Chinese
树，土地显示者，红衣者，是分别解说部及其七部。大众部是婆罗门种姓大光守护的传承，由此派生出五部：东山部，西山部，雪山部，假名部，出世间部。上座部是芦苇工匠种姓迦旃延的传承，由此派生出三部：住于胜林部的，住于无畏山部的，住于寺院部的。大众敬奉部是屠夫种姓近圆的传承，由此派生出三部：弥沙塞部，善守护部，住子部，总计归纳为十八部声闻部。这些部的区别在《毗奈耶经》中也有零星记载，在《光显》、《讽诵轮》、《部派分别论》等中有详细阐述。在藏地弘扬最广的是说一切有部。这些部派虽然形式不同，但都与五部出家众的行为相关，不可能超出释迦牟尼佛所制定的范围，因此，为了与克哩吉的预兆相符，必须将所有戒律都掌握在手中，并严格遵守。如果不能遵守，就要像根本堕一样，坦诚地给予教诫，虽然可以补救，但在未获得阿罗汉果位之前，失败的根本因素无法完全消除，因此获得解脱将会遥遥无期。《毗奈耶经》中说：不会听闻正法，听闻也会迅速遗忘，不会生起或完全证悟道地。由于破戒的过患，就像艾草的叶子一样，会堕入畜生道，并且根据波罗夷、僧残、堕罪、忏悔罪、恶作等罪行的轻重程度，依次从热地狱到复活地狱受苦，这种情形在经典中广为阐述。守护戒律的利益是：一般来说，今生可以免除疾病、国王的惩罚和贫困，以这种想法受戒是救护怖畏的戒律；来世仅仅期望获得人天安乐的果报是希求善果的戒律。这两种戒律虽然不能从轮回中解脱，但能暂时安
English
The tree, the land demonstrator, the one with red robes, are the Vibhajyavāda and its seven sections. The Mahāsāṃghika is the lineage of the great light protector of the Brahmin caste, from which five sections branched out: the Eastern Mountain section, the Western Mountain section, the Snow Mountain section, the Provisional Name section, and the World-Transcending section. The Sthavira is the lineage of Kātyāyana, the reed craftsman, from which three sections branched out: the section residing in the Victorious Grove, the section residing on the Fearless Mountain, and the section residing in the Monastery. The Mahāpūjaka is the lineage of the butcher's caste, Near Round, from which three sections branched out: the Mīmāṃsaka section, the Good Protector section, and the Son-Dwelling section, which are generally summarized as eighteen Śrāvakayāna sections. The distinctions of these sections are also scattered in the Vinaya Pitaka, and are clearly explained in "Light Manifestation," "Recitation Wheel," and "Sectional Differentiation Treatise." The Sarvāstivāda is the most prevalent in Tibet. Although these sections differ in form, they are all related to the practices of the five monastic communities, and it is impossible to go beyond the scope of what Śākyamuni Buddha established. Therefore, in order to conform to the omen of Kṛkī, all precepts must be mastered and strictly observed. If they are not observed, then like a root downfall, instruction should be given honestly, and although there can be remedies, the fundamental causes of failure cannot be completely eliminated until the state of Arhat is attained, so liberation will be long delayed. The Vinaya Pitaka says: One will not hear the Dharma, and what is heard will be quickly forgotten, and the stages of the path will not be realized or fully arise. Due to the fault of degeneration, like the leaves of the Ela tree, one will fall into the animal realm, and according to the severity of the offenses of Pārājika, Saṃghāvaśeṣa, Sthūlātyaya, Prāyaścittika, and Duṣkṛta, one will be born in order from the hot hells to the reviving hells, as is extensively taught in the Sutras. The benefits of keeping the precepts are: In general, taking precepts with the intention of being freed from disease, the king's punishment, and poverty in this life is the morality of protecting from fear; aiming only at obtaining the happiness and fruit of gods and humans in the future is the morality of wishing for good results. Although these two do not lead to liberation from saṃsāra, they can temporarily
Tibetan
བས་ཙམ་དུ་དེ་དང་དེའི་བདེ་འབྲས་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ས་གའི་ལྷས། རབ་བསྔགས་ནོར་ནི་ཕུན་ཚོགས་ཤིང༌། །ལྷ་ཡི་ཁང་བཟང་དམ་པར་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །གང་གི་ཚེ་དེའི་རྒྱུད་ལ་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་སྐྱེས་པ་ན་སོ་སོ་ཐར་པ་མཚན་ཉིད་པར་འགྱུར་ཏེ་སྡོམ་པ་འདི་ནི་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། སྲིད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བལྟ་བར་བསྲུང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །དེའང་འདི་ལྟར་གཅུང་དགའ་བོའི་ལེགས་སྨོན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྟོན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསྟན་པས་སོ་སོ་ཐར་པ་མཚན་ཉིད་པར་གནས་གྱུར་ནས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསམ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་པོ་བ་ལ་ཆེ་ཐང་དུ་མི་འཛིན་པར། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གང་དུ་འཁོར་ཡང་མེའི་འོབས་དང་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསམ་པ་ཁོ་ནས་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་བླང་བར་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་རང་སའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་སྦྱོར་བ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་ན་སོ་སོ་ཐར་པ་རིགས་བརྒྱད་པོའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་པར་འགྱུར་བ་འདོད་པ་དང༌། བྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏས་ཀྱང་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དག་ཀྱང་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་འཕང་བར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ནི་ཡོད་དོ། །ཕན་ཡོན་ནི། དགེ་སློང་ལ་རབ་ཏུ་གཅེས་པའི་མདོ་ལས། ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་གང༌། །བསྡམས་པའི་མི་དེ་མཛེས་པའི་གཟུགས། །འདུལ་བ་ལ་ནི་ཉེ་བར་གནས། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་རང་ཉིད་ཆེས། །མི་དེ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་ཡང༌། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །གསོག་ཅིང་སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་འགྲུབ། །ཅེས་དང༌། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས། ལྷ་རྫས་དགའ་རྒྱུ་མི་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། །བདེ་མཆོག་རོ་མཆོག་ལྷ་ཡི་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱུས་བྱུང་ཅི་ཞིག་ངོ་མཚར་ཆེ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་དེ་ལས་བྱུང་བ་ལྟོས། །ཞེས་པ་ལྟར་ རོ། །ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ཡར་ལྡན་གྱི་དུས་བསླབ་གཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བསྲུངས་པ་ལས། ད་ལྟར་བསྟན་པ་འགྲིབ་ལ་ཉེ་བ། བསྟན་པའི་ལམ་སྲོལ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ལྷག་པར་མ་དུལ་ཞིང་མ་བསྡམས་པ། ངེས་འབྱུང་དང་རིང་བ། ཁྱིམ་པ་དང་འདྲིས་ཤིང་དེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ལ་དགའ་བའི་དུས་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་བར་དུ་བསླབ་གཞི་སྣ་གཅིག་བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་ཀྱང་ཚད་མེད་པ་ཉི
Chinese
仅仅以此，就能与此等安乐果报相结合。如萨迦大师所说： 极赞之财富，丰饶之树木， 生于天之妙宫。 如是说。何时彼之相续中生起出离心，则成为具足别解脱戒者，此律仪乃是必定从轮回中解脱之自性故。如《地藏十轮经》云： 不观一切有之异熟，而守护之。 如是说。譬如，小弟难陀以善愿之律仪，以神通示现地狱之痛苦，从而安住于具足别解脱戒，并获得阿罗汉果位一般。因此，具有思维能力者， 不应将持戒仅仅视为平常之事，而应知轮回之自性，无论转生何处，皆如火坑与大海深处一般，是痛苦之自性，唯以出离心受持别解脱戒，乃是声闻自宗之宗义。否则，若以大乘发心摄持，则八种别解脱戒亦可转为菩萨之别解脱戒，此为所许。孟加拉之班智达亦云： 别解脱戒之律仪，亦应以菩提心增上之。 如是宣说。利益是： 《爱护比丘经》云： 极善之律仪， 守护之人，具美妙之身形， 亲近于调伏， 律仪之学处，自身最为殊胜。 彼人一日之中， 亦可积聚无量之福德， 成就佛陀之果位。 如是说。学士英雄云： 天物之喜乐，人间之受用， 殊胜之安乐，上妙之美味，天人之圆满， 以律仪为因而生，有何稀奇？ 观诸佛法，皆从此而生。 如是。 特别是，在教法兴盛之时，守护圆满之学处，与现在教法衰败之际相比，如今进入教法之门者，大多未调伏且未摄持，远离出离心，亲近在家众，且乐于追随彼等，在此时代，即使一日之中守护一种学处之利益，亦是无量。
English
Just by that, one is connected with the happiness and results of that. As Saga Lha said: The praised wealth is a tree of abundance, born in the sacred palace of the gods. So it is said. When the thought of renunciation arises in the mind, one becomes a fully qualified individual liberation, because this discipline is the very nature of liberation from samsara. As it is said in the Sutra of the Ten Wheels of Earth Essence: Do not look at all the ripening of existence, but protect it. So it is said. It is like this: the younger brother, Nanda, with the good wishes of the discipline, showed the suffering of hell by means of miracles, and thus remained in the state of possessing the characteristics of individual liberation and attained the Arhatship. Therefore, those who have the ability to think should not regard morality as merely ordinary, but should know that the nature of samsara, wherever it turns, is like a pit of fire and the depths of the ocean, and is the nature of suffering. Only with the thought of renunciation should one take the vows of individual liberation, which is the tenet of the Sravaka's own school. Otherwise, if it is taken with the Mahayana mind of enlightenment, then the eight kinds of individual liberation vows will also become the individual liberation vows of the Bodhisattva, which is what is desired. The Pandit of Bengal also said: The vows of individual liberation should also be enhanced by the mind of enlightenment. So it is said. The benefits are: In the Sutra of Great Love for Monks: Whatever morality is very good, the person who is disciplined has a beautiful form, dwells close to discipline, the training of morality is the most excellent for oneself. That person, even in one day, accumulates immeasurable merit and accomplishes the fruit of Buddhahood. So it is said. The scholar Hero said: The joy of divine objects, the enjoyment of human beings, the supreme bliss, the supreme taste, the perfection of the gods, what is so amazing that comes from morality? Look at all the Buddha's teachings that come from it. So it is. In particular, in the time when the teachings were flourishing, the benefits of guarding the complete training were greater than now, when the teachings are declining. Those who have entered the path of the teachings are mostly untamed and undisciplined, far from renunciation, close to householders, and happy to follow them. In this time, even the benefit of guarding one training for one day is immeasurable.