Tibetan
ལམ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས། །འབྲས་དུས་སྐུ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཐོབ་འདོད་ན། །རྒྱུ་དུས་ལྟ་སྤྱོད་ཟུང་འབྲེལ་ཉམས་སུ་ལོངས། །དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་སྟོང་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ལ། །སྟོང་པར་འཛིན་པའི་རྟག་འཛིན་རྟོག་པ་དང༌། །གསལ་ཆ་དོར་བའི་འཛིན་མེད་ལྟ་བ་གཉིས། །མཆོག་འཛིན་མང་ཡང་མཐར་ལྟའི་གཡང་དུ་ལྷུང༌། །ལུང་རིགས་མྱོང་བའི་ཡིད་ཆེས་བྲལ་བ་ཡི། །སྤྲོལ་བྲལ་ལྟ་བའི་གྱ་ཚོམ་སྨྲ་པ་དག །རྒྱུ་འབྲས་ ཆོས་ཀུན་སྟོང་པར་བལྟ་བ་ཡི། །སྤྲོས་བྲལ་ལྟ་བ་ཚུ་རོལ་མཛེས་པའང་སྨྲ། །གང་ཤར་སེམས་སུ་བལྟ་བས་གྲོལ་འདོད་ནི། །སྣོད་དང་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པ། །རྟག་བདག་གཅིག་པུ་བདག་གི་རང་བཞིན་དུ། །འདོད་པའི་མུ་སྟེགས་གསང་བ་ཅིས་མི་གྲོལ། །སྒྱུ་མར་བལྟ་བ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལའང་ཡོད། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱུར་རྣམ་འགྱུར་སྒྱུ་མའི་དངོས། །གཙོ་བོའི་ངང་དུ་རྣམས་འགྱུར་ཀུན་ཐིམ་པས། །དེ་ལ་གྲངས་ཅན་ལུགས་གྱི་ཐར་པ་ཟེར། །སྤྲོས་བྲལ་འདི་པ་ཁོ་ནའི་ཁྱད་ཆོས་མིན། །ཆོས་ཀུན་གདོད་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང༌། །བླང་བྱ་དོར་བྱའི་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་བ། །ལྟ་བའི་ཡུལ་དུ་ཚངས་པ་པ་ཡང་འདོད། །མཐའ་བྲལ་ལྟ་བའང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་འདོད། །རིག་བྱེད་མཐའ་བྲལ་བསྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེར་ནི། །རྨི་ལམ་དྲི་ཟའི་ཁྲོང་ཁྱེར་འཛིན་པ་སོགས། །དེ་འདྲའི་རྣམ་བཞག་མུ་སྟེགས་བྱེད་པའང་སྨྲ། །གཉིས་མེད་བདེ་བ་ཟབ་ལམ་མཆོག་ཡིན་ཞེས། །ཐོས་ཆུང་གང་དག་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ནའང༌། །དབང་ཕྱུག་པས་ཀྱང་དེ་ཀུན་གསལ་བར་འདོད། །རང་བཞིན་མ་གྲུབ་འཛིན་མེད་མི་རྟོག་ཅིང༌། །ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་དངས་ལ་འགག་མེད་པའི། །ལྟ་བའི་ཉམས་ལེན་ཞང་ཞུང་བོན་ལའང་ཡོད། །ལམ་གནད་འཁྲུལ་པས་གྲོལ་བ་ག་ལ་འབྱུང༌། །བདག་མེད་ལྟ་བ་ཐལ་རང་ལུགས་སོ་ཞེས། །འཆད་བྱེད་དེ་དག་ཐོས་པའི་རྣ་བ་བྲལ། །དེ་ཉིད་ཐེག་ཆེན་ཁོ་ནའི་ ཁྱད་ཆོས་མིན། །དངོས་སྨྲའི་གཞུང་ལས་རང་རྒྱུད་བདེན་མེད་བཤད། །གང་ཤར་རང་སེམས་མདོ་སེམས་ཐུན་མོང་པ། །གཟུང་འཛིན་འགོག་པ་རྣམ་རྫུན་དབུ་མའི་ལུགས། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་འགོག་པ་ཡི། །ལྟ་བའི་རྣམ་བཞག་དབུ་མ་ཆེན་པོར་འདོད། །འདུས་བྱས་མི་རྟག་ཕུང་སོགས་བདག་མེད་དུ། །ལྟ་བའི་རིམ་པས་འཇིག་ཚོགས་སྤོང་མི་ནུས། །འཛིན་སྟངས་འགལ་ཕྱིར་མ་རིག་འཇོམས་ནུས་པས། །དེ་དག་ནང་ནས་སྟོང་ཉིད་ལྟ་བ་མཆོག །མན་ངག་ལུགས་ལའང་བདག་དང་རྣམ་རིག་སོགས། །ཕྱི་ནང་འཆོལ་བའི་ལག་ལེན་མང་མོད་ཀྱི། །ད་ལྟ་བོད་ན་གྲགས་པའི་སེམས་འཚོལ་གཅིག །བསམ་གཏན་དཀྲོག་པའི་རྣམ་གཡེང་ཆོས་སུ་མཐོང༌། །གང་ཤར་སེམས་དང་སེམས་ཉིད་རང་ལུས་ཀྱི། །ཕྱི་ནང་ཀུན་ལ་རྣམ་པར་བཙལ་བ་ན། །བཙལ་བས་མ་རྙེད་ཡུལ་ཅན་ཤེས་རབ་སོགས། །གནས་སྐབས་ཤིག་ཏུ་ལྟ་བར་འདོད་ནའང༌། །བློས་བྱས་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་བའི། །གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་རང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡི། །ཤེས་པ་གསལ་དངས་རྟོག་མེད་ཡེ་ཤེས་དེ། །བསྒྲུབ་རྒྱུད་ཀུན་གྱི་བསྟན་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན། །རྗེས་ཐོབ་དུས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དེ་ལྟ་ནའང༌། །མཉམ་གཞག་དུས་སུ་མཐའ་བྲལ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས། །ལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་སྒྲ་རྟོག་འཇུག་ཚུལ་ཡིན། །ངེས་པའི་དོན་དུ་ཆུ་དང་ཆུ་རླབས་བཞིན། །བྱང་ཕྱོགས་འདི་ན་ཐོས་ བྲལ་སྒོམ་ཆེན་འགའ། །ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཚད་མར་གྲགས་པ་ཡི། །རྒྱལ་དང་དེ་སྲས་ཀུན་མཁྱེན་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །ཐུགས་ཉམས་བཞེས་པའི་ཉམས་ལེན་ཀུན་ཐོར་ནས། །རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་པའི་མཐོང་སྣང་༼སྙིང་ཐིག་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེའི་སྙིང་པོའི་ངོ་སྤྲོད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་མ་ཡིན་པའི། སྲོ་མ་ར་ཙ་སོགས་སྣང་བ་དགུ་འགྱུར་གྱི་རྫས་སྦྱོར་སོགས་དང༌། ཕྱི་རོལ་པའི་སྤྱོད་ཚུལ་དང་བསྲེས་པའི་ངོ་སྤྲོད་བྱེད་པ་འདི་སྙིང་ཐིག་ཟབ་གནད་མཐའ་དག་ལྡོངས་བར་བྱེད་པའོ། །༽སྣ་ཚོགས་དང༌། །དབང་པོ་བསླད་པའི་འོད་ཟེར་ཕྲེང་བ་ལ། །སངས་རྒྱས་སྐུ་རུ་ངོ་སྤྲོད་བསྒོམ་པ་མཐོང༌། །ཆོག་ཤེས་སྐྱེ་བོ་ཉམས་ལེན་ཨེ་མ་མཚར། །རྣམ་དག་རིགས་པས་འཐད་པ་མ་རྙེད་ཅིང༌། །རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པའི་ཉམས་ལེན་ཀུན་དོར་ནས། །རྟེན་འབྲེལ་རྫས་ལ་བྱང་ཆུབ་རེ་བ་ཡི། །ཉམས་ལེན་དེ་ལ་སུ་ཞིག་ཡིད་རྟོན་བྱེད། །ཞང་ཞུང་བོན་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལ་ཡང༌། །སངས་རྒྱས་བསྟན་དང་འདྲ་མཚུངས་བཅོས་པ་ཡི། །རྣམ་གཞག་དེ་འདྲ་ཤིན་ཏུ་མང་བའི་ཕྱིར། །ཆོས་ལུགས་འགའ་ཞིག་དོགས་པའི་གནས་སུ་མཐོང༌། །འགའ་ཞིག་འདི་ན་འཕགས་མཆོག་རྣམ་གཉིས་ཀྱི། །རིགས་པས་བཀྲལ་བའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་གཉིས་དང༌། །དཔལ་ལྡན་ཟླ་བའི་རིང་ལུགས་ལས་གཞན་པའི། །ལྟ་སྒོམ་ཐམས་ཅད་ནོར་བའི་ཆོས་ཡིན་ལོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་དབང་རྗེ་བཙུན་རྣལ་འབྱོར་མས། །སྐལ་ལྡན་ འགྲོ་ལ་ཚུལ་བཞིན་འདོམས་པ་ཡི། །སྙན་རྒྱུད་ཕལ་ཆེར་སྤོང་བའི་ཆོས་ཚུལ་ལ། །ཐར་འདོད་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བག་ཡོད་མཛོད། །དབང་བསྐུར་བྱིན་རླབས་ཡེ་ཤེས་ཕེབས་པ་དང༌། །རྫོགས་རིམ་བསྒོམ་དང་ཟབ་མོའི་མོས་གུས་ཀྱིས། །རང་གི་ཉམས་མྱོང་ཡིད་ཆེས་ལྟ་བ་དེ། །ཚེ་འདིར་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པའི་ཉེ་ལམ་ཡིན། །ད་དུང་ཟབ་མོའི་ལམ
Chinese
于道途之上妄加诽谤。 若欲于果时证得双运身， 则须于因时修持见行双运。 于正行之时，对于空性诸法， 持有执空之常执分别念， 以及舍弃明分之无执见二者， 虽多执为殊胜，然终将堕入见解之悬崖。 远离经论理证体验之确信， 徒事空谈离戏见解之辈， 因果 视一切法为空性者， 亦言离戏见解于此岸亦美妙。 若欲以视一切显现为心而得解脱， 则如外器内情之一切世间， 皆为常恒自主唯一之我之自性， 如是希求之外道，岂能得解脱？ 视万法如幻，外道亦有。 所见之道，乃是幻化之显现。 一切显现皆融入主物之自性中， 彼等称之为数论之解脱。 离戏并非此派独有之特点。 一切法本初即是自性清净， 以及远离应取应舍之一切戏论， 于见解之境，梵天派亦如是认为。 离边之见解，内外二者皆认可。 吠陀经中，以梦中乾闼婆城之显现等， 作为成立离边之比喻。 如是之安立，外道亦宣说。 无二安乐是甚深道之殊胜， 如是，无论何等少闻者执为殊胜， 自在天派亦明了宣说彼等。 自性不成立，无执且无分别， 任何事物皆不成立，清明且无碍， 此见解之修持，象雄苯教亦有。 于道之要点错谬，又岂能得解脱？ 无我之见解，乃是自续应成派之宗义， 如是宣说者，远离听闻之耳。 此理并非唯大乘独有之 特点。 有部宗义中，亦宣说自续无有谛实。 一切显现皆为自心，乃是显宗与密宗之共同之处。 遮止能取所取，乃是破除实有之中观宗义。 遮止无二智慧之谛实成立， 此见解之安立，即是大中观。 以观修有为无常、蕴等无我之次第， 不能断除坏聚见。 以执着相违之故，能摧毁无明， 故于彼等之中，空性之见解最为殊胜。 于诀窍派中，亦有我与识等， 诸多内外混杂之实修， 如今于藏地盛行之心性修法。
English
They cast aspersions on the path. If you wish to attain the union of the two bodies at the time of fruition, then cultivate the union of view and conduct at the time of cause. At the time of the main practice, regarding emptiness and all phenomena, Both the conceptual thought of grasping emptiness as permanent, and the view of non-grasping that abandons clarity, Though many hold them as supreme, they ultimately fall into the abyss of views. Those who speak bombastically of a view devoid of elaboration, lacking the conviction of scripture, reason, and experience, Cause and effect, Those who view all phenomena as empty, also speak of the beauty of the non-elaborate view on this shore. If you wish to be liberated by viewing whatever arises as mind, then how can the heretics who desire the entire world of container and contents to be the nature of a permanent, singular, independent self not be liberated by their secret? Even heretics have the view of seeing things as illusory. The transformations that are the path of seeing are illusory phenomena. Since all transformations dissolve into the essence of the chief principle, they call that liberation according to the Samkhya system. Non-elaboration is not a unique characteristic of this school alone. The Brahma school also asserts that all phenomena are primordially pure in nature and free from all elaborations of what to accept and reject in the realm of view. Both internal and external schools assert the view of non-extremes. In the Vedas, the appearance of a mirage city of gandharvas in a dream is used as an example to establish non-extremes. Heretics also speak of such arrangements. That the bliss of non-duality is the supreme profound path, However little those who hold it as supreme may have heard, the Ishvaravadin also clearly asserts all of that. The practice of the view of that which is not established by nature, is non-grasping, and non-conceptual, and that which is not established as anything, is clear, and unobstructed is also present in the Zhangzhung Bon tradition. How can liberation occur by being mistaken about the key points of the path? Those who explain that the view of selflessness is the system of Svatantrika and Prasangika are devoid of ears to hear. That very thing is not a unique characteristic of the Mahayana alone. The Vaibhashika scriptures explain that self-existence is not truly existent. Whatever arises is one's own mind, which is common to Sutra and Mind. Stopping the grasper and the grasped is the system of the Madhyamaka that refutes appearances. The establishment of the view of refuting the true establishment of non-dual wisdom is considered the Great Madhyamaka. One cannot abandon the aggregates of destruction by the stages of viewing impermanence and the selflessness of the aggregates, etc., which are conditioned. Since the manner of grasping is contradictory, it can destroy ignorance, therefore, among those, the view of emptiness is supreme. In the tradition of pith instructions, there are many practices that mix the internal and external, such as self and consciousness, but the mind training that is now famous in Tibet
Chinese
第一章。 将扰乱禅定的散乱视为正法。 无论显现什么，心和心性都是自身。 内外一切处都进行寻找时， 寻找也无法找到具有所缘的智慧等。 即使想在某个阶段进行观察， 也远离了由分别念所造作的能取所取戏论的一切。 证悟了本来的原始智慧自性。 那明澈澄净、无分别念的智慧， 是所有实修传承教法的主导。 后得位时的名言虽然如此， 但在入定时，是无边虚空的界域。 是能见所见、言语分别念的运行方式。 究竟而言，如水与水波一般。 在这北方，有些不闻思的修行者， 被那些大人物们认为是具有证量的。 诸佛和佛子、全知智者们， 将他们用心修持的实修全部抛弃后， 由缘起聚合的显现（并非《心髓光明金刚藏的窍诀二十一》的，而是将苏摩、罗睺等显现九倍的药物混合等，以及与外道行为混合的窍诀，这会使所有心髓深奥的要点都变得盲目。）各种各样， 以及被迷乱感官的光芒之链， 视为佛陀身相而进行修持。 知足少欲之人的修行真是稀奇啊！ 没有以清净的理智找到依据， 舍弃了广大行为的实修， 却期望从缘起物中获得菩提。 谁会相信那样的修行呢？ 在象雄苯教和外道中， 也有与佛教相似的伪造。 因为那样的宗派非常多， 所以有些教法被视为可疑之处。 有些认为，除了此地圣者二胜的， 以理智阐释的双运车轨， 以及圣者月称的宗派之外， 所有的见修行都是错误的法。 金刚持自在主至尊瑜伽母， 为了具缘众生如理教导的， 口耳传承大多舍弃的法类， 希求解脱的人们应当谨慎。 灌顶加持、智慧降临， 以及圆满次第的修持和甚深的虔诚， 对自己体验的信任之见， 是今生成就佛陀的近道。 还有甚深的道。
English
Chapter One. Seeing distractions that disturb meditation as Dharma. Whatever arises, mind and mind-essence are one's own body. When searching everywhere, inside and out, Not finding wisdom with objects of focus through searching. Even if one wants to observe at some point, It is free from all elaborations of grasping and being grasped created by the mind. Realizing the face of one's own innate primordial wisdom. That clear and pure, non-conceptual wisdom, Is the main point of the teachings of all practice lineages. Although such are the terms of the post-meditation period, In the state of equipoise, it is the expanse of limitless space. It is the way of engaging with the seer, the seen, and verbal thoughts. Ultimately, like water and water waves. In this northern region, some meditators who do not study, Are known as valid by those great ones. The Buddhas and their sons, the omniscient scholars, Having abandoned all the practices they cultivated in their hearts, The appearances of assembled interdependent things (not the "Twenty-One Instructions on the Essence of the Luminous Vajra Heart Essence," but mixing substances like Soma, Rahu, etc., which multiply appearances ninefold, and instructions mixed with the conduct of outsiders, which blind all the profound key points of the Heart Essence.) are various, And the chain of light rays that corrupt the senses, Are seen as identifying and meditating on the Buddha's form. How wonderful is the practice of contented people! Not finding validity with pure reasoning, Having abandoned all the practices of vast conduct, Hoping for enlightenment from interdependent substances. Who would trust such a practice? In Zhangzhung Bon and among the Tirthikas, There are also fabrications similar to the Buddha's teachings. Because there are so many such systems, Some teachings are seen as places of doubt. Some think that apart from the two chariots explained by the two supreme noble ones, And the system of glorious Chandrakirti, All views, meditations, and practices are mistaken teachings. Vajradhara, the Lord, the venerable yogini, For the fortunate beings, teaching properly, The Dharma traditions that mostly abandon the oral transmissions, Those who desire liberation should be mindful. Empowerment, blessings, the coming of wisdom, And the practice of the completion stage and profound devotion, That view of trusting one's own experience, Is the near path to accomplishing Buddhahood in this life. Furthermore, the profound path.