Tibetan
མཆེད་པ་དང༌། ཐོབ་པ་དང༌། ཉེར་ཐོབ་རེ་རེར་བཞི་བཞིར་དབྱེ་བས་ས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཞག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་ལ་གསུངས་པ་ལས། ཐེག་པ་འོག་མ་ལྟར་བགྲོད་ཅིང་བསགས་པས་ཐོབ་པའི་རིམ་པ་མཐོ་དམན་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ་མ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་ འཁོར་རྩོལ་བ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ལ་བཤད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་པཎྜི་ཏ་རོང་པས། འབྲས་བུ་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོད་ན་ནི། །ཐེག་པ་གསུམ་དུ་བསྡུ་མི་རུང་ངོ༌། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏས། ལམ་ལ་ཉེ་རིང་བྱུང་ན་འབྲས་བུ་ལ་བཟང་ངན་ཅི་ནས་ཀྱང་ཡོད་དགོས་པ་ཡིན། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་འབྲས་གོ་མ་ལོག་པ་དགོས་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། རེ་ཞིག་སྔ་རབས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའང་འགོད་པར་བྱ་ན་མཻ་ཏྲི་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་པར་ཁ་ཚོན་བཅད་ནས་ཕར་ཕྱིན་བསྟན་པའི་དགོས་པ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་སྟེགས་སུ་བཤད་པ་དང༌། ན་རོ་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པའི་སྒོར་ཞུགས་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནི་ཐོབ་སྟེ། གསང་སྔགས་དང་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་བདེ་བར་སྐྱོབ་པ་དང༌། མྱུར་སྐྱོབ་ཀྱི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་འདི་དྲངས་ནས་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་པས་ད་དུང་སྔགས་ལམ་ལ་ཞུགས་ནས་མྱུར་ལམ་གྱིས་བསྒྲུབས་པའི་སངས་རྒྱས་གདོད་བསྒྲུབ་དགོས་པར་འཆད་དེ། ལུང་དེའི་དོན་ནི་དེ་ཙམ་དུ་འགྲེལ་པར་མི་མངོན་ནོ། །དེ་ལ་མདོ་སྔགས་གཉིས་རིམ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ན། འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་ཞུགས་པ་ཆོས་ཉིད་དེ། ཆུ་དང་འོ་མས་བཅུས་བའི་སྐྱུ་རུ་ར་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བརྟགས་ནས་མདོ་ནས་ས་ བཅུ་པ་སངས་རྒྱས་སུ་བཤད་པ་ཉེ་བ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་བཏགས་པ་པར་བཤད་པ་དང་མཚུངས་པར། སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བཅུ་གཅིག་པ་ཡང་ཉེ་བ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་བཏགས་པ་བར་འདོད་པ་བཞིན་དུ། །བཅུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་དེ་ནི་བླ་ན་ཡོད་པའི་སངས་རྒྱས་ཉི་ཚེ་བ་དང༌། བཅུ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་གོ་འཕང་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་འདོད་པའང་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་འདི་ལྟར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ངེས་པའི་དོན་དུ་རྒྱུ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པའང་འདོད་དཀའ་སྟེ། རྒྱུ་དེ་བདེ་གཤེ
Chinese
生起和获得以及近获得，每一个都分为四种，从而安立为十六地，同样分为二十一种等等，有无数种安立方式。这些的自性，是佛身和智慧功德的本体上宣说的，而不是像下乘那样，通过行持和积累而获得的次第高低的差别上宣说的。法身是无相的法界，本来就是清净、平等、大性的智慧坛城，宣说的是无勤的本体。如是班智达荣巴说：“如果果位有差别，就不能归纳为三乘。”如是说。即使这样，孟加拉的班智达说：“如果道路有远近，那么果位无论如何也必须有好坏。因为佛教所有的佛法，都需要因果不颠倒。”暂时将古代的学者的观点也记录下来，弥勒巴断言从波罗蜜多的自道不能成佛，因此宣说般若波罗蜜多所要表达的，是密咒的道路台阶。那若巴说，进入波罗蜜多乘的门径也能成佛，但是密咒和二者的差别是安乐救护和迅速救护的作用。引用这个之后，普光地主张，还需要进入密咒道，通过快速道来成就的佛陀才是最初需要成就的。那个教证的意义，并不明显是那样解释的。对此，如果显宗和密宗，次第生起等等的因有差别，那么果位有差别是法性，就像用清水和牛奶浸泡的余甘子一样。这样考察之后，显宗中说十地是佛，是考虑到接近而假立的名称，同样，密宗的果位金刚持，相对于十一地也是考虑到接近而假立的名称一样。十一地普光地是至上的佛陀，十三地金刚持的果位是无上的不可思议的佛陀，也有这样认为的。对此，应当这样解释，究竟的意义上，因有差别也难以承认，因为那个因是如来藏。
English
The arising, attainment, and near attainment, each divided into four, thus establishing the sixteen bhumis. Similarly, there are countless ways of establishing them, such as dividing them into twenty-one. The nature of these is spoken of as the essence of the qualities of the body and wisdom, not in terms of the differences of high and low in the order of attainment through practice and accumulation like the lower vehicles. The Dharmakaya is the realm of the formless, the very nature of pure, equal, and great being, the mandala of wisdom, spoken of as the essence of effortless activity. As the Pandit Rongpa said, "If there were differences in the result, it would not be possible to include them in the three vehicles." Thus he said. Even so, the Pandit of Bengal said, "If there is nearness and distance in the path, then there must be good and bad in the result. Because all the Buddhist teachings of the Buddha must have cause and effect that are not reversed." For the time being, let us also record the views of the ancient scholars. Maitripa asserted that one cannot attain Buddhahood from the path of the Paramitas themselves, and therefore explained that what the Prajnaparamita teachings express is the stepping stone to the path of mantra. Naropa said that entering the gate of the Paramita vehicle can also attain Buddhahood, but the difference between mantra and the two is the function of blissful protection and swift protection. After quoting this, Kuntuzangpo asserts that one still needs to enter the mantra path, and the Buddha attained through the swift path is the one that needs to be attained first. The meaning of that quote is not clearly interpreted in that way. Regarding this, if there is a difference in the cause of Sutra and Tantra, the stages of arising, etc., then it is the nature of things that there is a difference in the result, like an Emblica fruit soaked in water and milk. After examining this, saying that the tenth bhumi is Buddhahood in the Sutras is based on considering it near and giving it a provisional name, similarly, the result of mantra, Vajradhara, is also based on considering the eleventh bhumi near and giving it a provisional name. The eleventh bhumi, the bhumi of Kuntuzangpo, is a limited Buddha with superiority, and the thirteenth bhumi, the state of Vajradhara, is an inconceivable Buddha without superiority, this also seems to be the case. Regarding this, it should be explained in this way: In the definitive sense, it is difficult to accept that there is a difference in the cause, because that cause is the Tathagatagarbha.