Tibetan
དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བསམ་གཏན་ གསུམ་པའི་སའི་སྲེད་པ་དང་བྲལ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་བཏང་སྙོམས་དང༌། དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་གསུམ་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ནི་རང་རང་གི་སྔ་མ་སྔ་མས་བྱེད་པར་ས་སྡེ་ལས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ་དགུ་པོ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་བརྟེན་གཞི་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་དྲུག་ཡོད་དེ། །ལེ་ལོ་དང༌། དམིགས་པ་བརྗེད་པ་དང༌། བྱིང་བ་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། མི་རྩོལ་བ་དང༌། རྩོལ་བའོ། །དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྒོམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དད་པ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བཞི་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་སྟེ། ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང༌། འདོད་པས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་མོ། །དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ལེ་ལོ་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་བརྗེད་པའི་གཉེན་པོར་དྲན་པ། བྱིང་བ་དང་རྒོད་པའི་གཉེན་པོར་ཤེས་བཞིན། མི་རྩོལ་བའི་གཉེན་པོར་ སེམས་པ། རྩོལ་བའི་གཉེན་པོར་བཏང་སྙོམས་ཏེ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་པོ་དང་ལྡན་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པས་ན་མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང༌། སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བསྒོམ་མོ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ནི། །སྙིང་རྗེ་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་དམ་པས་ཟིན། །ཏིང་འཛིན་མང་ལྡན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ། །བློ་རྫས་གཅིག་པའི་མཉམ་རྗེས་གཟུང་འཛིན་སྤོང༌། །མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་རྗེས་ཐོབ་རྒྱ་ཡན་པ། །ས་བདུན་ཚུན་ཆད་ཀུན་ན་ཡོད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་སྨོན་པ་མེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་སྲིད་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པས་དོན་རབ་འབྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གོམས་པ་བྱས་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་བྱམས་པ་གང་ཡང་ཉན་
Chinese
并且，当具有正念和正知时，那时称为第三禅。当从第三禅之地的贪欲中解脱，既非痛苦也非快乐，而是具有舍和正念时，那时称为第四禅。后三禅的近分定是由各自的前者所作，这是在《地品》中所说的。同样，四无色定和灭尽定这九者仅仅是圣道的所依。获得这些禅定时，有六种障碍：懈怠、忘失所缘、沉没、掉举、不作行、作行。为了对治这些，修习八种断行，即：信、欲、精进、轻安这四者是对治懈怠的，即对获得禅定的功德非常相信的信，以及以欲而发起精进。以其力量使心堪能。之后，通过身心轻安来遣除懈怠。同样，以正念对治忘失所缘，以正知对治沉没和掉举，以不作行对治思择，以舍对治作行，如果具有这八种断行，则禅定堪能，并且能够成办神通等一切功德，因此经部中也说：修习具有八种断行的神足。这样宣说了。超越世间，生起一切功德的禅定是：被慈悲和殊胜智慧所摄持。具有众多禅定，成办一切相。心识一味的等持和后得，舍弃能取和所取。从等持中起立的后得广大无边。在七地以内普遍存在。它没有希求，并且具有菩提分，能够舍弃有，因此依靠能善加辨别意义的禅定，成办如来善妙的殊胜禅定，这来自于串习止观双运的瑜伽。如《圣解深密经》中所说，慈氏，无论听
English
And, when one is endowed with mindfulness and clear comprehension, that is called the third dhyana. When one is free from craving for the realm of the third dhyana, and is neither painful nor pleasant, but is endowed with equanimity and mindfulness, that is called the fourth dhyana. The preparatory stages of the latter three dhyanas are done by their respective predecessors, as stated in the "Chapter on Grounds." Similarly, the four formless absorptions and the cessation absorption, these nine, are merely the basis for the noble path. To attain these concentrations, there are six obstacles: laziness, forgetting the object, sinking, excitement, non-application, and application. As antidotes to these, one should cultivate the eight abandonments, namely: faith, aspiration, effort, and pliancy are the antidotes to laziness, i.e., faith that is very confident in the qualities of attaining concentration, and initiating diligence with desire. By its power, the mind is made workable. Then, by the pliancy of body and mind, laziness is reversed. Similarly, mindfulness is the antidote to forgetting the object, clear comprehension is the antidote to sinking and excitement, non-application is the antidote to thinking, and equanimity is the antidote to application. If one possesses these eight abandonments, then concentration is workable, and one can accomplish all qualities such as神通, therefore it is also said in the Sutra Pitaka: cultivate the 足 of 神通 that possess the eight abandonments. Thus it was declared. The dhyana that transcends the world and generates all qualities is: seized by compassion and supreme wisdom. Possessing many concentrations, accomplishing all aspects. The samadhi and post-meditation of one taste of mind, abandoning the grasper and the grasped. The post-meditation that arises from samadhi is vast and boundless. It is universally present within the seven grounds. It has no desire, and possesses the limbs of enlightenment, and is able to abandon existence, therefore, relying on the concentration that can well discriminate meaning, accomplishing the special and excellent dhyana of the Tathagata, which comes from the practice of yoga that unites shamatha and vipashyana. As it is said in the "Explication of the Thought Sutra," Maitreya, whether listening
Tibetan
ཐོས་རྣམས་ཀྱིའམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིའམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་ཆོས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། ངས་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་དུ་མ་བསྟན་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བས་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་ཞི་གནས་བརྟན་པར་མ་གྱུར་པའི་ལྷག་མཐོང་ནི་རླུང་དང་འགྲོགས་པའི་མར་མེ་བཞིན་ནོ། །ལྷག་མཐོང་དང་བྲལ་བའི་ཞི་གནས་ཀྱིས་ནི་སྒྲིབ་པའི་དྲྭ་བ་མཐའ་དག་པ་གཅོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཞི་གནས་ཀྱིས་སྲིད་པའི་རྩེར་འཁོར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞི་གནས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གིས་སེམས་གཡོ་བ་འགགས་པར་བྱེད་ལ། ལྷག་མཐོང་གིས་ནི་རྨོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ་སོགས་ཕས་རྒོལ་གྱི་ལྟ་བ་ངན་པའི་དྲྭ་བ་མཐའ་དག་གིས་གཡོ་བར་མི་ནུས་ཤིང་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་དང་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་གནོན་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། ཞི་གནས་སྟོབས་ཀྱིས་གཡོ་བ་མེད་པར་འགྱུར། །ལྷག་ མཐོང་གིས་ནི་རི་དང་འདྲ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤས་ཆེ་ལ་ཤེས་རབ་ཆུང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་ཅིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་ནི་གཉིས་ཀ་ཆ་མཉམ་པ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པའི་ཚུལ་འཕགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་མི་མཐོང་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང་ཤེས་རབ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མཐོང་མོད་ཀྱི་མི་གསལ་ཏེ། ཤེས་རབ་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་ཐམས་ཅད་གཟིགས་ཏེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ལ་གོ་འབྱེད་པའི་ཆ་དེ་ལྷག་མཐོང་མ་ནོར་བ་ཡིན་ན། རྣམ་པ་དུ་མའི་དམིགས་པ་ཅན་སེམས་ཀྱི་རྣམས་གཡེང་ངན་པའི་རྟོག་དཔྱོ
Chinese
或者声闻们，或者菩萨们，或者如来们的善法，所有世间和出世间的一切，都应知是止和观的果实。又说：我所开示的声闻们，菩萨们，如来们的种种三摩地，所有这些都应知是止和观所摄持。因为一切三摩地的门都由止观双运所摄持。其中，没有稳固的止的观就像风中的灯火。没有观的止不能断除一切障碍之网，就像四禅和无色定的止使轮回于有顶。其中，以止的力量能使分别念的风所动摇的心止息，以观则不能被愚痴的障碍和坏聚见等外道的恶见之网所动摇，而且能压制恶宗和无记的心。如《月灯经》中说：以止的力量变得不动摇，以观则变得如山。如是宣说。其中，声闻们是三摩地多而智慧少，菩萨们则与此相反，如来们则是二者平等，从而以一切智智见的方式。《圣大般涅槃经》中说：声闻们不能见如来之性，因为三摩地多而智慧少。菩萨们虽然见却不清楚，因为智慧多而三摩地少。如来们则能见一切，因为具有止和观的平等。如是宣说。因此，在极度平等安住的境界中，一切法如虚空般自性光明，而开悟的部分就是无误的观，具有多种所缘的心是恶劣散乱的分别。
English
Or the Shravakas, or the Bodhisattvas, or the Tathagatas' virtuous dharmas, all mundane and supramundane, should be known as the fruits of Shamatha and Vipassana. It is also said: All the various Samadhis of the Shravakas, Bodhisattvas, and Tathagatas that I have taught should be known as being encompassed by Shamatha and Vipassana. Because all the doors of Samadhi are encompassed by the union of Shamatha and Vipassana. Among them, Vipassana without a stable Shamatha is like a lamp in the wind. Shamatha without Vipassana cannot cut through all the nets of obscurations, just as the Shamatha of the four Dhyanas and the formless absorptions causes rebirth at the peak of existence. Among them, by the power of Shamatha, the mind agitated by the wind of conceptual thought is stopped, while by Vipassana, one cannot be swayed by the net of ignorance and the evil views of opponents such as the view of the aggregates, and it can suppress evil doctrines and the unstated mind. As it is said in the Sutra of the Moon Lamp: By the power of Shamatha, one becomes unmoving, by Vipassana, one becomes like a mountain. Thus it was declared. Among them, the Shravakas have more Samadhi and less wisdom, while the Bodhisattvas are the opposite, and the Tathagatas have both equally, thereby seeing with the wisdom of omniscience. The Sutra of the Great Nirvana says: The Shravakas do not see the nature of the Tathagata, because they have more Samadhi and less wisdom. The Bodhisattvas see but not clearly, because they have more wisdom and less Samadhi. The Tathagatas see everything, because they possess the equality of Shamatha and Vipassana. Thus it was declared. Therefore, in the state of perfect equanimity, all dharmas are naturally luminous like the expanse of the sky, and the part that opens up to understanding is the unerring Vipassana, while the mind with various objects is the evil distraction of conceptual thought.