Tibetan
ད་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཏུ་མ་འཁྲུལ་བ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་ པར་མཐོང་ངོ༌། དེ་སྐད་དུ་འོད་སྲུངས་གིས་ཞུས་པ་ལས། སོ་སོར་རྟོག་པ་གང་ཞེ་ན་འོད་སྲུངས་གང་ལ་བདག་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། ཞེས་པ་ནས། ཤེད་བུ་མེད་པ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །འོད་སྲུངས་གཞན་ཡང་གཟུགས་རྟག་པར་ཡང་སོ་སོར་མི་རྟོག་མི་རྟག་པར་ཡང་སོ་སོར་མི་རྟོག་པ་འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འོད་སྲུངས་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །མཐའ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔྱད་དུ་མེད་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ་རྟེན་མ་ཡིན་པ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་པ་སྟེ། འོད་སྲུངས་འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའོ་ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཆ་མཉམ་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བས་བལྟ་བའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ལ། དངོས་གཞིའི་དུས་ན་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་སེམས་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་ཤིང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ངང་དུ་སྙོམ་པར་འཇུག་ པ་ནི་དེའི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པ་ལས། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ནི་གང༌། ཤེས་རབ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་གང་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་སེམས་ཅན་ལ་བལྟ་བས་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་པ་དེ་ནི་དེའི་ཐབས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞི་བ་དང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་ནི་དེའི་ཤེས་རབ་བོ་ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་པ་དེ་ཉིད་མཉམ་གཞག་ཏུ་འཁྲུལ་ན་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་འགྱུར་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཆོས་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་མེད་པས་དངོས་གཞིའི་ཚེ་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པའི་དགེ་བའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཐབས་ལ་བརྟེན་པ་མཐའ་དག་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་མི་འབྱུང་ཡང༌། དེའི་སྦྱོར་བ་དང༌། དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཚེ་ཐབས་ལ་བརྟེན་པ་མཐའ་དག་འབྱུང་བ་ཡི
Chinese
现在，不混淆个别观察的智慧显得非常重要。如是，光明护（འོད་སྲུངས་）请问说：何为个别观察？光明护，于何处无我而作个别观察等。乃至，无有怯弱的个别观察，即是对中观道法如实地个别观察。光明护，再者，色是常，也不作个别观察；色是无常，也不作个别观察，这称为对中观道法作个别观察。光明护，所谓常，这是边见一。所谓无常，这是边见二。二边之中是什么呢？那是不可思议、不可指示、非所依、非显现、非识、非有。光明护，这就是对中观道法作个别观察，这样说得很清楚。因此，在修习止观双运之前，以大悲的眼光看待一切众生，将心专注于所缘境，这是菩萨的殊胜方便。在正行之时，极度寂静的心不住于二边，并且使能取与所取的戏论寂灭的境界中安住，这就是其智慧的完全清净。如圣者无尽慧所说：其中菩萨的方便是什么？智慧的现证是什么呢？因为安住时，以看待众生的缘故，将心专注于大悲的所缘境，那就是他的方便。因为寂静和极度寂静中入定，那就是他的智慧。如果将专注于大悲的所缘境误认为是等持，那么所有修习世俗菩提心的次第都会变成胜义菩提心，这样一来，就失去了连接大乘道的法。没有它，正行时，以无所缘等三殊胜所摄持的善的行相也会消失。因此，在真正入定的状态中，所有依赖方便的，因为是有所缘的缘故，不会生起。但是，在其加行和后得位时，所有依赖方便的都会生起。
English
Now, it seems very important not to confuse the wisdom of individual observation. As it is said, Light Protector (འོད་སྲུངས་) asked: What is individual observation? Light Protector, wherever there is no self, making individual observations, etc. Furthermore, individual observation without timidity is truly individual observation of the Middle Way teachings. Light Protector, furthermore, one does not individually observe form as permanent, nor does one individually observe it as impermanent; this is called individually observing the Middle Way teachings. Light Protector, what is called permanent is one extreme. What is called impermanent is the second extreme. What is in the middle of the two extremes? That is what cannot be thought of, cannot be pointed out, is not a support, is not an appearance, is not consciousness, is not existent. Light Protector, this is individually observing the Middle Way teachings, which is clearly stated. Therefore, before cultivating shamatha and vipashyana equally, looking at all sentient beings with the view of great compassion, and placing the mind closely on the object of focus, is a special method of the Bodhisattva. At the time of the main practice, a completely peaceful mind does not abide in the two extremes, and abiding in a state where the elaborations of subject and object are pacified is the complete purification of its wisdom. As stated by the noble Inexhaustible Intellect: What is the method of the Bodhisattva? What is the manifestation of wisdom? Because when one abides in equanimity, looking at sentient beings, placing the mind closely on the object of great compassion, that is his method. Because one enters into samadhi in peace and complete peace, that is his wisdom. If focusing on the object of great compassion is mistaken for samadhi, then all the stages of cultivating relative bodhicitta will become ultimate bodhicitta, and thus there will be no dharma to connect to the Mahayana path. Without that, at the time of the main practice, the virtuous aspects encompassed by the three superior qualities, such as no object of focus, will also disappear. Therefore, in the state of truly abiding in equanimity, all reliance on means does not arise because it is with an object of focus. However, in its preparatory practice and subsequent attainment, all reliance on means arises.
Tibetan
ན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་མེ་ནི་རྒྱུ་ལས་འབར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ན་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འབར་གྱི། དམིགས་པ་མེད་ན་སེམས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པས་དམིགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡང་ཤེས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་ཞི་བར་མི་བྱེད། ཉོན་མོངས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་འབྱུང་བར་མི་བྱེད་ལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་འཇོག་པར་བྱེད། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ལ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་དམིགས་པ་ལ་ཡང་བལྟའོ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་པས་དམིགས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་བོ། །ཞེས་དང༌། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དམིགས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང༌། དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ ཤོག་ལྷེབ་ ༥༠༠ ནས་ ༦༠༡ བར། ལ་མཁས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བར་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་པ་འདིས་དམིགས་པ་མཐའ་དག་འདུས་བྱས་ཡིན་པར་གསལ་བར་བསྟན་ཅིང༌། དེ་ལྟར་ཡིན་པས་བསྔོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དུས་གསུམ་དང༌། ཁམས་གསུམ་དང༌། དགེ་སྡིག་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་དེ་ལ་ནི་བསྔོ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་ཡང་དག་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ལས། དེ་ཡི་སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཆ་གཉིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། །མཁས་པས་འདི་གཉིས་རྣམ་པར་སྤང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ཡོད་དོ། །དེ་བས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་པའི་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་སྒྱུ་དང༌། རྨི་ལམ་དང༌། ཆུ་ཟླ་དང༌། མིག་ཡོར་ལྟ་བུར་བལྟ་ཤིང༌། རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་དེས་སེམས་འདི་ལྟར་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བ་སྙིང་རེ་རྗེ་སྙམ་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་རྫོབ་པ་མངོན་དུ་བྱས་ལ། ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངང་དུ་མཉམ་པར་ གཞག་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་བྲལ་ནས་མཉམ་པར
Chinese
那。 如来密经中说：种姓之子，譬如火从因缘而燃烧，没有因缘就会熄灭。同样，心缘于所缘境而燃烧，没有所缘境心就会寂灭。因此，善于方便的菩萨以般若波罗蜜多完全清净，也知道所缘境趋于寂灭，但也不使缘于善根的所缘境寂灭。也不使缘于烦恼的所缘境生起，也安住于波罗蜜多的所缘境。也分别思维缘于空性的所缘境，也以大悲心观照缘于一切有情的所缘境。种姓之子，这样菩萨善于方便，以般若波罗蜜多清净而获得对所缘境的自在。如是说。这样菩萨的任何所缘境，所有这些都是为了现证一切智智，没有不住留的。菩萨凡是完全回向一切所缘境，那就是菩萨的方便。 第500页到601页。 善巧，即见到一切法都随顺菩提。这段话清楚地表明一切所缘境都是有为法。正因为如此，回向的体性也完全成立。般若波罗蜜多是脱离三时、三界、善恶本身的，因此对它没有回向的道理。《真实相应续》中说：他的罪与福，二者分别思，智者应舍此。等等，广说甚多。因此，从该禅定中出定的其他时候，应视一切世间如幻、如阳焰、如梦、如水月、如眼翳。之后，以获得的智慧应这样生起心念：唉呀！这些有情由于完全的烦恼，没有领会如此甚深的法，所以在轮回中流转，真是可怜！这样使世俗菩提心显现。又应将一切法平等安住于无所显现的禅定，胜义菩提心的状态中。 当远离沉掉的过失而平等安住时，
English
Now then. In the Secret Sutra of the Thus-Gone One, it says: "Son of good family, just as fire burns from fuel, and ceases when there is no fuel, so too, the mind burns with an object of focus, and ceases when there is no object of focus. Therefore, the bodhisattva who is skilled in means, being completely purified by the Perfection of Wisdom, also knows that the object of focus tends towards quiescence, but does not make the object of focus on the root of virtue quiescent. Nor does he cause the object of focus on afflictions to arise, but he also places it on the object of focus of the perfections. He also individually contemplates the object of focus on emptiness, and also gazes with great compassion on the object of focus on all sentient beings. Son of good family, in this way, the bodhisattva who is skilled in means, being purified by the Perfection of Wisdom, obtains power over the object of focus." Thus it says. In this way, whatever the object of focus of the bodhisattva may be, all of these are without non-abiding for the sake of manifestly accomplishing the omniscient wisdom. The bodhisattva who completely dedicates all objects of focus, that is the skillful means of the bodhisattva. Pages 500 to 601. Skillful, that is, seeing that all phenomena follow after enlightenment. This clearly shows that all objects of focus are conditioned. Because it is so, the characteristic of dedication is also completely established. The Perfection of Wisdom is liberated from the three times, the three realms, and good and evil themselves, therefore there is no dedication for it. In the Tantra of True Union, it says: "His sin and merit, the two are separately conceived, the wise should abandon these two." And so on, there is much extensive explanation. Therefore, at other times when rising from that samadhi, one should view all the worlds as illusion, mirage, dream, water moon, and visual distortion. Afterwards, with the knowledge that is attained, one should generate the mind in this way: "Alas! These sentient beings, due to complete affliction, have not understood such profound Dharma, and so they wander in samsara, how pitiful!" In this way, the conventional bodhicitta is made manifest. Again, all phenomena should be equally placed in the state of the ultimate bodhicitta of the samadhi of non-appearance. When one is free from the faults of sinking and excitement and abides equally,