Tibetan
གྱི། བཀའ་བསྩལ་པ། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག །མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ལམ་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་དང༌། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒོམ་རིམ་ལས། ང་ལ་རྣམ་རིག་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་བཞིན་ཆོས་འདི་རྣམ་ཤེས་པ། །ཅུང་ཟད་ཤེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྱུང་བ་དང་ནི་ཤེས་པ་ཉིད། །བྱིས་པ་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་སྣང། །ཞེས་པས་རྟོག་དཔྱོད་དང་བློའི་དྲི་མ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ངང་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཚུལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་བསྒོམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ན་དོན་འདི་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཉིད་ཚད་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཞི་ལྷག་ཆ་སྙོམས་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཆུ་ཚོད་གཅིག་གམ། མེལ་ཚེ་ཐུན་ཕྱེད་དམ། ཐུན་གཅིག་གམ། ཇི་ལྟར་འདོད་ཅིང་གནས་པའི་བར་དུ་བསྒོམས་ཤིང་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ ཉིད་མེད་པའི་དོན་ལ་དམིགས་པ་དེ་ལ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་འབྱུང་དུ་རུང་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་བྱང་སའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་ལས། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐུ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དང༌། སེམས་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཐོབ་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ནི་མཐུ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། མཐུ་དེ་ཡང་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་ལྔར་འགྱུར་ཏེ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་མཐུ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་མཐུ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཐུ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་བ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །ཞེས་དབྱེ་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་མཐུ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ལ་གཞན་རྣམས་ནི་དེ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། མཉམ་གཞག་གི་སྣང་བ་ལ་སྣང་ཡུལ་འགག་པ་མེད་པར་སྣང་ཡང་རྣམ་རྟོག་གིས་དག་ལ། སྣང་བའི་ཆ་བེམ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལྔ་ཐ་མལ་དུ་སྣང་བས་འཇིག་རྟེན་པའང་ཡིན་ཞེས་བཏགས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་གཟུང་ བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མེད་དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་འགྲེལ་ཆུང་ལས། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཤད་དོ། །དེའང་དུས་དེའི་སྣང་ཆའི་བློ་ངོའི་སྣང་སྟོང་གི་ཆ་ལ་མཉམ་རྗེས་སུ་བཏགས་པའི་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་ཤིང༌། དོན་མཉམ་གཞག་ཉིད་དང་བློ་རྫས་ཐ་མི་དད་པ་ཅན་ཡིན་པས་མཉམ་གཞག་རང་གིས་གཟུང་འཛིན་སྤོང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རང་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ལ་གཟུང་འཛིན་དུ་ཞེན་པའི་འདུ་ཤེས་སྤོང་བ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནི་གཟུང་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཞེན་པ་དང་བཅས་པས་རྒྱ་ཡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་མཉམ་རྗེས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་ལ། ས་བདུན་པ་ཚུན་ཆད་ན་རྒྱ་ཡན་པ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཕན་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་མགོན་པོ་བྱམས་པས། བྱ་བ་བསྒྲུབ་ ལ་རྟག་ཏུ་བློ། །མེ་བཞིན་དུ་ནི་འབར་བ་དང༌། །ཞི་བའི་བསམ་གཏན་སྙོམསས་འཇུག་ལའང༌། །རྟག་ཏུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་མདོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་དང༌། འཕགས་པ་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་དང༌། བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་ཆ་ནས་གཞལ་ན། དང་པོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་མཐོང་ཞིང་གོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས། འདུས་བྱས་སྤྱི་དང༌། ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། སྲིད་པ་འབྱུང་བའི་རིམ་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཀུན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྩ་བ་མེད་ཅིང་གནས་པ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མཉམ་གཞག་མཉམ་འོག་ཏུ་ཆུད་ཅིང༌། དབང་ཐོབ་པ་ལས་རྗེས་ཐོབ་ཏུའང་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་སྤྲུལ་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་སྟེ། སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པའི་བྱ་བ་ཅི་འདོད་དུ་བྱེད་ཅིང་དབང་འབྱོར་པ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱང་སེམས་ས་བཅུ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་མཛད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྟ་བུར་སྤྱོད་ཀྱང༌། དེ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་སུ་ལྷུང་ དོགས་པ་མེད་པ་འགོག་པ་ལས་སློང་མི་དགོས་པས་སའི་ཁྱད་པར་འོག་མ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་བྱ་བ་ཅན་དང༌། སངས་རྒྱས་ནས
Chinese
如是宣说。不分别法与非法，修习离相之道。如是，龙树论师的《修习次第》中说：我没有丝毫的分别念，同样，这个法是能分别的，没有丝毫的了知。生起和觉知，在孩童愚昧者前显现。因此，在思辨和智慧的垢染完全清净的状态中，以各别观察的智慧，将无自性的方式，以一切方式平等安住的修习智慧来体验，因此，对于这个意义，圆满正等觉和圣者论师本身就是 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण，量度) 。因此，为了使瑜伽士习惯于修持止观双运，修习一个小时，或半个时辰，或一个时辰，或随其所欲安住的时间。当一切法都专注于无自性的意义时，没有沉没和掉举，也没有显现的造作，那时止观双运之道就圆满了。那时，菩萨的现证是可能生起的，如《菩萨地瑜伽处》所说：什么是佛和菩萨的威力呢？心调柔，心极善修习，获得禅定自在，依靠禅定，仅凭意愿就能成就一切义利，这称为威力。而且，威力也因种类差别而分为五种，即现证的威力、法的威力、俱生威力、声闻和独觉所共有的威力，以及不共有的威力。这样区分后，现证的威力如前所述，其他的威力则应从此了知。在这些时候，世间和出世间的等持和后得的差别是：在等持的显现中，显现的对境没有止息地显现，但已从分别念中清净。显现的部分，如物质等五境，如常显现，因此也被称为世间。当能取和所取的行相不存在时，因为是无分别的心。如《释论》中所说：清净的世间是未明显执著能取和所取的行相的。
English
Thus it was declared. Not discriminating between Dharma and non-Dharma, one meditates on the path free from characteristics. Thus, in the 'Stages of Meditation' by the master Nāgārjuna, it is said: 'I have no slight discrimination; likewise, this Dharma is discriminating; there is no slight knowing. Arising and knowing itself appear to children and the ignorant.' Therefore, in a state where contemplation and the defilement of intellect are thoroughly purified, with the wisdom of individual examination, the way of no-self-nature, in all ways equally abiding, is experienced through the wisdom of meditation. Therefore, for this meaning, the perfectly enlightened Buddha and the noble master himself are प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण, measure). Therefore, in order to accustom the yogi to the practice of achieving the union of tranquility and insight, one meditates for an hour, or half a muhūrta, or a muhūrta, or as long as one desires and remains. When all dharmas are focused on the meaning of no-self-nature, and there is no sinking or agitation, and no manifest activity, then the path of the union of tranquility and insight is perfected. At that time, the direct perception of a Bodhisattva, which is possible to arise, is from the 'Bodhisattva-bhūmi Yoga Section': 'What is the power of the Buddhas and Bodhisattvas? The mind is workable, the mind is very well cultivated, mastery over samādhi is obtained, and relying on samādhi, all purposes are accomplished merely by desire, this is called power.' And that power is also divided into five types by way of distinction: the power of direct perception, the power of Dharma, the power born together, the power common to Śrāvakas and Pratyekabuddhas, and the power that is not common. Having distinguished them in this way, the power of direct perception is as before, and the others should be known from that. At those times, the difference between the samāhita and post-samāhita of the mundane and supramundane is: in the appearance of samāhita, the object of appearance appears without ceasing, but it is purified from conceptual thought. The part of appearance, such as matter and the five objects, appears as ordinary, therefore it is also labeled as mundane. When the aspects of grasper and grasped do not exist, it is because it is a non-conceptual mind. As the commentary says: 'The pure mundane is that which does not manifestly cling to the aspects of grasper and grasped.'
Chinese
据说，为了生起与具有相状的后念之心相符的果，即色等之想的止息等。其中，将彼时显现的、心识面前的显空之分，称为等后，由后念之心所摄持。由于其意义与等持本身，以及与心识的实体无有差别，因此等持本身就能舍弃能取所取，并且与之后相符，与自身本体相同的后得，也能舍弃对于色等五蕴自性执著于能取所取的想法。从等持中出定的后得，由于具有能取所取等执著，所以称为放逸。其中，等后本体相同，存在于修习禅定的所有阶段。七地及以下有放逸，但在此之前，本体相同，并非各自独立。如慈氏菩萨所说：成办事业常有慧，如火燃烧般，寂静禅定等入定，亦常入定。也就是说，如果从《三摩地王经》、《圣勇猛行经》以及以无间道所摄持的金刚喻三摩地的角度来衡量，那么第一种是，对于一切世俗法都视为八种幻象，并且完全习惯的三摩地。从这种三摩地中，将有为法总相、五蕴、有生次第，特别是作者一切的识蕴，都视为如幻，如同无根无基却显现的幻象一般的等持，都包含在等持之下，并且获得自在。由于后得也同样见到，因此禅定持续不断，从而清净了幻化之障，如同魔术师一般，随心所欲地进行幻化之事，并且获得自在，这被称为如幻三摩地。第二种是，菩萨十地时的无漏三摩地，其后得的智慧，虽然像如来一样行持广大的事业，但由于无需阻止堕入无余涅槃的担忧，因此是超越所有下地差别的行者，并且从成佛开始
English
It is said that in order to generate the cessation of perceptions such as form, which are the fruits that correspond to the mind of subsequent thought with characteristics. Among them, the aspect of appearance and emptiness in the mind of that time is called equality-after, and is held by the mind of subsequent thought. Since its meaning is the same as the samadhi itself, and there is no difference in the substance of the mind, the samadhi itself can abandon the grasped and the grasper, and in accordance with the subsequent, the subsequent attainment with the same essence as itself can also abandon the idea of clinging to the grasped and the grasper in the characteristics of the five aggregates such as form. The subsequent attainment arising from samadhi is called indulgence because it has attachments such as the grasped and the grasper. Among them, the equality-after and the essence are the same, and it exists in all stages of practicing meditation. There is indulgence up to the seventh ground, but before that, the essence is the same and not independent of each other. As Maitreya Bodhisattva said: Always have wisdom to accomplish deeds, burning like fire, peaceful meditation and entering samadhi, also always enter samadhi. That is to say, if measured from the perspective of the Samadhiraja Sutra, the Arya Shurangama Sutra, and the Vajra-like Samadhi held by the uninterrupted path, the first is the samadhi in which all mundane dharmas are seen as eight kinds of illusions and are completely accustomed to. From this samadhi, the general characteristics of conditioned dharmas, the five aggregates, the order of arising of existence, and especially the aggregate of consciousness, which is the agent of everything, are all regarded as illusions, and the samadhi like an illusion that appears without roots or basis is included under the samadhi, and freedom is obtained. Since the subsequent attainment is also seen in the same way, the meditation continues uninterrupted, thus purifying the obscuration of illusion, and like a magician, performing the work of illusion at will and obtaining freedom, this is called the illusion-like samadhi. The second is the uncontaminated samadhi of the tenth bhumi of the Bodhisattva, the wisdom of the subsequent attainment of which, although performing great deeds like the Tathagata, is beyond all the differences of the lower grounds because there is no need to prevent the worry of falling into nirvana without remainder, and from the beginning of becoming a Buddha