Tibetan
་དགོས། །དེ་ལ་བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་དད་པ་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལའི་མདོ་ལས། དད་པ་སྔོན་འགྲོ་མ་ལྟར་བསྐྱེད་པ་སྟེ། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྲུང་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱེད། །དོགས་པ་སེལ་ཞིང་ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་སྒྲོལ། །དད་པ་བདེ་ལེགས་གྲོང་ ཁྱེར་མཚོན་པ་ཡིན། །དད་པ་རྙོགས་པ་མེད་ཅིང་སེམས་དྭངས་བྱེད། །ང་རྒྱལ་སྤངས་ཞིང་གུས་པའི་རྩ་བ་ཡིན། །དད་པ་ནོར་དང་གཏེར་དང་རྐང་བའི་མཆོག །ལག་པ་བཞིན་དུ་དགེ་སྡུད་རྩ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་དད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྐྱེད་དགོས་པས། དད་པ་སྐྱེ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་དཀར་པོའི་ཆོས་མཐའ་དག་སྔོན་དུ་འདུ་བྱེད་པས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱིའང་དང་པོར་བྱུང་ལ། དད་པ་ཇི་ཙམ་འཕེལ་བ་དེ་སྲིད་དུ་དགེ་ལེགས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འཕེལ། དེ་འགྲིབ་པ་དང་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཟླ་བ་སྒྲ་གཅན་དང་འཕྲད་པ་ལྟ་བུར་འགྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་འཕགས་པའི་རིགས་དང༌། སྐལ་པ་དགེ་བ་ཅན་ལ་གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་དད་པ་ཡོད་པ་ཤས་ཆེ་བ་ཉིད་དེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། དད་ཅན་ཉིད་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བསྟེན། །ཤེས་རབ་ལྡན་ཕྱིར་ཡང་དག་རིག །འདི་གཉིས་གཙོ་བོ་ཤེས་རབ་སྟེ། །དེ་ཡི་སྔོན་འགྲོ་དད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། དད་པ་ཡོད་པའི་མི་དེ་ནི་གཞན་ལས་ཆེས་འཕགས་པས་དཀོན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་རེ་ཞིག་ལས་མ་སད་པའི་རིགས་དང༌། ཁྱད་པར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་ནི་གཉིད་ ཀྱི་སྦུབས་སུ་སྣང་ཆ་ནུབ་པ་བཞིན་དད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡང་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གནས་པ་ཤས་ཆེ་བས་དེ་སད་པ་ལ་རྐྱེན་དང་ཐབས་ཉིད་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པའམ། དེའི་ཞལ་སྐྱིན་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྣང་བརྙན་མཐོང་པ་དང། ཡོན་ཏན་ཐོས་པ་དང༌། སྡེ་སྣོད་བཀླག་པ་ལ་སོགས་པས་དད་པའི་གསོས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་དགྲའི་གླང་པོ་ཆེ་ནོར་སྐྱོང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་བའི་མོད་ལ། ཁྲོ་གཏུམ་གྱི་སེམས་ཞི་བ་དང༌། ཡུལ་གན་དྷ་རའི་ཚོང་པས་གྲོང་ཁྱེར་བཅོམ་བརླག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་དག་ནི་ནང་པའི་དགེ་བསྙེན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་བཞད་གད་བྱས་ཤིང༌། ལྷ་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་མི་ཤེས་པ་ཁྱོད་ཅག་ནི་གླེན་པ་གཏི་མུག་ཅན་ནོ། །ཞེས་སུན་ཕྱུང་ཞིང་འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ན། དེ་དག་
Chinese
需要。因此，一切安乐的根本是信仰。在《宝积经》中说：信仰如先行的母亲般产生，守护并增长一切功德。消除疑惑，从众河流中解脱。信仰是安乐的城市，信仰无浊，使心清净。舍弃我慢，是恭敬的根本。信仰是财富、宝藏和双足之尊，如手一般是积累善行的根本。如是说，一切功德都必须依靠信仰来产生。信仰产生的同时，一切白法都会先聚集，因此也是圣者七财中的第一。信仰增长多少，善妙和功德的积聚就增长多少。信仰衰减，一切清净之方也如月亮遭遇罗睺星般衰减。一般来说，高贵的种姓和具善缘者，大多具有天生的信仰。如《宝鬘论》中说：因具信仰故，依止正法；因具智慧故，如实了知。此二者中，智慧为主，信仰是其先行。如是说。虽然如此，《海龙王请问经》中说：具有信仰之人，比其他人更为殊胜，故稀有。如是说，对于因缘尚未觉醒的种姓，特别是对于各自的普通凡夫来说，如在睡眠中失去光明一般，信仰的亲近也大多处于未授记的状态，因此，唤醒信仰的因缘和方法至关重要。例如，见到与我们导师无二无别的佛像，以及见到佛和菩萨的形象，听闻功德，阅读经藏等，都是滋养信仰的方式。如未生怨王的象，在护财者见到世尊的瞬间，愤怒暴戾之心平息。又如犍陀罗地方的商人，在城市被摧毁时，婆罗门们嘲笑说：这些人是佛教的居士。他们驳斥说：你们这些不了解大自在天功德的人，是愚蠢的痴迷者。当他们赞叹以伤害为道的宗义时，那些
English
is necessary. Therefore, the root of all happiness and well-being is faith. As stated in the *Tathāgatotpattisambhavanirdeśa Sūtra*: Faith is generated like a preceding mother, it protects and increases all qualities. It eliminates doubts and liberates from all rivers. Faith is the city of happiness and well-being, faith is without turbidity, it purifies the mind. Abandoning arrogance, it is the root of respect. Faith is the best of wealth, treasures, and feet, like a hand, it is the root of accumulating virtue. As it is said, all qualities must be generated based on faith. With the arising of faith, all white dharmas gather in advance, therefore it is also the first of the seven noble riches. As much as faith increases, so much does the accumulation of goodness and qualities increase. When it diminishes, all aspects of purity also diminish like the moon encountering Rāhu. In general, noble families and those with good fortune tend to have innate faith. As stated in the *Ratnāvalī*: Because they have faith, they rely on the Dharma; because they have wisdom, they truly understand. Of these two, wisdom is the main one, and faith is its precursor. So it is said. However, as stated in the *Sāgaramatiparipṛcchā Sūtra*: A person with faith is rarer because they are far superior to others. As it is said, for those families who have not yet awakened from the causes and conditions, and especially for ordinary individuals, like losing light in a state of sleep, the proximity of faith is mostly in an unpredicted state, therefore, the causes and methods for awakening it are crucial. For example, seeing our teacher, who is no different from the Buddha, or his representatives, and likewise seeing the images of Buddhas and Bodhisattvas, hearing about their qualities, and reading the scriptures, etc., are all ways to nourish faith. Like Ajātaśatru's elephant, whose mind of anger and violence was pacified the moment the treasurer saw the Bhagavan. And like the merchants of the land of Gandhara, when the city was destroyed, the Brahmins laughed, thinking, "These are Buddhist lay practitioners." They refuted them, saying, "You who do not understand the qualities of the Great God are foolish and deluded." When they praised the tenets that speak of harm as dharma, those
Tibetan
གིས། ལས་གང་ལས་ནི་དམ་པ་རྣམས། །ངོ་ཚར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ལ། །དམ་པ་མིན་པ་དྲེགས་གྱུར་པ། །ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་སྨོད་ནས་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ལྟོས་ཤིག །གང་ཞིག་སྟོབས་ལྡན་འཚེ་བ་རྣམས། །གལ་ཏེ་མཆོད་ བྱར་དེ་གྱུར་ན། །དྲེད་དང་གཟིག་དང་སྟག་ལ་ཡང༌། །འགྲོ་བ་རྟག་ཏུ་མཆོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བྲམ་ཟེའི་གྲུབ་མཐའ་སུན་ཕྱུང་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྒྲགས་པའི་རྒྱུས། དེ་དག་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་དང་པ་དང༌། བྲམ་ཟེ་ཐུབ་དཀའ་ནག་པོས་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་གླེགས་བམ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལས་སད་དེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལ་འགྱོད་ཅིང༌། རང་གི་ལྟ་བ་དང་གྲུབ་མཐའ་ནོར་བར་ཤེས་ནས་ནང་པའི་ལམ་སྲོལ་ལ་ཞུགས་པས་རིགས་པར་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙུག་རྒྱན་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོར་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟའི་དུས་ན་མདོ་སྡེ་བལྟ་བ་ལས་དད་པའི་གསོས་ཆེ་བ་མེད་དེ། སྟོན་པའི་སྐྱེས་རབས་རྣམས་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བ་སྤུ་ཟིང་བྱེད་པའི་དད་པ་བསྐྱེད་པར་གདོན་མི་ཟའོ། །དེ་ལ་དང་བའི་དད་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། གང་ཟག་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ། ཤེས་རབ་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུད་མི་ཟ་བར་མཐོང་ནས། དེ་ལ་དང་བ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་ལྷན་ཅིག་པའོ། །འདོད་པའི་དད་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ནས་སྐྱེ་ཤིའི་འཁོར་ལོས་སྐྲག་ཅིང༌། དེ་ལས་སྐྱོབ་པ་དམ་པའི་ཆོས་འགོག་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དང༌། དེ་སྟོན་བྱེད་བླ་མ་ལ་རག་ལས་པར་ཤེས་ནས་བུང་བ་མེ་ཏོག་ལ་གདུང་ཞིང་འདོད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ངེས་ཤེས་འདྲོངས་ཤིང་དེས་བསླུ་བ་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་ནས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པ་གང་ཡིན་ཀྱང་ཐ་ན་ཚོར་བ་སིམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བའང་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེར་ཤེས་ཤིང་ཚོར་བ་གདུང་བའི་རྣམ་པ་ཕྲ་མོ་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ཡན་ཆད་རང་གི་ལས་སུ་ཤེས་པ་ལས་ཡིད་གཉིས་པ་གང་ཡང་མེད་པའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དད་པ་ནི། སྤྱིར་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་བྱ་བ་དང༌། སྒོས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་གནས་སྐབས་འདིར་ནད་དང༌། གནོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། དགྲ་གདོན་ཀྱིས་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་མི་མཐུན་པ་དང༌། རླབས་ཆེ་བ་ཅི་བྱུང་ཡང་གྱུར་པ་སླར་མི་ལྡོག་པ་ལན་ཚྭ་ཆུ་རུ་འཇུ་བ་བཞིན་
Chinese
说：无论做什么事都是圣洁的，对于那令人惊叹的事物，不圣洁的人却变得傲慢。唉，世界真奇妙！说完，看看这位伟大的婆罗门，如果那些有力量伤害他人的人，如果他们成了值得供养的对象，那么熊、豹和老虎，众生也将永远供养他们。像这样驳斥了婆罗门的宗义，宣扬了如来的功德，因此，他们首先对佛陀产生了敬意，婆罗门图布卡·纳波（Thub dka' nag po）因为看到了经藏的卷帙而醒悟，后悔自己没有福德，认识到自己的观点和宗义是错误的，从而进入了佛教的道路，就像成为了所有理智论者的顶饰——导师英雄一样。因此，在当今时代，没有什么比阅读经部更能滋养信仰了。仅仅是导师的本生传记，以及大乘的庄严浓厚的《华严经》等，也无疑会生起令人毛骨悚然的信仰。其中，最初的信仰是：看到佛法的特征，以及圣者的戒律、智慧和善根不会白费，从而对之产生敬意、随喜，并伴随着喜悦的欲望。欲望的信仰是：了解痛苦的真相的特征后，对生死轮回感到恐惧，并知道从那之中拯救出来要依靠圣法——灭道谛，以及显示它的上师，就像蜜蜂渴望花朵一样。确信的信仰是：从内心深处确信三宝的功德，并相信它不会欺骗，无论是凡夫还是圣者，甚至连感受到平静的幸福也是了解为三宝的恩德，乃至阿罗汉相续中生起微小的痛苦感受，也了解为自己的业力，除此之外，没有任何怀疑。不退转的信仰是：总的来说，听闻、思维、修行的行为，特别是皈依的时候，无论发生疾病、伤害、痛苦、敌对势力的侵扰等等不顺的因缘，或者发生任何巨大的变故，都不会退转，就像盐融入水中一样。
English
Saying: Whatever deeds are done are sacred, and for that which is amazing, the non-sacred become arrogant. Alas, the world is truly amazing! Having said this, look at this great Brahmin, if those who have the power to harm others, if they become worthy of offerings, then bears, leopards, and tigers, beings will always offer to them. Having refuted the Brahmin's tenets with these and other statements, and having proclaimed the virtues of the Thus-Gone One, they first developed respect for the Buddha, and the Brahmin Thubka Nagpo, upon seeing the volumes of the Sutra Pitaka, awakened from his karma and regretted his lack of merit, recognizing that his own views and tenets were wrong, and thus entered the Buddhist path, becoming like the crown jewel of all rationalists—the teacher Hero. Therefore, in this present age, there is no greater nourishment for faith than reading the Sutras. Even just the Jataka tales of the Teacher, and the heavily ornamented Avatamsaka Sutra of the Great Vehicle, will undoubtedly generate hair-raising faith. Among these, the initial faith is: seeing that the characteristics of the Dharma, and the discipline, wisdom, and roots of virtue of the holy beings are not wasted, and thus having respect for it, rejoicing in it, and being accompanied by joyful desire. The faith of desire is: knowing the characteristics of the truth of suffering, being afraid of the cycle of birth and death, and knowing that deliverance from it depends on the holy Dharma—the truth of cessation and the path, and the Lama who shows it, like a bee longing for a flower. The faith of conviction is: from the depths of one's heart, having certainty about the qualities of the Three Jewels, and believing that they do not deceive, whether one is an ordinary being or a noble one, even the happiness of feeling tranquility is understood as the grace of the Three Jewels, and even the subtle feeling of suffering that arises in the continuum of an Arhat is understood as one's own karma, and there is no doubt whatsoever. The irreversible faith is: in general, the activities of hearing, thinking, and meditating, and especially in the situation of taking refuge, no matter what unfavorable circumstances arise, such as illness, harm, suffering, or the oppression of enemies and evil spirits, or whatever great changes occur, it does not turn back, like salt dissolving in water.