Tibetan
་པ་གསུམ་བཞག་སྟེ། རང་གིས་སྟོང་པ་ནི་ཆོས་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་བདེན་པ་མེད་པའོ། །གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ནི་ཆོས་དེ་ལ་ཆོས་གཞན་མེད་པའི་ཆ་ནས་བཏགས་པའོ། །གཉིས་ཀས་སྟོང་པ་ནི་ཆོས་གང་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མི་འགོག་ཀྱང༌། དོན་དམ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་མི་འབྲལ་བའི་ཐར་ལམ་དམ་པའོ། །དེ་དག་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདིར་ནི། མ་དག་པའི་གཞན་དབང་ལ་བརྟེན། དེས་དགེ་མི་དགེའི་ལས་གསོག །དེ་ལས་དེ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་སྟོན་པ་ཡིན་པས་ན། མི་དགེ་བཅུ་པོ་ལས་ལོག་པ་ཙམ་གྱིས་དགེ་བ་བཅུར་འདོད་པ་ནི་ནོར་བ་སྟེ། རྒྱུད་བསྡམས་པ་མེད་ཅིང་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡུམ་བར་མ་ལས་ཀྱང༌། བདག་ཉིད་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་ཡིན། ཞེས་པ་ལ་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་མི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་ནི་བསྡམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་བྱས་ནས་དགེ་བ་བཅུ་པོ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་བྱ་བའོ། །དེའི་ འབྲས་བུ་ནི་ཐར་པའི་ལམ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་བཅུ་བོ་ཆུང་ངུས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བདུན་གཙོ་བོར་ལྡན་པས་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་དབང་པོ་དྲུག་གི་བདག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་རགས་པ་ཅན། བདེ་སྡུག་གི་ཚོར་བ་མྱོང་བདེ་བ་འདོད་པའི་མི་དང༌། འབྲིང་གིས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དགེ་བའི་ལམ་བཅུ་པོ་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆེ་ན་དེས་འཕེན་བྱེད་བྱས་ནས། དེར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཚངས་པའི་གནས་པ་གཞི་དང་ས་དེ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོམས་པ་ལས་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་སྐྱེ་སྟེ། དེའང་གཟུགས་ཁམས་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཙོ་བོར་ལྡན་ལ་གཞན་དག་ནི་འཁོར་གྱི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ནི་ཀུན་གཞི་ཉིད་གཙོ་བོར་ལྡན་ལ། གཞན་དག་བག་ལ་ཉལ་དུ་ཡོད་པས་གཉིད་འཐུག་པོ་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་ལྟ་བུ་ལས་དགེ་བ་བྱེད་པ་ཡང་མེད་ལ། མི་དགེ་བ་ཡང་དངོས་སུ་བྱེད་པ་མེད་ཀྱང་རང་སའི་གཏི་མུག་གི་ས་བས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ངང་གིས་གཏི་མུག་ནི་སྟོབས་ཆེན་པོ་གསོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་དེ་སྔ་མའི་དགེ་འབྲས་ཡིན་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟད་ནས་ནི་ཚེ་འཕོ
Chinese
立三种空性。自空性是指任何法，其自性皆无真实。他空性是指就该法无其他法而言而安立。二俱空性是指任何法皆无二元性。第二，如实了知实相的世俗方面，虽不阻碍福德资粮，然于胜义中，了知一切法皆为空性，如虚空般，故是不离智慧资粮的殊胜解脱道。从这些因果关系的角度来看，依赖于不净的依他起性，由此积集善与非善之业。因为它显示了从中体验到各自的果报，所以仅仅从不行十不善业就认为是行了十善业是错误的，要知道这是没有守护自相续且未被授记的。在《中观宝鬘论》中也广泛地讲到：“自己也断除了杀生”等等。因此，应当将十不善业置于守护的一方，而将十善业置于成办的一方。其果报是，与解脱道无关的福德分善业，十善业中，以微小的善业，主要具有七种识聚，随顺于境而生起，从六根的增上缘所生的粗大之识，感受苦乐之受，成为希求安乐之人。以中等的善业，转生于欲界天。如果十善业非常强大，以此作为牵引，以彼处转生的因，通过串习梵天住处的基础和地定的等持，而转生到上二界。其中，色界众生主要具有阿赖耶识和入胎识，其他则是以眷属的方式存在。在无色界中，唯有阿赖耶识是主要的，其他则处于潜伏状态，如同沉睡很深的状态，既没有行善，也没有实际作恶，但由于自处愚痴的种子所生，自然而然地积聚了强大的愚痴。因此，无色界的禅定之心虽然是先前善业的果报，但由于是属于福德分善业，所以耗尽之后就会死亡。
English
Three emptinesses are established. Self-emptiness means that any dharma, its own nature is without truth. Other-emptiness means that it is designated from the aspect of that dharma not having other dharmas. Both-emptiness means that any dharma is without duality. Secondly, although the accumulation of merit does not hinder the conventional aspect of realizing the nature of reality, in the ultimate sense, realizing that all dharmas are empty in their own essence, like the sky, is the supreme path of liberation that is inseparable from the accumulation of wisdom. From the perspective of these cause and effect relationships, relying on the impure other-powered nature, one accumulates virtuous and non-virtuous actions. Because it shows that one experiences the respective results from them, it is a mistake to think that merely refraining from the ten non-virtuous actions is equivalent to practicing the ten virtuous actions. It should be understood that this is without guarding one's own mind-stream and is unpredicted. In the Garland of Middle Way, it is also extensively discussed: "One also abandons killing," and so on. Therefore, the ten non-virtuous actions should be placed on the side of guarding, and the ten virtuous actions should be placed on the side of accomplishing. The result is that the virtuous actions of the merit category, which are unrelated to the path of liberation, among the ten virtuous actions, with small virtuous actions, mainly possessing the seven aggregates of consciousness, arising in accordance with the object, the coarse consciousness arising from the dominant condition of the six senses, experiencing feelings of pleasure and pain, becoming a person who desires happiness. With medium virtuous actions, one is born as a god in the desire realm. If the ten virtuous actions are very powerful, using this as a pull, as the cause of being born there, through familiarizing oneself with the basis of the abode of Brahma and the samadhi of the earth-determination, one is born into the upper two realms. Among them, the form realm beings mainly possess the alaya consciousness and the entering-womb consciousness, while the others exist as retinues. In the formless realm, only the alaya consciousness is the main one, while the others are in a dormant state, like a state of deep sleep, there is neither virtuous action nor actual evil action, but because it is produced by the seed of ignorance in its own place, naturally accumulating great ignorance. Therefore, although the meditative mind of the formless realm is the result of previous virtuous actions, because it belongs to the virtuous actions of the merit category, it will be exhausted and then death will occur.
Tibetan
་ལ། ངོ་བོ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིའི་ལུས་རྟེན་ལས་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པས་ན་ལྷ་བས་ལྷག་པའི་ལུས་ཞེས་ཀྱང་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཆོས་འདིས་དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དང༌། །དུད་འགྲོ་རྣམས་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང༌། །ལྷ་དང་མི་ཡི་ནང་དག་ཏུ། །བདེ་དཔལ་རྒྱལ་སྲིད་རྒྱས་པ་ཐོབ། །བསམ་གཏན་ཚད་མེད་གཟུགས་མེད་ནི། །ཚངས་སོགས་བདེ་བ་མྱོང་བར་བྱེད། །ཅེས་མཐོ་རིས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་ཤིང༌། ངན་སོང་གི་སྒོ་གཅོད་པར་བྱེད་པས་ན་ལྷ་མིའི་ཐེག་པའམ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཉིད་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་དང་འབྲེལ་པས་ངེས་པར་ལེགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ཡང་སྤྱིར་རིགས་ཡོད་པ་ལ་དགེ་རྩ་ཕྲ་མོ་ས་བོན་དུ་བཞག་པ་གཉིས་རྐྱེན་ནུས་པ་སྨིན་པས་སད་དེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་ངེས་པའང་ཡོད་དེ། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། བྱིས་པ་རྩེད་མོ་དགའ་དང་དེ་བཞིན་དུ། །བྱེ་མ་ལ་ནི་མཆོད་རྟེན་བྱེད་པ་དང༌། །རྩིག་ངོས་ཤིང་བུ་སེན་མོས་གཟུགས་བྲིས་པ། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་འདི་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མཐོང་བ་ཙམ་མམ། མཚན་ཐོས་པ་དང༌། མཆོད་རྟེན་ལ་དམིགས་ནས་ཐལ་མོ་ཡ་གཅིག་གིས་བཏུད་དམ། བསྐོར་བ་དང་སྲི་ཞུའི་ཆེད་གོམ་པ་ཡ་གཅིག་དོར་རམ། མེ་ཏོག་གམ་ཆུ་ཐིགས་གཅིག་ཕུལ་ལམ། ངན་འབྲེལ་ཐོགས་པའང་རུང་སྟེ། དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟེན་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཆེ་བ་ལས་སོ། །དེའང་བཤད་མ་ཐག་པའི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བས་སྲིད་པའི་གནས་རིས་མཐོ་དམན་དུ་འཕེན་པའི་ལས་དང༌། ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཡུལ་དང་སྤྲོད་པའི་མི་དགེ་བ་གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ལས་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགེ་བ་ནི་ཐར་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཁོ་ན་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། ཤིང་མཁན་བཟོ་བོ་མཁས་པས་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་དང༌། །འདྲ་བའི་བཟོ་བྱས་དེས་ཀྱང་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱེད། །དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་སྤྱོད་མཁས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང༌། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཐར་པའི་ཆ་མཐུན་ཟག་མེད་དམ་པའི་རྒྱུ། །དགེ་བཅུ་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སྦྱིན་སོགས་དྲུག །ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་ལམ་ལྔས་བསྡུས། །འདི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ བདེན་པའི་ཕྱོགས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དགེ་བ་བཅུ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔས་བསྡུས་པ་རྣམས།
Chinese
。因为体性是无记的缘故。 由于从人身获得了解脱和一切智的果位，所以也说是胜过天人的身体。 即使这样，在《宝鬘论》中说：此法能从地狱、饿鬼和畜生中解脱，在天人和人类之中，获得安乐、兴盛和王位的增长。禅定、无量和无色界，能使梵天等享受安乐。这样，由于能成办高处，并能关闭恶趣之门，所以称为天人乘或小士道。它与解脱分善根相关联，因此，普遍来说，对于具有种性者，将微小的善根作为种子，这二者作为因缘，能力成熟而苏醒，也必定会走向菩提。如《妙法莲华经》中说：孩童嬉戏玩耍时，在沙子上建造佛塔，或者在墙壁、树木上用指甲描绘形象，这些人也能获得殊胜菩提。因此，仅仅是见到三宝，或者听到名号，或者以佛塔为对境，合拢一只手掌，或者为了绕塔和服务而迈出一步，或者供养一朵花或一滴水，即使是结下恶缘也可以，所有依靠三宝的行为都会转变为解脱分，这是由于所依境的差别很大的缘故。 也就是说，刚才所说的福德分善根，能将有情投生到轮回的高低之处，以及与恶趣等痛苦之境相连的不善业，在了知这二者无自性之后，从轮回的因，也就是一切有漏法中解脱出来的善根，才是解脱之因。如《摄颂》中说：木匠巧匠善于制造男女等形象，他们也能做一切事情。同样，善于运用智慧的菩萨，也能以无分别的智慧做一切事情。因此，解脱分无漏清净之因，以十善、禅定、无色界、布施等六度，以及资粮道、加行道、见道、修道和无学道五道来概括。 像这样，世俗谛方面，以福德资粮的十善和五度来概括的这些。
English
. Because its nature is unspecified. Since liberation and the state of omniscience are attained from the human body, it is also said to be a body superior to that of the gods. Even so, it is said in the Ratnavali: "This Dharma liberates from hells, hungry ghosts, and animals, and in the realm of gods and humans, it obtains happiness, prosperity, and the increase of royal power. Absorption, immeasurable states, and the formless realms cause Brahma and others to experience bliss." Thus, since it accomplishes higher realms and closes the doors to the lower realms, it is called the vehicle of gods and humans or the path of the lesser person. Since it is connected with the virtues that are a part of liberation, it is certain that it will lead to goodness. Generally, for those who have the potential, if a tiny root of virtue is planted as a seed, these two, as causes and conditions, will ripen in power and awaken, and there will be certainty of going to enlightenment. As it is said in the Holy Lotus Sutra: "Children who enjoy playing games, building stupas in the sand, or drawing images on walls, trees, or with their fingernails, all these will attain this supreme enlightenment." Therefore, merely seeing the Three Jewels, or hearing their names, or focusing on a stupa and joining one's palms together, or taking one step for circumambulation and service, or offering one flower or one drop of water, even if one makes a bad connection, all actions relying on the Three Jewels will turn into a part of liberation, because the object of reliance is very special. That is to say, the virtues of meritorious deeds just mentioned can project beings into higher or lower realms of existence, and the non-virtuous deeds that connect them with suffering realms such as the lower realms. When one knows that these two are without inherent existence, the virtue of being completely liberated from the causes of existence, that is, all contaminated phenomena, is the only cause of liberation. As it is said in the Compendium: "Just as a skilled carpenter or craftsman makes images of men and women, and they can do all kinds of work, so too, a Bodhisattva who is skilled in the practice of wisdom can do all kinds of work with non-conceptual wisdom." Therefore, the uncontaminated and pure cause of the part of liberation is summarized by the ten virtues, absorption, the formless realms, the six perfections such as generosity, and the five paths of accumulation, application, seeing, meditation, and no more learning. In this way, on the side of conventional truth, the accumulations of merit, the ten virtues, and the five perfections are summarized.