Tibetan
ས་ཆར་དུ་སྡུད་པའང་ཡོད་དོ། །ཁ་འཐོར་བ་རྣམས་ནི་མིའི་ཡུལ་དང༌། རྒྱ་མཚོ་དང༌། ནགས་ཚལ་དང༌། གླིང་ཕྲན་ལ་སོགས་པར་གནས་ཤིང་ཚེ་དང་འབྱོར་བའང་མ་ངེས་པའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་སྲིད་རྩེ་ནས་རིམ་གྱིས་འོག་མ་འོག་མར་ མཆེད་ལ། དེ་ནས་མིར་མཆེད་པ་ནི། མདོ་སྡེ་ལས་འོད་གསལ་གྱི་ལྷའི་རིགས་ལས་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་དམན་པ་དག་དེར་འོངས་པ་ལས་མིར་མཆེད་པར་བཤད་ལ། ཡང་རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི་ནས་མཆེད་པར་བཤད་པའང་ཡོད་དེ། རྒྱུད་དག་ལས་དགའ་ལྡན་ནས་ལྷའི་བུ་ཉི་མ་རབ་ཏུ་སྣང་བྱེད་དང༌། ཟླ་བ་དྲི་མ་མེད་པ་གཉིས་པདྨ་ལས་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་འོངས་པ་ལས་གླིང་འདིའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཐོག་མར་མཆེད་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ས་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་གྲོང་དང་མི་མེད་པས་ལྷ་མི་ཞེས་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་མེད་ལ། འགྲོ་བ་དེ་དག་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་ལྟར་འོད་ཀྱི་ལུས་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་པ། དབང་པོ་དང་ཡན་ལག་མཛེས་པ། ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་ཞིང་འདུག་པ། བསམ་པ་ཙམ་གྱིས་གང་འདོད་དུ་ཕྱིན་པ། ཟས་སུ་དགའ་བདེ་ལ་སྤྱོད་ཅིང༌། ཕོ་དང་མོར་མེད་པ། ཉོན་མོངས་པ་མངོན་རྒྱུ་བ་མེད་པ་ལ་བསྐལ་པ་དང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འགྲོ་བ་དེ་དག་གི་མིང་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་ཞེས་གྲགས་ལ་ཡོན་ཏན་ཕལ་ཆེར་ལྷ་དང་མཚུངས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་རིང་མོ་ཞིག་འདས་པ་ན་ནམ་མཁའ་ནས་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལན་བདུན་གྲགས་པས་དེ་དག་ལ་མི་ཞེས་བྱ་བར་མིང་ཐོགས། དེའི་ཚེ་སྔོན་གྱི་བསྐལ་པ་བཟང་ པོ་ཉམས་པའི་མགོ་ཟུག །བསོད་ནམས་དང་འོད་ཀྱང་བྲི། ཉོན་མོངས་པ་བག་ལ་ཉལ་ལངས་སུ་ཉེའོ། །དེའང་ཚེ་ལོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས་བརྒྱད་ཁྲི་པའི་བར་གྱི་སྐྱེས་བུ་ནར་སོན་པ་དག་གི་ལུས་ཚད་ཀྱང་རང་ཁྲུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པར་ཡོད་ལ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཉི་ཤུ་པ་དང༌། བཅུ་དྲུག་པ་དང། བརྒྱད་པ་དང༌། ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པའི་ཚེ་ཁྲུ་བཞི་པ་དང༌། དེང་སང་ཕྱེད་དང་བཞི་པར་བྲི་ཞིང་རིམ་བཞིན་བཅུ་པའི་བར་ཚེ་དང་ལུས་བོངས་གཉིས་ཀ་འགྲིབ་ཅིང༌། དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་འོད་དང༌། གཟི་བརྗིད་དང༌། དཔལ་ལ་སོགས་པའང་དམན་པར་འགྱུར་རོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མི་རྣམས་འཕེལ་ནས་རིང་ཞིག་སོང༌། འོད་ཀྱང་ཡལ། བསོད་ནམས་ཀྱང་བགས་ཀྱིས་བྲི་བ་ན། ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་དུ་ལྷ་ལས་མིར་མཆེད་པ་ནི་ལུས་ཚད་ཁྲུ་བརྒྱད་པ། ཚེ་ཚད་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ཐུབ་པའོ། །དེ་ནས་སྒྲ་མི་སྙན་པ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་ལས་མཆེད་དེ། ལུས་ཚད་རང་ཁྲུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས། ཚེ་ལོ་སྟོང་ཕྲ
Chinese
也有聚集在土地上的。分散的那些则居住在人类的地域、海洋、森林和岛屿等地，寿命和财富也不确定。所有这些都从有顶天逐渐向下蔓延，之后蔓延到人类。经部中说，从光明天神种姓中，福德低下的众生来到这里，由此蔓延出人类。也有说是从四大天王种姓中蔓延出来的。经典中说，从兜率天，天子日光遍照和月亮无垢这两个从莲花中化生，来到赡部洲，因此这个洲的众生最初由此蔓延，所以被称为业生的土地。那时，因为没有城市和人类，所以没有区分天人和人。那些众生像色界的天神一样，拥有光明的身体，外形美好，令人喜爱，肢体和四肢美丽，能在空中行走和居住，仅凭意念就能到达任何想去的地方，以喜乐为食，没有男性和女性，没有显现的烦恼，这被称为第一个劫，那些众生的名字也被称为有情，拥有几乎与天神相同的功德。之后，过了很久，从空中传来“看不见”的声音七次，因此他们被命名为人。那时，之前的贤劫开始衰败，福德和光明也减少，潜在的烦恼也容易显现。也就是说，从寿命无数年到八万岁之间，成年人的身高也有三十又二个自尺。依次递减为二十个、十六个、八个，寿命一百岁时身高四个尺，现在减少到二尺半，逐渐减少到十岁，寿命和身高都在减少。同样，身体的光芒、威严和光彩等也变得低劣。在赡部洲，人类繁衍了很久，光明也消失了，福德也逐渐减少。在东胜身洲，从天神蔓延到人类的身高是八个尺，寿命能活二百五十岁。之后，声音难听的是从三十三天蔓延出来的，身高是三十二个自尺，寿命一千岁左右。
English
There are also those who gather on the land. The scattered ones dwell in human realms, oceans, forests, islands, and so on, with uncertain lifespans and wealth. All of these gradually spread downwards from the peak of existence, and then spread to humans. It is said in the Sutras that beings with diminished merit from the lineage of the gods of clear light came here, and from them humans spread. It is also said that they spread from the four great king lineages. It is said in the Tantras that from Tushita, the two sons of gods, Sunlight Illuminating and Moon Without Stain, were born miraculously from lotuses and came to Jambudvipa. Therefore, the beings of this continent initially spread from them, and it is known as the land of karmic birth. At that time, because there were no cities or humans, there was no distinction between gods and humans. Those beings, like the gods of the form realm, had bodies of light, were beautiful in form and pleasing to behold, with beautiful limbs and appendages. They could walk and dwell in the sky, go wherever they wished with just a thought, enjoyed happiness as food, had neither male nor female genders, and had no manifest afflictions. This is called the first kalpa, and the names of those beings were also known as sentient beings, possessing virtues almost equal to those of the gods. After a long time, the sound of "invisible" was heard seven times from the sky, and therefore they were named humans. At that time, the previous good kalpa began to decline, and merit and light also decreased, and latent afflictions were prone to arise. That is to say, from a lifespan of immeasurable years to eighty thousand years, the height of adult beings was also thirty-two cubits. Gradually decreasing to twenty, sixteen, eight, and when the lifespan was one hundred years, the height was four cubits, and now it decreases to two and a half cubits, gradually decreasing to ten years, with both lifespan and body size decreasing. Similarly, the light, majesty, and splendor of the body also become inferior. In Jambudvipa, humans multiplied for a long time, and the light also disappeared, and merit gradually decreased. In Purvavideha, the height of humans spreading from gods was eight cubits, and the lifespan could be two hundred and fifty years. After that, the unpleasant sound spread from the Thirty-Three, with a height of thirty-two cubits and a lifespan of about a thousand years.
Tibetan
ག་གཅིག་ལ་དུས་མ་ཡིན་པའི་འཆི་བ་མེད་དོ། །བྷི་ཤ་ཚེ་ཏའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་སྒྲ་སྐད་མི་སྙན་པས་སྒྲ་མི་སྙན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ། ཤིང་སྐམ་པ་ཞག་བདུན་ན་འགྱེལ་བ་དང་མི་དེ་ཡང་ཤི་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ནུབ་ཀྱི་བ་གླང་ སྤྱོད་པའང་ལྷ་ལས་མཆེད་དེ། ལུས་ཚད་རང་ཁྲུ་བཅུ་དྲུག་པ། ཚེ་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ཐུབ་པའོ། །རིམ་བཞིན་སོ་སོའི་གླིང་ཕྲན་གྱི་མི་ཡང་མཆེད་དོ། །གླིང་བཞིའི་མི་རྣམས་ཀྱི་བྱད་དབྱིབས་ཀྱང་གླིང་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་པར་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་སོག་ཀར་ཡོད་པས་མིའི་གདོང་དང༌། ལུས་གཉིས་ཀ་སོག་ཀའི་དབྱིབས་སུ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གླིང་སོ་སོའི་ནམ་མཁའ་ཡང་རི་རབ་ཀྱི་ཁ་དོག་དང་མཐུན་པར་ཡོད་དོ། །གླིང་འདིའི་ངེས་ཚིག་ནི། འཛམ་བུ་ཏྲི་ཤ་བྱ་བའི་ཤིང་གིས་ཉེ་བར་བརྒྱན་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ལ་རྡོ་རྗེའི་གདན་གྱི་བྱང་ཕྱོགས་ནས་བྱང་ཕྱོགས་སུ་རི་ནག་པོ་དགུ་གཞལ་བ་ན་གངས་རིའི་རྒྱལ་པོ་ཏི་སེ། དེའི་བྱང་ན་རི་བོ་སྤོས་ངད་ལྡན། གངས་རིའི་བྱང་སྤོས་ངད་ལྡན་གྱི་ལྷོ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་མཚོ་ཆེན་པོ་ཀུན་ནས་བསིལ་བ་མ་དྲོས་པ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དང་བཅས་པ་ཡོད་དེ། མཚོ་དེ་ན་པདྨའི་སྡོང་པོ་ཡལ་ག་གཤོལ་མདའ་ཙམ་ལ། འདབ་མ་གླང་གི་ཀོ་བ་ཙམ་ཆུ་བྱ་སྣ་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྫུ་འཕྲུལ་དང་མི་ལྡན་པས་བགྲོད་པར་དཀའ་བའོ། །གངས་རི་དེའི་འདབས་ན། བྲག་གསེར་གྱི་བྱ་སྐྱིབས་ཅན་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱའི་ཕུག་པ་དང༌། ལྷ་མ་ཡིན་ གྱི་ངོས་བྱ་བ་ཆུ་ཞེང་དཔག་ཚད་ལྔ་བཅུ་པ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་རབ་བརྟན་གྱི་གནས། དེ་ན་ཏ་ལའི་ཕྲེང་བ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་བའི་ཤིང་གི་རྒྱལ་པོ་རབ་བརྟན་དང༌། གླང་པོ་དེའི་བརྩེ་ས་རྫིང་བུ་དལ་གྱིས་འཐོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྫིང་གཡོག་ལྔ་བརྒྱའི་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་བ་སྟེ། དེ་ལ་བོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ནས་དཔྱད་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་སྟེ་གསུང་རབ་རྣམས་ནས་གངས་ཅན་རིགས་མི་འདྲ་བ་ལྔར་བཤད་པ་མངོན་པའི་འགྲེལ་ཆེན་གྱིས་བསྟན་པས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་གཟུང་ངོ༌། །མཚོ་མ་དྲོས་པའི་འགྲམ་ན་བྲག་གི་གཟུགས་ཐ་དད་པའི་ཤར་ཕྱོགས་གླང་པོ་ཆེའི་ཁ་ནས་གངྒཱ་མ་དྲོས་པ་ལ་ལན་བདུན་བསྐོར་ནས་ཆུ་ཕྲན་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་ཤར་གྱི་རྒྱ་མཚོར་འབབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཁྱུ་མཆོག་གི་ཁ་ནས་སིན་དྷུ། ནུབ་ཕྱོགས་རྟ་མཆོག་གི་ཁ་ནས་པཀྵུ། བྱང་ཕྱོགས་སེང་གེའི་ཁ་ནས་སི་ཏ་རྣམས་སྔར་བཞིན་ཕྱོགས་སོ་སོའི་རྒྱ་མཚོར་འབབ་བོ།
Chinese
任何一个都不会有非时而死的。比沙遮的语言说出来声音不悦耳，所以也叫做声音不悦耳。枯树七天倒下，那个人死后会生到三十三天。同样，西方的牛行洲也是从天而降的。身体的尺寸是十六肘，寿命能活五百年。依次各个小洲的人也繁衍开来。四大洲的人们的相貌也和大洲的形状相同。比如，赡部洲是三角的，所以人的脸和身体都是三角的形状。同样，各个洲的天空也和须弥山的颜色相符。这个洲的词义是：因为被叫做赡部树的树所装饰，所以叫做这个名字。从金刚座的北方到北方测量九座黑山，就是雪山的国王冈底斯山（冈仁波齐峰）。它的北方是香茅山。雪山的北方和香茅山的南方之间有大湖遍喜湖（玛旁雍错），和龙王在一起。那个湖里有莲花的树干像犁辕那么粗，叶子像牛皮那么大，和各种水鸟在一起，因为没有神通所以难以通行。那座雪山的山脚下，有金色的鸟巢般的岩石，有五百阿罗汉的洞穴，还有非天 的脸叫做水宽五十由旬的地方，是帝释天的象王善住的地方。那里有被七排多罗树围绕的树王善住，还有那头象嬉戏的地方叫做细流散布的水池，被五百个守池人围绕着。对此，西藏的论著中有各种各样的考证，经典中说雪域有五种不同的种姓，这是《俱舍论大疏》所说的，所以不能一概而论。在玛旁雍错的岸边，有岩石的不同形状，东方的象口流出恒河，围绕玛旁雍错七圈后，和五百条小河一起流入东方的海洋。同样，南方牛王口中流出辛度河，西方马王口中流出博叉河，北方狮子口中流出希达河，都像之前一样流入各自方向的海洋。
English
No one has an untimely death. The language of the Bhisha Tsa is unpleasant to hear, so it is also called unpleasant to hear. A dry tree falls in seven days, and that person will be born in the thirty-third heaven after death. Similarly, the western Cow-using Continent also descends from the gods. The body size is sixteen cubits, and the lifespan can be five hundred years. Gradually, the people of each small continent also multiply. The appearance of the people of the four continents is also the same as the shape of the continent. For example, Jambudvipa is triangular, so people's faces and bodies are triangular in shape. Similarly, the sky of each continent also matches the color of Mount Meru. The meaning of this continent is: because it is decorated by a tree called Jambudvipa, it is called this name. From the north of the Vajra Throne to the north, measuring nine black mountains, is the snow mountain king Mount Kailash (Gang Rinpoche). To its north is the fragrant sandalwood mountain. Between the north of the snow mountain and the south of the fragrant sandalwood mountain is the great lake Manasarovar, with the dragon king. In that lake, the lotus stem is as thick as a plow handle, the leaves are as big as a cowhide, and there are various water birds. Because it does not have supernatural powers, it is difficult to pass. At the foot of that snow mountain, there is a golden bird's nest-like rock, with the caves of five hundred arhats, and the non-heaven 's face is called a place fifty yojanas wide, which is the residence of Indra's elephant king Good Stead. There, there is the tree king Good Stead surrounded by seven rows of Tala trees, and the place where that elephant plays is called the Slowly Scattering Pool, surrounded by five hundred pool keepers. Regarding this, there are various textual researches in Tibetan treatises. The scriptures say that there are five different castes in the snowy region, which is what the Great Commentary on the Abhidharma-kosa says, so it cannot be generalized. On the shore of Lake Manasarovar, there are different shapes of rocks. From the elephant's mouth in the east, the Ganges flows out, circling Lake Manasarovar seven times, and then flows into the eastern ocean with five hundred small rivers. Similarly, the Indus River flows out of the mouth of the bull king in the south, the Pakshu River flows out of the mouth of the horse king in the west, and the Sita River flows out of the mouth of the lion in the north, all flowing into the oceans in their respective directions as before.