Tibetan
འི་མཚན་ཉིད་གང་དུ་བཞག་ན་མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་བསལ་བ་ལས། རྡུལ་དང་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །རྡུལ་ཅེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་ན། མཽདྒལ་གྱི་བུ་ལ་སེམས་ཅན་མེད་པ་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་རྡུལ་བྲལ། བདག་མེད་པ་སྟེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྡུལ་བྲལ། སྲོག་མེད་པ་སྟེ་སྐྱེ་འཆི་འཕོ་བ་དང་བྲལ་བ། གང་ཟག་མེད་པ་སྟེ་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ། ཞི་བ་དང་ཉེར་ཞིའི་མཚན་ཉིད་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་ཀླུའི་དབང་པོས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཐར་བ་བདག་ལ་རག་ལས་འདི་ལ་ནི། །གཞན་གྱི་གྲོགས་བགྱིར་ཅི་ཡང་མ་མཆིས་ཀྱིས། །ཐོས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསམ་གཏན་ལྡན་པ་ཡིས། །བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་འབད་པར་མཛོད། །ལྷག་ པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། །ལྷག་པའི་སེམས་ལ་རྟག་ཏུ་བསླབ་པར་བགྱི། །བསླབ་པ་བརྒྱ་རྩ་ལྔ་བཅུ་ལྷག་གཅིག་ཀྱང༌། །གསུམ་པོ་འདི་ནང་ཡང་དག་འདུ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐར་པ་ནི་གྲོགས་ཀྱིས་བསྟང་བའི་ཁོ་ན་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་པར། བདག་འབའ་ཞིག་གི་བརྩོན་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། ངས་ནི་ཁྱེད་ལ་ཐར་པའི་ཐབས་བསྟན་གྱིས། །ཐར་པ་རང་ལ་རག་ལས་བརྩོན་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བརྟེན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་ལུང་དང༌། རིགས་པ་དང༌། གཏན་ཚིག་དང༌། དཔྱད་བཟོད་པ་དང༌། ལྡན་པ་དང་མཐུན་པའི་མང་དུ་ཐོས་པ། ཉམས་པ། བཅོམ་པ། ལྷུང་བ། ཕམ་པར་གྱུར་པ་མེད་ཅིང༌། དེའང་མྱ་ངན་ལས་འདས་བར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའོ། །དེ་ལྟར་བསླབ་པ་གསུམ་ཀ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཀ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཡང༌། འདིར་རེ་ཞིག་སྐྱེས་བུ་ འབྲིང་གི་རང་ལམ་ཅུང་ཟད་རྣམ་པར་བཞག་ན་འབྱིག་གཉེན་གྱིས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་སོ་སོར་ཐར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཞི་རྟེན་དུ་བྱས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ། ཉན་ཐོས་ཐེག་པའི་ངོ་བོ་ནི་འཁོར་བ་ལས་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཐར་པར་འདོད་པའི་བློ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་བའོ། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ནི། ང་མེད་བདག་མེད་ཀྱི་གཞི་རྩ་གཅོད་པའོ། །ངེས་ཚིག་ནི་སློབ་དཔོན་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་ཉན་ཅིང་ཐོས་ནས་གཞན་ལ་སྒྲོག་པའི་ཕྱིར་ཐོས་སྒྲོག་གམ་ཉན་ཐོས་སོ། །དགོས་པ་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་ནས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་ལྷག་བཅས་དང་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ། ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ནི་དབང་པོ་དུལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར། དུལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་སྟོན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་སྟོན་ཏོ། །དབྱེ་ན་མདོ་སྡེ་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་ལ་ཡིད་མི་རྟོན་ཞིང༌། མདོ་སྡེའི་ཕྱོགས་ལས་ལམ་བསྒྲུབ་པར་མ་ཟད། ཤེས་ རབ་ཟབ་པས་ཡང་དག་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་ཉེ་བ་ཡིན་ལ། དེའང་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱེད་པས། ཉོན་མོངས་པ་ཕྲ་རྒྱས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་འདྲ་ཡང༌། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་འཕགས་ཏེ། དེའང་ཆ་དང་བཅས་པའི་རྡུལ་ཕྲན། གཙོ་བོ་སེམས་ཀྱི་གཞི། འཁོར་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཕུང་པོའི་གཞི། འདུས་མ་བྱས་རྟག་པའི་གཞི། སྣང་བ་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་དང་ལྔ་པོ་གཙོ་བོས་ཁེགས་ལ། ཆ་མེད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་མ་ཁེགས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཕྱོགས་ཕྱེད་གཟུང་ཡུལ་རགས་པའི་སྣང་བ་རྡུལ་ཕྲན་འདབ་ཆགས་རེག་ལ་མ་འབྱར་བས་བརྩམས་པ་དེའང་ཆ་མེད་དུ་རྟོགས་པས་བྱེ་བྲག་པ་ལས་འཕགས་ཏེ། དོན་གྱི་ལྟར་མེད་པས་རྡུལ་ཕྲན་ཁས་མ་བླངས་པ་དང་མཚུངས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི། བཤད་མཛོད་ཆེན་མོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ལ། ཡོད་པར་ཞེན་པ་ལ་གོམས་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་དམན་པ་སྟེ། དེའང་རགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འདི་གཡག་ རྔ་དང་ནེའུ་གསེང་ལྟར་འདོད་པས། སྣང་དུས་ན་ཚོགས་པ་གཅིག་པ་ལྟར་ཏེ། དོན་དམ་པར་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ལྡན་སིལ་བུར་འདོད་ལ། ཤེས་པའི་རྒྱུན་ཀུན་རྫོབ་སྐད་ཅིག་དོན་དམ་ཆ་མེད་པ་བུམ་ཆུ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལས། རགས་སྣང་རྡུལ་ཕྲན་བསྐོར་བ་དང་བཅས་པར་འདོད་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག་རྡུལ་ཕྲན་དང༌། སྐད་ཅིག་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པས་སྔ་མ་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་དམན་ནོ། །དེ་ཡང་བདེན་པ་བཞིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སྤ
Chinese
如果把（阿罗汉）的体性安立在哪里呢？从消除未生怨的后悔来说，因为远离一切尘垢和见解，所以称为圣者。如是说。什么是尘垢呢？对于目犍连之子来说，没有有情即是远离有情的尘垢，无我即是远离贪欲的尘垢，无命即是远离生死迁变的尘垢，无人即是前后际完全不间断。寂静和近寂静的体性，以远离贪欲等来显示。同样，非圣者就是有烦恼者，这是龙树菩萨所说的。又，解脱依赖于自己，对此：没有其他的帮助可以做，具有听闻、戒律、思、禅者，请努力于四种真谛。增上戒律、增上智慧和增上心，应当时常修学。一百五十一学处，也完全包含在这三者之中。如是说，所以解脱不是仅仅依赖于朋友的指示，而是依赖于自己独自的努力。如《律经》中说：我已为汝说解脱之方便，解脱依赖自己，努力吧！如是说。因此，依靠如来唯一的依靠，通过符合经文、理智、理由、堪能观察和具足一致的多闻，没有衰损、摧毁、堕落、失败，并且将此完全回向于涅槃，这就是增上戒律。增上心的学处是圣道的所依——四禅。增上智慧的学处是与决择分相应的。这样，要圆满这三学，需要依靠三藏。然而，在这里暂时对中士道的自道稍作分别，阿底峡说：安住戒律，具有听闻和思维，应当精进于禅修。因此，以别解脱戒作为基础，必定要从殊胜的佛法——律藏中生起。声闻乘的体性是想要独自从轮回中解脱的心，它会转变为证悟人无我的方法。人无我就是断除我与我所的基础。
English
If we establish the nature of (an Arhat) anywhere, it is called a noble one because it is free from all defilements and views, from the elimination of Ajatashatru's regret. So it is said. What is defilement? For Maudgalyayana's son, the absence of sentient beings is the freedom from the defilement of sentient beings, the absence of self is the freedom from the defilement of desire, the absence of life is the freedom from the defilement of birth, death, and change, and the absence of a person is the complete non-interruption of the past and future limits. The nature of peace and near-peace is shown by being free from desire and so on. Likewise, a non-noble one is said to be afflicted by the Lord of Nagas. Furthermore, liberation depends on oneself, and for this: there is no other help to be done, but those who possess hearing, discipline, thought, and meditation, should strive for the four truths. Higher discipline, higher wisdom, and higher mind, should always be practiced. Even one hundred and fifty-one trainings are completely included in these three. As it is said, liberation does not depend solely on the instructions of a friend, but depends on one's own effort alone. As it is said in the Vinaya Sutra: I have shown you the means of liberation, liberation depends on yourself, strive! As it is said. Therefore, relying on the sole reliance of the Tathagata, through much hearing that is in accordance with the scriptures, reason, logic, examination, and agreement, without deterioration, destruction, falling, or defeat, and completely dedicating this to Nirvana, this is higher discipline. The training of higher mind is the basis of the noble path - the four dhyanas. The training of higher wisdom is in accordance with the decisive part. Thus, to perfect all three trainings, it is necessary to rely on the three baskets. However, here, for the time being, if we briefly distinguish the path of the middling person, Atisha says: Abiding in discipline, possessing hearing and thought, one should diligently engage in meditation. Therefore, with the Pratimoksha vows as the foundation, it is necessary to arise from the excellent Dharma - the Vinaya. The nature of the Shravaka Vehicle is the mind that desires to liberate oneself alone from samsara, and it will transform into a method for realizing the selflessness of the person. The selflessness of the person is the cutting of the root of the basis of I and mine.
Chinese
听闻是指依靠老师听闻佛法，听闻后为他人宣讲，因此称为听闻宣讲或声闻。必要之处是成就最后有的菩提，从而 निश्चित 从轮回中解脱。结果是获得有余涅槃和无余涅槃。其中，第一种，具有蕴的剩余，是因为调伏诸根而彻底区分，因此用“调伏”这个词来表示。第二种，因为痛苦的平息而彻底区分，因此用“寂静”这个词来表示。如果区分，有经部和毗婆沙部两种。第一种，不信任论典，不仅从经部的角度修持道，而且智慧深邃，接近真实空性。并且，将要缘的对境，以四谛为对境的十二种 ज्ञान 识，断除八十八种微细烦恼，想要通达殊胜智慧的意义。其中，人无我相同，但在法界方面比毗婆沙部 श्रेष्ठ एक से अधिक है，即有分的微尘、主要的心之 आधार 、眷属心所生之 आधार 、不相应行蕴之 आधार 、无为常恒之 आधार 、显现色之 आधार 这五者主要被遮破，但无分微尘没有被遮破，因此法界执取一半，粗大显现的微尘附着，不沾染，也是认为无分，因此比毗婆沙部 श्रेष्ठ एक से अधिक है，因为没有意义的 आधार ，所以和不承认微尘相同。毗婆沙部是 अनुसरण महानिदेशक 《俱舍论》的，习惯于执着有，并且执着相，因此道比较低劣，并且认为粗大的世俗 सत्यता 像牦牛尾和彩虹一样，显现时像 एक समूह 一样，但在胜义中认为是具有分的微尘碎片， ज्ञान 识的相续，世俗 क्षणिक 刹那，胜义无分像瓶水一样，从蕴、界和处来说，认为是粗大显现的微尘环绕。虽然承认人无我，但承认法无我的微尘和 क्षणिक 刹那存在，因此比前者 एक से अधिक है। 也是以四谛所摄的法为因果。
English
Hearing refers to listening to the Dharma by relying on a teacher, and after hearing, proclaiming it to others, hence it is called hearing and proclaiming or Śrāvaka. The necessity is to accomplish the enlightenment of the last existence, thereby निश्चितly liberating from saṃsāra. The result is obtaining the Nirvāṇa with remainder and the Nirvāṇa without remainder. Among them, the first, having the remainder of the aggregates, is because of thoroughly distinguishing by taming the senses, therefore it is indicated by the word "taming." The second, because of thoroughly distinguishing by the pacification of suffering, therefore it is indicated by the word "peace." If distinguishing, there are two types: the Sautrāntika and the Vaibhāṣika. The first, not trusting treatises, not only practicing the path from the perspective of the Sūtras, but also having profound wisdom, close to true emptiness. And, the object to be cognized, with the four truths as the object, the twelve types of ज्ञान consciousness, abandoning the eighty-eight subtle afflictions, wanting to understand the meaning of the supreme wisdom. Among them, although the selflessness of persons is the same, in terms of the realm of phenomena, it is श्रेष्ठ by one aspect from the Vaibhāṣika, namely, the part-having atom, the main आधार of mind, the आधार of mental events arising from the mind, the आधार of non-associated compositional factors, the आधार of unconditioned permanence, the आधार of the appearance of form, these five are mainly refuted, but the partless atom is not refuted, therefore the realm of phenomena grasps half, the coarse appearance of atoms adheres, not staining, and is also considered partless, therefore it is श्रेष्ठ by one aspect from the Vaibhāṣika, because there is no आधार of meaning, therefore it is the same as not acknowledging atoms. The Vaibhāṣika follows the महानिदेशक of the 《Abhidharmakośa》, is accustomed to clinging to existence, and clings to characteristics, therefore the path is inferior, and considers the coarse conventional सत्यता to be like a yak tail and a rainbow, appearing like एक समूह at the time of appearance, but in the ultimate sense, considers them to be fragments of part-having atoms, the continuum of ज्ञान consciousness, conventional क्षणिक moment, ultimate partless like water in a vase, from the aggregates, realms, and sources, considers them to be coarse appearances of atoms surrounded. Although acknowledging the selflessness of persons, it acknowledges the existence of the selflessness of phenomena, atoms, and क्षणिक moments, therefore it is inferior by one aspect from the former. Also, the Dharma encompassed by the four truths is the cause and effect.