Tibetan
ས་པའི་དགོས་པའང་མཛོད་ལས། སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་བར་དག་ལ། །རྨོངས་པ་རྣམ་པར་ལྡོག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ། མྱང་འདས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི། །ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་གནས། །ལམ་ནི་འཁོར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ། །ལུགས་སུ་འཇུག་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། །རྩ་བ་མ་རིག་ཆེན་པོ་ནི། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྡོག་པས། །འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་གཞན་རྣམས་ཀྱང༌། །ལུགས་ལྡོག་སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཆད། །དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི །མཚན་ཉིད་མཐོང་བའི་སྐྱེ་བུ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་ཤེས་ཤིང་ཀུན་འབྱུང་སྤོང༌། །འགོག་པ་མངོན་གྱུར་ལམ་མཆོག་མཐོང༌། །དེ་ལ་ལམ་ནི་འཁོར་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུགས་སུ་འཇུག་པ་བཅུ་གཉིས་པོའི་རྒྱུའམ། རྩ་བ་ནི་མ་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། དེ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྡོག་པའང་ ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྒྱུད་གོམས་པར་བྱས་པ་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་ལྡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པ་མ་རིག་པ་ཉིད་ལྡོག་པས། འཁོར་བའི་རྩ་བ་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་དབང་མེད་དུ་འགགས་སྲིད་པས་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཟད་ནས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། མ་རིག་འགགས་པར་གྱུར་ན་ནི། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །མ་རིག་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི། །ཤེས་པས་དེ་ཉིད་སྒོམ་པའོ། །དེ་དང་དེ་ནི་འགགས་གྱུར་པས། དེ་དང་དེ་ནི་མངོན་མི་འབྱུང༌། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་འབའ་ཞིག་པ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་དག་འགག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་བལྟོས་ཤིང་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་དེས་བྱིས་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བ་ན་ཀུན་ཏུ་འཁྱམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཆོས་དེ་ཡང་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་དུ་འགོག་པའི་ཚུལ། འཕགས་པ་ཀུན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་མེད་པ་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོ་སོར་རྟོག །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་
Chinese
《俱舍论》中也说到了土地的必要性：“为了先前、最终和中间的清净，为了颠倒无明。”第三，涅槃是缘起，存在于道和果二者之中。道是轮回的缘起，进入十二缘起之理。其根本大无明，因智慧的颠倒，行等其他也随之逆转，断绝了存在的根本。因此，证悟缘起之相的人，了知痛苦，断除集谛，现证灭谛，证悟殊胜之道。其中，道是轮回缘起，是进入十二缘起之理的因，或者说根本就是无明。因此，通过闻思修的智慧，串习相续，从而颠倒无明，即颠倒一切普遍的分别、种种的分别、不如理作意和执著于我的见解，断绝轮回的根本。这样，轮回的根本行等其他也会不由自主地止息，断绝进入轮回之因，从而从轮回的苦海中解脱。《中论》中说：“若无明灭，则行亦不生。无明灭，由慧观彼故。彼及彼灭故，彼及彼不生。唯苦聚灭，如是正灭。”因此，一切法本体无别，依赖缘起而成立，如实见此相者，能使幼稚的众生，因对无自性的事物执著而流转轮回，感受痛苦，并且了知以集谛为对境的法也是无我的，从而使对五蕴一一分别的识，在自性无生的状态中止息。如《圣最上云经》中说：“如何菩萨善巧于无我？善男子，于此，菩萨以正慧于色一一分别，于受、想、行、识一一分别。
English
The necessity of land is also mentioned in the Treasury of Knowledge: "For the purity of the beginning, end, and middle, and for the reversal of ignorance." Third, Nirvana is dependent origination, which exists in both the path and the result. The path is the dependent origination of samsara, which enters into the twelve links of dependent origination. The root of this great ignorance is reversed by the wisdom of knowledge, and other factors such as action also reverse, cutting off the root of existence. Therefore, a person who sees the characteristics of dependent origination understands suffering, abandons the origin of suffering, realizes cessation, and sees the supreme path. Here, the path is the dependent origination of samsara, the cause of entering into the twelve links of dependent origination, or the root is only ignorance. Therefore, by reversing ignorance through the wisdom of hearing, thinking, and meditating, and by familiarizing oneself with the continuum, one reverses ignorance, which is the root of all arising from universal conceptualization, various conceptualizations, improper attention, and views that cling to self. In this way, the root of samsara, such as action, will involuntarily cease, cutting off the cause of entering samsara, and thus one will be liberated from the ocean of samsara. As it is said in the Root Wisdom: "If ignorance ceases, then actions will not arise. Ignorance ceases because of contemplating it with wisdom. Because that and that cease, that and that do not arise. Only the aggregate of suffering ceases, thus it is rightly ceased." Therefore, since all phenomena are non-different in essence and depend on dependent origination for their establishment, seeing this characteristic correctly enables childish beings, who are attached to objects without inherent existence, to wander in samsara and experience suffering. Furthermore, by realizing that the dharma, which takes the origin of suffering as its object, is also without self, the consciousness that discriminates each of the five aggregates ceases in a state of naturally unborn. As it is said in the Noble Supreme Cloud Sutra: "How does a Bodhisattva become skilled in non-self? Son of good family, here, a Bodhisattva individually analyzes form with correct wisdom, and individually analyzes feeling, perception, action, and consciousness."
Tibetan
སྟེ། དེ་གཟུགས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མི་དམིགས། ཀུན་འབྱུང་བ་མི་དམིགས། འགོག་པ་མི་དམིགས་སོ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐྱེ་བ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གནས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡིན་གྱི་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་དོན་དམ་པར་མྱང་ངན་ལས་འདས་པའང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པར་མཐོང་བའི་བློའི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མཆོག་མ་མཐོང་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས། མ་མཐོང་བ་ནི་མཐོང་བ་དམ་པའོ། །ཞེས་དང༌། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། གཞན་དག་ནི་ཆོས་ཐམས་ ཅད་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པར་མཐོང་ནས་མྱང་ངན་ལས་འདས་པའི་བློར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་ལ་ཐར་པ་མེད་དོ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་སྐྱེ་མེད་དུ། །བསམ་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེའི། །རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་སུ་གྲགས། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། དེ་ལྟར་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པར་བྱས་ལ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་དོ། །ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་པའི་ལམ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཏུ་བཟུང་སྟེ། འཕགས་པ་སྡུད་པ་ལས། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་མཐོང་ཞིང༌། རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣལ་དུ་འབྱོར་པས་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་ པའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བློས་བསྒོམ་དུ་མེད་ཀྱང༌། གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་གང་ཞིག་ལ་བསྒོམ་པའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་སྟེ། འཕགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་བསྟན་པ་ལས། དེ་དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ལམ་བསྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཁྱོད་ཀྱི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་མོས་པར་བྱ། ཞེས་བཀའ
Chinese
即，如果对色法进行分别观察，则无法见到色法的生起，无法见到产生，无法见到止灭。同样，受、想、行诸蕴以及识的生起也无法见到。这实际上是通过胜义谛中无生而住的智慧，而不是通过不同的自性。如是说。因此，在胜义谛中，将涅槃也看作依赖于因缘的心的状态的寂静，就是将一切法看作无我、无自性的殊胜之道，被称为大不见。如经中所说：不见即是殊胜见。以及《圣楞伽经》中说：其他众生见到一切法依赖于因缘而生，从而转变为涅槃之心，因为没有见到法无我，所以那些大智慧者没有解脱。如是宣说。如此，将显现安立为无生，以思维确定之后，对于了知其自性的法性，被称为修慧。如是《圣宝云经》中说：如是以思慧分别抉择真实义之后，为了现证它，而生起修慧。仅仅听闻等无法现证其义。如是宣说。其中，自性智慧是现证之道，将一切法无自性的意义执持为修慧。《圣集经》中说：诸法无自性，完全了知者，即是行持殊胜般若波罗蜜多。如是。因此，修慧是见到法无我，并且自性安住于无自性的意义中，从而见到无显现的智慧。虽然不能以对有实和无实的作意之心来修习它，但是对于从本以来自然清净解脱的智慧之界，忆念安住于其中，就施设为修习之名。如《圣二谛经》中说：它在胜义谛中虽然完全无实，但在世俗谛中也修习道。以及《三昧王经》中说：你应当领悟并信解它。如是宣说。
English
That is, if one separately examines form, one does not see the arising of form, one does not see the origin, and one does not see the cessation. Similarly, one does not see the arising of feeling, perception, formations, and consciousness. This is actually through the wisdom that abides in the ultimate truth of no arising, and not through a different own-being. So it is said. Therefore, in the ultimate truth, the pacification of the state of mind that sees even nirvana as dependent on conditions is called the great non-seeing, which is the supreme path of seeing all phenomena as without self and own-being. As it is said in the sutra: Non-seeing is the supreme seeing. And in the Noble Lankavatara Sutra: Others, seeing that all phenomena depend on conditions, transform into the mind of nirvana, but because they do not see the selflessness of phenomena, those great wise ones do not have liberation. Thus it was declared. Thus, appearance is established as unborn. After ascertaining this through thought, the nature of knowing its own nature is known as the wisdom of meditation. As it is said in the Noble Jewel Cloud Sutra: Thus, having distinguished the true meaning by the wisdom of thought, one generates the wisdom of meditation in order to realize it directly. Mere hearing and so forth do not directly realize the meaning. Thus it was declared. Among these, self-nature wisdom is the path of direct perception, holding the meaning of all phenomena being without self-nature as the wisdom of meditation. In the Noble Collection Sutra: Those who completely know that all phenomena are without self-nature are those who practice the supreme perfection of wisdom. Thus it is. Therefore, the wisdom of meditation is seeing the selflessness of phenomena, and naturally abiding in the meaning of selflessness, thereby seeing the wisdom of non-appearance. Although it cannot be meditated upon with a mind of conceptualizing reality and unreality, the name of meditation is applied to whatever mindfulness is placed near the sphere of wisdom that is primordially, naturally, and completely liberated. As it is said in the Noble Two Truths Sutra: Although it is completely unreal in the ultimate truth, one also meditates on the path in the conventional truth. And in the King of Samadhi Sutra: You should understand and believe in it. Thus it was declared.