Tibetan
གྲེལ་པས་འདིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་རྙེད་པ་མ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་བདེ་བ་དང་མི་བདེ་བ་ལ་ཡིན་གྱིས། རྙེད་ པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འཕགས་པ་རྣམས་ལའང་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དམིགས་པའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡིན་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མི་སྙན་པ་དང་སྨད་པ་ནི་ལྐོག་དང་ལྐོག་མ་ཡིན་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་རིགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དོན་བསྡུ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་ལས་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བྱུང་ན་ཡིད་བདེ་བ་དང༌། མི་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་ཡིད་མི་བདེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མགོ་མ་སྙོམས་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་བླང་དོར་ཕྲ་ཞིབ་ཀྱང་མི་ནུས་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་འབའ་ཞིག་ལ་གནས་པ་དེ་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྟོན་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་བྱ་བ་ངན་པ་ལ་ཆགས་པས་ཀྱང་ངན་སོང་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཅེས་སྟོན་པ་ནི། རིགས་གཟུགས་དབང་ཐང་ལ་སོགས་འཕངས་བསྟོད་ཅིང༌། །སྙོམ་ལས་འཕྱེ་བོའི་ཕག་ཏུ་ཡིབས་པ་དང༌། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མ་རུངས་སློང་བ་རྣམས། །དཀའ་ཐུབ་དཔལ་ལ་སྡང་བའི་སྲིན་པོར་འགྱུར། །བརྐམ་ཆགས་སེམས་ཀྱི་ནུས་པ་བརྟན་པོ་ཡིས། །ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་གཡོ་སྒྱུའི་འཁྲི་ཤིང་གིས། ། གཞན་དག་རྨོངས་བྱས་བདག་ཉིད་བསྲུངས་ན་ཡང༌། །གནོད་ཆེན་དེ་ནི་རང་གི་ཁོང་དུ་ཞུགས། །ཞེས་ཚིག་གི་རྒྱན་བསྡེབ་པ་ལ་དོན་བསྐོར་ནས་བཤད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་རིགས་ཀྱིས་རྒྱགས་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱིས་རྒྱགས་པ་དང༌། དབང་ཐང་གིས་རྒྱགས་པ་དང༌། ཐོས་པས་རྒྱགས་པ་དང༌། ལང་ཚོས་རྒྱགས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ལྔ་བོ་མགོ་འཕང་བསྟོད་ཅིང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྙོམ་ལས་སམ། ལེ་ལོའི་གདོན་འཕྱེ་བོ་ལྟ་བུའི་ཉམས་བག་ཏུ་ཉལ་བ་དང༌། ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཐོབ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཐོབ་བོ་སྙམ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་དཔལ་ལ་སྡང་བའི་སྲིན་པོ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གཉིས་ཡིན་ལ། བརྐམ་པ་ནི་སྦྱིན་པ་དང་མི་མཐུན་པར་རང་གི་ཕུན་ཚོགས་ལ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཆགས་པ་ནི་བདག་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྲེད་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་སེམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་བསམ་པ་རབ་ཏུ་མི་བརྟན་པ་གྱ་གྱུའི་འདུ་ཤེས་དང་འགྲོགས་པའི་གཡོ་དང༌། གཞན་བསླུ་བ་ལ་གོམས་པ་ནི་སྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཏེ་ལྟར་བཅུ་གསུམ་པོས་བདག་ཉིད་བསྲུངས་ཤིང་ཕ་རོལ་རྨོངས་པར་བྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་ལ་གྲགས་ཀྱང༌། དེ་ནི་དུག་ལྡན་གྱི་བཟའ་བ་ ཁོང་དུ་ཆུད་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ལ་གནོད་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་དགྲ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱ་བའི་ཚུལ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། སེར་སྣ་གཡོ་སྒྱུ་ཆགས་དང་སྙོམ་ལས་དང༌། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་དང༌། །རིགས་དང་གཟུགས་དང་ཐོས་པ་ལང་ཚོ་དང༌། །དབང་ཐང་ཆེ་བས་རྒྱགས་པ་དགྲ་བཞིན་གཟིགས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དགེ་སྡིག་སོ་སོའི་རྣམ་སྨིན་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལས་ཀྱང་ལྷག་པར་འཕེལ་ཆེ་བར་སྟོན་པ་ནི། འཁོར་བར་འདུ་བྱེད་དཀར་ནག་ལས་འབྲས་གཉིས། །ས་བོན་ཉུང་ངུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུའི་གཟུགས། །སྦོམ་པོར་བསྐྱེད་པ་མི་དབང་ང་ལས་ནུ། །སྲན་རྡོག་བདུན་ལས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་བཞིན། །གང་ཞིག་ས་བོན་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་པའི་ཤིང༌། །ཨ་ཤྭ་ཏ་ཡི་འབྲས་བུ་ལོ་དུས་སུ། །ཡལ་ག་རེ་ལའང་དཔག་ཚད་ཙམ་འཕེལ་བས། །དགེ་སྡིག་གཟུགས་བརྙན་འཕེལ་བའི་དཔེར་མི་ཕོད། །འདི་ལྟར་དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་འཕེལ་ཀ་ཆེ་ཤོས་ཨ་ཤྭ་ཏའི་ཤིང་གི་དཔེས་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་མི་མཚོན་པར། རྒྱུ་ཆུང་ངུ་ལའང་འབྲས་བུ་མུ་མཐའ་མེད་པར་བསྐྱེད་པ་ནི་ནང་གི་རྒྱུ་འབྲས་དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀྱི་འཕེལ་ཀ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུས་ སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་དུས་སངས་རྒྱས་རྣམ་གཟིགས་ལ་སྲན་མ་ཁུ་ཚུར་གང་གཏོར་བས་བཞི་ནི་ལྷུང་བཟེད་དུ་སོང༌། གཉིས་ནི་ཐུགས་ཀར་ཕོག་པས་གླིང་བཞི་ཀ་ལ་དབང་བ་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཅིང༌། རིམ་པས་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་དང༌། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་གནས་སུ་ལྷའི་དབང་པོ་དང་སྟན་ཕྱེད་པ་ལ་འདུག་པའི་དབང་ཐང་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཤཱ་རིའི་བུས་རང་སངས་རྒྱས་ལ་རས་ཡུག་དང་ཁབ་སྐུད་བྱིན་པས་མཁྱེན་རབ་རླབས་ཆེ་བ་དང༌། རྣོ་བ་དང༌། ཟབ་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། ཁྱེའུ་བ་ལང་སྐྱོང་གིས་མཆོད་རྟེན་གྱི་ཁྲིའི་གླང་པོའི་གཟུགས་ལ་ཞིག་གསོ་བྱས་པས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་གླང་པོ་ཆེའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་མི་འབྲལ་བ་དང༌། འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ན་ལ་རྒན་མོ་ཞིག་གིས་ཆུ་ལྷུང་བཟེད་གང་ཕུལ་བས་ལྷར་སྐྱེས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཐལ་བ་གཏོར་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བས་ཀྱང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་ནས་མེ་ཏོག་གཅིག་ནམ་མཁའ་ལ་གཏོར་བ་
Chinese
格热巴说，这里针对世间八法中的得到与未得到等而产生的愉快和不愉快。不是针对得到等等，因为圣者们也拥有。因此，应当认为凭借所缘的缘故，世间法有八种。其中，不悦耳和诋毁应当从隐秘和非隐秘的差别来理解。意思是说，总而言之，如果从这八种世间法中产生的分别念，得到等四种出现时感到愉快，未得到等四种使人不愉快，如果没有达到这种平衡，那么对于因果的取舍也无法做到细致入微。并且，它表明仅仅安住于世间法的人不会产生圣者的道。此外，它还表明，对于其他的十三种世间法过于执着，沉迷于恶行也会导致堕入恶趣。如下所示： 种姓容貌权势等，高抬炫耀且赞颂， 懒惰潜藏于懈怠，傲慢未生而妄起， 彼等皆成嗔恨精进，苦行光辉之罗刹。 贪婪执着心力固，以力压制之欺诳， 纵然迷惑他人众，守护自身亦枉然， 巨大损害入自身。 这是通过词藻的修饰来围绕意义进行阐述。例如，以种姓自满，以容貌自满，以权势自满，以博学自满，以青春自满，这五种高抬自己；与精进相反的懒惰，或者像懈怠的魔鬼一样潜藏在玩忽职守的状态中；特别是对于尚未获得的事物，产生我已经获得的傲慢；嗔恨苦行光辉的罗刹是指贪欲和嗔恨二者。贪婪是指与布施相反，总是执着于自己的圆满；执着是指贪恋自我和受用；这些使心受到压制，与极不稳定的虚假观念相伴的欺骗；习惯于欺骗他人就是虚伪。因此，通过这十三种方式守护自己，迷惑他人。
English
Grelpa said that here, pleasantness and unpleasantness arise in relation to the worldly dharmas of gain and non-gain, etc. It is not in relation to gain, etc., because even the noble ones possess them. Therefore, it should be understood that by virtue of the object of focus, there are eight types of worldly dharmas. Among them, unpleasantness and disparagement should be understood from the distinction between secrecy and non-secrecy. That is to say, in summary, if the conceptualizations arising from these eight worldly dharmas, such as the four of gain, arise, there is pleasantness, and the four of non-gain, etc., cause unpleasantness. If this balance is not achieved, then one cannot make subtle distinctions in accepting and rejecting cause and effect. Furthermore, it shows that the path of the noble ones does not arise in one who merely dwells in worldly dharmas. Moreover, it shows that being overly attached to the other thirteen worldly dharmas and indulging in evil deeds also leads to falling into the lower realms. As it is shown below: Lineage, form, power, etc., are praised and extolled, Laziness is hidden in negligence, Arrogance arises without being attained, These all become rakshasas who hate diligence and the splendor of asceticism. The power of a greedy and attached mind is strong, The creeper of deceit overwhelms with force, Even if one protects oneself by deluding others, That great harm enters into oneself. This is explained by embellishing the words and elaborating on the meaning. For example, being arrogant with lineage, being arrogant with form, being arrogant with power, being arrogant with learning, being arrogant with youth, these five elevate oneself; laziness, which is the opposite of diligence, or being dormant in a state of negligence like a demon of laziness; especially having the arrogance of thinking that one has attained what has not yet been attained; the rakshasa who hates the splendor of asceticism refers to both desire and hatred. Greed refers to always clinging to one's own perfections, which is the opposite of generosity; attachment refers to craving for self and enjoyment; these overwhelm the mind, and deception is accompanied by extremely unstable false notions; being accustomed to deceiving others is hypocrisy. Therefore, by protecting oneself through these thirteen ways, one deludes others.
Chinese
虽然世间以普遍享用的特殊而著称，但这就像吞下有毒的食物一样，对自身有很大的损害，所以应当像对待敌人一样看待。如《亲友书》中所说：“悭吝虚诳与贪着，懈怠骄慢及贪嗔，种族形貌与博学，青春权势慢如敌。” 又，为了说明善恶各自的异熟果，比外在的因果更加增长广大，（经中说）：轮回中黑白业的两种果报，即使是微小的种子，也能使果实的形体，变得粗大，这是人王（指佛陀）才能做到的。如同七颗豆子能产生转轮王一样。某种树木，种子只有芥菜籽那么大，阿শ্বัต্থ树（梵文：Aśvattha，菩提树）的果实到了成熟的季节，每一根树枝都能增长到一逾缮那（梵文：Yojana，古印度长度单位）的长度，但仍然不能比作善恶影像增长的例子。像这样，善恶二者的成熟，外在的因果关系中增长最为巨大的阿শ্বତ୍ഥ树的例子，连其中的一部分也不能象征。即使是微小的因，也能产生无边无际的果，这就是内在的因果，善恶二者的增长，是国王我（指佛陀）才能做到的。 往昔，向遍视佛（梵文：Vipaśyin，过去七佛之一）撒了一把豆子，其中四颗落入钵中，两颗击中胸口，因此获得了统治四大部洲的金轮转轮王的果报。依次又成为四大天王，以及三十三天之主，拥有坐在半个座位上的权势。舍利子（梵文：Śāriputra）曾向独觉佛（梵文：Pratyekabuddha）供养布匹和针线，因此获得了广大、敏锐和深刻的智慧，成为声闻弟子中智慧第一的人。有个放牛娃修复了佛塔底座上的大象雕像，因此生生世世都享受着大象的财富。圣者迦旃延（梵文：Kātyāyana）接受一位老妇供养的一钵水，因此转生为天人。此外，仅仅以对如来的信心，撒一把灰尘，也能在无数劫中享受安乐。仅仅因为朝着佛陀抛掷一朵花在空中
English
Although the world is known for its universally used specialties, it is like swallowing poisonous food, which is very harmful to oneself, so it should be regarded as an enemy. As it is said in the Letter to a Friend: "Miserliness, deceit, attachment, and laziness, Conceit, desire, and hatred, Lineage, appearance, learning, and youth, Arrogance due to great power, regard them as enemies." Furthermore, to show that the individual ripening of good and evil is even more increasing than the external cause and effect, (it is said in the sutra): In samsara, the two fruits of black and white actions, even from a small seed, can make the shape of the fruit, become large, which only the king (referring to the Buddha) can do. Just as seven beans can produce a wheel-turning king. A certain tree, whose seed is only the size of a mustard seed, the fruit of the Aśvattha tree (Sanskrit: Aśvattha, Bodhi tree) in the season of maturity, each branch can grow to a yojana (Sanskrit: Yojana, ancient Indian unit of length), but still cannot be compared to the example of the growth of good and evil images. In this way, the ripening of the two, good and evil, in the external cause and effect relationship, the example of the most enormous growth of the Aśvattha tree, cannot even symbolize a part of it. Even a tiny cause can produce endless fruits, which is the internal cause and effect, the growth of the two, good and evil, is what the king I (referring to the Buddha) can do. In the past, when a handful of beans were scattered to the Buddha Vipashyin (Sanskrit: Vipaśyin, one of the past seven Buddhas), four of them fell into the alms bowl, and two hit the chest, thus obtaining the result of becoming a golden wheel-turning king who ruled over the four continents. In sequence, he became the Four Great Kings, and the lord of the Thirty-Three Heavens, possessing the power to sit on half a seat. Shariputra (Sanskrit: Śāriputra) once offered cloth and needle thread to a Pratyekabuddha (Sanskrit: Pratyekabuddha), thus obtaining vast, sharp, and profound wisdom, becoming the foremost wise one among the Shravaka disciples. A cowherd boy repaired the elephant statue on the base of the stupa, thus enjoying the wealth of elephants in all lifetimes. The venerable Katyayana (Sanskrit: Kātyāyana) received a bowl of water offered by an old woman, thus being reborn as a deva. Furthermore, just by scattering a handful of dust with faith in the Tathagata, one can experience happiness for countless kalpas. Just because of throwing a flower into the sky towards the Buddha