Tibetan
ན། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞིར་བསྟན་པ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལྟོས་གྲུབ་ཀྱང་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་གནས་མ་མཆིས་པའི་དོན་ལས་ཤེས་པར་བྱར་ཡོད་དེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། གནས་མེད་དམིགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་གནས་ནི་མིག་སོགས་དྲུག །དམིགས་པའི་གཟུགས་སོགས་ཡུལ། རྩ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་བག་ཆགས། གནས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་བཞི་པོ་དེ་དག་རྟེན་འབྲེལ་ ཙམ་གྱི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་གྲུབ་ཏུ་གནས་ཀྱང་མདོ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞི་མེད་པའོ། །ཞེས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཐར་པར་གྲོལ་བར་འདོད་ན། འདོད་པའི་ཡན་ལག་བཅད་ལ་སེམས་གཉིས་སུ་མི་བསམ། གཅིག་ཏུ་བསམས་ཏེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སེམས་བཏང་ངོ༌། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ནི་སྟོང་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འགྲོ་བའང་མེད། འོང་བའང་མེད། བླང་བའང་མེད། དོར་བའང་མེད་དེ། ཅི་ཡང་མེད་པ་འདིའི་མིང་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཞེས་པས་ཕྱི་གཟུང་བའི་རྣམ་རིག་དང༌། ནང་འཛིན་པའི་རྣམ་རིག་གཉིས་ཀ་བརྟག་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཁས་ལེན་གྱི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་བསམ་བྱུང་གི་མཐའི་ཤེས་རབ་བློ་ལས་འདས་ཤིང་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་དབུ་མ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མར། ཁས་བླངས་པ་ཡི་དངོས་པོ་ནི། །ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མོ་གཤམ་གྱི་ནི་བུ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་བུད་མེད་མོ་གཤམ་ལ། །ཁྱེད་ཀྱི་བུ་ནི་གང་ཡིན་དྲིས། །དེ་ལ་དེ་ནི་ཡོད་མིན་པས། །སྨྲ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་འཁོར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི། སྣང་ཡུལ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་མཁའ། །རི་དང་ནགས་ཚལ་ཁང་བུ་བརྩེགས། །འདུས་བྱས་རྒྱུ་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །འཁོར་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡིན། །འདི་ལྟར་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་དག་ལས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་གསུངས་པ་དེས། ཐོག་མར་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ལུགས་བསལ་བའི་དོན་ཆེན་པོ་འདྲེན་པར་འགྱུར་པ་དང༌། ཕྱི་ནས་གསུང་རབ་ཟབ་མོའི་དོན་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་སྤོང་བ་ཉིད་དེ། འདིར་རེ་ཞིག་འཁོར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཅན་དག་ནི་ཤེས་པ་རྟོག་མེད་ཡེངས་ཐབས་ཀྱི་དུས་སྣང་ཡུལ་འཛིན་པའི་ཀུན་གཞི
Chinese
那。寂灭戏论之显示。如是。如是之观待成，亦于胜义中，远离生灭住三者之相，于唯识者之识中，无有安住之处，当知其义。于《六十正理论》中云：“无处无所缘，则无有。”如是，唯识者之处为眼等六者，所缘为色等境，根本为阿赖耶识习气，安住者为各别识，此四者虽仅以缘起之相互观待而安住，然经中云：“一切法无有阿赖耶。”又《法王经》中云：“种姓之子，若欲解脱，当断除欲之支分，不作二心想，作一心想，舍弃有无之心。心之自性之相乃空性，心之自性无有去，亦无有来，无有取，亦无有舍，此无有任何事物之名乃菩提。”如是，外境所取之识与内境能取之识二者皆非堪忍观察，于自性空性之法性上，一切承许之戏论，自性寂灭，乃思所生之边际智慧，超离心识，远离言思说。龙树菩萨于《中观宝鬘论》中云：“所承诺之事物，纵然微尘许亦无有，以其本初无生故，如石女之子。譬如问石女，汝之子为何？彼于彼无有故，不能言说。” 第二，轮回之缘起为：显现之境，地水火风空，山与森林楼阁层，一切皆从聚合之因所生，轮回乃缘起。如是，《楞伽经》等甚深之经部中，对阿赖耶识之唯识宗观点之宣说，首先能引导出遣除外道宗义之重大意义，其后，精通甚深经义之智者们，则应舍弃执持阿赖耶识存在之观点。此处，暂且而言，轮回之缘起者，乃于无分别之识，于散乱之际，执持显现之境之阿赖耶
English
Na. The display of the pacification of elaboration. Thus it is. Such dependent arising, in the ultimate sense, is separate from the three characteristics of arising, ceasing, and abiding. It is to be understood from the fact that it does not reside in the consciousness of the Mind-Only school. In the Sixty Stanzas of Reasoning, it says: "Without a place, there is no object of focus." Thus, for the Mind-Only school, the place is the six, such as the eye; the object of focus is the objects such as forms; the root is the alaya consciousness and habitual tendencies; the abiding is the individual consciousnesses. Although these four abide in mutual dependence as mere dependent arising, the sutra says: "All dharmas are without alaya." Also, in the Sutra of the King of Dharma, it says: "Son of noble family, if you wish to be liberated, cut off the branch of desire, do not think with two minds, think with one mind, and abandon the mind of existence and non-existence. The nature of the mind is emptiness; the nature of the mind has no going, no coming, no taking, and no abandoning. The name of this which has nothing is enlightenment." Thus, both the consciousness that apprehends external objects and the consciousness that grasps internal objects are not able to withstand scrutiny. On the nature of dharmata, which is empty of its own nature, all elaborations of acceptance are naturally pacified. This is the wisdom at the limit of thought, beyond the mind, and separate from speech, thought, and expression. Nagarjuna says in his Precious Garland of the Middle Way: "The entity that is promised does not exist even as a particle, because it is primordially unborn, like the son of a barren woman. For example, if you ask a barren woman, 'Who is your son?' Because she does not have one, she is not able to speak." Secondly, the dependent arising of samsara is: The appearing objects, earth, water, fire, wind, space, mountains, forests, and layered houses, all arise from aggregated causes. Samsara is dependent arising. Thus, in the profound sutras such as the Lankavatara Sutra, the statement of the Mind-Only view of the alaya consciousness initially leads to the great meaning of refuting the tenets of the tirthikas. Afterwards, those scholars who are skilled in the profound meaning of the scriptures should abandon the view that the alaya consciousness exists. Here, for the time being, the dependent arising of samsara is the alaya that grasps the appearing objects at the time of the non-conceptual consciousness in a state of distraction.