Tibetan
བྲལ་བ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་དངོས་པོ་གཞན་དུ་གྱུར་པའམ། དེ་ཉིད་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་ལ། གཅིག་པ་བཀག་པ་ཙམ་གྱི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་འདོད་པ་ལྟར་ན། ཤེས་པ་ལ་ཕྱི་དོན་ཉིད་དངོས་སུ་མི་སྣང་ཡང་དོན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་རང་གི་རྣམ་པ་གཏད་པས། ཤེས་དོན་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་ལ་དོན་རིག་གོ་ཞེས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་དུས་ཐ་དད་པའི་གཟུང་འཛིན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གནས་པར་འདོད་པ་དང༌། ཡང་ཁ་ཅིག་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གསལ་ལོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་དངོས་ པོ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མེད་དོ་ཞེས་རྣམ་བཅས་པ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་ལ། ལ་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དུ་གཟུང་ཆར་ཤར་བ་དང༌། སད་དུས་ཀྱི་སྐྲ་ཤད་འཛག་པ་གཉིས་ཀའི་རྣམ་པ་དང་དོན་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་དོན་དང་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་ན་གྲག་ཚོད་ཀྱི་དངོས་པོ་རི་དང་ཁང་ཁྱིམ་འགྲོ་བ་དང༌། རྫས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པའང༌། ཕྱི་དོན་དང་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་ཀས་སྟོང་བཞིན་དུ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པའི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བར་ཟད་པས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་འཛིན་ཆར་གསལ་བའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པར་འདོད་པ་སོགས་རྣམས་གྲངས་སུ་མ་སྨོས་ཀྱང༌། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་པ་ལྟར་རྡུལ་ཕྲན་འདུས་པ་ལས་རགས་པ་བརྩམ་པའི་དངོས་པོ་མཚན་ཉིད་པ་དང༌། སེམས་སེམས་བྱུང་རང་རིག་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་འདོད་ཚུལ་གཞན་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། དོན་དུ་སྣང་བ་ཤེས་པར་མི་འདོད་པ་དང༌། རང་རྒྱུ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེས་པ་སོགས་མཚུངས་པ་མང་ལ། དེའང་སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་རང་རིག་ཁས་ལེན་ཀྱང༌། ཡོད་མེད་གང་དུའང་མ་ཕྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་ཁས་བླང་ པ་སྟེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པའི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པ་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། སྟོང་པ་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་ཐ་སྙད་ཀྱིས། །བཏགས་པ་གང་ཡང་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྐྱེ་འགག་འགྲོ་འོང་མེད། །གཞན་དབང་དངོས་པོར་འདོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང༌། །དེ་ཡི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རུ་ཁས་མ་བླངས། །དེ་ནི་ཐལ་འགྱུར་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེ། །ཀླུ་དབང་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། །འདིར་ནི་འོག་མའི་རྣམ་
Chinese
脱离那（种状态）是与世俗谛不同的事物吗？或者在那（种状态）本身中也是不可说的，并且不是仅仅遮止了“一”的差别。还有一些人，按照随顺经部宗的中观派所承认的那样，虽然外境本身在识（意识）中并不显现，但是因为境之识将自己的形象托付于境，所以在生起与境相似的形象时，就以“境觉”的方式来完全享用境，他们认为在不同时期的能取和所取存在于世俗中。还有一些瑜伽行中观派的人说，在世俗中，一切显现的事物都是识的自性，因为没有外境。他们与有相派的观点一致。还有一些人认为，就像梦境中显现的能取云朵，以及醒来时梳头掉落的头发，这两者的形象和总义等既不是境也不是识的自性一样，世间上所说的山、房屋、行人和物质的形态等，也同样空于外境和识的自性，仅仅是从无始以来串习的无明习气，使得它们在不存在的情况下显现。因此，他们认为在世俗中存在的、显现为能取云朵的安乐等，仅仅是心和心所。诸如此类的观点数不胜数。然而，就像小乘有部宗认为从微尘聚集而成的粗大事物是自相，以及认为没有心和心所的自证等观点一样，还有其他的观点。但实际上，不承认显现为识，以及从先前的自因而生等观点有很多相似之处。即使像唯识宗一样承认自证，也仅仅是承认一种未区分有无的智慧，正如《释论》中所说：“以各自的自证智慧”。现在，已经到达理智乘顶峰的应成中观派的观点是：如此显现本身就是世俗，空性是胜义，仅仅是通过名言安立，没有任何戏论的边。显现之时，就没有生灭、去来。虽然承认他性之物为世俗，但并不承认它是实有的。这是应成派开创者、圣龙树和月称的独特之处。在这里，下部的宗
English
Is detachment a different entity from the conventional truth? Or is it also inexpressible in itself, and not merely a difference that negates oneness? Furthermore, according to some who adhere to the Madhyamaka that follows the Sutra school, although external objects themselves do not appear directly in consciousness, the consciousness of objects entrusts its own image to the object. Thus, when an image similar to the object arises, they fully utilize the object in the manner of "object-awareness," and they believe that the grasper and grasped of different times exist conventionally. Some Yogacara Madhyamikas say that in the conventional, all that appears is the nature of consciousness, because there is no external object. They speak in accordance with the aspectarians. Some others believe that just as the clouds of the grasper that appear in dreams, and the hair that falls out when combing in the waking state, are neither the nature of the object nor of consciousness, so too are the mountains, houses, people, and forms of matter that are said to exist in the world empty of both external objects and the nature of consciousness. They appear to exist only because of the habitual imprints of beginningless ignorance. Therefore, they believe that the happiness that appears as the clouds of the grasper, which exists conventionally, is merely mind and mental factors. Such views are countless. However, just as the Hinayana Vaibhashikas believe that coarse objects are composed of aggregates of atoms, and that there is no self-awareness of mind and mental factors, there are other views as well. But in reality, there are many similarities, such as not accepting appearance as consciousness, and arising from a previous cause. Even if they accept self-awareness like the Cittamatrins, they only accept a mere awareness that is not distinguished as existent or nonexistent, as stated in the commentary: "By the self-awareness of each individual." Now, the view of the Prasangika Madhyamikas, who have reached the pinnacle of the reasoning vehicle, is as follows: Appearance itself is conventional, and emptiness is ultimate. It is merely established by terms, free from any extremes of elaboration. At the time of appearance, there is no arising, ceasing, going, or coming. Although they accept other-powered entities as conventional, they do not accept them as ultimately established. This is the unique characteristic of Nagarjuna and Chandrakirti, the great founders of the Prasangika chariot. Here, the lower schools
Tibetan
པ་ཐམས་ཅད་ལ། །བརྩད་ཅིང་བརྟགས་པས་གོང་མ་ནོར་མི་འགྱུར། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐོས་བསམ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སློབ་པར་སྟོན་པ་སྟེ། ཚུལ་རོལ་མཐོང་བའི་བློ་ཅན་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེན་པའི་བསམ་པས་སྦྱར་བ་ཙམ་མོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ན་གཅིག་དང་ཐ་མི་དད་པར་བསྟན་ཏེ། གཅིག་ན་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྤོང་བ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་ ཡང་དེ་ལྟར་དུ་འགྱུར་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཐ་དད་པ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་ཡང་དེ་བཞིན་དང༌། ཀུན་རྫོབ་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་ཡང་དྲི་བཅས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་ན་ནི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་མ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ལམ་བསྒོམ་པ་ཡང་དོན་དང་བཅས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གཅིག་དང་ཐ་དད་པ་ལ་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པས་ཐལ་འགྱུར་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བརྡར་བཏགས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདིས་ནི་གཞན་གྱི་དམ་བཅའ་འགག་ཅིང༌། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཕ་རོལ་གྱི་དམ་བཅའ་འགོག་པའི་འགལ་ཆོས་ཐལ་འགྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་གཙོ་བོར་བྱེད་པས་ཐལ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔལ་ལྡན་ནཱ་གཱ་རྫུ་ནས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅའ་འགའ་ཡོད། །དེ་ཚེ་ང་ལ་སྐྱོན་དེ་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་དང༌། འཕགས་པ་ལྷས། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །གང་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོའང༌། །ཀླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེང་སང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། རང་རྒྱུད་དང༌། རང་རིག་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་བདེན་འཛིན་ཉོན་སྒྲིབ་ ཏུ་འདོད་པ་དང༌། བདག་མེད་གཉིས་ལ་ཕྲ་རགས་མི་འབྱེད་པའི་ཁྱད་པར། འགོག་བདེན་དོན་དམ་པ་དང༌། ཉན་རང་འཕགས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ཁྱབ་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཁྱད་པར། སོ་སྐྱེའི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་ཤེས་དང༌། དཔྱད་ཤེས་ཚད་མར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར། ཡིད་མངོན་དང་རྟོག་པའི་གཞི་མཐུན་འདོད་ཅིང་ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སོ་སྐྱེ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར། དུས་གསུམ་དངོས་པོར་འདོད་ཅིང་རགས་པའི་མི་རྟག་པ་སོགས་བཅུ་དྲུག་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གང་རུང་གི་སྦྱོར་ལམ་ཙམ་དུ་ཡང་བགྲོད་པར་མི་ནུས་པར་ཐལ་འགྱུར་འཕེན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའོ། །དེ་བས་ན་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདིར་ནི་
Chinese
对于一切。通过辩论和考察，上者不会有错。如此显现的自性是世俗谛，空性自性是胜义谛等等，这是通过闻思而产生的智慧，教导一切法以二谛的方式来学习。对于那些以形式上的角色看待事物，而没有见到真谛的人来说，这仅仅是依靠名言概念，以执着的思想附加的而已。二谛如果真实存在，则应被视为一体且不可分割。如果是一体，那么就像抛弃世俗谛一样，胜义谛也会同样被抛弃。如果世俗谛是不同的，那么胜义谛也应如此。如果世俗谛是具有染污的，那么胜义谛也应是具有染污的。如果是不同的，那么也不会成为有法，也不会压倒有为法的特征。修道也不会变得有意义。因此，对于一体和异体，因为有自续的理由，所以不会变成应成派。以名言安立的宗派，断绝了他者的誓言，并且由于远离了一切承认自续理的缘故，主要通过应成的方式来遮破他者的誓言，因此被称为应成派。如尊贵的龙树菩萨所说：如果我有任何宗派，那时我就会有那个过失。因为我没有宗派，所以我完全没有过失。以及圣天菩萨所说：有和无以及有无，对于谁来说没有偏袒，对于他来说，即使是长久的时间，也无法说出责难。如今，不承认自己的体性、自续和自证的差别，认为实执是烦恼障，以及不区分粗细二种无我的差别，以及承认断灭的真谛是胜义谛，以及声闻缘觉圣者以通达法无我而遍及的差别，以及凡夫的意识是错乱的意识，以及认为观察的智慧是量士夫的差别，以及想要意现和分别的共同基础，并且有以现量证悟细微无常的凡夫的差别，以及认为三时是实有，仅仅通达粗大的无常等十六种，也无法进入三乘任何一乘的加行道，具有这种投射应成的差别。因此，在这个宗派中，
English
For all. Through debate and examination, the superior will not be mistaken. Thus, the nature of appearance is the conventional truth, and the nature of emptiness is the ultimate truth, etc. This is taught by the wisdom arising from hearing and thinking, teaching all dharmas to be learned in the manner of the two truths. For those who see things in terms of formal roles and do not see the true meaning, this is merely attached by clinging thoughts based on nominal concepts. If the two truths truly exist, they should be regarded as one and indivisible. If they are one, then just as the conventional truth is abandoned, so too will the ultimate truth be abandoned. If the conventional truth is different, then the ultimate truth should also be so. If the conventional truth is defiled, then the ultimate truth should also be defiled. If they are different, then it will not become a subject of dharma, nor will it overwhelm the characteristics of conditioned phenomena. The practice of the path will also not become meaningful. Therefore, for one and different, because there is a self-sufficient reason, it will not become a consequentialist. The established philosophical system based on convention cuts off the vows of others, and because it is separated from all acknowledgments of self-sufficient reason, it mainly refutes the vows of others through the method of consequentialism, therefore it is called consequentialist. As the venerable Nāgārjuna said: If I have any proposition, then I would have that fault. Because I have no proposition, I am completely without fault. And as Āryadeva said: Existence and non-existence and both existence and non-existence, for whom there is no partiality, for him, even for a long time, it is not possible to utter blame. Nowadays, the difference of not acknowledging one's own nature, self-sufficiency, and self-awareness, considering the clinging to reality as afflictive obscuration, and the difference of not distinguishing between the subtle and coarse two selflessnesses, and the difference of acknowledging that the truth of cessation is the ultimate truth, and that the hearers and solitary realizers, the noble ones, are pervaded by the realization of the selflessness of phenomena, and the difference that the consciousness of ordinary beings is mistaken consciousness, and that the wisdom of investigation is considered a valid person, and the difference of wanting a common basis for mental manifestation and conceptualization, and that there are ordinary beings who directly realize subtle impermanence, and the difference of considering the three times as real, and merely understanding the sixteen aspects of coarse impermanence, etc., one cannot even enter the path of joining of any of the three vehicles, having this difference of projecting consequentialism. Therefore, in this philosophical system,