Tibetan
རྙན་དེ་དག་ལ་ཤེས་བྱའི་དོན་དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་འབྱེད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང༌། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཉམ་གཞག་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནམ་རྒྱུད་ལ་འབྱོར་བའི་ཚེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་འཕགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་ལ་ཞུགས་ཤིང་དེའི་རང་བཞིན་ནི་འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པ་ལས། ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་ནི་མེ་འབྱུང་སྟེ། །བྱུང་བ་དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་བསྲེག་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་དབང་པོ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང༌། སྐྱེས་པ་དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་བསྲེག་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར་མཚན་མ་མེད་པའི་ ཞི་གནས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ལས་མཚན་མ་མེད་པའི་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་མ་ནོར་བ་ནི་རྟོག་པའི་བུད་ཤིང་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པར་བྱེད་པ་ལ་འདོད་པས་མེ་དང་འདྲ་སྟེ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་ཀྱང༌། སོ་སོར་རྟོག་པའི་མེ་དག་ཏུ། །མི་དགེའི་རྟོག་པ་ཀུན་བསྲེག་པས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་བསྲེག་བྱ་ཚིག་ན་སྲེག་བྱེད་ཀྱང་མི་གནས་པ་བཞིན་དུ་མཉམ་གཞག་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གདངས་ཕྱེད་པ་ལ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མི་འཇུག་སྟེ། དེ་ཡང་བསྲེག་བྱ་ཚིག་པའི་མེ། །བསྲེག་བྱ་ཚིག་ནས་མི་གནས་ལྟར། །འགྲོ་བའི་ཆོས་ཀུན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །མེ་ཡི་བུད་ཤིང་ཡིན་པར་འདོད། །དེ་དག་ཇི་བཞིན་རྣམ་འབྱེད་པའི། །མེ་ཡིས་བསྲེགས་ན་ཉེར་ཞིར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། གཅིག་ཅར་འཇུག་པ་ལས། འདི་ལྟར་འདས་པའི་སེམས་ནི་འགགས་ཤིང་ཞིག །མ་འོངས་པའི་སེམས་ནི་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་བྱུང༌། ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ནི་འདི་ལྟར་ཡང་ཤིན་ཏུ་བརྟག་དཀའ་སྟེ། ཁ་དོག་མེད་ཅིང་དབྱིབས་དང་བྲལ་བ། ནམ་ མཁའ་དང་འདྲ་བས་མ་གྲུབ་པའམ། ཡང་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་སམ། ཡང་ན་མ་སྐྱེས་པའམ། ཡང་ན་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་མཚོན་གྱིས་དཔྱད་ཅིང་གཞིགས་ནས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་སོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་པོ་ཅིའི་
Chinese
對於這些，辨別智慧的意義，完全理解，完全分析，慾望，區分，見解和思考，這被稱爲勝觀。因此，菩薩是精通勝觀的。如是宣說。如此，在世間道上，處於等持狀態的勝觀，本質上是個別的辨別。然而，當如實證悟法性的等持，個別自證的智慧融入相續時，便獲得了超越世間的聖者果位。因此，它進入了消除所知障的狀態，其本性如《問光經》所說： 兩木相磨而生火， 生火反燒其自身。 如是智慧力生已， 能將生者自焚燒。 如是，從無相的止觀個別辨別的智慧中，生起無相的勝觀，即不分別的智慧，這是龍樹父子的觀點。因此，不錯誤的個別辨別智慧，被認爲能焚燒一切分別的木柴，如同火一般。吉祥燃燈佛也說： 於個別辨別之火中， 焚燒一切非善之分別。 如是，當所燒之物燃燒殆盡時，能燒之物也不存在。同樣，在等持的本質中，當勝觀不分別的智慧的光芒照耀時，意念的分別念頭不會產生。如是，當所燒之物燃燒時的火， 所燒之物燃燒後， 如是不復存在。 流轉之諸法， 視爲識之火的木柴。 若以如是分別之火焚燒， 則趨於寂滅。 以及，從同時進入的角度來說，如此，過去的心已經止息和滅亡，未來的心尚未生起和出現，現在的心也是如此，極難觀察，無色且無形，如同虛空般無所成立，或者與一和多分離，或者未生，或者其自性光明等等，以智慧的利器分析和觀察，從而認識到它是不成立的。如是，二者有何
English
Regarding those, the discernment of the meaning of knowledge, complete understanding, complete analysis, desire, distinction, view, and thought, that is called vipassanā. Therefore, a Bodhisattva is skilled in vipassanā. As it was taught. Thus, in the worldly path, the vipassanā in the state of meditative equipoise is essentially individual discernment. However, when the meditative equipoise that directly realizes the nature of reality, the wisdom of individual self-awareness, enters the continuum, one attains the state of an Ārya, transcending the world. Therefore, it enters the state of abandoning the obscurations to knowledge, and its nature is as stated in the "Question of Kāśyapa Sutra": From the rubbing of two sticks, fire arises, The fire that arises burns itself. Likewise, when the power of wisdom is born, That which is born burns itself. Thus, from the wisdom of individual discernment in the formless śamatha, arises the formless vipassanā, the non-conceptual wisdom, which is the view of Master Nāgārjuna and his son. Therefore, the unerring wisdom of individual discernment is considered to burn all the firewood of conceptualization, like fire. The glorious Dīpaṃkara also said: In the fire of individual discernment, Burn all non-virtuous conceptualizations. Thus, when the object to be burned is consumed, the burner also does not remain. Similarly, in the essence of meditative equipoise, when the radiance of the non-conceptual wisdom of vipassanā shines, the conceptual thoughts of attention do not arise. Thus, the fire when the object to be burned is burned, When the object to be burned is burned, It no longer exists. All the phenomena of wandering, Are considered the firewood of the fire of consciousness. If burned by the fire of such discernment, It tends towards pacification. And, from the perspective of entering simultaneously, thus, the past mind has ceased and perished, the future mind has not arisen and appeared, and the present mind is also extremely difficult to examine in this way, being without color and form, unestablished like space, or separated from one and many, or unborn, or its nature being luminosity, etc., analyzing and examining with the weapon of intelligence, one realizes that it is unestablished. Thus, what is the
Tibetan
ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང་མེད་ཙམ་ན། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་གཉིས་ཕན་ཚུན་དྲུད་པས་མེ་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཤིང་གཉིས་པོ་ཚིག་ཅིང་མེད་པའི་རྗེ་ལ་གང་གིས་བསྲེག་པར་བྱེད་པའི་མེ་དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་ཞི་བ་དེ་བཞིན་དུ། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གྲུབ་ཙ་ན་ཤེས་རབ་ཉིད་སྣང་བ་མེད་ཅིང་འོད་གསལ་བ་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་ཏེ། བར་སྐབས་དེར་ཤེས་པ་ཅི་ཡང་མི་རྟོག །ཅིར་ཡང་མི་འཛིན། དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་ཇི་སྲིད་དུ་མཚན་མའམ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དགྲའམ། ཆོམ་རྐུན་མ་ལངས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཤེས་པ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཚངས་པས་ཞུས་པ་ལས། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཆོས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དེ་དག་ནི་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ སྙམ་ན། དེ་ནི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་བློ་དང༌། སྙམ་བྱེད་དང༌། སྐྱེ་འགག་དང༌། མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ཐོག་མར་བརྟགས་ཀྱང་ཕྱི་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོན་ལ་འཇུག་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ལྷག་མཐོང་གིས་བརྟགས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་དུ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གང་གི་ཕྱིར་བློས་བརྟགས་ན་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟོགས་ཏེ། དེ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ། །ཞེས་དང༌། འཇམ་དཔལ་གནས་པའི་མདོ་ལས། རྟོག་པ་རྣམས་ནི་གཡོ་བར་འགྱུར། །རྟོག་པ་མེད་ན་མྱ་ངན་འདའ། །གང་གི་རང་བཞིན་དེ་ཤེས་པ། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྡན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་མཉམ་གཞག་ཏུ་རྟོག་པ་མེད་པའི་གདངས་བྱིང་རྒོད་གཉིས་ཀ་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ད་དུང་དེའི་སྟེང་དུ་རིག་པས་དཔྱད་པའི་ཤེས་རབ་བསྣན་ན། བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་དུ་གོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་འཕགས་པ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་མདོ་ལས། བྱིས་པ་དངོས་པོར་འཛིན་པས་དཔྱད་ཅིང་བརྟགས། །སྒྱུ་ མའི་གསོག་སྟེ་མེད་ཅིང་སྟོང་པ་ཡིན། །འདི་ནི་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་མེད། །ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། །རྩ་བ་མི་དམིགས་གཟོད་ནས་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་དང༌། ཚངས་པ་ཀུན་དྲིས་ཀྱི་མདོ་ལས། ལམ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བ
Chinese
既然自性也不成立，也不存在，那么分别的智慧本身也不成立。例如，两根木头互相摩擦，由于火产生的缘故，两根木头被烧毁，在烧毁之后，用什么来烧的火本身也自然熄灭一样。当自相和共相的法全部不存在时，智慧本身也无显现，光明清澈，在任何自性上也不成立，所以消除沉没和掉举等所有过失。在那期间，意识什么也不分别，什么也不执着，舍弃所有忆念和作意，直到相或分别的敌人或盗贼没有出现之前，应该让意识安住于此。因此，梵天请问经中说：如理地对法进行分别，那些是有智慧的人。这样说是有矛盾的， 如果这样想，那么，这就是说，思维辨别的智慧和思维，以及生灭和进入自性的智慧，虽然最初进行观察，但最终是进入无自性的意义。如圣者宝云经中说：以胜观进行观察后，认识到无自性，就是进入无相。因此，在究竟的意义上，入楞伽经中说：大智慧者以智慧观察时，不分别自相和共相，那时一切法都是无自性的。以及，文殊师利住处经中说：分别念是会动摇的，没有分别念就超越痛苦。谁知道了它的自性，那人就被称为具有智慧。因此，在等持中，没有分别念的觉受，是超越沉没和掉举二者的自性，完全了知的胜观是智慧的胜观，是智慧的自性。如果还在其上加上以理智进行观察的智慧，就会误入凡夫近用的禅定。如圣者业障清净经中说：凡夫因执着事物而进行观察和辨别，如幻的积聚是虚无和空性的。这里没有贪嗔痴，所有这些法都是无自性的，根不显现，本来就是寂静的。以及，梵天普问经中说：应该如何修道
English
Since self-nature is not established and does not exist, the wisdom of discernment itself is also not established. For example, when two pieces of wood are rubbed together, the fire that arises causes both pieces of wood to be burned away. After they are burned away, the fire that burned them also naturally extinguishes itself. Similarly, when all phenomena of self-character and common character are established as non-existent, wisdom itself is without appearance and clear light, and is not established in any self-nature. Therefore, all faults such as sinking and excitement are eliminated. During that time, consciousness does not discriminate anything, does not grasp anything, and abandons all memory and attention. Until the enemy of signs or discrimination, or a thief, does not arise, one should let consciousness abide in that state. Therefore, it is said in the Brahma's Questions Sutra: Those who properly discriminate phenomena are wise. If you think that this is contradictory, That is to say, the wisdom of thought and discernment, thinking, and the wisdom of entering into arising and ceasing and characteristics, although initially observed, ultimately enter into the meaning of no self-nature. As it is said in the Noble Cloud of Jewels Sutra: After observing with insight, realizing no self-nature is entering into no signs. Therefore, in the ultimate sense, it is said in the Lankavatara Sutra: When a great wise person observes with wisdom, he does not discriminate self-character and common character. At that time, all phenomena are without self-nature. And, it is said in the Manjushri's Abode Sutra: Discriminations are changeable, without discrimination one transcends suffering. Whoever knows its self-nature, that person is called wise. Therefore, in equanimity, the feeling of no discrimination is the nature of transcending both sinking and excitement. The fully knowing insight is the insight of wisdom, which is the self-nature of wisdom. If one adds to it the wisdom of observing with reason, one will be misled into the dhyana of ordinary people. As it is said in the Noble Sutra of the Complete Purification of Karmic Obscurations: Ordinary people observe and discern by clinging to things, the illusory accumulation is non-existent and empty. Here there is no desire, hatred, or ignorance, all these phenomena are without characteristics, the root is not visible, and it is inherently peaceful. And, it is said in the Brahma's Universal Questions Sutra: How should one cultivate the path