Tibetan
་ནི་ཚོད་ཡོད་དེ། །ཟུག་རྔུ་ཁོང་བརླག་གནོད་བསལ་ཕྱིར། །ལུས་རྨ་གཏོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བཞིན། །སྨན་པ་ཀུན་ཀྱང་གསོར་བྱེད་ཀྱིས། །མི་བདེ་བ་ཡི་ནད་མེད་བྱེད། །དེ་བས་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་དག །གཞོམ་ཕྱིར་མི་བདེ་ཆུང་བཟོད་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ནི་ལུས་སྲོག་བཏང་དགོས་པས་བྱ་དཀའ་བའི་གནས་སོ་ཞེས་སྐྲག་པ་སྐྱེ་བའང་གོ་བའི་གཏིང་མ་ཕྱིན་པ་སྟེ། བྱ་དཀའ་བི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་བར་ལ་ནན་ཏུར་གྱིས་དམ་ལ་བཞག་པ་མེད་དེ། རང་གི་བློའི་སྟོབས་དང་བསྟུན་ནས་རིམ་པས་གོམས་སུ་འཇུག་པའི་ཚུལ། གསོ་དཔྱད་ཕལ་པ་འདི་འདྲ་བ། །སྨན་པ་མཆོག་གིས་མ་མཛད་དེ། །ཆོ་ག་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པོ་ཡིས། །ནད་ཆེན་དཔག་མེད་གསོ་བར་མཛད། །ཚོད་མ་ལ་སོགས་སྦྱིན་པ་ལ། །འདྲེན་པས་ཐོག་མར་སྦྱོར་བ་མཛད། །དེ་ལ་གོམས་ནས་ཕྱིས་ནས་ནི། །རིམ་གྱིས་རང་གི་ཤ་ཡང་གཏང༌། །གང་ཚེ་རང་གི་ལུས་ལ་ནི། །ཚོད་སོགས་ལྟ་བུའི་བློ་སྐྱེས་པས། །དེ་ཚེ་ཤ་ལ་སོགས་གཏོང་བ། །དེ་ལ་དཀའ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་པ་སྟེ། གོམས་པ་མཐར་སོན་པའི་ཚེ་ འཁོར་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པ་བརྟན་པས་རང་ལུས་ལ་ཆགས་པ་འགོག་ཅིང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་རྒྱས་པས་སྡིག་པ་སྤངས། རྒྱུ་ལོག་པས་འབྲས་བུ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་མི་འབྱུང་བའི་ཚུལ། སྡིག་པ་སྤངས་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མེད། །མཁས་པའི་ཕྱིར་ན་མི་དགའ་མེད། །འདི་ལྟར་ལོག་པར་རྟོག་པ་དང༌། སྡིག་པས་སེམས་དང་ལུས་ལ་གནོད། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་ལུས་བདེ་ལ། །མཁས་པ་ཡིས་ནི་སེམས་བདེ་ན། །གཞན་དོན་འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་ནི། །སྙིང་རྗེ་ཅན་དག་ཅི་སྟེ་སྐྱོ། ཞེས་སོ། །མདོར་ན་དུས་གསུམ་དུ་བྱོན་བཞུགས་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་བརྩོན་འགྲུས་འདི་མ་བརྟེན་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་འདིས་རང་བས་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་སྔ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཕམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྔོན་རོལ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བའང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་རིགས་པར་བྱས་ནས་སེམས་གཟེངས་བསྟོད་པའི་ཚུལ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་གང་དག་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་དག་དང༌། གང་དག་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བ་དེ་དག་དང༌། གང་དག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཚུལ་འདི་འདྲ་བ
Chinese
那是有分寸的。为了消除痛苦和损害，就像身体受伤的痛苦一样，所有的医生都会进行治疗，使不适的疾病消失。因此，为了消除众多的痛苦，应该忍受微小的不适。如是说。因此，通往彼岸的道路是需要舍弃生命的地方，所以产生恐惧是因为没有深入理解。在产生难以行动的观念之间，并没有强制性的约束，而是根据自己的智慧，逐渐适应的方式。这种普通的医疗，伟大的医生不会做，而是用非常温和的仪式，治疗无数的重病。对于蔬菜等的布施，引导者首先进行准备。对此习惯之后，之后逐渐地，甚至舍弃自己的肉。当对自己的身体，产生像蔬菜等的想法时，那时舍弃肉等，那有什么困难呢？这是说，当习惯达到极致时， 轮回自性空，如幻般地了悟稳固，从而阻止对自身产生执着。空性与大悲的力量增长，从而舍弃罪恶。原因颠倒，结果感受痛苦就不会产生的道理。舍弃罪恶，所以没有痛苦。因为是智者，所以没有不悦。像这样颠倒地思考，罪恶会伤害身心。福德使身体安乐，智慧使内心安乐。为了他人的利益，即使停留在轮回中，具有慈悲心的人又有什么可悲伤的呢？如是说。总之，过去、现在、未来所有的佛陀，没有一个不依靠精进来作为证悟菩提之路的助伴。特别是，我们的导师，通过思考，早于自己发菩提心的菩萨弥勒等，在之前证悟菩提也是由于精进的差别所产生的，通过推理来提升自己的心。如《宝云经》中所说：菩萨是这样，如来、阿罗汉、正等觉者，那些已经证悟成佛的，那些正在证悟成佛的，以及那些将要证悟成佛的，也是这样的方式。
English
That is measured. In order to eliminate pain and harm, just like the pain of a body being injured, all doctors will treat and eliminate the discomfort of the disease. Therefore, in order to eliminate many sufferings, one should endure small discomforts. So it is said. Therefore, the path to the other shore is a place where one must give up one's life, so fear arises because one has not deeply understood. There is no mandatory constraint between the generation of the idea of difficult action, but rather a gradual adaptation according to one's own wisdom. This kind of ordinary medical treatment is not done by great doctors, but with very gentle rituals, countless serious diseases are treated. For the giving of vegetables and the like, the guide first prepares. After getting used to this, gradually, even giving up one's own flesh. When one has thoughts like vegetables and the like about one's own body, then what difficulty is there in giving up flesh and the like? This is to say that when habit reaches its extreme, The nature of samsara is empty, and the realization of illusion is firm, thus preventing attachment to oneself. The power of emptiness and great compassion increases, thus abandoning sins. The reason is reversed, and the result of feeling suffering will not arise. Abandoning sins, so there is no suffering. Because one is wise, there is no displeasure. Thinking perversely like this, sins will harm body and mind. Merit makes the body happy, and wisdom makes the mind happy. For the benefit of others, even if one remains in samsara, what is there to be sad about for those with compassion? So it is said. In short, all the Buddhas of the past, present, and future, none of them do not rely on diligence as an aid to the path of attaining enlightenment. In particular, our teacher, through thinking, the bodhisattvas Maitreya and others who generated bodhicitta earlier than himself, also attained enlightenment earlier due to the difference in diligence, and through reasoning, one should uplift one's own mind. As stated in the Ratnamegha Sutra: Bodhisattvas are like this, Tathagatas, Arhats, Samyaksambuddhas, those who have already attained enlightenment, those who are attaining enlightenment, and those who will attain enlightenment, are also in this way.