Tibetan
་ནི་སྐད་ཅིག་གནས་པའི་གདེངས་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལེ་ལེའི་གཉེན་པོར་གཅིག་ཏུ་ཆེ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་དྲན་པ་ཁོ་ན་མན་ངག་གི་དམ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ལེ་ལོ་དང་མ་འདྲེས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་དགོས་པའི་ཚུལ། ལེ་ལོའི་རྙོག་པ་དྭངས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །དལ་འབབ་ཕྱོགས་ལྷུང་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པར། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་དེ་སྲིད། །གཡོ་ཞིང་མྱུར་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཉམས་མི་བགྱིད། །དེ་ལ་ཆུ་ཀླུང་རྣམས་ནི་རྙོག་པའི་དྲིས་མ་རུངས་པར་བྱེད་པའི་དཔེས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འགལ་ཟླ་ནི་ལེ་ལོ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རེས་ཤིག་བརྩོན་ཡང་རེས་ཤིག་མི་བརྩོན་པའི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་དང་རིང་ཞིང་སྐྱོ་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས། ཉོན་མོངས་ཀུན་གྱི་གཞི་གཅིག་ནི། །ལེ་ལོ་ཡིན་ཏེ་གང་ལ་ཡོད། །གང་ལ་ལེ་ལོ་གཅིག་ཡོད་པ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀུན་མེད་པ་ཡིན། །ཅེས་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ནི་སྡེ་ཚན་གཅིག་པར་བཞག་ཀྱང་དོན་ལ་ཕྱིན་དྲུག་ཀུན་ གྱི་གྲོགས་ཡིན་པས་དེ་མེད་ན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཉམས་པའི་ཚུལ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། ལེ་ལོ་ཅན་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཤིན་ཏུ་རིང་ཞིང་རྣམ་པར་རིང་ངོ། །ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་མེད་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་མེད་དོ། །ལེ་ལོ་ཅན་ལ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་མེད་དོ། །ཞེས་དང༌། དེ་ལྟར་མེད་པས་རྣམ་སྨིན་གནག་པའི་ཚུལ་ཡང་ཡུམ་ལས་ཀྱང༌། ལེ་ལོས་ནི་བདག་གི་དོན་ཡང་བྱ་བར་མི་ནུས་ན་གཞན་གྱི་དོན་ལྟ་ཅི་སྨོས། ལེ་ལོའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང༌། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང༌། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་བསྐྱོད་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་རླུང་མེད་ན་གཡོ་བ་དང་མྱུར་བར་བྱེད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དགེ་བའི་ས་ཆེན་པོ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་རག་ལས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་མེད་ན་དེ་དག་མི་འབྱུང་བས། འདི་ལྟར་བརྩོན་ལ་བྱང་ཆུབ་གནས། །རླུང་མེད་གཡོ་བ་མེད་པ་བཞིན། །བསོད་ནམས་བརྩོན་འགྲུས་མེད་མི་འབྱུང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དང་ལེ་ལོའི་ཉེས་དམིགས་ལ་བསམས་ནས་བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་ཤིང་བསྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ པ་ཡིན་ལ། ཉེས་པའི་ཆ་རེ་རེ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དག་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་དེ་དང་དེ་རྒྱས་པར་བྱེད
Chinese
也沒有剎那安住的把握。因此，對治精進的違品懈怠最殊勝的就是憶念無常，這是口訣中的精華。因此，必須生起不雜染懈怠的精進。以清淨懈怠垢染的精進，不應緩慢流淌、帶有偏頗地顯示，而應直至到達遍知大海之前，都不應捨棄迅猛精進的行持。其中，江河能使污垢沉澱，以此為例，精進的違品唯有懈怠，因此，時而精進、時而不精進的道路，遠離菩提且伴隨厭倦，因此應當了知其過患。如《念住經》所說：一切煩惱之根本，即是懈怠何者有，何者有一懈怠者，彼則一切法皆無。如是說。精進雖然被安立為一個分類，但實際上是六度萬行的助伴，若無精進，其他法類也會衰損。如《大慧海請問經》所說：對懈怠者而言，菩提極為遙遠，極為遙遠。對懈怠者而言，從布施乃至智慧之間的一切善法皆不存在。對懈怠者而言，利益他者之事也不存在。如是說。如是因無有精進，導致異熟果報惡劣，如《母經》中也說：以懈怠，連自己的利益都不能成辦，何況是利益他人？以懈怠的異熟果報，將會轉生於有情地獄、畜生之處以及閻羅王的世間。如是說。如同沒有能驅動的風，就無法成就搖動和迅速的作用一般，菩提的自性依賴於廣大的善妙福德和智慧資糧，若無精進，則無法生起這些資糧。因此說：如是精進乃菩提之所依，如無風則無搖動，無福德則不生精進。如是說。因此，應當思維精進的利益和懈怠的過患，我已進入菩薩的行持並承諾修持，並且要淨化每一個罪過的習氣，增長每一個功德。
English
There is also no certainty of remaining for even a moment. Therefore, the greatest antidote to laziness, which is the opposite of diligence, is only the recollection of impermanence, which is the essence of the instructions. Therefore, one must generate diligence that is not mixed with laziness. With diligence that clears away the impurities of laziness, one should not show slow flow and partiality, but until reaching the ocean of omniscience, one should not abandon the practice of swift diligence. Among them, the rivers can make the dirt settle, as an example, the opposite of diligence is only laziness, therefore, the path of sometimes being diligent and sometimes not being diligent is far from Bodhi and accompanied by weariness, therefore one should know its faults. As it is said in the Sutra on the Establishment of Mindfulness: The root of all afflictions is laziness, whoever has it, whoever has one laziness, then all dharmas are absent. So it is said. Although diligence is established as one category, in reality it is the companion of all six perfections, if there is no diligence, other dharmas will also decline. As it is said in the Sutra Requested by Blo-gros rGya-mtsho: For the lazy, Bodhi is extremely far, extremely far. For the lazy, there is nothing from generosity to wisdom. For the lazy, there is no benefit to others. So it is said. Because of the absence of diligence, the ripening result is bad, as it is also said in the Mother Sutra: With laziness, one cannot even accomplish one's own benefit, let alone benefit others? With the ripening result of laziness, one will be reborn in the hells of sentient beings, the place of animals, and the world of Yama. So it is said. Just as without the wind that drives, the function of shaking and speeding cannot be accomplished, the nature of Bodhi depends on the vast accumulation of merit and wisdom, and without diligence, these cannot arise. Therefore it is said: Thus diligence is the basis of Bodhi, just as without wind there is no shaking, without merit there is no diligence. So it is said. Therefore, one should think about the benefits of diligence and the faults of laziness, I have entered the practice of a Bodhisattva and promised to practice, and I will purify each fault with its habitual tendencies, and increase each quality.