Tibetan
ས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་དུ་ངེས་པའི་ཚུལ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། ཞི་གནས་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །ལྷག་མཐོང་ནི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་ པ་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པར་གནས་པ་དེས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ་ཞི་གནས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཀྱང་ལྷག་མཐོང་དང་འབྲེལ་དགོས་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་རེ་ཞིག་ཅིག་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་གནོན་པ་ཙམ་ལས་སྒྲིབ་པ་མི་སྤོང་ལ། དེ་ཉིད་དང་བློ་གཅིག་ངོ་བོ་གཅིག་དུས་གཅིག་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་བྱེད་ལས་གཅིག་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བག་ལ་ཉལ་ལེགས་པར་འཇོམས་ཤིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་མཐོང་བས་རྗེས་ཐོབ་དང་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་དུ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ལས། བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བག་ལ་ཉལ་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འཇུག་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམ་མཁའི་དཀྱིལ་དང་འདྲ་བར་མཉམ་པར་མཐོང་ངོ༌། །དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ནི་སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་སྒྱུ་དང་ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་དོན་རབ་འབྱེད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་རྣམ་གསུམ་ལས། །རྟོག་དཔྱོད་ཡོད་མེད་མུ་བཞིའི་བསམ་གཏན་བཞི། །དེ་བཞིན་གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ་རྣམ་པའི་ གྲངས། །ལམ་མ་ཞུགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་ནི། །བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཡིན། །ལམ་ཞུགས་ཚོགས་དང་སྤྱོར་བའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ཐར་ལམ་མངོན་བྱེད་དོན་རབ་འབྱེད་པར་གྲགས། །དང་པོའི་ས་ཡན་འཕགས་པའི་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །ཟག་པ་མེད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེ་ཡིན། །དེ་སྐད་དུ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། །བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་བསམ་གཏན་དང༌། །དོན་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། །དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་ཏེ། །ཞེས་པ་ལས་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི་ལམ་དུ་མ་ཞུགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཡོད་དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་མོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ལས། དོན་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ནི་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཐར་པའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་ནི་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟག་པ་མེད་པའོ། །ཀུན་ཀྱང་ངོ་བོ་ནང་དུ་སེམས་འཛིན་ལ། །རྒྱུ་ནི་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་བརྩོན་འགྲུས་ཅན། །རྣམ་པར་གཡེང་ན་སླར་ཡང་དེ་ལ་བསླན། །བྱེད་ལས་བདེ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་རྫུ་འཕྲུལ་འགྲུབ། །འབྲས་བུ་ མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་ཐོབ་པ་ཡིན། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་སེམས་ནང་དུ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཉིད་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། །མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། །སེམས་ནི་ནང་དུ་གནས་པ་དང༌། །དྲན་དང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་བརྟེན་པ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁུགས་ནས་རྣམ་པར་གཡེང་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གསུངས་པའི་འཇོག་ཚུལ་དགུས་ཞི་གནས་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། བཀའ་བསྩལ་པ་དེ་དང་དེ་ལ་སེམས་འཇོག་གོ །རྒྱུན་དུ་འཇོག་གོ །བླན་ཏེ་འཇོག་གོ །ཉེ་བར་འཇོག་གོ །འདུལ་བར་བྱེད་དོ། །ཞི་བར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་དོ། །མཉམ་པར་འཇོག་གོ །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཇོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཤེས་ནས་དེ་སྤོང་པའོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤངས་ནས་ཕྱི་ཕྱིར་བརྟུན་ཏེ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འཇོག་པའོ། །ལྔ་པ་ནི་དགའ་བ་བསྐྱེད་པའོ། །དྲུག་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཉེས་པ་མཐོང་ནས་མི་དགའ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །བདུན་པ་ནི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ལ་ སོགས་པ་སེལ་བའོ། །བརྒྱད་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པས་འཇུག་པར་མེད་པའོ། །དགུ་པ་ནི་སེམས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིགས་ཏུ་མགོན་པོ་བྱམས་པས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ། སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་པ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་ལ་བཀའ་བསྩལ་པ། །གནས་པ་དང་སྤྱད་པར་མི་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་བཅུ་ཡོད་དེ། །གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ངན་པ་འདི་ལས་འགའ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ན་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་འགྲུབ་བོ། །ཅི་སྟེ་གྲུབ་ན་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཕྱིར་སྟོར་ཅིང་ཉམས་པར་གྱུར་ན་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་དང༌། ཐེག་པ་གསུམ་དང༌། ཐེག་པ་གཅིག་གི་བར་དུ་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཁ་ཅིག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་འདོད་ཀྱང་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད
Chinese
关于如何确定毗钵舍那，在圣者《宝云经》中说：止观是心一境性。毗钵舍那是如实分别。如是说。因此，识不作意地安住于对境，由此产生身心极度调柔，这就是等持，也就是止观的自性，但也必须与毗钵舍那相关联。因为止观的一时只能压制烦恼，不能断除障碍。而与止观同一智慧、同一体性、同一时间、具有断除障碍的同一作用的分别慧，能彻底摧毁习气，并且视一切法如幻，因此是具有后得的毗钵舍那的理路。如是圣者《解深密经》中说：禅定能调伏烦恼。智慧能摧毁习气。以及，《入无分别经》中说：出世间的智慧能平等地视一切法如同虚空。其后所获得的，则视其如幻术、阳焰和水中月。如是说。若分类，则有凡夫受用、义善分别、如来善三种禅定。以及有无寻伺四种禅定。同样还有四无色定，这是种类的数量。未入道者的相续之等持，是禅定、无色定、凡夫受用。入道者的资粮道和加行道的等持，被称为能显现解脱道的义善分别。初地以上的圣者的等持，因无漏故，是如来善。如是《楞伽经》中说：凡夫受用禅定，义善分别禅定，如来善禅定。其中，凡夫受用禅定，是未入道者的相续之等持，存在于禅定和无色定中，是世间道。在两种出世间道中，义善分别禅定，是入道后，以资粮道和加行道的等持来显现解脱道。如来善禅定，是初地以上圣者相续中的无漏等持。一切
English
Regarding how to ascertain Vipassanā, it is said in the Noble Jewel Cloud Sutra: Śamatha is one-pointedness of mind. Vipassanā is truly discriminating. Thus it is said. Therefore, when consciousness abides without focusing on an object, and from this arises extreme pliancy of body and mind, this is samāhita, which is the nature of śamatha, but it must also be associated with Vipassanā. Because śamatha can only temporarily suppress afflictions, it cannot eliminate obscurations. However, the discriminating wisdom that is one with śamatha, of the same essence, at the same time, and with the same function of eliminating obscurations, thoroughly destroys latent tendencies and sees all phenomena as illusory, therefore it is the reasoning of Vipassanā that possesses subsequent attainment. As it is said in the Noble Saṃdhinirmocana Sūtra: Samādhi subdues afflictions. Wisdom destroys latent tendencies. And, in the Entering into Non-Discrimination Sutra: Transcendental wisdom equally sees all phenomena as being like the expanse of the sky. What is attained after that is seen as illusion, mirage, and the moon in water. Thus it is said. If classified, there are three kinds of samādhi: the enjoyment of ordinary beings, the excellent meaning discrimination, and the Tathāgata's virtue. And there are the four samādhis with and without investigation. Similarly, there are the four formless absorptions, these are the number of types. The samādhi in the continuum of one who has not entered the path is the enjoyment of ordinary beings, which is samādhi and formlessness. The samādhi of the path of accumulation and application of one who has entered the path is known as the excellent meaning discrimination, which manifests the path of liberation. The samādhi of the noble ones from the first ground onwards is the Tathāgata's virtue, because it is without outflows. As it is said in the Laṅkāvatāra Sūtra: The samādhi of the enjoyment of ordinary beings, the samādhi of the excellent meaning discrimination, and the samādhi of the Tathāgata's virtue. Among these, the samādhi of the enjoyment of ordinary beings is the samādhi in the continuum of one who has not entered the path, it exists in samādhi and the formless absorptions, it is the worldly path. Among the two transcendental paths, the samādhi of the excellent meaning discrimination is the path of liberation manifested by the samādhi of the path of accumulation and application after entering the path. The samādhi of the Tathāgata's virtue is the samādhi without outflows in the continuum of the noble ones from the first ground onwards. All
Chinese
自性于内执持心，因是忆念相续具精进，若心散乱复又于此立，作用生乐且成神通力，果是获得现量等。如是，禅定的自性是心于内一缘安住，成就之因是忆念相续不断，唯有依靠精进之助方能成办。如《经庄严论》所说：“心于内安住，依于忆念及精进。”如是之时，若心念动摇而散乱，则应以《般若波罗蜜多》中所说的九种安住方式来稳固止观：所谓“于此安住，恒常安住，返复安住，就近安住，调伏，寂静，极寂静，一缘，平等安住。”其中，第一是于所缘境安住；第二是于彼所缘境恒常安住；第三是了知散乱而断除；第四是断除散乱后，再三专注彼所缘境；第五是生起喜悦；第六是见散乱之过患而极力平息不悦；第七是遣除昏沉和睡眠等；第八是无有功用行而入定；第九是心平等之后，行舍。此乃弥勒怙主所说的教言。此时，应努力断除禅定之违品。如《地藏十轮经》所说：“尔后，世尊告梵天大梵：有十种法不应安住和修习。若有恶劣瑜伽行者随学其中任何一种，则欲界之善根亦不能圆满成就。纵使成就，亦会立即失毁退转。更何况是色界和无色界的禅定，三乘和一乘的教法。何为十种？譬如，世间有些人虽欲修习禅定，却贪求生活所需
English
The nature is to hold the mind within. The cause is continuous mindfulness and diligence. If the mind wanders, re-establish it. The function is to generate happiness and accomplish miraculous powers. The result is the attainment of clairvoyance and so on. Thus, the nature of meditation is the mind abiding in one-pointedness within, and the cause of its accomplishment is continuous mindfulness, which must be achieved by relying on the aid of diligence. As stated in the Ornament of the Sutras: "The mind abides within, relying on mindfulness and diligence." At that time, if the mind is moved and scattered, one should stabilize calm abiding with the nine ways of settling the mind as taught in the Perfection of Wisdom Sutra: "Settling the mind here, settling it constantly, settling it repeatedly, settling it closely, taming, pacifying, extremely pacifying, one-pointedness, settling in equanimity." Among these, the first is settling the mind on the object of focus. The second is settling constantly on that same object. The third is recognizing and abandoning distraction. The fourth is abandoning distraction and focusing again and again on that same object. The fifth is generating joy. The sixth is seeing the faults of distraction and thoroughly pacifying displeasure. The seventh is dispelling dullness and sleep, and so on. The eighth is entering without effort. The ninth is practicing equanimity when the mind has become balanced. These are the instructions taught by Lord Maitreya. At this time, one should strive to abandon the opposing factors to samadhi. As stated in the Ten Wheels of Ksitigarbha Sutra: "Then, the Bhagavan addressed the Great Brahma: There are ten kinds of dharmas that should not be dwelt upon or practiced. If an evil yoga practitioner follows even one of these, then the roots of virtue in the desire realm will not be fully accomplished. Even if they are accomplished, they will immediately be lost and degenerate. What need is there to mention the samadhis of the form and formless realms, the teachings of the three vehicles and the one vehicle? What are the ten? For example, some people in the world, although they wish to practice samadhi, are greedy for the necessities of life.