Tibetan
གྱུར་པ་རགས་པ་སྤོང་པ་ལ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དེ་དངོས་དང་པོར་སྐྱེ་བཞིན་པས་དྲི་མ་ངོ་སྐལ་དེའི་ས་བོན་དངོས་སུ་སྤངས་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་ལམ་མོ། །ས་དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནས་དངོས་གཞིར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་མོ། །སའི་འཇུག་ཐོགས་སུ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་ནས་ས་གོང་མར་འགྲོ་བཞིན་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་མོ། །སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་མཐོང་སྤང་མ་ལུས་པ་སྤངས། སྒོམ་སྤང་ངོ་སྐལ་གྱི་རགས་པ་རྣམས་སྤངས། ཕྲ་བ་སྤོང་བཞིན་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤངས་པ་ལས་ས་བཅུའི་ཁྱད་པར་ལ་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་ཞིང༌། ལུས་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་འཛིན་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་ཆ་ནས་ཡིན་གྱིས། གནས་རིགས་དེ་དག་གི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཚད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དེ་དག་ལ་གནས་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བསོད་ནམས་རླབས་ཆེན་བསགས་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་དེ་དང་དེར་སྣང་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའང་ཡོད་དོ། །དེའང་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ནས་ཚེ་ལ་དབང་ཐོབ་པས། སྐྱེ་འཆི་རང་མཚན་པ་མེད་ཀྱང་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་སྟོན་པ་ནི་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འཕགས་པས་འཆི་ དང་ན་བ་དང༌། །རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ནས་སྤངས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དབང་གི་སྐྱེ། །དེ་ལ་དེ་མེད་ཕྱིར་དེ་མེད། །ཇི་བཞིན་ཡང་དག་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་སོགས་རྣམས་ལས་འདས་གྱུར་ཀྱང༌། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང༌། །འཆི་དང་ན་དང་རྒ་བར་སྟོན། །ཅེས་སོ། །ལྔ་པ་མི་སློབ་པའི་ལམ་ནི་བསླབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ནས་སློབ་དུ་མེད་པའི་དོན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་རྟེན་ཐུན་མོང་པ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ལྟར་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་པའི་རྒྱལ་རིགས་སམ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལས་སངས་རྒྱ་བར་འདོད་ཅིང༌། སྲིད་པ་ཐ་མའི་དུས་དང་པོའི་ཚེའང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་འདོད་པའི་ཚུལ་མཛོད་ལས། འཕགས་པ་མིན་ཡང་ཕ་མ་དང༌། །ནད་པ་དང་ནི་ཆོས་སྨྲ་དང༌། །སྐྱེ་མཐའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །ཞེས་པས་བསྟན་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་ལ། མདོ་སྡེ་དག་ལས། རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་འོག་མིན་གྱི། །ཕོ་བྲང་དགྱེས་པ་སྡིག་པ་ཀུན། །རྣམ་སྤངས་དེར་ནི་འཚང་རྒྱ་ཞིང༌། །སྤྲུལ་པ་དག་གིས་འདིར་འཚང་རྒྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་སུ་འོག་མིན་དུ་སངས་རྒྱ་བའི་རྟེན་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འཇུག་པའི་འགྲེལ་པར་ཡང༌། གང་གི་དོན་དུ་འབད་པ་འདི་བརྩམས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འོག་མིན་གྱི་
Chinese
断除粗大转变的，称为加行道。当该地初次生起时，实际断除了该垢染的种子，是无间道。从该地的第二个刹那开始，成为真实本体的，是解脱道。在该地进入之际，获得特殊功德，并向上升进的，是殊胜道。断除的差别是，断除了所有见道所断。断除了修道所断的粗大部分。正在断除细微部分，是进入（该道）。如此从断除中，十地的差别是越来越向上升进。身体的执持的差别是，从具有执持那些生起的能力的方面来说的。并非所有那些地位的国王都遍在于菩萨的那些地上，因为各自的凡夫积累了巨大的福德，并且在某些情况下，如来化现为那个和那个（身份），也在利益众生。而且，从第一地以上就获得了对寿命的自在，虽然没有自相的生和死，但为了利益他人而示现，如《宝性论》所说： “圣者已断死 以及病和老 所有诸痛苦 由业惑力生 于彼彼皆无 是故彼彼无 如实见真故 已超脱生等 然具大悲者 示现生老病死”。 第五，无学道是指学习达到究竟，无需再学的意义。身体的共同所依，如小乘有部宗认为，是从赡部洲的刹帝利或婆罗门种姓中成佛。并且在最后有的时候，最初也认为是凡夫，如《俱舍论》所说： “非是圣者父母及 病人以及说法者 有生最后菩萨前”。 虽然这样说，但并非字面意思。在经部中说： “圆满佛陀皆于彼 色究竟天喜乐宫 一切罪障皆断除 于彼成佛化身此”。 如是所说，按照大乘的观点，在色究竟天成佛的所依是什么呢？在《入行论释》中也说：为了谁的利益而造作的这个努力，那无上的智慧，也是薄伽梵在色究竟天的
English
The abandonment of gross transformations is called the path of joining. When that ground is first arising, the actual abandonment of the seed of that defilement is the path of no obstruction. From the second moment of that ground, those that have become the actual entity are the path of liberation. When special qualities are obtained at the entrance of the ground, and one is progressing to a higher ground, that is the path of distinction. The distinction of abandonment is that all that is to be abandoned by the path of seeing is abandoned. The gross parts of what is to be abandoned by the path of meditation are abandoned. Entering into the abandonment of the subtle parts. Thus, from abandonment, the distinction of the ten grounds is that they progress higher and higher. The distinction of holding the body is from the aspect of having the ability to hold those births. It is not the case that all the kings of those places are pervasive on those grounds of bodhisattvas, because individual ordinary beings have accumulated great merit, and in some cases, the Tathagata appears as that and that (identity), and also benefits sentient beings. Moreover, from the first ground onwards, one has obtained mastery over life. Although there is no self-characteristic birth and death, they are shown for the benefit of others, as it says in the Uttaratantra: "The noble ones have abandoned death, as well as sickness and old age, all sufferings. Born from the power of karma and afflictions, they do not have those, therefore they do not have those. Because they see reality as it is, they have transcended birth and so forth, but those who possess great compassion show birth, old age, sickness, and death." Fifth, the path of no more learning means that learning has reached its ultimate end, and there is no need to learn anymore. The common basis of the body, according to the Sravaka schools, is that enlightenment is attained from the Kshatriya or Brahmin caste of Jambudvipa. And at the time of the last existence, they are initially considered ordinary beings, as it says in the Abhidharmakosa: "Not a noble one, parents, and sick person, and preacher, and before the last birth of a bodhisattva." Although it says so, it is not literal. In the sutras it says: "The perfect Buddhas all in that Palace of Akanishta, joyful, All sins completely abandoned, There they attain enlightenment, emanations here." As it is said, according to the Mahayana view, what is the basis for attaining enlightenment in Akanishta? In the commentary on the Entering (the Bodhisattva's Way of Life) it also says: For whose benefit this effort is made, that unsurpassed wisdom is also of the Bhagavan in Akanishta.