Tibetan
ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སྣང་བའི་དུས་ཙམ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་འགགས་པ་དང༌། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ཁས་ལེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡང་འགོག་སྟེ། ཟླ་བ་གྲགས་པས། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དངོས་འདོད་ལྟར། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ནི་བདག་གིས་ ཁས་མ་བླངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པའམ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སྙམ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར། ཅི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེས་པའམ། འོན་ཏེ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ། ཁོ་བོ་ནི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་འདོད། སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་འདོད་ཅེས་ཁས་ལེན་གྱི་དམ་བཅའ་བ་གཞན་འགོག་གོ །ཡང་འགག་མེད་དུ་སྣང་བ་འདི་ལ་སྐྱེ་སོགས་སུ་གྲུབ་བོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་བློས་ཕར་བཏགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང༌། མ་གྲུབ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་བླངས་པ་མེད་ཀྱིས། སྣང་ཙམ་བཀག་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ལྷས། ཇི་ལྟར་སྣང་ཉིད་དགག་མིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་པའི། །བདེན་པར་རྟོག་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་བཞི་པོ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ལ་དབུ་མའི་ལྟ་བར་འདོད་ཀྱི། གཏན་ལ་འབེབས་ཡུལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་ལྟ་བར་འདོད་ན་ནི་མཐའ་བཞི་པོ་དེ་ཀ་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བར་འགྱུར་བས་ མཐའ་དང་མཐར་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས། མཐའ་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ལ། །གོང་བུར་འདུ་ཤེས་སུ་ཞིག་བལྟ། །ཅུང་ཟད་ཙམ་དུ་ཁས་བླངས་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་འོག་མ་གསུམ་པོའི་མཚན་ཉིད་ལ་བློས་བརྟག་ཤིང་དཔྱད་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡུལ་སྐྱེ་མེད་དང་སྟོང་ཉིད་དང་མཐའ་བྲལ་ལ་སོགས་སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་རེ་བ་དཔྱད་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་བརྩད་པའི་དོན་པོ་མཐར་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་རེ་རེ་ནས་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་སུན་ཕྱུང་བས་གོང་མ་ནོལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིག་ཤེས་ཀྱི་ངོར་ཁས་ལེན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་གང་ཞིག་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ཟབ་མོ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། སེམས་ཙམ་དུ་ནི་མི་རྟོག་དང༌། ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་རྣམས་བ
Chinese
一切法的自性无生，法性远离一切戏论边，仅从显现之时起，便不生，不灭，本来寂静，自性涅槃，因此连承认的世俗也遮止。月称菩萨说：如你所许他性实有，我亦不许世俗。如是，一切法不生，或生的体性如何成立呢？世尊母经中说：具寿善现，什么法是不生的生，还是生是生？善现说：具寿舍利子，我不许不生的生，也不许生是生。如是遮止了许诺的宗派。又，对于此无灭而显现者，认为成立生等，那只是以分别念假立的体性而已，没有承认成立与不成立的宗派，所以没有遮止显现本身。如是圣天菩萨说：如何显现性非遮止，以是缘起故。于此乃是痛苦之因，颠倒真实之想应遮止。如是四种理在自性上确定，认为是中观的见解。如果认为确定处的空性是离边的中观见解，那么那四边就成了执边的见解，这是没有分清边与执边的差别。如是智慧光明庄严经中说：于超越边的自性，谁会观为一体？丝毫也不承认。因此，对于下部三种宗派的体性，以分别念观察思择后，对于智慧的境，无生、空性、离边等戏论，不是仅仅思择一方面，而是从辩论的要点，从执边的对境一一以应成式破斥，这样不会与上部相违背，在究竟思择的明智面前，凡不是有分别识的承认者，无分别的智慧，那就是说无自性的甚深中观见。如是入楞伽经中说：唯是心识不分别，及外境诸
English
The nature of all dharmas is unborn, and the nature of dharma is free from all extremes of elaboration. From the moment of appearance, it is unborn, unceasing, primordially peaceful, and naturally in nirvana. Therefore, even the conventional truth that is accepted is refuted. Chandrakirti said: "As you assert other-powered entities, I do not accept even the conventional." If so, how is it established that all dharmas are unborn or have the characteristic of being born? In the Bhagavati Sutra, it says: "O venerable Subhuti, is the unborn born, or is the born born?" Subhuti said: "O venerable Shariputra, I do not assert that the unborn is born, nor do I assert that the born is born." Thus, he refutes the vows of acceptance of others. Furthermore, if one thinks that this appearance, which is without cessation, is established as birth, etc., that is merely a characteristic imputed by the mind. There is no acceptance of the tenets of establishment or non-establishment, so there is no negation of mere appearance. As Aryadeva said: "How can appearance itself not be negated? Because it is dependently arising. Here, the thought of truth, which is the cause of suffering, should be reversed." Thus, the four kinds of reasoning are considered the view of the Middle Way when they are definitively established in their own nature. If one considers the emptiness of the object of determination, which is free from extremes, to be the view of the Middle Way, then those four extremes will become views of clinging to extremes. This is because the difference between extremes and clinging to extremes has not been distinguished. As it says in the Sutra of the Ornament of the Light of Wisdom: "In the nature that transcends extremes, who would view it as a lump? There is no acceptance of even a little." Therefore, after examining and analyzing the characteristics of the lower three philosophical schools with the mind, the object of wisdom, such as unbornness, emptiness, and freedom from extremes, is not merely an examination of one aspect of elaboration, but rather, from each object of clinging to extremes, the essential point of contention is refuted by consequentialism. In this way, one will not contradict the higher schools, and in the face of the discriminating awareness of ultimate analysis, whatever non-conceptual wisdom is not a conceptual knower of acceptance is the profound Middle Way view that speaks of no self-nature. As it says in the Lankavatara Sutra: "Only the mind does not discriminate, and external objects are...
Tibetan
སལ་བས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལྡོག་སྟེ། །ལམ་དེ་ཉིད་ནི་དབུ་མའོ། །ཞེས་དང༌། བློ་ཡི་རྣམ་པར་གཞིག་ན་གོ །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཟུང་དུ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་བརྗོད་མེད་ཅིང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་བཤད། །ཅེས་དང༌། ཚིག་ གསལ་ལས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡིན་ན་དེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་བསམ་བསྒོམ་གྱི་ལམ་དུ་སྦྱར་ནས་གནས་ལུགས་དྲི་མ་མེད་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་ཁྱད་པར། རང་རང་འདོད་ཞེན་གྱིས་སྦྱར་ལྟོས་གྲུབ་ཀྱི། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཉམས་འོག་ཆུད། །དེ་ལས་དངོས་དང་དངོས་འདྲ་དངོས་མིན་གྱི། །མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང༌། །ཐོས་ལ་བརྟེན་འབྱུང་དེ་ཡི་ཉོན་མོངས་བཅིལ། །ཉོན་མོངས་མེད་ལ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་མི་རྙེད། །དེ་ལ་སྤྱིར་འཕགས་པའི་ཡུལ་ནའང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བཀའ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲགས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་སྟོན་པ་ལ་ལུང་བསྟན་པ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གླུ་སྒྲུབ་སོགས་ཀྱང་ཆོས་ལོག་མཁན་དུ་བསྒྲགས་པ་བྱུང་ན། བྷོ་ཊའི་ཡུལ་འདིར་རང་རང་གི་ཀུན་འབྱུང་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་འདོད་ཞེན་གྱི་བལྟོས་གྲུབ་གསར་པས་མངོན་དུ་བསྐྱེད་ཅིང་བསྐྲུན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མང་ཞིང༌། དེ་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་བློའི་ནུས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ ལ་ཕན་པ་ཅན་ཡིན་པར་སྟངས་བཅད་ན་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་བ་ཉིད་དེ་དགག་བཞག་གི་ལུགས་མངས་པས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་སྟེ་ངན་འགྲོའི་གཡང་ས་ལ་གོམ་པ་འཇོག་གོ །བདག་ཅག་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་མཐའ་དག་ལ་འདོད་པས་ཕྱོགས་བསླད་པའི་ངན་སེམས་བལྟར་མངོན་པའམ་མི་མངོན་པའི་ཤུགས་ལས་དགག་བསྒྲུབ་བགྱི་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་ལྷུར་ལེན་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནང་ཕན་ཚུན་ངན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ལས་ལས་ཆེ་བ་ནི་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་པ་ལ་སྐྲག་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་རྒྱ་ནག་གི་རིང་ལུགས་སུ་སྒྲོག་ཅིང་འགོག་པ་མཐའ་དག་གི་དོགས་པ་མ་བསལ་ན་བདག་ཅག་གིས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་ཅིང་སོ་
Chinese
敬礼！各种分别念止息，那条道路即是中道。又说：如果分析智慧，自性是不可把握的。因此，那些是不可言说的，并且说自性也是不存在的。又如《释论》中说：不分别念是心的运行，因为远离了它，所以那个真如就是没有分别念的。像这样，将听闻的智慧运用到思维和修行的道路上，就能证悟无垢的实相，特别是，各自的贪执与相对成立的宗派，其宗义的特征都陷入了衰败之中。因此，能够很好地了解真实、相似真实和非真实的特征的智慧，也依赖于听闻而生起，它能解除烦恼。没有烦恼，魔就找不到机会。对此，总的来说，即使在圣地（印度）也宣称大乘非佛语，同样，对于如来宣说甚深空性给予授记的大成就者歌行者等，也出现了被宣称为邪法者的情况。在博（西藏）这个地方，以各自的生起方式不同的贪执，通过新的相对成立而显现和创造的宗派很多。如果断定所有这些都与各自的智慧能力相符，并且是国王的事业对众生有益，那么普遍适用的法性就只有圆满正等觉的教法，除此之外没有其他的。无论如何，由于辩论的方式众多，许多人陷入宗派偏见，从而踏上了恶趣的悬崖。我们对于所有宗派的论者，并非以贪执所染的恶意，通过显现或不显现的力量来进行辩驳，而是因为信奉菩萨藏，专注于修行，如《华严经》中所说：诸佛子！菩萨之间产生恶意，没有比这更严重的罪业了。因此而感到恐惧。即便如此，如果将所有正确宣说禅修智慧的方面都宣扬为汉地的宗派并加以阻止，如果不消除所有的疑虑，我们将在一切方面保持平等和
English
Homage! When all discriminations cease, that path itself is the Middle Way. Furthermore, it is said: If one analyzes wisdom, the essence is ungraspable. Therefore, those are inexpressible, and it is said that essence is also nonexistent. Also, in the Clear Words, it says: Non-discrimination is the movement of the mind, because it is separated from it. Therefore, that suchness is without discrimination. Thus, by applying the wisdom of hearing to the path of contemplation and meditation, one will realize the stainless reality, and especially, the characteristics of schools that are based on relative establishment due to individual attachments fall into decline. From that, even the wisdom that knows well the characteristics of what is real, similar to real, and not real, arises dependent on hearing, and it cuts off afflictions. Without afflictions, the demons cannot find an opportunity. In general, even in the noble land (India), the Great Vehicle was proclaimed as not being the word of the Buddha, and similarly, great beings like the singer-accomplishers who were prophesied by the Tathagata to teach profound emptiness were also proclaimed as propagators of false Dharma. In this land of Tibet, there are many schools that are manifested and created by new relative establishments of attachment with different modes of arising. If one determines that all of these are in accordance with the power of one's own mind and are beneficial to sentient beings through the activities of the kings, then the Dharma nature that pervades everything is only the teaching of the fully enlightened Buddha, and nothing else. In any case, because of the many ways of debate, many people fall into sectarian bias and thus step onto the precipice of bad destinies. We do not engage in refutation with malice tainted by attachment towards all proponents of philosophical tenets, through manifest or unmanifest forces, but because we are devoted to the bodhisattva's treasury and focus solely on practice, as it is said in the Flower Ornament Sutra: "O sons of the Victorious Ones! There is no fault greater than bodhisattvas generating malice towards each other." Therefore, we are afraid. Even so, if all aspects of correctly speaking about the wisdom of meditation are proclaimed as the Chinese system and prevented, unless all doubts are dispelled, we will maintain equality in all aspects and