Tibetan
་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཕྱི་ལྟར་དུ་བཤད་ན། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་ སྙན་པར་གྲགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སམ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ་བཞུགས་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་བརྩོན་པའི་བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་པས་ན་བཅོམ། བསྐལ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན་ལྡན། དེ་ལྟར་ལྡན་ཡང་སྲེད་ལེན་ལ་སོགས་པའི་སྲིད་ཆོས་ཀྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་འདས། །དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བར་གནས་པ་དེ་དག་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཤིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ། ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་སྡེ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ན་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་བཞིའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཏེ་འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པར་བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཞེས་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཀུན་ནས་སངས་རྒྱས་པས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་ པ་ལས། མ་རིག་གཉིད་ལས་སངས་ཕྱིར་དང༌། །ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་བློ་རྒྱས་པས། །སངས་རྒྱས་པདྨའི་འདབ་ལྟར་རྒྱས། །ཞེས་སོ། །མཁྱེན་པ་དང་ཞབས་ལྟ་བུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པའོ། །མྱ་ངན་མ་ཡིན་པ་དང༌། མཛེས་པ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གནས་སུ་གཤེགས་པས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡང་ཆགས་འཇིག་གནས་སྟོངས་ཚད་དང་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་མ་ནོར་པར་མཁྱེན་པའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་བཟང་པོ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པ་ལ་གྲགས་ཀྱིས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རང་བཞིན་དང་གཡོ་སྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་དང་ཕྱོགས་འགལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གདུལ་བར་རུང་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གདུལ་ཞིང་ཁ་ལོ་བསྒྱུར་བས་ན། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བ་ཁ་ལོ་བསྒྱུར་བའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ན་བླ་ན་མེ
Chinese
如果从外在方面讲述忆念佛陀的功德差别，是这样的：世间上美名称扬的“薄伽梵”，是因为战胜了贪欲等烦恼，或者因为战胜了安住在菩提树下时，努力阻挠的魔众。因为具有殊胜劫和自在等，所以是“具”。虽然具有，却已超离了贪爱等有法的一切过失。如实通达和领悟了事物本性的如是安住，所以是“如来”，或者因为如是宣说，如是而行，不会有其他改变，所以也是“如来”。阿罗汉是因为战胜了烦恼的敌众，如何战胜呢？是到达了沙门四果的究竟，这将在下文阐述。正等觉佛陀是因为舍弃了以串习连接的成百上千的阿罗汉的一切烦恼，所以是圆满证悟的正等觉。如是，如来是因为对一切法如实无颠倒地完全觉悟，所以是正等觉佛陀。如是《皈依七十颂》中说：从无明睡眠中醒来，智慧也增长，佛陀如莲花般开放。如是。智慧和足如同具足戒律和禅定等，所以是具足明行。已前往无忧、美好和不退转之处，所以是善逝。世间知是指：完全了知众生世间的十二缘起，同样也无误地了知器世间的成住坏空的量和自性等一切。另一种说法是，因为完全了知世间的善妙言辞而闻名，要知道这与凡夫的自性和虚伪等世间知是相反的。可调伏者是士夫，因为调伏和引导他们，所以是调御丈夫。因为胜过声闻和独觉等，所以是无上。
English
If we explain the distinctions of the merits of remembering the Buddha from an external perspective, it is like this: The "Bhagavan" who is renowned in the world is so because he has conquered afflictions such as desire, or because he has conquered the hordes of demons who strived to obstruct him while he was dwelling at the Bodhi tree. Because he possesses extraordinary kalpas and mastery, he is "endowed." Although endowed, he has transcended all the faults of existence, such as craving and grasping. Because he has realized and comprehended the nature of things as they truly are, he is the "Tathagata," or because he speaks the truth and acts accordingly, without changing, he is also the "Tathagata." Arhat is so because he has conquered the enemy of afflictions. How does he conquer? He reaches the ultimate of the four fruits of a Shramana, which will be explained below. The Samyaksambuddha is so because he has abandoned all the afflictions of hundreds of thousands of Arhats connected by habitual tendencies, thus he is the perfectly enlightened Samyaksambuddha. Thus, the Tathagata is the Samyaksambuddha because he has completely awakened to all dharmas without error or inversion. As it is said in the "Seventy Verses on Refuge": Having awakened from the sleep of ignorance, and with wisdom also increasing, the Buddha blossoms like a lotus petal. Thus. Wisdom and feet, such as possessing discipline and samadhi, are why he is endowed with knowledge and conduct. Having gone to the place of no sorrow, beauty, and non-retrogression, he is the Sugata. Knowing the world means: fully knowing the twelve links of dependent origination of the sentient world, and similarly, unerringly knowing all the qualities and nature of the container world's formation, duration, destruction, and emptiness. In another way, it is known because he fully knows the good terms of the world, and it should be understood that this is contrary to the worldly knowledge of ordinary beings' nature and deceit. Those who can be tamed are individuals, and because they are tamed and guided, they are the guides of men. Because he surpasses the Shravakas and Pratyekabuddhas, he is unsurpassed.
Tibetan
ད་པ་སྟེ་འཕགས་པའི་ལམ་ཐོབ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལྷ་ དང་མི་རྣམས་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་འཕགས་པའི་ལམ་ཀྱི་སྣོད་ཀྱང་ཡིན་པས་དེ་དག་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པས་ན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཚིག་བླ་དྭགས་སུ་བྱས་ནས་ཚིག་མཇུག་མི་མངོན་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནང་ལྟར་དུ་བཤད་ན། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་སྟེ། མཐོང་སྤངས་དང་བསྒོམ་སྤངས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པའོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན། ལེགས་པར་སྤངས་པ། སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པ། མ་ལུས་པར་སྤངས་པས་ན་སྤངས་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཅན་ཏེ། རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་གིས། རྒྱུ་སྤངས་ཡོན་ཏན་གསུམ་བདེ་གཤེགས། །སོགས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་ཆ་ནས་སྤྱན་ལྔ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང༌། དབང་བཅུ་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་དང༌། སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། སོ་སོར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་ འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱན་ལྔ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྤྱན་ནོ། །རྗེས་མཐུན་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ནས་ཡོད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའོ། །ལྷའི་སྤྱན་གྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་འཆི་འཕོ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའོ། །ཤའི་སྤྱན་གྱི་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ནས་སྟོང་གསུམ་ཚུན་ཆོད་ཀྱི་གཟུགས་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་ས་གཡོ་བ་དང་གཅིག་ཏུ་བསྒྱུར་ཞིང་དུ་མར་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷའི་རྣ་བའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་ཆེ་ཆུང་མཐའ་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའོ། །གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི། གཞན་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་མ་བྲལ་སོགས་མངོན་སུམ་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པའོ། །སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི། རང་གཞན་གྱི་ཚེ་རབས་སྔ་མ་བརྒྱ་ སྟོང་ལ་སོགས་པའི་བར་ཤེས་པའོ། །ལྷ
Chinese
因此，应当了知获得圣道。天 与人等乃是殊胜天趣的行者，也是圣道的法器，因此为他们如实宣说，故为天与人的导师。通达真如，故名佛陀薄伽梵，以无自性的法性作为习语，隐去句末词。从自性安住的方式，如其内在般宣说功德的差别。例如，诸佛薄伽梵断除一切过失，以见断与修断断除烦恼，以及断除一切所知障。又，从另一方面来说，善断、永不退转地断、无余断，因此具有三种断的功德。如智自在所说：断除因，善逝具三功德。等等，如广说。从功德圆满的角度来说，有五眼、六神通、十力、陀罗尼门、十种力量、四无畏、四种无碍解、十八不共佛法等等。其中，五眼中由佛地所摄的是一切种智眼。随顺的眼从第八地起就有。法眼能现量了知圣者根器的利钝。慧眼能现量见到诸法自性空的意义。天眼能如实了知众生的死殁和出生。肉眼能现量见到从一百逾缮那到三千大千世界之间的所有粗细色法。六神通中，神境通是指地动、化一为多等。天耳通是如实了知一切世间界的大大小小的声音。他心通是现量决定他人相续是否离烦恼等。宿命通是了知自己和他人过去百 千等世。
English
Therefore, it should be understood that the noble path is attained. Gods and humans are excellent beings in the higher realms and are also vessels for the noble path. Therefore, they are taught without distortion, and thus are teachers of gods and humans. Because they understand suchness, they are called Buddhas, the Bhagavat, using the term of the nature of non-self as a figure of speech, and concealing the final word. From the perspective of the mode of existence of the essence, the distinctions of qualities are explained as they are internally. Thus, the Buddhas, the Bhagavat, have abandoned all faults, that is, they have abandoned the afflictions of what is to be abandoned by seeing and what is to be abandoned by meditation, and all the obscurations of knowledge. Again, in another way, they have abandoned well, abandoned without returning, and abandoned without remainder, and therefore possess the qualities of the three abandonments. As the Lord of Knowledge said: "Having abandoned the cause, the Sugata possesses three qualities." And so on, as explained in detail. From the aspect of the perfection of qualities, there are the five eyes, the six superknowledges, the ten powers, the doors of dharani, the ten strengths, the four fearlessnesses, the four analytical knowledges, the eighteen unshared qualities of a Buddha, and so on. Among these, the eye of the Buddha, which is included in the five eyes, is the eye of all-knowing. The corresponding eye exists from the eighth ground onwards. The Dharma eye directly realizes all the sharp and dull faculties of the noble person. The wisdom eye directly sees the meaning of all phenomena being empty of their own nature. The divine eye knows the death and birth of beings as they are. The physical eye directly sees all subtle and coarse forms from a hundred yojanas up to three thousand great thousands of worlds. Among the six superknowledges, the superknowledge of miraculous powers is the ability to move the earth, transform into one and many, and so on. The superknowledge of the divine ear is the ability to know all the sounds, great and small, of all the world realms as they are. The superknowledge of knowing the minds of others is the direct determination of whether others' minds are free from afflictions or not. The superknowledge of remembering past lives is the ability to know hundreds of thousands of past lives of oneself and others. The divine