Tibetan
ད་བཀག་པ་མེད་ལ་རྗེས་མཐུན་བརྩི། །དེ་ལ་ཕམ་པའི་དངོས་པོ་བཞི་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་པའི་བཅས་པ་ཕྲ་མོའི་གནས་ལ་ལ་དག་ཅི་ནས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་མ་ནུས་ན་སེམས་བསྐྱེད་དེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ཚུལ། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་སམ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཟ་དགོས་པ་ལ། སྤྱིར་རང་བཞིན་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། སྡོམ་པ་དང༌། སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་པ་བཞི་ལས་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་ཡིན་པས་གླིང་དེར་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། དུས་མ་ཡིན་པར་ཁྲུས་བྱེད་ན་བདག་ན་བའི་ཉེས་པ་དེ་དང་དེ་འགེགས་པའི་ཕྱིར་ཁྲུས་བྱེད་པར་གནང་སྙམ་པ་དང༌། གོས་ལྷག་པའམ། མི་རུང་བའི་གོས་དཀར་པོ་དང༌། ཀོ་ལྤགས་ལ་སོགས་སྤྱོད་དགོས་ན་གོས་སྟན་གྱིས་ཕོངས་པ་དང༌། གྲང་བས་ཉམ་ཐག་པ་སྲོག་ལ་ཐུག་པར་འགྱུར་བས་ད་རེས་ལོངས་སྤྱོད་པར་གནང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་ལ་རེག་པ་དང་བདག་གིར་བྱ་དགོས་ན་དཀོན་ཅོག་མཆོད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གནང་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་དངོས་སུ་མ་སྨོས་པའི་གནང་བཀག་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམ་ནི་ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས། དགེ་སློང་དག་ངས་ཁྱེད་ལ་འདུལ་བ་རྒྱ་ཆེར་ནི་བསྟན་ན། མདོར་བསྡུས་ཏེ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་བ་ཡང་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་ངས་ཁྱེད་ལ་གང་ཞིག་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་གནང་བ་ཡང་མེད། བཀག་པ་ཡང་མེད། གལ་ཏེ་རུང་བ་དང་ཉེ་བ་ཡིན་ཞིང་མི་རུང་བ་བཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་རུང་བ་ཡིན་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མི་རུང་བ་དང་ཉེ་ བ་ཡིན་ཞིང་རུང་བ་བཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་མི་རུང་བ་ཡིན་པས་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་སླའོ། །དེ་སྐད་དུ་སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། གང་ཞིག་གནང་མེད་དེ་བཞིན་བཀག་མེད་པ། དེ་ནི་གསུངས་པའི་རྗེས་མཐུན་བརྟགས་ཏེ་བཟུང༌། །འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་ཞེས་བྱ་སྒྲོན་མ་དང༌། །འདྲ་བ་གཞན་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན། ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲ་ཕལ་ཆེན་སྡེ་པ་དང༌། །གནས་བརྟན་པ་དང་མང་པོས་བཀུར་བ་སྟེ། །སྡེ་པ་བཞི་ཀའི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །སྟོན་པའི་བཅས་པས་མ་ཁྱབ་མི་སྲིད་པས། །བསླབ་པ་ཀུན་ལ་དབང་ཐོབ་བྱེད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སུམ་ཅུས་ལྷག་པའི་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་འདས་པ་ན། བདུད་སྡིག་ཅན་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་ཅན་གྱིས་གཞི་ལྔས་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པ་ལས་རྩ་བའི་སྡེ་པ་གཉིས་སུ་ཆད་པ་ནི་གནས་བརྟན་པ་དང༌། ཕལ་ཆེན་སྡེ་པའོ། །དེ་ཡང་གྱེས་པས་གནས་བརྟན་པ་ལ་བཅུ་དང༌། ཕལ་ཆེན་པ་ལ་བརྒྱད་ཡོད་དོ། །དེ་དག་གི་ཚེ་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དགེ་འདུན་བྱེ་ནས་འཁྲུགས་ལོང་གིས་གནས་པའི་མཐར་གནས་བརྟན་གནས་མའི་བུས་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་འདུན་བྱེ་ཡང་འཁོར་ལོའི་ དབྱེན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། དང་པོ་མཐའ་སྐྱོན་ཟུང་གཅིག་གི །སྔ་རོལ་ཐུབ་པ་ནོངས་པ་དང༌། །མཚམས་མ་བཅད་པ་དག་ཏུ་ཡང༌། །འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ནི་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ཞེས་པས། །དེ་ཡང་འབྱེད་པ་པོ་དགེ་སློང་ལྟ་སྤྱོད་དང་ལྡན་པས། གནས་སྟོན་པའི་མདུན་ལས་གཞན་དུ། དབྱེ་བྱ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དགེ་འདུན་བརྒྱད་དུ་ལོངས་པ། མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་སྟོན་པ་ལྷས་བྱིན་དང༌། དམ་ཆོས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་བསྟན་པ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔ་ལ་ལམ་དུ་བཟོད་ཅིང་ཚུལ་ཤིང་བླངས་པ་ན་བྱེ་བའོ། །དེ་བས་ན་དུས་འདི་ཙམ་ན་སྟོན་པ་འཚོ་ཞིང་བཞེས་པ་ཡང་མེད་ལ། བསྟན་པ་ལ་སྐྱོན་ཡང་བྱུང་བའི་དུས་དང༌། མཆོག་ཟུང་གཅིག་བསྐོས་པའི་མཚམས་ནང་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་འདི་འདྲའི་ཉེས་དམིགས་ནི་བློས་ཐུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་འདུན་བྱེ་ནས་མ་འདུམས་ཀྱི་བར་ལ་སྟོན་པ་གཅིག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་ལམ་ལྔ་གང་ཡང་མི་སྐྱེའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འདི་ནི་ཕ་རོལ་པོས་མི་མཐུན་པར་སྨྲས་པའི་ཚིག་ཕྱིར་སེམས་གཞོལ་བ་ལ་བསྟེན་ནས་དེ་ཉིད་ལ་འཁོན་དུ་འཛིན་པའི་འཁྲུག་ལོང་སྟེ། ནང་གི་རྒྱུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ། ཕྱིའི་རྒྱུ་དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྟེང༌། གདམས་ངག་སྤོང་བ། ལྟུང་བ་དང་ བཅས་པ། ལས་ལ་མི་མཐུན་པ་སྦྱིན་པ་སྟེ་འཁྲུག་ལོང་གི་རྒྱུ་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་ཞི་བའི་ཆོ་ག་རྩ་བའི་ལུང་ལས། མངོན་གསུམ་དྲན་པ་མ་སྨྱོས་དང༌། །དེ་བཞིན་གང་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད། །རྩྭ་རྣམས་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུ་དང༌། །ཁས་བླངས་པར་ནི་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཞི་བྱེད་བདུན་ནོ། །དེ་ལ་སྡེ་པ་བཞི་ནི། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། ཕལ་ཆེན་པ་དང༌། གནས་བརྟན་པ་དང༌། མང་པོས་བཀུར་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་རྒྱལ་རིགས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱི་བརྒྱུད་པ་སྟེ་དེ་ལས་གྱེས་པ་བདུན་ནི། གཞི་ཡོད་པ། འོད་སྲུང་པ། ཆོས་སྲུང་པ། མང་དུ་ཐོས་པར་སྨྲ་བ། ས་སྟོན་པ། གོས་དམར་ཅན། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་བདུན་ནོ། །ཕལ་ཆེན་པ་ནི་རིགས་བྲམ་ཟེ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོའི་བརྒྱུད་པ་སྟེ་དེ་ལས་གྱེས་པ་ལྔ་ནི། ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ། གངས་རིར་གནས་པའི་སྡེ། བཏགས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེའོ། །གནས་བརྟན་པ་ནི། རིགས་སྨྱིག་མ་མཁན་ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ནའི་བརྒྱུད་པ། དེ་ལས་གྱེས་པ་གསུམ་ནི། རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ན་གནས་པའི་སྡེ། འཇིགས་མེད་རི་ལ་གནས་པའི་སྡེ། གཙུག་ལག་ཁང་ལ་གནས་པའི་སྡེའོ། །མང་པོས་བཀུར་བ་ནི། འདྲེག་མཁན་གྱི་རིགས་ཉེ་བར་འཁོར་གྱི་བརྒྱུད་པ། དེ་ལས་གྱེས་ པ་གསུམ་ནི། ས་སྒྲོག་རིགས་ཀྱི་སྡེ། སྲུང་བ་པའི་སྡེ། གནས་མ་བུའི་སྡེ་སྟེ་སྤྱིར་དྲིལ་བས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་འདུལ་བ་ལུང་ནའང་འཐོར་ཏེ་བཞུགས་པ་འོད་ལྡན་དང༌། བཀླག་པའི་འཁོར་ལོ། སྡེ་པའི་གྱེས་མདོ་རྣམས་ལས་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །བོད་དུ་དར་ཆེ་བ་ནི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་དེ། དེ་དག་རྣམ་པ་མི་མཐུན་ཀྱང་རབ་བྱུང་སྡེ་ལྔའི་སྤྱོད་པ་དང་འབྲེལ་ཞིང་སྟོན་པའི་བཅས་པས་མ་ཁྱབ་པ་མི་སྲིད་པས་ཀྲྀ་ཀིའི་རྨིས་ལྟས་དང་མཐུན་པར་བཀར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ན་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་ནན་ཏུན་དུ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མ་བསྲུང་ན་རྩ་ལྟུང་ལྟ་བུའི་ངོས་ནས་འཆབ་མེད་ལ་བསླབ་པ་སྦྱིན་ནས་ཕྱིར་བཅོས་སུ་ཡོད་ཀྱང༌། སོ་ཐར་གྱི་རང་འབྲས་མཐར་ཐུག་དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་མ་ཐོབ་དེ་སྲིད་དུ་ཕམ་པའི་དངོས་གཞི་ལྷག་མ་མེད་པར་ཟད་མི་ནུས་པས་རྣམ་གྲོལ་འཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་འགྱང་བ་ཉིད་དེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། དམ་ཆོས་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་ལ། །ཐོས་པ་མྱུར་དུ་བརྗེད་པར་འགྱུར། །ས་ལམ་རྟོགས་པའམ་ཡོངས་མི་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །ཉམས་པའི་ཉེས་པས་ཨེ་ལའི་འདབ་མ་ཅན་བཞིན་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང༌། ཕམ་ལྷག་སྦོམ་ལྟུང་སོར་བཤགས་ཉེས་བྱས་སོ་སོའི་ལྕི་ཡང་གི་ཁྱད་ པར་ལས་རིམ་པར་ཚ་བའི་དམྱལ་བ་ནས་ཡང་སོས་ཀྱི་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། སྤྱིར་ཚེ་འདིར་ནད་དང༌། རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་དང༌། ཕོངས་པ་ལས་ཐར་པའི་བསམ་པས་བསླབ་པ་བླངས་པ་ནི་འཇིགས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཕྱིར་མར་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་ཙམ་ཐོབ་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ལེགས་སྨོན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། གཉིས་པོས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་མི་འགྱུར་ཡང་གནས་སྐ
Chinese
如今没有禁止就重视随顺。对此，如果对于四种他胜法和十三种僧残等之外的微细戒条，实在无法做到，就应生起发心并加持。对于非时食，或者必须反复食用时，总的来说，对于自性、法性、律仪和断除这四种戒律，凡是北方的声音不悦耳的，都是自性持戒者，因此在那片土地上可以享用发心，如果非时沐浴，为了遮止自己生病的过患，就想允许沐浴吧。如果需要使用多余的衣服，或者不合适的白色衣服和皮革等，就想因为缺少坐垫，或者被寒冷折磨，性命攸关，所以这次允许享用吧。如果需要触摸和拥有珍宝，就应生起为了供养三宝和成办利益有情之事的发心。此外，对于没有明确说明的开遮，仅仅通过显示就能理解没有在经文中显示的，在律藏零星的经文中说：比丘们，我为你们广说了律，但不是简略地说。然而，也请听简略的。比丘们，我对于你们，什么从一开始就没有允许，也没有禁止。如果合适且接近合适，并且能阻止不合适，那么就应视为合适。如果是不合适且接近不合适，并且能阻止合适，那么就是不合适的，因此不应普遍行持。通过这些就能容易理解。如《三百颂》中所说：凡是没有允许，同样也没有禁止的，那就要考察是否随顺所说而取舍。名为《律要略》的明灯，如来也说了这个相似的教言。总而言之，一切有部大众部，以及上座部和大众敬奉部，这四个部派的一切学处，不可能没有佛陀所制定的戒律所涵盖，因此可以对一切学处获得自在。对此，自从导师涅槃后，经过一百三十多年时，恶魔恶人所有的善良都
English
Now, if there is no prohibition, then respect accordance. Regarding this, if one is unable to uphold certain minor precepts other than the four defeats and the thirteen remainders of the Sangha, one should generate the mind of enlightenment and bless oneself. Regarding untimely food, or if one must eat repeatedly, in general, regarding the four types of discipline—nature, dharma, vows, and renunciation—those whose northern voices are unpleasant are naturally disciplined, so in that land, one can enjoy the mind of enlightenment. If one bathes at an improper time, thinking, "May I be allowed to bathe in order to prevent the fault of my own illness." If one needs to use extra clothes, or unsuitable white clothes and leather, thinking, "Because I lack a cushion, or am tormented by the cold, and my life is at stake, may I be allowed to enjoy this time." If one needs to touch and possess precious jewels, one should generate the mind of enlightenment, thinking, "It is allowed for the purpose of offering to the Three Jewels and accomplishing benefit for sentient beings." Furthermore, regarding the opening and closing that are not explicitly stated, one can understand through the mere indication of what is not shown in the scriptures. In the miscellaneous scriptures of the Vinaya, it says: "Monks, I have extensively taught you the Vinaya, but not in a concise manner. However, listen also to the concise version. Monks, for you, I have neither allowed nor prohibited anything from the beginning. If it is suitable and close to suitable, and prevents what is unsuitable, then it should be regarded as suitable. If it is unsuitable and close to unsuitable, and prevents what is suitable, then it is unsuitable, and therefore should not be practiced universally." This alone makes it easy to understand. As it is said in the "Three Hundred Verses": "Whatever is not allowed, and likewise not prohibited, that should be examined and adopted in accordance with what is said. The lamp called 'Condensed Vinaya,' the Tathagata also spoke of this similar teaching." In short, the Sarvastivada, the Mahasanghika, the Sthavira, and the Mahasamghika, it is impossible for all the precepts of these four schools not to be covered by the precepts established by the Teacher, therefore one can obtain freedom over all the precepts. Regarding this, after the Teacher passed into nirvana, when more than one hundred and thirty years had passed, all the goodness of the evil demons
Chinese
持不同意见的僧人，以五种根据制造了僧团的大分裂，由此分裂为两个根本的部派，即上座部和大众部。又由于分裂，上座部分为十部，大众部分为八部。在那些时期，僧团分裂并争执了六十三年，最终上座部住子的儿子正确地集合了教法。那时僧团的分裂也不是法轮的分裂。《俱舍论》中说：“最初边际过失唯一，先前能仁犯错，以及未划定界限处，也不会发生法轮的分裂。”因此，分裂者是具有见行且具格的僧人，在住持的面前之外，被分裂者是凡夫俗子的僧团，达到了八个，最终是除了佛陀之外的提婆达多，以及除了正法之外的提婆达多的五种苦行被认为是道，并且接受了准绳时，才算分裂。因此，在这个时代，导师既没有活着也没有接受供养，而且也是教法出现过失的时代，并且远离了指定双重至尊的界限内等等的说法。一般来说，这样的过失不是偶然的，从僧团分裂到未和解之间，在一个导师的刹土中，任何五道都不会产生。如是说。这是因为对方说了不一致的话，所以依靠专注于此，并对此怀恨在心的争执。内部的原因是执着于我，外部的原因是对事物的如实性进行错误的论证之上，舍弃教诲，伴随着堕落，与业不一致是布施，这四个争执的原因，在寂止仪轨根本的经文中说：“显现忆念未疯狂，同样任何自性，如是散布草等，承诺不应作。”如是说，是七种寂止。其中，四部是：一切有部、大众部、上座部、多闻部。其中，第一部是国王种姓罗睺罗的后裔，由此分裂出的七部是：根有部、饮光部、法护部、多闻部。
English
A monk with dissenting views created a great schism in the Sangha based on five grounds, resulting in the division into two fundamental schools: the Sthavira and the Mahāsāṃghika. Furthermore, due to the schism, the Sthavira had ten divisions, and the Mahāsāṃghika had eight. During those times, the Sangha was divided and argued for sixty-three years, and finally, the son of the Sthavira resident correctly gathered the Dharma. At that time, the division of the Sangha was not a division of the Dharma wheel. The Abhidharmakośa states: "Initially, a single fault of the extreme, previously the Sage erred, and also in places where boundaries were not demarcated, a division of the Dharma wheel does not occur." Therefore, the one who divides is a qualified monk with views and conduct, and other than in the presence of the abbot, the ones to be divided are the Sangha of ordinary people, reaching eight, and ultimately, other than the Buddha, Devadatta, and other than the true Dharma, Devadatta's five ascetic practices are considered the path, and it is considered a division when the plumb line is accepted. Therefore, in this era, the teacher is neither alive nor accepting offerings, and it is also a time when faults have occurred in the Dharma, and it is far from the designation of being within the boundaries of appointing a dual supreme, etc. In general, such a fault is not accidental; from the division of the Sangha until reconciliation, in the realm of one teacher, none of the five paths will arise. It is said. This is because the other party spoke inconsistently, so relying on focusing on this, and the dispute of holding a grudge against it. The internal cause is attachment to self, the external cause is on top of wrongly proving the suchness of things, abandoning instructions, accompanied by downfall, and inconsistency with karma is giving, these four causes of dispute, in the root text of the pacification ritual, it says: "Manifest remembrance not mad, likewise any own-being, like spreading grasses, promises should not be made." As it is said, these are the seven pacifications. Among them, the four schools are: the Sarvāstivāda, the Mahāsāṃghika, the Sthavira, and the Saṃmitīya. Among them, the first is the lineage of the royal caste Rāhula, and the seven schools that branched out from it are: the Mūlasarvāstivāda, the Kāśyapīya, the Dharmagupta, the Bahuśrutīya.