Tibetan
བར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་མི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀའི་ས་བོན་དྲུང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། སྤངས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གསུམ་ལྡན་དང༌། རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ གསུམ་ལྡན་གྱིས་རང་དོན་མཐར་ཕྱིན་པའི་བདེ་གཤེགས་གཉིས་ལས་གཞན་དོན་མཐར་ཐུག་སྐྱོབ་བས་གདུལ་བྱ་ལ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་ཏེ་སྨིན་གྲོལ་ལ་འགོད་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུར་འདོད་དོ། །དེའང་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་བཞིར་འདོད་དེ་ཇོ་བོས། ཉན་ཐོས་རྣམ་བཞི་སྤྲུལ་པ་དང༌། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྱུར་བ་དང༌། །ཞི་བགྲོད་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལས། སྤྲུལ་པའི་ཉན་ཐོས་ནི་མཆོག་ཟུང་དང་རབ་འབྱོར་དང་མ་འགགས་པ་ལ་སོགས་སོ། །མྱང་འདས་ལས་ནི་ལྷས་བྱིན་དང་དྲུག་སྟེ་ཡང་དེར་བསྡུས་སོ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ཐོབ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་བཤད་མ་ཐག་པ་མཛོད་རྩ་འགྲེལ་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །ཞི་བ་བགྲོད་པ་ནི་རང་ལམ་ནས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་ལྟར་འཇུག་པའོ། །གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ནི་བསམ་པ་ཐེག་ཆེན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པའོ། །དེའང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཉན་ཐོས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་གཉིས་ལས་འཕགས་པ་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་འདོད་ཁམས་སུ་ལུས་རྟེན་མཚན་ཉིད་པ་བཟུང་ནས་ཐེག་ ཆེན་གྱི་སྤྱོད་པ་བསྒྲུབ་ལ། ཕྱིར་མི་འོང་ནི་སྤྲུལ་པའི་ལུས་ཀྱི་གཞན་དོན་བྱེད་པར་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཡང༌། ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་ཞིང་དག་པར་པདྨའི་སྡུབས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་གཞན་དོན་བྱས་ཏེ། ཚོགས་བསགས་ནས་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུ་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སེམས་ཙམ་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཉིད་དེ་གང་ལས་གཞན། །གཉིས་མེད་ཤེས་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་རུ། །འདོད་པ་སེམས་ཙམ་པ་ཡི་གྲུབ་པའི་མཐའ། །དེ་ལ་ཕྱི་དོན་མེད་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་ཁས་ལེན་པའི་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་དེ་ལ་སེམས་ཙམ་པའམ། རྣམ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དབྱེ་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བའི་གཟུགས་རགས་པར་སྣང་བ་འདི་དག་སྣང་བ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་པ་ནི་རྣམ་བདེན་པ་དང༌། མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི་རྣམ་རྫུན་པའོ། །སེམས་ཙམ་པ་ལའང་ལུང་དང་རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་གཉིས་ལ། སློབ་དཔོན་སོ་སོའི་བཞེད་གཞུང་གི་དབྱེ་བསྡུའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆ་ནས་ཐ་མལ་པ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་ཅིང་ཉམས་ལེན་ གཏན་ལ་འབེབས་པས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཆ་ཤས་ཅན་ཞེས་བྱ་མེད་ཅིང༌། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་རྣམས་མེད་པ་དང༌། །སོ་སོར་སྣང་ལ་དམིགས་མེད་ལ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྨི་ལམ་འདྲ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའི། །རྣམ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་དུ་ཡོད། །བློ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་ལུགས་བསྒྲགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གཞིའི་རྣམ་གཞག་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་འདོད་པ་ལས། །དང་པོ་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས། གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་གསུམ་ལས་བདེན་པ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་བརྟགས་དང༌། གཞན་དབང་དུ་འདུས་ལ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་འདུ་བས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ནི་ཡོངས་གྲུབ་མཚན་ཉིད་པ་དང༌། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀུན་བརྟགས་སུ་འདོད་པ་སྟེ། མདོར་བསྡུ་ན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཁས་ལེན་པ་དག་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལྔའི་ཡིད་དང་བཅས་པར་མ་འགྱུས་པའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གྱུར་པའི་གཙོ་བོ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ པར་རིག་པ་ཅན་ནོ། །དེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལའང་ཡོད་པས་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་མ་ཡིན། དགེ་རྩ་ཆད་པའི་རྒྱུད་ལའང་ཡོད་པས་དགེ་བ་མ་ཡིན། ཁམས་གོང་མའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པས་མི་དགེ་བའང་མ་ཡིན། ཉོན་ཡིད་ནི་དམིགས་པའི་ཆ་ནས་ཀུན་གཞི་དང༌། རྣམ་པའི་ཆ་ནས་རང་སེམས་པའི་ངོ་བོ་བསྒྲིབས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །འཇུག་ཤེས་དྲུག་པོ་སྤྱི་དང་མཐུན་ཀྱང་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རང་རིག་དང་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གཉིས་ལས་གཞན་པ་འཁྲུལ་པའི་ཆ་ཅན་དུ་འདོད་པའོ། །འོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་ནི་རྟོགས་བྲལ་གྱི་ཁྱབ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ལམ་ལ་ཐེག་པ་དམན་མཆོག་གཉིས་ལས། དམན་ལམ་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་དམིགས་ནས་བསྐལ་པ་རྒྱ་མཚོའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་འབྲེལ་བར་སྤྱོད་པའི་ཡུན་གྱི་གོམས་པ་དང་བསྲིང་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་དང༌། ཉན་རང་གཉིས་བསྒོམ་སྤངས་ཀྱི་ཆ་ནས་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་མ་འབྲེལ་བའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྐྱང་པ་ཙམ་གྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཙམ་ལས་མི་འཐོབ་བོ། །དེ་བས་ན་རང་རྒྱལ་ལ་སྡེ་སྣོད་ལོགས་པ་མེད་དོ
Chinese
通过修持，将无知二者的种子从根拔起，具备断除的三种殊胜，以及证悟的三种殊胜，从而使自利达到究竟的善逝。为了使他利达到极致，救护所化众生，转动四谛法轮，引导他们走向成熟和解脱，这被认为是无上菩提的果实。对此，从种姓的角度可分为四种，如觉沃（阿底峡尊者）所说：“声闻四种为化身，圆满菩提为转变，寂行持宗派。”其中，化身声闻如大迦叶和舍利弗，以及阿那律等。从涅槃来说，提婆达多和六众也包括在内。转变为圆满菩提是指在加行道的忍位获得后，立即成佛的方式，这是《俱舍论》根本颂和注释所阐述的。寂静行者是指按照自身道路所说的那样进入。持宗派者是指发心为大乘者，却持有声闻的宗派。此外，《经庄严论》中说，声闻的凡夫和圣者进入大乘道有两种情况：圣者中的预流果和一来果在欲界保持具有特征的身体，修持大乘的行为；而不还果则以化身利益众生。无论如何，在无余涅槃的清净刹土中，于莲花中化生，受到佛陀的劝请后利益众生，积累资粮后成佛，这是龙树论师的观点。为了阐述大乘唯识，显现能取所取的境和有境，是世俗谛，除此之外，无二的智慧是胜义谛，这是唯识宗的宗义。其中，虽然不承认外境存在，但承认真实成立的内道宗义持有者，被称为唯识宗或唯识家。如果区分，对于凡夫相续的根识所显现的粗大色法，承认如所显现般成立的是随理唯识，不承认成立的是随教唯识。唯识宗也有随经和随理两种，虽然各位论师的观点在分类和归纳上有所不同，但三摩地
English
Through practice, the seeds of both ignorances are uprooted, possessing the three special abandonments and the three special realizations, thereby bringing self-benefit to the ultimate state of the Sugata. To bring other-benefit to the ultimate, protecting sentient beings to be tamed, turning the wheel of Dharma of the Four Noble Truths, and leading them to maturation and liberation, this is considered the fruit of unsurpassed Bodhi. Regarding this, from the perspective of lineage, it is considered to be of four types, as Jowo (Atisha) said: "The four types of Shravakas are emanation, perfect Bodhi is transformation, peaceful conduct holds the tenets." Among these, the emanation Shravakas are like Mahakashyapa and Shariputra, and Aniruddha, etc. From Nirvana, Devadatta and the Six also are included there. Transforming into perfect Bodhi refers to the manner of attaining Buddhahood immediately after obtaining forbearance on the path of joining, as explained by the root verses and commentary of the Abhidharmakosha. Peaceful conduct refers to entering as explained from one's own path. Holding the tenets refers to those who have the intention of the Mahayana but hold the tenets of the Shravakas. Furthermore, in the Ornament of the Sutras, it is said that there are two types of Shravakas, ordinary beings and noble ones, who enter the Mahayana path: the noble Stream-enterers and Once-returners maintain a characteristic body in the desire realm and practice the conduct of the Mahayana; while the Non-returners perform other-benefit with an emanation body. In any case, in the pure land of the Nirvana without remainder, being born in the calyx of a lotus, being urged by the Buddha to benefit others, accumulating merit and attaining Buddhahood is the view of Master Nagarjuna. In order to explain the Mind-Only of the Great Vehicle, the object and subject appearing as two, are the conventional truth, and other than that, the non-dual wisdom is the ultimate truth. This is the tenet of the Mind-Only school. Among them, those who do not acknowledge external objects but acknowledge the truly established inner school are called Mind-Only or Vijnanavada. If differentiated, those who acknowledge that the coarse forms appearing to the sensory consciousness of the continuum of ordinary beings are established as they appear are the true aspectarians, and those who do not acknowledge their establishment are the false aspectarians. There are also sutra-followers and reasoning-followers in the Mind-Only school. Although there are differences in the classification and summarization of the views of each master, Samadhi
Chinese
从一般的角度来说，已经变得不同，并且通过确定修习，被称为瑜伽行。如是《智慧精要总集》中说： 所谓有分不存在，极微尘埃也不存在，虽然各自显现却无所缘，体验如同梦境。从所取和能取中解脱的，存在于殊胜的意识之中。宣说超越智慧之海的，瑜伽行派的宗义。如此说。其中，基础的分类被认为是境和有境两种。第一种，所知的一切都是遍计所执、依他起、圆成实三种，一切世俗谛的法都包含在遍计所执和依他起中，胜义谛包含在圆成实中，因此法无我是圆成实的自性，人无我被认为是遍计所执。简而言之，二取二现的境和有境是世俗谛，无二的智慧是胜义谛。第二种，承认八识聚，阿赖耶识未与五根识和意识混合，未被遮蔽的识之自性，是未记说的，是主要的意之识。它也存在于阿罗汉的相续中，因此不是被遮蔽的未记说。它也存在于断绝善根者的相续中，因此不是善。它也存在于上界者的相续中，因此也不是不善。染污意从所缘的角度来说是阿赖耶识，从相的角度来说是自心的自性，是被遮蔽的未记说。六入识虽然与共同点相符，但被认为是除了内观相续的自证和瑜伽现量之外，具有错乱的部分。然而，现量是离分别的周遍。在道方面，有下乘和大乘两种。下乘道以四谛的行相，无常等十六种行相为对境，与经历无数劫的福德资粮相关联，通过串习和延长的差别，获得独觉阿罗汉的果位。声闻和独觉在修断方面没有差别，但是不与福德资粮相关的，仅仅通过人无我，只能获得声闻的菩提。因此，独觉没有单独的论藏。
English
From the general point of view, it has become different, and through the determination of practice, it is called Yogachara. As it is said in the Compendium of Wisdom Essence: 'The so-called part does not exist, nor do the finest dust particles exist, although they appear separately, there is no object of focus, and the experience is like a dream. Liberated from the grasped and the grasper, it exists in the supreme consciousness. The tenets of the Yogachara school, which transcends the ocean of wisdom, are proclaimed.' Thus it is said. Among these, the basis of classification is considered to be the two, object and subject. The first, all knowable things are the three, the completely imputed, the other-dependent, and the thoroughly established. All the dharmas of conventional truth are included in the completely imputed and the other-dependent, and the ultimate truth is included in the thoroughly established. Therefore, the selflessness of phenomena is the nature of the thoroughly established, and the selflessness of persons is considered to be the completely imputed. In short, the object and subject of the dualistic appearance are the conventional truth, and the non-dual wisdom is considered to be the ultimate truth. The second, those who accept the eight consciousnesses, the alaya consciousness is not mixed with the five sense consciousnesses and the mind consciousness, the nature of the unobscured consciousness, is the unspecified, and is the main mind consciousness. It also exists in the continuum of the Arhat, therefore it is not obscured and unspecified. It also exists in the continuum of those who have cut off the roots of virtue, therefore it is not virtuous. It also exists in the continuum of those in the upper realms, therefore it is not non-virtuous either. The afflicted mind, from the point of view of the object of focus, is the alaya consciousness, and from the point of view of the aspect, it is the nature of one's own mind, which is obscured and unspecified. The six entering consciousnesses, although in accordance with the common points, are considered to have a deluded aspect other than the self-awareness and yogic direct perception of the inner-seeing continuum. However, direct perception is pervasive of non-conceptualization. In terms of the path, there are two types, the lower vehicle and the higher vehicle. The lower vehicle path focuses on the sixteen aspects of the four truths, such as impermanence, and is associated with the accumulation of merit of countless eons. Through the difference of habituation and prolongation, one attains the state of the Pratyekabuddha Arhat. Although the Hearers and the Solitary Realizers do not differ in terms of what is cultivated and abandoned, those who are not associated with the accumulation of merit can only attain the Bodhi of the Hearers through the mere selflessness of persons. Therefore, the Solitary Realizers do not have a separate collection of scriptures.