Tibetan
དག་པ་དང་མཐུན་ཉིད་བཞེད། །སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་ཀུན་ཞི་བ་ལ། །དོན་དམ་ཞེས་པའི་བརྡའ་མཛད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་གསུངས་ཀྱི། དངོས་པོའི་ཆ་ནས་མ་ཧའི་རྭ་ལྟར་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཚུལ། བདེན་གཉིས་འདྲིས་པའི་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ནི། །རྫིང་བུར་ཞུགས་པའི་ཟླ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་བཞིན། །སྣང་བའི་ཆ་ནས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། །རང་བཞིན་མ་གྲུབ་དོན་དམ་བདེན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྫིང་བུའི་ནང་དུ་ཟླ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་ཞུགས་པ་ ལྟར་མཐོང་དུས་ཀྱི་སྣང་བའི་ཆ་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་ཀྱང༌། ཟླ་བར་བདེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་དོན་དམ་དུ་མཉམ་ལ། དེ་གཉིས་ཟླ་བའི་གཟུགས་དང་རྫིང་བུར་འདྲེས་པ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བར་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་བདེན་གཉིས་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའང་རང་གི་བློ་ངོའི་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆ་ནས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་དུ་གནས་པའི་ཆ་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཚུལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བགྱི་བའི་དོན་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མཆིས་སམ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མཆིས་སམ། ཅི་སྟེ་མཆིས་ན་བདེན་པ་གཅིག་ཏུ་བས་སོ། །ཇི་སྟེ་མ་མཆིས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་རྫུན་དུ་མི་འགྱུར་རམ། བཀའ་བསྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མཆིས་སོ། །བཀའ་བསྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བདེན་པ་གཉིས་གསུངས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གང་ཟག་གི་ཤེས་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །གང་ཟག་གི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་གི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ལས། བར་སྣང་བྱ་རྗེས་ཇི་བཞིན་དུ། །འགྲོ་བ་དེ་ཡང་ཡེ་ནས་མེད། །སྤལ་པའི་སྤུ་ལ་བལྟ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་བལྟ། །བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་ལ། །རང་བཞིན་སྟོང་པར་མཁས་པས་བཤད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རེ་ཞིག་ཡུལ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཚོན་རེས་མ་འདྲེས་ལྟས། །གཟུགས་སོགས་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཆ་བཟུང་བ། །དེ་ལ་དེར་འཛིན་དགག་བསྒྲུབ་བློ་རྟོག་གི །འཁྲུལ་སྣང་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ཉིད་དུ་བརྟག །འདི་ལྟར་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ལམ་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱ་སྟེ་འདོད་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཞུགས་ནས་དགག་བསྒྲུབ་ཀྱི་བློ་རྟོག་ཏུ་ཤར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ཀྱིས་སྣང་ ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བརྟག་ཅིང༌། དེ་ལྟར་གོམས་ཤིང་རྟོགས་པ་རྣམས་ནི་སྲིད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ལས་ཐར་བས་ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་ཆེ་ཐང་དུ་བགྱིད་པའི་ཚུལ་གསང་ཆེན་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལས། ཉན་ཐོས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཇུག་ཅིང་ལྡང་མོད་ཀྱི། ཉན་ཐོས་ནི་བདག་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་བྱེད་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་སེམས་ཅན་བསྡུ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་མི་གཅོད་ཅིང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་གིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བའང་མཉམ་གཞག་གི་དུས་ན། མཐར་ཐུག་བློ་ཡིས་རྣམ་པར་དཔྱད་བཟོད་ན། །དོན་དམ་མ་ཡིན་བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཕྱིར། །གཅིག་དང་དུ་མར་འགལ་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམས། །བློ་ཡི་ཡུལ་ན་ནམ་ཡང་གནས་མ་མྱོང༌། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་བདེན་པའི་གཤིས་བློ་སྣང་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བ། དེའི་ངོར་སྤྲོས་ པར་སྣང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཕྱིར་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་པས་བདེན་པ་གཉིས་ཞེས་ཚིག་བླ་དགས་སུ་བྱས་པ་ཙམ་ལས་གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་ནས་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བས་བློས་དཔྱད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། གལ་ཏེ་བློས་དཔྱད་དུ་བཟོད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་ཡང་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཡོད་པར་གྲུབ་སྟེ། འདི་བློས་དཔྱད་བཟོད་དེ་ནི་བློས་བཏགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་བཅས་པའི་འདུས་བྱས་ཀུན་རྫོབ་པ་ལས་ནམ་ཡང་འདའ་བ་མེད་པས་དོན་དམ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཚུལ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། ཅེས
Chinese
安立清净与随顺，于无生寂灭一切戏论中，作名为胜义之表示。如是二谛亦为利有情故，以善巧方便而宣说。就事物之体性而言，如摩酰首罗天之角一般，无有差别之理。二谛相融之显空双运，犹如入于池中之月影。就显现之分而言，是世俗谛，就自性不成立而言，是胜义谛。世俗之安立，如月影入于池中一般，于见及时，就显现之分而言，虽成立为世俗，然就月非真实之分而言，于胜义中平等。彼二者如月之影像与池水不相混合一般，于显现上，于无有自性中体验本体为一之二谛双运，即名为证悟二谛。又就自心之智慧超离世间之分而言，是胜义谛，就安住于世间之分而言，是世俗谛之理。于《大涅槃经》中，妙吉祥童子如是请问：世尊，何谓世俗谛与胜义谛？于胜义谛中有世俗谛耶？于世俗谛中有胜义谛耶？若有，则成一谛。若无，则如来所说岂不成妄语耶？佛告之曰：善男子，世俗谛即是胜义谛。世尊，如是则成二谛耶？佛告之曰：善男子，以善巧方便故，为利有情而说二谛。善男子，就言词而言，有二种，即世间法与出世间法。善男子，出世间之补特伽罗之智慧，即是胜义谛。补特伽罗之智慧，即是世俗谛。如是。所谓补特伽罗之智慧者，于《宝云经》中云：如虚空中鸟迹一般，众生亦是本无生。如观见剥落之毛发一般，如是观见寂灭之法性。如镜中之面影，自性
English
Establishment of purity and accordance, in the unborn pacification of all elaborations, it is indicated as the meaning of ultimate reality. Thus, the two truths are also taught out of skillful means for the benefit of sentient beings. In terms of the nature of things, like the horns of Maheshvara, there is no difference. The union of appearance and emptiness, where the two truths are mixed, is like the reflection of the moon entering a pond. In terms of appearance, it is the conventional truth, and in terms of the non-establishment of inherent existence, it is the ultimate truth. The establishment of the conventional, like the reflection of the moon entering a pond, although it is established as conventional in terms of appearance at the time of seeing, it is equal in ultimate reality in terms of the moon not being true. These two, like the image of the moon and the pond not being mixed, experience the essence as one in appearance, the union of the two truths without inherent existence, which is called the realization of the two truths. Moreover, in terms of one's own mind's wisdom transcending the world, it is the ultimate truth, and in terms of dwelling in the world, it is the reason for the conventional truth. In the Great Nirvana Sutra, Manjushri Kumara asked: "Bhagavan, what is the meaning of conventional truth and ultimate truth? Is there conventional truth in ultimate truth? Is there ultimate truth in conventional truth? If there is, then it becomes one truth. If there is not, then wouldn't the words of the Tathagata become false?" The Buddha said: "Good son, conventional truth is indeed ultimate truth." "Bhagavan, in that case, are there two truths?" The Buddha said: "Good son, out of skillful means, the two truths are taught for the benefit of sentient beings. Good son, in terms of words, there are two kinds, namely worldly dharma and transcendental dharma. Good son, the wisdom of a transcendental person is the ultimate truth. The wisdom of a person is the conventional truth." Thus. What is called the wisdom of a person is from the Ratnamegha Sutra: "Like the tracks of birds in the sky, beings are also originally unborn. Like looking at fallen hairs, thus see the nature of peace. Like the reflection of a face in a mirror, self-nature
Chinese
是通达空性者所说。如是，暂且将五境的识如同未混合的颜料一般看待。将色等执为欲妙受用的一部分。对于此，将执彼、遮破、建立的分别念。观为如幻术八喻的错觉显现。如此，在以信欲修持的道上，显现的法，即色、声、香、味、触这五种所欲境，有境之心融入后，生起遮破、建立的分别念，将所有这些错觉显现，以幻术八喻观为显现而无自性。如是串习、证悟者，是从有之城市中解脱，也被称为抓住了解脱的道路。不应以此为满足，而应在菩萨道上精进，其方式是精通大秘密方便。声闻和菩萨虽然进入和出定，但声闻只知自己入灭，而菩萨则以四摄事摄受有情，不间断地精进，以六度使有情完全成熟，并且对有情生起大悲心，这也是菩萨的方便。等等广说。如是，将二谛分为二，在等持时：若以究竟智能够如理辨析，则非胜义，因为智是世俗谛。相违于一和多的体性，在智的境中从未存在。如是，胜义谛的自性，是远离智的显现、能取和所取的。在其面前，显现的戏论是世俗谛，因此无论是一还是异都不成立，所以说二谛只是随口说说而已，从一个基上没有落入任何一边，因此是智所不能辨析的。如果智所能辨析的是胜义谛，那么兔角也应成立具有形状和颜色。因为这是智所能辨析的，仅仅是智所安立的，因此与包含八识聚的积聚世俗谛永远无法分离，所以与胜义谛极其相违，如《入行论》云：胜义非是智境界，智唯世俗谛所许。
English
It is said by those who are skilled in emptiness. Even so, for the time being, regard the consciousness of the five objects as if they were unmixed colors. Hold onto forms and other objects of desire as part of enjoyment. For this, regard the discriminating thoughts of grasping and refuting as the eight examples of illusory appearances. Thus, on the path of practice with aspiration, the phenomena that appear, namely form, sound, smell, taste, and touch, the five objects of desire, are entered into by the mind of the object possessor, and all the illusory appearances that arise as discriminating thoughts of refutation and establishment are regarded as appearing but without inherent existence by the eight examples of illusion. Those who are accustomed to and realize this are liberated from the city of existence and are also said to have grasped the path of liberation. One should not be content with just that, but should strive greatly on the path of the Bodhisattva, and the way to do this is to be skilled in the great secret means. Although the Shravakas and Bodhisattvas enter and arise from Samadhi, the Shravakas only know that they themselves have passed into Nirvana, while the Bodhisattvas constantly strive to gather sentient beings with the four objects of gathering, and they completely ripen sentient beings with the six perfections, and they also generate great compassion for sentient beings, and that is the skillful means of the Bodhisattva. And so on, extensively. Thus, the division into two truths is also at the time of equipoise: If the ultimate wisdom can be analyzed, then it is not ultimate, because wisdom is conventional. The characteristics that contradict one and many have never existed in the realm of wisdom. Thus, the nature of ultimate truth is free from the appearance of wisdom, grasping, and being grasped. In its presence, the phenomena that appear are conventional, so it is not established as either one or different, so the two truths are just words, and they have not fallen to any side from one basis, so they cannot be analyzed by wisdom. If what can be analyzed by wisdom is ultimate truth, then the horns of a rabbit should also be established as having shape and color. Because this can be analyzed by wisdom, it is only established by wisdom, so it can never be separated from the accumulation of conditioned phenomena, including the eight aggregates of consciousness, so it is extremely contradictory to the ultimate, as it is said in the "Entering the Path of the Bodhisattva": Ultimate is not the object of wisdom, wisdom is only accepted as conventional.