Tibetan
གས་སུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་དཔེ་འདིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་གཅིག་ཏུ་ཧ་ལའི་སྡོང་པོ་སྐྱེས་པ་ན། བདག་པོ་ནི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་དེའི་སྡོང་བུ་དང༌། ཡལ་ག་དང༌། འདབ་མ་དང༌། རྩ་བའི་བར་ལྷག་མ་མེད་པར་ཕྱུང་སྟེ་ཐག་རིང་པོར་སྤོང་ངོ༌། །ད་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་ནི་ཕྱི་བཟུང་བའི་ཡུལ་རགས་པ་དང༌། ནང་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རྒྱུན་དང་བཅས་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ཡང༌། གཟུང་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང༌། འཛིན་སེམས་ཀྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པས་ཉོན་མོངས་པ་དགྲ་བཞིན་དུ་སྤོང་བ་ལྷུར་བྱེད་དོ། །ཡང་ཚལ་དེར་སྨན་པ་མཁས་པ་ཞིག་འོངས་པར་གྱུར་ན། ཀ་ཡེ་གྲོགས་པོ་དག་དུག་སྡོང་རྩ་བ་འབྱིན་པ་ནི་ངལ་ཞིང་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་སྨན་མར་སྦྱོར་བ་ལ་དུག་ཤིང་མ་འབྱོར་བས་ད་རེས་གོ་བཅད་དོ་ཟེར་ནས། དུག་ཤིང་ལ་སྨན་མར་གྱི་ལྡེ་གུ་བྱས་པས་ནད་བཞི་བརྒྱ་རྩ་བཞི་ལ་ཕན་པ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ནི། ནང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རྐྱེན་གྱིས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་དོན་དམ་པར་བདེན་གྲུབ་ཏུ་མ་མཆིས་ཀྱང༌། ཕྱི་ཡུལ་དུ་འདོགས་པ་ནི་ ཀུན་བརྟགས་དང༌། གཞན་དབང་ཡིན་པས། ཡོངས་གྲུབ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡུལ་ཤེས་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མ་སྐྱེས་པར་ཤེས་ནས། ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་སྦྱོང་ཞིང་བསྒྱུར་བའི་ཐབས་ལྷུར་བྱེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་པ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་ཡང༌། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་ན། །འདོད་ཆགས་དེ་གཞི་གང་ལས་བྱུང་བར་འཚོལ་བར་བྱེད་དེ། ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ན་དེ་གཞི་མི་དམིགས་སོ། །གང་ལས་འདོད་ཆགས་དེ་སྐྱེ་བ་དང༌། གང་གིས་འདོད་ཆགས་དེ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་དེ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟར་གང་གི་སྐྱེ་བ་དེ་མི་དམིགས་སོ། །གང་ལ་སྐྱེ་བ་དེ་མི་དམིགས། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་དེ་མི་དམིགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དེ་མི་དམིགས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུས་སྡིག་པའི་ལས་མི་བྱེད་ལ། དེའི་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་མ་སྨད་ཅིང་བསྔགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དེར་སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་གྲོས་བྱང་བ་ཞིག་འོངས་ནས། དུག་ཤིང་དང་སྨན་དུ་སྦྱོར་བའང་བྱ་བ་མང་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདི་ནི་སྔགས
Chinese
應當以譬喻來了解這個道理：在一個花園裡生長著一棵哈拉樹，主人因為不擅長方法，所以將它的樹幹、樹枝、樹葉乃至根部都徹底拔除，丟棄到遠方。同樣地，聲聞乘的教法中，因為了悟到外在所執取的粗大對境，以及內在能執取的心識連同其相續都是無自性的，所以必定能從輪迴中解脫。然而，由於他們認為所取的對境——極微，以及能取的心識——剎那，是真實存在的，因此極力像對待敵人一般地捨棄煩惱。再者，如果那位花園裡來了一位精通醫術的醫師，他會說：「喂，朋友們，要拔除毒樹的根是很費力氣的，而且我們的藥物調配中不能沒有毒樹，所以這次就先擋著吧！」然後，他將毒樹製成藥膏，結果對四百零四種疾病都有療效。同樣地，在菩薩乘的教法中，雖然內在能執取的心識僅僅是由因緣所生的錯亂顯現，並非真實存在，但外境的安立則是遍計所執和依他起。因此，透過證悟圓成實性的無我智慧，了知境與識二者並非各自產生，進而致力於將煩惱和分別念調伏轉化為法性的方法。如是，在菩薩的別解脫經中說：「舍利子，此外，菩薩若生起貪欲，在如實見到之後，會尋找貪欲的根源從何而來，完全尋找時，則不可得其根源。從何處生起貪欲，以何因生起貪欲，如何生起貪欲，如是其生起皆不可得。於何處生起亦不可得，如何生起亦不可得，由於貪欲不可得，因此不會因貪欲之因而造作罪惡之業，並且其善法將會增長，不被輕蔑且受到讚揚。」等等廣泛地闡述。又，如果那裡來了一位精通密咒續部的儀軌和真如智慧的人，他會說，將毒樹調配成藥物也是需要許多作為，而且是執著實有的，這就是密咒。
English
This should be understood through the example of how to make it into a path. When a hala tree grows in a garden, the owner, being unskilled in methods, uproots its trunk, branches, leaves, and even its roots completely, discarding them far away. Similarly, in the Hearer's Vehicle, one is certain to be liberated from samsara by realizing that the coarse external objects of grasping and the internal consciousness of grasping, along with their continuum, are without inherent existence. However, because they consider the grasped object—the subtle particles—and the grasping consciousness—the moment—to be truly existent, they diligently abandon afflictions as if they were enemies. Furthermore, if a skilled physician comes to that garden, he would say, "Hey, friends, uprooting the poisonous tree is laborious and toilsome, and our medicinal mixtures cannot do without the poisonous tree, so let's block it for now!" Then, he would make a medicinal paste from the poisonous tree, which would be beneficial for four hundred and four diseases. Similarly, in the Bodhisattva Vehicle, although the internal grasping consciousness is merely an appearance of delusion arising from conditions and is not truly established as real, the imputation of external objects is the completely imputed and the other-dependent. Therefore, through the wisdom that realizes the selflessness of the perfectly established, one knows that the object and consciousness do not arise separately, and one diligently applies the method of training and transforming afflictions and conceptual thoughts into the nature of reality. Thus, in the Bodhisattva's Pratimoksha Sutra, it says: "Shariputra, furthermore, if a Bodhisattva develops desire, upon seeing it correctly, he will seek from where that desire arises. When he searches completely, he will not find its source. From where that desire arises, by what that desire arises, how that desire arises, thus the arising of that is not found. Where it arises is not found, how it arises is not found. Since that desire is not found, he will not commit sinful actions because of the cause of desire, and his white dharmas will increase, and he will not be despised but praised," and so on, extensively explained. Again, if someone comes there who is skilled in the rituals of the mantra tantras and the wisdom of suchness, he would say that mixing the poisonous tree with medicine also requires many actions and involves grasping at things as real. This is mantra.
Tibetan
་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྷའི་རྣལ་ འབྱོར་གཅིག་གིས་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་དུག་ཤིང་དེ་དེ་བས་ཀྱང་ཁ་དོག་དྲི་རོ་ནུས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཅིག་ཏུ་ཡུད་ཙམ་ལ་གྱུར་པ་བཞིན། རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྱུར་བའི་ཐབས་ལ་མི་རྨོངས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣལ་མ་མཐོང་བ་དག་ལ་ནི་དཔེར་ན་རྨ་བྱ་ཞིག་ལྷགས་ནས་དེས་དུག་གི་སྡོང་པོ་བླང་དོར་མེད་པར་ཟོས་པས་ལང་ཚོ་རྒྱས་ཤིང༌། འདབ་མ་བལྟ་ན་སྡུག་པར་གྱུར་པ་བཞིན་ཏེ་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར། ཐབས་ཆེན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། ལྷའི་བུ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་པོ་དེ་དག་རྟོགས་ཤིང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཆད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན་ཉན་ཐོས་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟ་བས་སོ་ཐར་གྱིས་སྤོང་བ་དང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེས་སྦྱོང་བ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་དག་ཅིང་གྲོལ་བས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་གསུམ་ཀས་ རྒྱུད་གཅིག་པོ་དེའི་མི་དགེ་བ་སྡོམ་པར་གཅིག་གོ །ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་འཆད་དོ། །ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ཆེན་པོ་ལས། བླ་མེད་མཆོག་གི་སྡོམ་པ་རུ། །འདུལ་བའི་དབང་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ཀུན། །མ་ལུས་ཀུན་འདུས་རྣམ་པར་དག །ཅེས་པ་ལྟར་སོ་བྱང་གི་བསླབ་བྱ་མཐའ་དག་སྔགས་ཀྱི་དུས་ན་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་དམ་ཚིག་ཏུ་འདུས་པའི་ཚུལ་འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་སོ་ཐར་གྱི་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལས་ལྡོག་པ་ནི་བྱང་སྡོམ་གྱིས་གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པར་ཚང་ཞིང༌། སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཀྱང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྟེང་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་ལས་གཡོ་བ་མེད་བཞིན་དུ་ཐབས་མཁས་ཀྱི་མཛད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡིད་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་བཤད་པར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོ་ན་སྤྱོད་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམ
Chinese
以及手印和本尊瑜伽，以一者转变为甘露的自性，如是照做之后，毒树也因此在顷刻间转变为颜色、气味、味道和能力都圆满具足的一者。金刚乘中，对于不迷惑于将烦恼和分别念转变为本尊和智慧的方法，特别是对于见到法性真实意义的人来说，譬如一只孔雀飞来，它对毒树不作取舍地吞食，从而使身躯茁壮成长，羽毛变得赏心悦目一样。《二十誓句》中说：“具足广大方便者，烦恼转为菩提分。”以及在《菩萨藏经》中说：“天子啊，哪位证悟了那三种解脱之门，并且彻底断除了一切戏论，那么他就是过去、未来和现在诸佛世尊所有声闻众的圆满比丘。”就像这样。总之，声闻乘认为二谛都是实有，因此以别解脱戒来断除；菩萨乘认为世俗谛是实有，以空性和慈悲来净化；密咒乘以五种智慧的自性来清净和解脱，从而作为道用，这三者都以同一个续部的恶行作为戒律。本体的转变将在密咒的部分讲解。功德增上方面，《幻化网大续》中说：“于无上胜妙律仪中，以调伏力而持戒，菩提萨埵诸学处，无余皆集极清净。”就像这样，声闻乘和菩萨乘的一切学处，在密咒时期都汇集为共同和个别的誓言，其方式将在后面讲解。而且，别解脱戒是断除以害他为基础的行为，而菩萨戒则圆满地成办利益他人的事情。密咒的誓言也在与此相符的基础上，修持佛陀的事业，在不离开大平等性的状态中，以善巧方便的作为，如意地成办有情众生的利益，这是菩萨藏二者的主要行为。在《总集经论释》中也说，菩萨的清净意乐是主要的行为，因为有情
English
and mudras, and deity yoga, transforming into the nature of nectar with one, just as doing so, the poisonous tree also transforms into one that is even more complete in color, smell, taste, and ability in an instant. In the Vajrayana, there is no confusion about the method of transforming afflictions and conceptual thoughts into deities and wisdom, especially for those who see the true meaning of reality, just as a peacock flies in and eats the poisonous tree without acceptance or rejection, thereby making the body grow strong and the feathers become beautiful to look at. In the "Twenty Commitments" it says: "For those who possess great means, afflictions transform into limbs of enlightenment." And in the "Bodhisattva Pitaka" it says: "Son of the gods, whoever realizes those three doors of liberation and completely cuts off all elaborations, then he is the fully ordained monk of all the Shravakas of the Buddhas, the Bhagavad-ones, of the past, future, and present." Like this. In short, the Shravakas consider both truths to be substantially existent, therefore they abandon them with the Pratimoksha vows; the Bodhisattvas consider the conventional truth to be substantially existent, and purify it with emptiness and compassion; the Mantrayana purifies and liberates with the nature of the five wisdoms, thereby using it as the path, all three of which use the non-virtue of the same continuum as the precepts. The transformation of the essence will be explained in the section on mantra. Regarding the increase of qualities, in the "Great Net of Illusions Tantra" it says: "In the supreme and excellent vows, with the power of taming, discipline, all the trainings of the Bodhisattvas, without exception, are completely gathered and purified." Like this, all the trainings of the Shravakas and Bodhisattvas, in the time of mantra, are gathered into common and individual vows, the manner of which will be explained later. Moreover, the Pratimoksha vow is to abandon actions based on harming others, while the Bodhisattva vow completely accomplishes the benefit of others. The vows of mantra are also in accordance with this, practicing the activities of the Buddha, without moving from the state of great equanimity, with skillful means, accomplishing the benefit of sentient beings as desired, this is the main activity of both the Bodhisattva Pitakas. In the commentary on the "Compendium of Sutras" it also says that the pure intention of the Bodhisattva is the main activity, because sentient beings