Tibetan
ས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དུས་ངེས་པ་ནི་འཕེལ་འགྲིབ་དང་འཕོ་འགྱུར་གྱི་ཆོས་ལས་འདས་ཤིང་འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་ཆོས་སྐུ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་རྣམ་འགྱུར་ཅན་གདུལ་བྱའི་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་ རྟག་པས་ན་འཇུག་པ་ལས། ཞི་སྐུ་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་གསལ་གྱུར་ལ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་རྣམ་མི་རྟོག །འགྲོ་སྒྲོལ་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འབྱོར་སླད་རྟག །འདི་ནི་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཅེས་དང༌། བླ་མར། ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་འཆི་བའི་བདུད་བཅོམ་དང༌། །ངོ་བོ་མེད་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་རྟག །ཅེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ནི་བསོད་ནམས་ལམ་དང་མྱ་ངན་འདའ། །བརྗོད་བྱའི་དོན་ཏེ་དེ་ལའང་འབྲས་བུ་དང༌། །བྱ་བའི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་གནས་པ་ལས། །བདེན་གཉིས་ཞེས་བྱ་འགོག་ལམ་རྣམ་གཉིས་ཡིན། །སྤྱིར་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཡུལ་རྣམ་པ་བཅུར་བསྟན་པ་ལས། འདིར་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བསོད་ནམས་དང༌། ལམ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཡིན་ལ། གསུང་རབ་ནི་བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ཏུ་ཤར་བས་སོ། །དེའང་འགོག་པའི་བདེན་པའི་ཆོས་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་འབྲས་བུ་དང༌། བྱ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས་ན་མགོན་པོ་བྱམས་པས། གང་ཞིག་གང་གིས་ཆགས་བྲལ་བ། །བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཆོས། ། ཆགས་བྲལ་ཉིད་ནི་འགོག་པ་དང༌། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་གིས་བསྡུས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཐོག་མ་དང༌། བར་དང༌། ཐ་མར་དགེ་བའི་ལུང་གི་ཆོས་མ་ལུས་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ལ། ཡང་དག་པར་མཐོང་བ། ནད་མེད་པ། དུས་ཆད་པ་མེད་པ། ཉེ་བར་བསྟོད་པ། འདི་མཐོང་བ་ལ་དོན་ཡོད་པ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་འདིས་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་མ་ལུས་པའི་འགག་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་དོན་ཇི་བཞིན་པར་མཐོང་བས་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ། ཉོན་མོངས་པ་བག་ལ་ཉལ་གྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པས་ནད་མེད་པ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱ་སླ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དུས་ཆད་པ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉེ་བར་གཏོད་པ
Chinese
为了以大地的受用而享用极其清净的喜乐，诸佛薄伽梵的受用是圆满报身。如是说。所谓时间决定，是指超越增减和变异之法，是无为的自性，因此是与法身本体相同的显现，以无量调伏者的福德，轮回存在多久就恒常多久，所以从中进入。（经文）寂静身如如意树般显现，如如意宝般不分别，为了救度众生而恒常拥有世间财富，这是远离戏论而显现的。（经文完）上师说：法自在者摧毁死亡之魔，因无自性故，世间怙主恒常。（引文完）现在为了宣说正法功德。法是福德之路和寂灭，是所说之义，其中也有果和作用的自性两种。所谓二谛，即是灭道二者。一般来说，在《辨相智论》中，显示了法这个词所指的十种对象。此处，圣法的自性是福德、道路和寂灭这三者所说之义。经典是作为能说之词而显现的。其中，灭谛之法和道谛之法这两种，是互相作为果和作用的自性而存在的，因此怙主慈氏说：以何而离贪，具有二谛之相者，即是法。离贪即是灭谛，由道谛所摄。（引文完）此外，所谓薄伽梵善说，是指总摄并显示了最初、中间和最后的所有善妙教法。所谓如实见、无病、无时断、亲近赞叹、见此有义、智者各自当自知，是指总摄了所有证悟之法。如所说之义如实见，即是如实见。成为烦恼习气的对治，所以是无病。因为任何时候都容易做到，并且不会完全衰败，所以是无时断。必定能从痛苦之海中解脱，所以是亲近赞叹。
English
In order to enjoy the utterly pure joy and happiness through the enjoyment of the earth, the enjoyment of the Buddhas, the Bhagavat, is the complete enjoyment body. So it is said. The so-called definite time refers to the fact that it transcends the laws of increase and decrease and change, and is the nature of the unconditioned. Therefore, it is the same manifestation as the Dharmakaya. With the immeasurable merit of the beings to be tamed, it is constant as long as samsara exists, so it enters from it. (Text) The peaceful body appears like a wish-fulfilling tree, and does not discriminate like a wish-fulfilling jewel. In order to save sentient beings, it constantly possesses worldly wealth. This is the appearance of being free from elaboration. (End of text) The master said: The lord of Dharma destroys the demon of death, and because of no self-nature, the protector of the world is constant. (End of quote) Now, in order to explain the merits of the precious Dharma. Dharma is the path of merit and nirvana, which is the meaning of what is said. Among them, there are also two kinds of nature of fruit and action. The so-called two truths are the two paths of cessation and path. Generally speaking, in the 'Vyakhyayukti', ten kinds of objects to which the word Dharma refers are shown. Here, the nature of the holy Dharma is the meaning of the three things that are said: merit, path, and nirvana. The scriptures appear as words that can be said. Among them, the two kinds of Dharma of the truth of cessation and the Dharma of the truth of the path exist as the nature of fruit and action to each other. Therefore, the Lord Maitreya said: What is free from attachment, and has the characteristics of the two truths, that is the Dharma. Freedom from attachment is the truth of cessation, which is included by the truth of the path. (End of quote) In addition, the so-called well-spoken by the Bhagavat refers to the fact that it summarizes and shows all the good teachings of the beginning, middle, and end. The so-called seeing as it is, being without disease, being without interruption, being close to praise, seeing this is meaningful, and the wise should know it for themselves, refers to the fact that it summarizes all the realizations. Seeing the meaning as it is said, is seeing as it is. Becoming the antidote to the habits of disturbing emotions, so it is without disease. Because it is easy to do at any time and will not completely decay, so it is without interruption. It will surely be liberated from the ocean of suffering, so it is close to praise.
Tibetan
འི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གཏོད་པ་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་གཞུང་ཐམས་ཅད་དོན་བཟང་པོ། །ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ། །སྔ་ཕྱི་མ་འགལ་བ། ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་གདུལ་བ་དང་མ་འདྲེས་པ། གྲོལ་བ་དང༌། རིགས་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པ། སྟོན་པ་དང༌། བསྟན་པ་སྐྱོན་ཅན་གཞན་གྱི་བསྟན་བཅོས་དང་མི་མཚུངས་ཤིང༌། ལེགས་པར་གསུངས་ པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ངེས་པའི་དོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་འབབ་ཅིང༌། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བས་ན་འདི་མཐོང་པ་ལ་དོན་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ལས། ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་རྒྱ་མཚོར་བབས། །འབབ། གཞོལ་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བབས། འབབ། གཞོལ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་མཐར་ཐུག་པའང་རྟོག་གེས་བརྟག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱིས། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ། རྟོག་དཔྱོད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རང་བཞིན། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ལྷན་ཅིག་པའོ། །ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །ཞེས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་རྣལ་མ་ཡིན་པར་མཉམ་གཞག་དང་རྫས་མ་འགལ་བའི་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་རིག་པའི་ཕྱིར། རྟོག་གེའི་གཞན་དབང་ཅན་གྱི་དགག་བསྒྲུབ་ལ་སྙིང་པོ་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེའང༌། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ལ་ལྟོས་ལུང་རྟོགས་ཆོས། །ལུང་ནི་ གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དང༌། །གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་ཤར། །ཐབས་ཀྱིས་ཆེ་བ་རིག་འཛིན་སྡེ་སྣོད་ཡིན། །གླེགས་བམ་ཡི་གེར་གནས་པ་དམ་ཚིག་རྟེན། །དེ་ཡང་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་རྗོད་བྱེད་ལ་ལྟོས་ནས་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་གཉིས་སུ་བཞག་པ་ནི་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ནི། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་ནི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་གནས་ཏེ། རྩ་ཤེར་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །ཞེས་དང༌། དེ་གཉིས་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་དྲང་ངེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཚུལ། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པར། ཀུན་རྫོབ་སྒྲུབ་པ་སྟོན་པ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ནོ། །དོན་དམ་བསྒྲུབ་པ་སྟོན་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ནོ། །ཞེས་སོ། །རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལུང་གི་ཆོས་གསུང་རབ་
Chinese
所有经典，都善于引导，言辞优美，前后不矛盾，不与错误的调伏相混淆，具备解脱和理性的方法，导师和教法不同于其他有缺陷的论典，所有善说之法最终都归于唯一的究竟真实之义，并趋向于圆满菩提，因此见到此法是有意义的。如《涅槃经》所说：“大河汇入大海，汇入，奔流，同样，一切法汇入涅槃，汇入，奔流。”就像这样。其究竟的特征也无法通过分别念来衡量，因此需要各自亲自证悟。如是说。其中，各自亲自证悟是智慧的行境，而不是分别思辨的行境。分别思辨是分别和散乱的自性，与五蕴相伴。在《赞扬般若波罗蜜多》中也说：“各自自证智慧之行境。”因此，不可思议的法性是佛陀的真实意趣，为了通过不违背止观双运的殊胜观的智慧，各自证悟，而不是依靠受分别念支配的破立，没有看到其精髓。此外，所说之义依赖于能说之语，即教证之法。教法是十二部经，从对治的角度显现为三藏。以方便来说，最殊胜的是持明藏。经卷文字所处之处是誓言的所依。这也要依赖于所说之义和能说之语，分为教法和证法两种，如世亲所说：“导师之圣法有二，即教法与证法之自性。”就像这样。从所说之义的角度来说，安住于二谛之中，如《中观根本慧论》所说：“诸佛说法，皆依于二谛。”并且，这二谛如果简略归纳，则安住于可引导和需引导的体性之中。《圣妙吉祥智不住经》中说：“宣说世俗谛的安立是可引导之义，宣说胜义谛的安立是需引导之义。”如是说。从能说之语的角度来说，教法的经典
English
All the scriptures that speak of how to approach are excellent in meaning, excellent in words, not contradictory in beginning and end, not mixed with the discipline of wrong practices, endowed with liberation and the means of reason, the teacher and the teachings are not like other flawed treatises, and all the well-spoken teachings ultimately lead to the single definitive meaning and go towards perfect enlightenment, therefore it is meaningful to see this. As it is said in the Nirvana Sutra: "Great rivers flow into the ocean. Flow in. Just like that, all dharmas flow into nirvana. Flow in." Just like that. Its ultimate characteristic cannot be measured by conceptual thought, therefore it must be realized individually. So it is said. Therein, individual self-awareness is the realm of wisdom, not the realm of conceptual speculation. Conceptual speculation is the nature of discrimination and distraction, and is accompanied by the five aggregates. In the "Praise to the Mother" it is also said: "The realm of individual self-awareness wisdom." Therefore, the inconceivable nature of reality is the true intention of the Buddhas, and in order to realize it individually through the wisdom of superior insight that does not contradict quiescence and substance, rather than relying on the establishment and refutation of conceptual thought, one does not see the essence. Furthermore, the meaning to be expressed depends on the expressing words, which are the Dharma of scripture and realization. The scriptures are the twelve branches of scripture, and from the perspective of antidotes, they appear as the three baskets. In terms of skillful means, the most supreme is the Vidyadhara Pitaka. The place where the letters of the book reside is the support of the vow. That also depends on the meaning to be expressed and the expressing words, and is divided into two types of teachings: the teaching of scripture and the teaching of realization, as Vasubandhu said: "The holy Dharma of the teacher is twofold, namely the nature of scripture and realization." Just like that. From the perspective of the meaning to be expressed, it abides in the two truths, as it is said in the Root Wisdom: "The Buddhas teach the Dharma, relying truly on the two truths." And if these two truths are briefly summarized, they abide in the nature of what can be guided and what needs to be guided. As it is taught in the Inexhaustible Intelligence Sutra: "To teach the establishment of conventional truth is the meaning of what can be guided. To teach the establishment of ultimate truth is the meaning of what needs to be guided." So it is said. From the perspective of the expressing words, the scriptures of the teaching