Patience and wisdom are sixteen moments. Thus it is said. From the perspective of the ground, when the transcendental wisdom is first manifested, it is close to enlightenment, and obtaining the great joy of seeing the accomplishment of benefiting others, it is an unprecedented joy, that is, the Extremely Joyful Ground. As in that sutra, close to enlightenment, etc., as quoted in the sixth chapter. The third is, each of the four sequences of suffering, origin, cessation, and path has the nature of sixteen moments such as Dharma-patience. The fourth has five internal classifications, the first has two: the difference of antidote and the difference of abandonment, the first is, as it is said in the Treatise on the Buddha-nature: Stinginess and other conceptual thoughts, are established as the obscuration of afflictions, the conceptual thoughts of the three wheels, are established as the obscuration of knowledge. Thus it is said, the afflictive obscuration.
Tibetan
བ་ཀུན་བཏགས་པ་རྣམས་ནི་མཐོང་སྤངས་ཡིན་པས་དེའི་ས་བོན་རྩ་བ་ནས་སྤོང་པའི་གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ཆོས་བཟོད་བཞི་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མོ། །ཆོས་ཤེས་བཞི་ནི་རྟེན་གཉེན་པོ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་མོ། །རྗེས་བཟོད་བཞི་དང་རྗེས་ཤེས་བཞི་ནི་ཐག་བསྲིང་གི་གཉེན་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་ལམ་མོ། །དེའང་སྡུག་བསྔལ། ཀུན་འབྱུང༌། འགོག་པ། ལམ་གྱི་ཆོས་ཤེས་པ་བཞི། བློ་རྫས་གཅིག་གི་ངོ་བོ་བདེན་བཞིའི་ལྡོག་ཆས་བཞིར་ཕྱེ་བ་བཞིན་དུ། རང་རང་གི་རྗེས་བཟོད་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པའང་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་ངོ་བོ་དང་རྣམ་གྲངས་གཉིས་ལས། ངོ་བོ་ནི་དབུས་མཐའ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ཡི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན། །དེར་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཟད་ནས་ནི་གྲོལ་བར་འདོད། །ཅེས་པས་རང་ངོའི་མཐོང་སྤངས་ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་གྲོལ་བའོ། །དེ་ཡང་སེམས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བར་བྱེད་པ་གང་མི་དགེ་བའམ། བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་སྒྲིབ་དང༌། འཁོར་གསུམ་ལ་བདེན་ཞེན་དང་བཅས་པའི་དགེ་བ་ཟག་བཅས་སམ། མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ངོ་བོ་གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་འཛིན་པ་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཉོན་སྒྲིབ་ཀུན་བརྟགས་རྣམས་ནི་མཐོང་སྤངས་ཡིན་ལ། ལྷན་སྐྱེས་ནི་བསྒོམས་སྤངས་ཉིད་དང༌། ཡང་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རགས་པ་གང་ཞིག་ནི་མཐོང་སྤངས་ཡིན་ལ། ཕྲ་བ་རྣམས་ནི་བསྒོམས་སྤངས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་ནི། སྤྱི་ཙམ་དུ་མཐོང་ལམ་གྱི་གནོད་བྱར་གྱུར་པ་མཐའ་དག་པའི་ཀུན་བརྟགས་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལའང་དབྱེ་བ་དང་སྤོང་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་ལྔ། གཉིས་པ་ནི། འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ། མཐར་འཛིན་པའི་བལྟ་བ། ལོག་པར་བལྟ་བ། ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་བལྟ་བ་ལྔ་སྡོམས་པས་བཅུའོ། །དེ་ལྟར་བལྟ་བ་ལྔས་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ལ་ཞུགས་པ་ན། ལྟ་མིན་ལྔའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཞུགས་ཏེ་བཅུ་བཅུ་ཡོད་པས་བཞི་བཅུ། དེའི་སྟེང་དུ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཁོང་ཁྲོ་ལས་གཞན་པའི་དགུ་དགུ་འཇུག་པས། བསམ་གཏན་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག །གཟུགས་མེད་པའི་བདེན་པ་
Chinese
所有遍计所执都是见断，因此，为了从根本上断除其种子，殊胜的对治法四法忍是无间道。四法智是所依对治解脱道。四后忍和四后智是殊胜的断除障碍的对治道。也就是说，苦、集、灭、道四法智，如同一个智慧本体分为四谛的四种反体一样，各自的后忍和后智也是一样的。第二，关于断除的差别，有本体和分类两种。本体方面，如《中边分别论》所说：烦恼障和所知障，显示为二障。一切障都在那里，断尽则认为解脱。因此，从自性的见断烦恼障和所知障两方面都得到解脱。其中，凡是使心不能完全寂静的不善，或者被遮蔽的无记，如悭吝等烦恼障，以及执着三轮为真实的具有染污的善，或者未被遮蔽的无记的本体，即所取的境和能取的有境的分别念，就是所知障。这些之中，烦恼障的遍计都是见断，俱生则是修断。同样，所知障中粗大的取舍分别念是见断，细微的则是修断。分类方面，总的来说，凡是成为见道障碍的一切遍计都是。其中也有分类和断除方式两种，第一种又分为从本体方面分类和从错误进入的方式分类两种。第一种是：贪欲、嗔恚、我慢、无明、怀疑五种。第二种是：有身见、边执见、邪见、见取见、戒禁取见五种，总共十种。这样，五见进入欲界的苦谛等四谛时，也随顺进入五非见，因此各有十种，总共四十种。在此之上，上二界的四谛中，除了嗔恚之外的九种进入，因此，禅定的四谛中有三十六种，无色界的四谛
English
All imputed are seen to be abandoned, therefore, in order to eradicate their seeds from the root, the special antidote, the four forbearance of Dharma, is the path of non-interruption. The four Dharma knowledges are the path of reliance, antidote, and liberation. The four subsequent forbearances and the four subsequent knowledges are the special antidote path for prolonging the connection. That is, the four Dharma knowledges of suffering, origin, cessation, and path, just as the essence of one intelligence is divided into four aspects of the four truths, so are their respective subsequent forbearances and subsequent knowledges the same. Secondly, regarding the difference of abandonment, there are two aspects: essence and classification. As for the essence, according to the Madhyāntavibhāga: "The obscuration of afflictions and the obscuration of knowledge are shown as two obscurations. All obscurations are there, and liberation is considered to be the exhaustion of them." Therefore, one is liberated from both aspects of the self-nature's seen-to-be-abandoned afflictive obscuration and knowledge obscuration. Furthermore, whatever is unwholesome that does not completely pacify the mind, or the obscured and unspecified miserliness and other afflictive obscurations, and the virtuous contaminated qualities with attachment to the three spheres, or the nature of the unobscured and unspecified, that is, the conceptualization of the object to be grasped and the subject that grasps, is the knowledge obscuration. Among these, all the imputed afflictive obscurations are seen to be abandoned, while the innate ones are cultivated to be abandoned. Similarly, among the knowledge obscurations, the coarse conceptualizations of grasping and clinging are seen to be abandoned, while the subtle ones are cultivated to be abandoned. As for the classification, in general, whatever is an obstacle to the path of seeing is all that is imputed. Among them, there are two aspects: classification and the way of abandonment. The first is further divided into classification from the aspect of essence and classification from the aspect of wrong entry. The first is: desire, anger, pride, ignorance, and doubt, these five. The second is: the view of the aggregates as a self, the view of holding to extremes, the wrong view, the view of holding views as supreme, and the view of holding moral discipline and asceticism as supreme, these five, totaling ten. Thus, when the five views enter the four truths such as the truth of suffering in the desire realm, they also enter in accordance with the five non-views, so there are ten each, totaling forty. On top of that, in the four truths of the two upper realms, the nine excluding anger enter, therefore, there are thirty-six in the four truths of meditative absorption, and the four truths of the formless realm.