Tibetan
ས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱ་ཞིང་ཅི་ནུས་པའི་མཆོད་པ་དང༌། བཤགས་པ་ལ་སོགས་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱས་རྗེས། སྟན་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་ལ་རྣམས་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ངམ། སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པ་ཡང་རུང་སྟེ། མིག་ཧ་ཅང་མི་དབྱེ། ཧ་ཅང་ མི་ཟུམ་པར་སྣའི་རྩེ་མོར་གཏད། ལུས་ཀྱང་དགྱེ་སྒུའི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་མ་ལྷུང་བ་དྲང་པོར་བསྲང༌། ཕྲག་པ་མཐོ་དམན་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཉམ་པར་བཞག །སྣ་དང་ལྟེ་བ་ནི་དྲང་པོར་བསྟུན། ལྕེ་ཡང་སོའི་དྲུང་དུ་བཞག །དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བའང་སྒྲ་ཅན་དང༌། རྔམ་པ་དང༌། རྒོད་པ་ཅན་དུ་མི་གཏོང་བར་དལ་བུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་འཇུག་དང༌། དྲན་པ་ནང་དུ་བཞག་སྟེ་འདུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འདུག་ནས་ཐོག་མར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་བྱིན་རླབས་ཅན་སྔར་མཐོང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་མཚན་དཔེའི་རང་བཞིན་ཐོས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱི། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གིས་སེམས་འཇོག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་པར་གཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་བསྒྲུབ་གཞི་ནི་སེམས་ཡིན་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་དཀོན་ཅོག་བརྩེགས་པ་ལས་འོད་སྲུང་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་དོ། །གང་མ་རྙེད་པ་དེ་མི་དམིགས་སོ། །གང་མི་དམིགས་པ་དེ་འདས་པའང་མ་ཡིན། མ་འོངས་པའང་མ་ ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་དངོས་པོ་གཟུགས་ཅན་ནམ། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་གང་ལའང་དམིགས་པ་གཏད་དུ་རུང་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མཐའ་དག་ཞི་ནས་སྤྲོས་པའི་སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ནུབ་ཅིང༌། ནུབ་པ་དེ་ཡང་སྣང་ཆ་འགགས་པའི་གླེན་པ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བ། དངོས་པོ་མེད་པས་ཕྲ་བ་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་བལྟ་དཀའ་བ་སྟེ། སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་འདུ་ཤེས་བཅོམ་པ་ནི་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་སྤངས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྙོམས་པའི་ས། །ཞི་བ་ཕྲ་སྟེ་བལྟ་དཀའ་བ། འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པས་ན། །དེ་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་དྲན་པའི་ཐག་པས་བཏགས་ནས་དམིགས་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་ཤིང་བྱིང་རྒོད་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་ནི་ཞི་གནས་ཡིན་ལ། དེའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེ
Chinese
在一切处顶礼，尽己所能地供养，忏悔等等做完七支供之后，在非常舒适的坐垫上，结跏趺坐，或者半跏趺坐也可以，眼睛不要睁得太大，也不要闭得太紧，而是注视着鼻尖。身体也不要向前后弯曲，而是正直地挺直。肩膀保持水平，不要一高一低。鼻子和肚脐要对齐。舌头抵住上颚。呼吸也要缓慢而自然，不要发出声音、粗重或急促，而是以一种平静而自然的方式进行呼吸和呼气，并将注意力放在内部，这样安住。像这样安住之后，首先要将心专注于先前见过的如来佛身加持物，以及听闻过的佛陀降临世间的功德和相好特征，从而修持止观。如圣《三摩地王经》所说：金色之身如金色的，世间怙主处处皆庄严，谁人于彼作意而安住，彼菩萨即是等持者。如此。而所修的基础是心，心的自性如《宝积经》所说：世尊，若遍寻觅其心，了不可得。既不可得，则不可缘。既不可缘，则非已逝，非未来，非现在。因此，无论是对有形之物还是无形之物，都可以作为专注的对象。平息对外境的一切散乱，使显现的现象融入法性一味的自性之中。而融入也不是进入到一种显现消失的愚痴状态，而是自性寂静。因为无实有，所以是微细的；因为体性未成立，所以难以观察。不是现象的止息，而是断除对现象的执着，这是具有完全断除过患的等持。如前经所说：等持乃是寂静处，寂静微细且难见，断除一切诸分别，是故名为等持。如是安住于此状态，以正念之绳系缚，使专注持续不断，不被昏沉和掉举等因素所夺，即是止观。并且完全了解它的自性
English
After prostrating in all places and making offerings to the best of one's ability, and after performing the seven branches such as confession, sit on a very comfortable cushion in the full lotus posture of Vairochana, or half lotus posture is also acceptable. Do not open your eyes too wide, nor close them too tightly, but focus on the tip of your nose. Keep your body straight without leaning forward or backward. Keep your shoulders level, without one being higher or lower than the other. Align your nose with your navel. Place your tongue against the root of your teeth. Do not let your breath make noise, be heavy, or be agitated as it flows in and out, but breathe in and out gently and naturally, and remain with mindfulness placed within. Having settled in this way, first, focus your mind single-pointedly on the blessed form of the Tathagata that you have seen before, and on the qualities and characteristics of the Buddha's appearance in the world that you have heard about, and thus cultivate calm abiding. As it says in the noble Samadhiraja Sutra: 'The body of gold, like the color of gold, the protector of the world, beautiful in every way, whoever places their mind on that object, that Bodhisattva is in equipoise.' Thus. The basis of practice is the mind, and its nature is as stated in the Ratnakuta Sutra: 'O Sharak, if one searches everywhere for the mind, it cannot be found at all. Because it cannot be found, it cannot be an object of focus. Because it cannot be an object of focus, it is neither past, nor future, nor present.' Therefore, one can focus on any object, whether it is form or formless. Pacify all distractions towards external objects, and let the appearance of elaboration dissolve into the nature of the single Dharmata. And this dissolving is not entering into a state of foolishness where appearances cease, but is naturally peaceful. Because it is without substance, it is subtle; because its essence is unestablished, it is difficult to see. It is not the cessation of phenomena, but the destruction of the concept of clinging to phenomena, which is the samadhi that possesses the complete abandonment of faults. As it says in the previous sutra: 'Samadhi is the place of equanimity, peaceful, subtle, and difficult to see, because all concepts are destroyed, therefore it is called samadhi.' Having thus settled in this state, bind it with the rope of mindfulness, so that the focus is continuous and is not stolen away by factors such as dullness and excitement, this is calm abiding. And fully understand its nature.