Tibetan
་བླ་དྭགས་སུ་བརྟགས་པའི་ཚུལ་ཟླ་བ་གྲགས་པས། སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མེད་པར་རྟོགས་པའི་བློ་དེས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་མི་འགག་པར་མ་རྟོགས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་ཏུ་འདོད་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བའི་མ་ཡིན་དགག་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་སྤྱན་རས་གཟིགས་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལས། ཁོ་བོས་མེད་པར་དགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཉིད་དགག་པ་བྱས་པར་ཟད་ཀྱི། མ་ཡིན་པར་དགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ནི་མ་སྨྲས། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། མེད་པར་དགག་པ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ ནས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའང་ཡོད་དེ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དམིགས་ན་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་ཀུན་གཞིས་ཁྱབ་པའི་ལྟ་བ་རགས་པ་དེ་འོང་ཉེ་བས། བྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏས། ཀུན་གཞི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ཁས་ལེན་པའི་གྲུབ་མཁའ་རགས་པ་དེ་ཙམ་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་ལའང་མེད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ནོར་བར་རྟོགས་པའི་ཚུལ། གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཀུན་གྱི་མཛོད། །གང་ལ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཡང་དག་འཇུག་པ་ལྡེ་མིག་ཡིན། །དེ་ལྟར་གདམས་ངག་ཐོབ་པ་ནི་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་བསྙེན་པའི་ཚུལ། འཕགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། བདག་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་བསླད་དེ། བསམ་པའི་ཕྱིར་ མི་རྟག་པ་དང༌། མི་བདེ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་མཐོང་ངོ༌། །དེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ཡང་ཆོད་དེ། དེས་ན་བསམ་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ལ་བསྙེན་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རྒ་བའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བསམ་པས་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དགེ་བའི་
Chinese
月称（藏文：ཟླ་བ་གྲགས་པ།）认为，生起与空性相符的智慧，才可说是证悟了空性，但并非就是真的证悟了空性。因此，即使以了知诸法在胜义中不存在的智慧，也并非没有了知诸法仅是名言安立。为什么呢？因为认为空性是无遮止，这与说事物不存在的非遮止相违。如观世音的行仪中说：我以遮止不存在的方式，遮止了胜义中诸蕴的存在，但并未以非遮止的方式说事物不存在。就像这样。即使如此，追随法称论师“遮止不存在是因为什么也不是”的说法，也有人认为中观的见解是什么也不是。如果认为是什么也不是，并以分别的智慧去缘取，那么就容易产生像虚空一样遍布，像阿赖耶识一样遍布的粗大见解。孟加拉的班智达说，像这种承认阿赖耶识为遍知一切的粗大宗义，即使在外道中也没有。因此，如果了知诸法是缘起性，那就是如实无误地证悟了实相的方式。其中，何为缘起？是所有诸法无余的宝藏。以思维的智慧，是正确进入的钥匙。像这样获得教诲，是听闻智慧的功德。之后，以思维的智慧了知缘起不生，从而趋近大涅槃之道。在《圣大般涅槃经》中说：善男子，一切有情都被常、乐、我、净等四种颠倒所迷惑，因此见到无常、苦、无我、不净。这样就断除了四种颠倒。因此，以思维的因缘，将趋近大涅槃。生的相状和老的相状等，也能通过思维而解脱。善男子，善的
English
Chandrakirti considered that the arising of wisdom that accords with emptiness is said to be the realization of emptiness, but it is not the actual realization of emptiness. Therefore, even with the wisdom that understands that all phenomena do not exist in ultimate truth, it is not understood that all phenomena are merely nominal designations. Why? Because believing that emptiness is a non-affirming negation contradicts the affirming negation that speaks of the non-existence of things. As it is said in the conduct of Avalokiteśvara: "I have merely negated the existence of the aggregates in ultimate truth by way of negating non-existence, but I have not spoken of the non-existence of things by way of affirming negation." Like that. Even so, following the teacher Dharmakirti's statement that "negating non-existence is because it is nothing at all," there are also those who believe that the view of Madhyamaka is nothing at all. If one thinks that it is nothing at all and focuses on it with discriminating wisdom, then the coarse view that is as pervasive as space and as pervasive as the alaya-consciousness is likely to arise. The Bengali Pandit said that even the outer heretics do not have such a coarse tenet that admits the alaya-consciousness as omniscient. Therefore, if one knows that all phenomena are of the nature of dependent arising, that is the way to realize reality without error. Among them, what is dependent arising? It is the treasure of all phenomena without exception. With the wisdom of thought, it is the key to correct entry. Obtaining instruction in this way is the merit of the wisdom of hearing. Afterwards, with the wisdom of thought, understanding that dependent arising is unborn, one approaches the path of great Nirvana. In the Noble Great Nirvana Sutra, it says: "Noble son, all sentient beings are deluded by the four perversions of permanence, pleasure, self, and purity, and therefore they see impermanence, suffering, non-self, and impurity. In this way, the four perversions are cut off. Therefore, by the cause of thought, one will approach great Nirvana. The characteristics of birth and the characteristics of aging, etc., can also be liberated through thought. Noble son, virtuous
Tibetan
ཆོས་ནི་མ་བསམ་པར་ན་གཞན་གྱིས་ཐོབ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ཚད་མེད་མཐའ་ཡས་པའི་བར་དུ་ཆོས་མཉན་ཀྱང་གལ་ཏེ་མ་བསམས་ན་ནམ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །དེ་བས་ན་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་བརྟགས་ལ་ཡང་དག་པའི་དོན་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་དེའི་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པར་བྱས་ལ་མངོན་སུམ་པའི་ལམ་བསྒོམ་མོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོམས་ན་གོ་ཆ་བགོས་པ་བསྟན་པ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་མི་བལྟ། །སྟོང་ལས་གུད་ནས་སྟོང་མི་བལྟ། །དེ་ལྟ་བུར་ནི་གང་བལྟ་བ། །སྟོང་པ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ ཡང་རེ་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ། རྩ་ཤེ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་པས་དེ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་གཤིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གང་ནས་ཀྱང་ནི་མ་འོངས་ལ། །གང་དུའང་མ་སོང་མི་གནས་པ། །གཤིས་ལ་གནས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ། །ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེ་འགག་ལྟར། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྟོང་པར་ཤར། །སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ། །དབུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྟན། །དེ་ལ་སྣང་བ་ནི་བསླུ་ཞིང་བརྫུན་པ། སྲིད་པ་ནི་གཡོ་ཞིང་འདུ་བྱེད་ལ། འཁོར་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་རང་རྒྱུད་ལྡན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའང་རང་བཞིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མིང་གི་གདགས་པ་ཉིད་དེ་འདི་ལྟར་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་པོ་གང་ནས་ཀྱང་འོངས་པ་མེད་པས་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བར་དུ་གང་དུའང་གནས་པ་མེད་པས་རང་བཞིན་མ་མཆིས་པ་སྟེ་ད་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་མར་གང་དུ་འགྲོ་བའང་མེད་པས་མི་འབྱུང་བ་སྟེ་མ་འོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡབ་སྲས་མཇལ་བ་ ལས། ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དུས་གསུམ་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པ་དག་སྟེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་འདི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་འཁྲུལ་གཞི་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུའང་མེད་དེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་ལྟར་གཟུགས་
Chinese
若不思惟，则他人不得法。何以故？若有于无数、无量、无边之劫中听闻佛法，然若不思惟，则终不得无上正等觉。如是宣说。是故当以思惟之智慧，以理与教证而观察，若能决定真实义，则与真实义相符之甚深智慧，乃是超越分别念之境界者，当辨别其自性差别，而修持现证之道。如何修持耶？如《披甲品》所云：不以空性观空性，不于空外观空性，如是观者，名为见空性。如是。 又略说依缘起之理。如《中观根本慧论》云：未曾有非缘起法，故未曾有非空性法。如是说，彼之解说有三，初、自性缘起者：显有轮回涅槃诸法，从任何处亦未来，往任何处亦未去，不住于任何处，安住于自性之缘起。法性本身亦如生灭般，显现之时即是空性。不住于戏论之边，显示中观之自性。其中，显现是欺骗和虚假的，存在是变动和造作的，轮回是自生和具有自性的，涅槃也是自性之法性上的名称安立，如是显现为法性和法相的一切法，最初从任何处亦未来，故名不生，非过去。中间不住于任何处，故无自性，非现在。最后往任何处亦不去，故名不灭，非未来。如是《父子相见经》云：此等一切法，以三时平等性而平等。过去时中，一切法无自性，故至现在生起之时亦离自性。如是。又如是，此显现仅是显现为各种各样，除此之外，没有成为自性的错觉基础，如是即使在世俗中也没有。如《楞伽经》云：如是色
English
If one does not contemplate, others will not attain the Dharma. Why is that? If one listens to the Dharma for countless, immeasurable, and limitless eons, but does not contemplate, then one will never attain the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Thus it was declared. Therefore, one should examine with reasoning and scripture through the wisdom of contemplation, and if one can ascertain the true meaning, then the profound wisdom that accords with the aspect of definitely distinguishing the true meaning is only that which transcends the realm of conceptual thought. One should distinguish its specific nature and meditate on the path of direct perception. How should one meditate? As it is taught in "Displaying the Armor": Do not look at emptiness with emptiness, do not look at emptiness apart from emptiness. Whoever looks in that way is said to see emptiness. Thus it is. Furthermore, briefly, the manner of relying on dependent arising. As it is said in the Root Wisdom: There is no dharma that is not dependently arisen, therefore there is no dharma that is not emptiness. As it is said, there are three explanations of that, the first of which is the nature of dependent arising: All phenomena of appearance, existence, samsara, and nirvana, do not come from anywhere, do not go anywhere, do not abide anywhere, dependent arising abides in its nature. The nature of phenomena itself is like arising and ceasing, appearing as emptiness from the very moment of appearance. Not abiding in the extremes of elaboration, it reveals the very nature of the Middle Way. Among these, appearance is deceptive and false, existence is deceptive and active, samsara is the origin and has its own nature, and nirvana is also the name given to the nature of inherent dharmata. Thus, all phenomena that appear as phenomena and dharmata do not come from anywhere in the beginning, so it is called unborn, not past. In the middle, it does not abide anywhere, so it is without inherent existence, not present. Finally, it does not go anywhere, so it is called unceasing, not future. As it is said in the Sutra of the Meeting of Father and Son: All these dharmas are equal in the equality of the three times. In the past, all dharmas are without inherent existence, so they are without inherent existence until the time of present arising. Thus it is. Furthermore, in this way, this appearance is merely appearing in various ways, but there is no basis for the illusion that it has become its own inherent nature. Thus, even in conventional truth, it does not exist. As it is said in the Lankavatara Sutra: Just as form