Tibetan
དོན་དམ་བདེན་པའི་ཕྱོགས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱིས་ཟིན་ནས། དུས་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ལམ་ལྔའི་རིམ་པས་བསྡུས་པ་མཐའ་དག་གིས་གནས་སྐབས་སུའང་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང༌། མཐར་ཐུག་ཞི་བ་དམ་པའི་སར་གཞོལ་བ་ནི། ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མཐུན་དང༌། དབང་དང༌། བྱེད་པའི་འབྲས་བུའང་རིམ་བཞིན། རྒྱུ་མཐུན་ནི་ངང་གིས་དགེ་བ་ལ་གཞོལ་བ་དང༌། ཚེ་རིང་བ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དང༌། དགྲ་ཟླ་མི་འབྱུང་བ་སོགས་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་དེ་དག་ལས་ཕྱོགས་ལོག་པ་དང༌། དབང་གི་འབྲས་བུར། ཡུལ་བཟང་བ་དང༌། གཟི་བརྗིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། བཟའ་བཏུང་དང་སྨན་སོགས་འཇུ་སླ་བ་སོགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལོག་པ་དང༌། བྱེད་པའི་འབྲས་བུར། ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་དགེ་བ་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་ཞིང༌། བསམ་པ་ཡིད་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པའང་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ལས། མི་ ཚེ་འདིར་ཡང་དེ་དག་ལེགས་པར་འོང༌། ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་དགེ་བ་བཅུ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །མདོར་བསྡུ་ན་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ལྟར་ཟད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། བཙུན་པ་ཤྭ་རིའི་བུ། དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་གིས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཕྱིན་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ་གང་ཞེ་ན། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བ་བཅུ་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྟེ། ནམ་ཡང་བར་མ་དོར་ཟད་ཅིང་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའང་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་དུས་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འབྲེལ་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་བ་རླབས་ཆེ་བའི་ཚུལ། དེ་ཡང་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ནས། །ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་དགེ་བ་གསེར་འགྱུར་རྩིས། །སྲིད་དང་ཞི་བར་འགལ་བའི་ལྕགས་ཁམས་ལ། །ཐེབས་པས་མི་གནས་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་བའི་ཁམས། །གྲུབ་པ་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་དགེ་བ་ཡིན། །འདི་ལྟར་ཉན་རང་གི་ལུགས་ལྟར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ མེད་ལ་དམིགས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར། ནང་དུ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་བྲལ་བས་ཡུལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པའི་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དང༌། ཤེས་བྱ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རང་ཤར་བའི་འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་
Chinese
究竟真谛方面，不滞留于二边的智慧空性，被具大悲心的心髓所摄持，无有先后地双运结合，以五道次第所摄的一切，即使在暂时也显现增上，究竟趋向寂静涅槃之地，这是与解脱分相应的成熟之果。同样，等流果、增上果、士用果也依次是：等流果是自然而然趋向善法，长寿，受用广大，不出现敌对等，是从不善之果的那方面逆转过来；增上果方面，处所美好，威严圆满，饮食和药物等容易消化等，是从不顺品的那方面逆转过来；士用果方面，在那个生命中善业也越来越增上，心愿如意成办，这也是从行持善法中，此生也能很好地到来。如《十善经》中所广泛宣说的那样。总而言之，如福德分那样不会穷尽之理，如《八千颂》中所说：比丘舍利子，有什么善根进入天和人之中后，会成为无上正等觉佛陀呢？即具有发起无上菩提心之一的十善业，四禅定，四无色定，六度波罗蜜，任何时候都不会在中阴中穷尽消失。如是宣说。那也是通达无我之智慧，以及方便大悲心唯一无有先后地相联，大乘善业浩瀚之理。那也是通达二无我之义后，方便智慧双运的善业如点石成金术，在与轮回寂灭相违的铁矿上，接触到便成就了不滞留的智慧胜者之界，是超越世间的善业。像这样，不像声闻缘觉的宗规那样，不是缘于人我和法我的，在内部，由于行者的分离，了知对境无自性的所取法无我，以及所知生灭住三者分离的空性中，自显现的能取法无我。
English
In terms of ultimate truth, the wisdom of emptiness that does not dwell on either extreme, is seized by the essence of great compassion. The union of these two, without any temporal sequence, is encompassed by the entirety of the five paths. Even temporarily, it manifests as supreme, and ultimately inclines towards the state of perfect peace and nirvana. This is the true fruit of maturation, corresponding to liberation. Similarly, the resultant fruits of correspondence, dominance, and action are in sequence: The resultant fruit of correspondence is the natural inclination towards virtue, longevity, vast enjoyment, and the absence of enemies, etc., which are the reverse of the effects of non-virtue. In terms of the resultant fruit of dominance: a good place, perfect glory, and easily digestible food and medicine, etc., are the reverse of unfavorable conditions. In terms of the resultant fruit of action: in that very lifetime, virtue increases more and more, and wishes are fulfilled as desired. This also comes about well in this life from practicing virtue. As extensively explained in the Sutra of the Ten Virtues. In short, the way in which merit does not diminish like a portion of fortune, as stated in the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra: "Monk Shariputra, what virtuous root, having gone into the realms of gods and humans, will become the unsurpassed perfect Buddha? That is, the ten virtuous actions endowed with the single generation of the mind of unsurpassed enlightenment, the four concentrations, the four formless absorptions, and the six perfections. They will never be exhausted or disappear in the intermediate state." Thus it is said. That is also the wisdom that realizes selflessness, and the means of great compassion alone are connected without any temporal sequence, the reason why the great vehicle's virtue is vast. That is also after realizing the meaning of the two selflessnesses, the virtuous act of the union of skillful means and wisdom is like the philosopher's stone, on the iron ore that is contrary to existence and peace, contact with it accomplishes the realm of the victorious ones of non-abiding wisdom, it is a virtue that transcends the world. Like this, unlike the tradition of the Hearers and Solitary Realizers, it is not focused on the self of person and phenomena, internally, due to the separation of the actor, the object is known to be without self-nature, the apprehended object is the selflessness of phenomena, and in the emptiness where the knowable is separated from the three of arising, ceasing, and abiding, the apprehending object, the self of phenomena, arises by itself.
Tibetan
མེད་ཀྱི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་ཐེབས་པས་ཐ་དད་པའམ། གཉིས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་དགེ་བ་ནི་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩི་ལྟ་བུ་སྟེ། དགེ་བ་སྤྱོད་དུས་ཉིད་ནས་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་བློ་ལས་གྲོལ་བས། དངོས་པོ་དང་རང་མཚན་དུ་འཛིན་པའི་ཆ་ནས་སྲིད་པ་དང་ཞི་བར་འགལ་བའི་ལྕགས་ཁམས་ལ་ཐེབས་པས། མི་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གསེར་གླིང་ན་ས་རྡོ་མི་རྙེད་པ་ལྟ་བུར་འཇུག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོའང་ནམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཟིན་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ས་བོན་ལས་ཐར་པའི་འབྲས་བུ་བསླུ་བ་མེད་པ་ནི། ལམ་དུས་དམིགས་པར་བཅས་པ་བསོད་ནམས་ཚོགས། དམིགས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཏེ་ཟུང་འཇུག་གིས། །སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྦྱང་སྐུ་གཉིས་མངོན་དུ་འཐོབ། །དག་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཟབ་མོའི་རྟེན་འབྲེལ་ལགས། །འདི་ལྟར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་པ་ལྔ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས། དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་དག་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་རྣམ་པ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་ནི། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་སོ། །དེའང་ས་མཚམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་སྟེ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་མཉམ་གཞག་ གི་ཡེ་ཤེས་ཟག་པ་མེད་པ་དང་རྗེས་ཐོབ་ཟག་བཅས་སུ་འདོད་པའོ། །དགེ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་ལས་དང་རྟེན་གཞི་ནི། ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བའི་ངོ་བོ་ལམ་བདེན་བྲལ་རྒྱུས་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་ལ་བརྟེན་ཡང༌། བྲལ་འབྲས་ནི། རང་བཞིན་མེད་པའམ། སྙིང་པོའི་སྟེང་ན་བརྟེ
Chinese
由于在所有无有之方便分上都已圆满，因此，不同或非二元的方便智慧结合之善，犹如点金术之药。行善之时，即从福德与非福德之念中解脱，从执着事物与自相之分上，触及与轮回和寂灭相违之铁矿。进入不住之智慧，一切种智之金洲城，犹如无法找到泥土和石头一般，这是出世间的善。如《八千颂》所说：“五度若为般若度所摄持，即入一切种智大城。”又如《入行论》所说：“此等一切支分，佛为智慧之义而说。” 如是二资粮结合之种子所生的不虚妄之解脱果，即道时有执著之福德资粮，无执著之智慧资粮，以双运涤除二障，现前二身。清净之因果是甚深之缘起。如是，有漏者，即布施等之五种福德资粮，无漏者，即甚深智慧，亦即智慧资粮。二者结合，则烦恼与所知二障，于无自性中清净，从福德资粮生色身，从智慧资粮生法身，如是显现二身之理。如《宝鬘论》所说：“佛之色身从福生，法身略说是智生。”。若从地界之门来分，则加行道之暖位以下乃世间道，即有漏者。见道获得后，因无漏故，乃出世间道。若从道之门来分，则等持之智慧是无漏，后得则认为是有漏。所有这些善的作业和所依，乃是解脱分善之自性，以道谛灭谛之因所摄持，故依于各种习气之阿赖耶识，然断证之果，则为无自性，或依于空性之上。
English
Because all aspects of the means of non-existence are fully developed, the virtue of the union of skillful means and wisdom, which is distinct or non-dual, is like the elixir of gold. When practicing virtue, one is liberated from the mind of merit and non-merit. From the aspect of grasping at things and self-characteristics, it touches the iron ore that contradicts samsara and nirvana. Entering the city of non-abiding wisdom, the city of Gold Island of omniscience, like not being able to find earth and stones, this is transcendent virtue. As it is said in the Eight Thousand Verses: "When the five perfections are grasped by the perfection of wisdom, one will enter the great city of omniscience." And as it is said in the Bodhisattvacharyavatara: "All these limbs, the Buddha spoke for the sake of wisdom." The unfailing fruit of liberation from the seed of such a union of the two accumulations is: at the time of the path, the accumulation of merit with focus, and the accumulation of wisdom without focus, by means of union, the two obscurations are purified, and the two bodies are manifested. Pure cause and effect are profound dependent origination. Thus, that which is with outflows is the five types of merit accumulation, such as generosity, and that which is without outflows is profound wisdom, that is, the wisdom accumulation. When these two are combined, the afflictions and the obscurations of knowledge are purified in their lack of inherent existence. From the accumulation of merit, the Form Body arises, and from the accumulation of wisdom, the Dharma Body arises, thus manifesting the manner of the two bodies. As it is said in the Ratnavali: "The Form Body of the Buddhas arises from the accumulation of merit, and the Dharma Body, in brief, arises from the accumulation of wisdom." Furthermore, if divided from the perspective of boundaries, the path of joining, up to and including the supreme dharma, is the worldly path, that is, with outflows. Having attained the path of seeing, it is transcendent because it is without outflows. If divided from the perspective of the path, the wisdom of equipoise is without outflows, and subsequent attainment is considered to be with outflows. The function and basis of all those virtues is that the nature of the virtue that is in harmony with liberation is encompassed by the cause of the path truth and the cessation truth, so it relies on the alaya-vijnana of various habitual tendencies, but the result of separation is without inherent existence, or it relies on emptiness.
Tibetan
ན་པས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཐར་པ་དམ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའོ། །དེ་དག་ནི་དག་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་གནས་དམ་པའོ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དགའ་བའི་ཆར་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚོམས་ཏེ་རབ་བྱེད་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པ།
Chinese
以那（智慧）作为不变化的殊胜解脱之因。 那些是清净因果的极其微细的缘起之殊胜处。《功德宝藏·欢喜雨》中，业因果之篇章，即第三品之释。
English
That which makes the unchanging, excellent liberation as its cause is through that (wisdom). Those are the excellent places of extremely subtle dependent arising of pure cause and effect. From "The Treasury of Precious Qualities, Joyful Rain," the chapter on the collection of karma and its effects, which is the commentary on the third chapter.