Tibetan
། ལྟར་སྣང་གི་ཟོལ་སྦྱོར་ལ་མཁས་པས་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཆོས་དང་བླ་མ་བསླུ་བའི་བསམ་པ་དང༌། ལྟ་བ་ཡིད་ལ་བཞག་ནས་རང་ལ་ངེས་འབྱུང་དང་མོས་གུས་གང་ཡང་མེད་བཞིན་དུ་གུས་གུས་ལྟར་བཅོས་ནས། སློབ་དཔོན་འདི་ལས་མན་ངག་དང་ལུང་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཐབས་དུ་མས་བླང་གི་གཞན་དུ་ན་ཁོང་ལས་བདག་ཅག་རིགས་གཟུགས་སམ། དཔལ་འབྱོར་གྱིས་ཆེས་ལྷག་པས་བསོད་ནམས་དང་གཟི་བྱིན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་བླ་མའི་དྲིན་ལ་མི་སེམས་པས་རྔོན་པ་དང་འདྲ་ལ། ཆོས་དེ་གླ་རྩི་ལྟ་བུར་བལྟས་ནས་ཐབས་དུ་མས་ཐོས་ལོ་ཙམ་ཞིག་བྱས་པའི་མཐར། དམ་ཚིག་གི་གནས་ལ་རྔོན་པའི་ལས་ཐབས་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་སྤངས་པ་ལ་འཇུག་པ་དག་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཚེ་ཐུང་ཞིང་བཀྲ་མི་ཤིས་ལ་ཕྱི་མ་ངན་འགྲོར་འཁྱམ་པ་དང༌། བླ་མ་ཉིད་ཀྱིའང་སྐུ་ཚེ་དང༌། མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་ལ་གནོད་ཅིང་ཆོས་ ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱོན་ཅན་དུ་བྱེད་པས་མི་གཞི་བརྟག་པ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་དམ་ཚིག་གསུམ་བཀོད་པའི་ཊཱི་ཀར། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེའི་སློབ་དཔོན་སྨོད། །ཆོས་ལ་དབང་ཟ་ནོར་དང་བརྗེ། །རིགས་པས་དམ་ཚིག་མི་བསྲུང་བ། །དེ་དག་ཚེ་འདིར་ཚེ་ཐུང་ཞིང༌། །དཔལ་དང་སྐལ་བ་བཟང་པོ་ཉམས། །མཁའ་འགྲོའི་ཆད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཞིང༌། །ཕྱི་མར་ངན་སོང་ཉིད་དུ་ལྟུང༌། ཞེས་སོ། །ཡང༌། བློ་སྣ་ཉམས་འོག་མ་ཆུད་མཐའ་དག་ནི། །གདམས་པའི་གནད་འགག་ཐོབ་པ་སླར་བཏང་ནས། །སྣ་ཚོགས་ཡིག་སྣ་འཚོལ་ལས་དུབ་པའི་མཐར། །གསར་པ་མ་མཐོང་སྔོན་མ་མཐའ་དག་ཉམས། །གང་ཟག་གི་རིགས་གཅིག་ནི་བློ་སྣ་ཤིན་ཏུ་མང་བས་ཆོས་ཡོད་ཚད་ཐོས་དགོས་པ། ཐོས་ཚད་ཉམས་སུ་མི་ལེན་པར་ཡིག་སྣ་འབའ་ཞིག་གསོག་པ། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གྱི་དབྱེ་བ་ཤེས་པའི་ངེས་བཟུང་གང་ཡང་མེད་བཞིན་དུ་གསར་ངས་དང༌། སྐྱོ་བསུན་གྱི་བསྒྲུབ་གཤགས་འདེབས་པ་དེ་ལ་ནི་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་བྱིན་རླབས་སྣ་གཅིག་ཀྱང་མི་འཇུག་ཅིང་སྔར་ཞུགས་པ་དེ་ཡང་ན་བུན་བཞིན་དུ་ཡལ་ནས་འགྲོ། ཉམས་སུ་མ་བླངས་ཤིང་ཡིད་གཉིས་དང་བཅས་པའི་གདམས་པ་དེས་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལ་ཕན་མི་ཐོགས། དེ་ནི་བྲམ་ཟེ་མོའི་གཏམ་ རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བའི་རྔོན་པས་ཕག་རྒོད་བདས་པ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་དོན་ལ་སྦྱོར་བའི་དད་པ་དང༌། །ལྟར་སྣང་ཚེ་འདི་བསྒྲུབ་པའི་འདོད་པ་དང༌། །གཉིས་ཀར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་གཟུ་ལུམ་ཅན། །གསུམ་དུ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་བརྟག་པ་གཅེས། །སྤྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཙམ་ལ་ངེས་པ་མེད་དེ། དད་པས་འཇུ
Chinese
那些精于虚伪矫饰的人，从一开始就怀着欺骗佛法和上师的想法和见解，明明自己没有任何出离心和虔诚心，却伪装成恭敬的样子。心想：“一定要用各种方法从这位上师那里得到这样的诀窍和传承，否则，我们在种姓、相貌或财富上都远远超过他，（如果得不到）就会损害我的福德和威严。”他们不念及佛法之源——上师的恩德，就像猎人一样。把佛法看作是工资一样，用各种方法稍微听闻一点，最终，在守护誓言方面，他们像猎人一样，抛弃了羞耻心和廉耻心。这样的人自己也会短命、不吉祥，死后还会堕入恶道漂泊。上师的寿命、事业和利生事业也会受到损害，佛法的传承也会出现问题。因此，考察人的品性非常重要。 正如《三昧耶三句释》中所说：“诋毁金刚上师，以财物换取佛法，不以理智守护誓言，这些人今生短命，福德和好运衰退，受到空行母的惩罚而痛苦，死后堕入恶道。” 还有，那些心胸狭隘、愚昧无知的人，得到诀窍的要点后又放弃，最终疲于寻找各种各样的文字资料，结果新的没看到，旧的全部丧失。还有一种人，他们心胸非常宽广，认为所有的佛法都要听闻，听闻后又不修持，只是一味地收集文字资料。对于佛法和非佛法的区别，没有任何明确的认识，却喜欢妄加评论，说长道短。这样的人，上师传承的加持一点也无法进入他们的内心，以前进入的加持也会像雾一样消散。不修持，心怀二意的诀窍，对自他都没有利益。这就像婆罗门女的故事中猎人追赶野猪一样。 对于将佛法用于真实意义的信心，对于为了今生而修行的欲望，对于两者都没有明确指示的模棱两可的态度，这三种状态的特征，要谨慎考察。一般来说，仅仅是进入佛门，并不能确定什么，要以信心进入。
English
Those who are skilled in deceptive pretense harbor thoughts and views of deceiving the Dharma and the Guru from the very beginning. Although they have no renunciation or devotion, they pretend to be respectful. They think, "I must obtain such instructions and transmissions from this teacher by various means, otherwise, we surpass him in lineage, appearance, or wealth, and (if we don't obtain them) it will harm my merit and glory." They do not think of the kindness of the Guru, the source of Dharma, and are like hunters. They view the Dharma as a wage and, after hearing a little through various means, they ultimately abandon shame and embarrassment in guarding their vows, like hunters. Such people themselves will be short-lived and inauspicious, and will wander in the lower realms after death. The Guru's life, activities, and benefit to others will also be harmed, and the lineage of Dharma will be flawed. Therefore, examining a person's character is very important. As it is said in the commentary on the "Three Statements on Samaya": "Those who slander the Vajra Guru, exchange Dharma for wealth, and do not protect their vows with reason, will be short-lived in this life, their fortune and good luck will decline, they will suffer from the punishment of the Dakinis, and will fall into the lower realms in the future." Furthermore, those who are narrow-minded and ignorant abandon the essential points of the instructions they have received, and ultimately tire of searching for various written materials. As a result, they neither see the new nor retain the old. There are also those who are very broad-minded, thinking that they must hear all the Dharma, but they do not practice what they have heard, and only collect written materials. Without any clear understanding of the difference between Dharma and non-Dharma, they like to make arbitrary comments and engage in fault-finding. For such people, not even a single blessing from the Guru's lineage can enter their hearts, and the blessings that have previously entered will vanish like mist. Instructions that are not practiced and are held with doubt do not benefit either oneself or others. This is like the hunter chasing the wild boar in the story of the Brahmin woman. It is important to carefully examine the characteristics of these three states: faith that applies the Dharma to its true meaning, desire to practice for the sake of this life, and ambiguous attitudes that are not clearly directed towards either. In general, merely entering the Dharma is not enough to be certain; one must enter with faith.
Tibetan
ག་པ་དང༌། འདོད་པས་འཇུག་པ་དང༌། ལུང་མ་བསྟན་གྱིས་འཇུག་པ་གསུམ་ལས། དད་པས་འཇུག་པ་ནི། བླ་མ་དང་དམ་པའི་ཆོས་གཉིས་ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང༌། ངེས་འབྱུང་དང་བཅས་པ། རྟེན་དང་མཆོད་ཆ་ལ་དགའ་ཞིང༌། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང༌། སྦྱིན་ལག་ཡངས་པ། དད་པའི་ཀུན་སློང་གིས་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་གཤའ་མ་བྱེད་པའི་རིགས་ཅན་དེས་འཕྲལ་ཕུགས་སུ་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལ་ཕན་ཐོགས་པའོ། །འདོད་པས་འཇུག་པ་ནི། ཚེ་འདིའི་བདེ་སྐྱིད་སྙན་གསུམ་དང་ཆགས་སྡང་གི་ཀུན་སློང་ངན་པས་རེ་ཞིག་བླ་མ་དང་ཆོས་ལ་བརྟེན་ཀྱང༌། ངེས་པར་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བའི་བསམ་པ་སྒོམ་ལ་ཡིད་མི་གཏོད་པར་དབང་ངམ་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་རྙེད་པ་འཚོལ་ཞིང༌། གཞན་ཕན་གྱི་བསམ་པས་མ་ཟིན་པའི་ལས་མཐའ་དང༌། ཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་སམ་ང་རྒྱལ་དང་ ཕྲག་དོག་གིས་ཀུན་ནས་བླང་བའི་ཐོས་བསམ་དུག་ཅན་ལ་གཉེར། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང༌། བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་དང་བ་མེད་པའི་རྟེན་དང་མཆོད་ཆ་ལ་འཕྱོར་ཆས་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་བསླུ་བའི་འདོད་ཅན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལུང་མ་བསྟན་གྱིས་འཇུག་པ་ནི། དེ་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་ལ་མ་བརྟེན་པའི་བླུན་པོ་གཟུ་ལུམ་ཅན་དག་ཆོས་ལ་དད་པ་དང་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་མེད་བཞིན་དུ་སྤྲེའུའི་མཉམ་གཞག་དང༌། ནེ་ཙོའི་རིག་སྔགས་བཞིན་དུ་གཞན་དང་གཞན་དག་ཇི་ལྟར་བྱེད་པའི་ལད་མོ་དང་སྟེ་དབང་དུ་འཇུག་ཅིང༌། ཕྱི་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་ཉེར་ལེན་དང་བྲལ་བ་ཁྱི་ལྡོམ་བྱེས་ལམ་དུ་འཁྱམས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་དཔེ་མཁྱུད་མེད་པས་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་བྱ་ལ། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ཐབས་དང་རྟེན་འབྲེལ་དུ་མས་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་ཞིང༌། སྨོན་ལམ་གྱི་འབྲེལ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་སླད་ཀྱི་གདུལ་བྱའི་ཡུལ་དུ་བརྩེ་བར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་སློབ་མའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བཤད་ནས་སྣོད་ལྡན་བརྟག་པའི་ཐོག་མར་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ནི། གོ་ཆ་ཆེ་ལ་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་བརྟན། །ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་བལྟ་རིམ་གྲོ་བགྱིད། །ཅི་གསུང་བཀར་དཀྲི་ བདག་ཉིད་མི་བསྲུང་བའི། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་མོས་གུས་ཁོ་ནས་གྲོལ། །འདི་ལྟར་ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་དང༌། རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནས་བླ་མ་དང་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་གསང་བ་ཆེན་པོ་མང་དུ་བསྟན་ཀྱང༌། འགག་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ན་མཐོང་ཆོས་སུ་གྱུར་པའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་འཁོར་བ་ལས་འཕགས་པའི་བླ་མ་རྟོགས་པས་བདག་རྒྱུ
Chinese
从信解入门、从欲入门、从无记入门这三种入门方式中，从信解入门是指：了知上师和殊胜的佛法二者是互相依赖的体性，并且具有出离心，喜欢供养和供品，供养三宝，慷慨布施，以信心的意乐如实地进行闻思修这三者的人，无论暂时还是究竟都能利益自己和他人。从欲入门是指：以今生的安乐、美名和贪嗔的恶劣意乐，暂时依止上师和佛法，却不将从轮回中解脱的念头放在心上，不专注于修行，而是依靠灌顶或传承来寻求利养，从事没有利他之心的事业，或者以各种事业或傲慢和嫉妒来获取有毒的闻思，不乐于供养三宝，对生起次第和圆满次第没有兴趣，只是为了装饰供养和供品，这些人被称为欺骗自己和他人的贪欲者。从无记入门是指：不依赖以上两种方式的愚笨、偏颇之人，既没有对佛法的信心，也没有贪欲，像猴子的禅定和鹦鹉的明咒一样，只是模仿他人所做的事情，并且随波逐流，从不接受任何誓言和戒律，就像无家可归的流浪狗一样。因此，第一种方式是无可非议的，应当追随；后两种方式则应通过多种方便和缘起，将其转化为正确的道路，并通过特殊的愿力之联系，将其视为未来调伏的对象。以上讲述了弟子不合宜之处，接下来开始讲述观察法器的开端，首先是殊胜的特征：身披盔甲，智慧极其坚定，不顾身命，尽心服侍，对所说之言奉为圭臬，不爱惜自己的人，唯有依靠虔诚的恭敬心才能解脱。如此，甚深之经典和续部中，虽然讲述了上师和弟子的特征以及修行的要诀等诸多秘密，但归纳起来，这就是显而易见的理由：务必以证悟超越轮回的上师来调伏自相续。
English
Among the three ways of entering: through faith, through desire, and through indifference, entering through faith means: understanding that the Lama and the sacred Dharma are mutually dependent in nature, possessing renunciation, delighting in supports and offerings, making offerings to the Three Jewels, being generous in giving, and genuinely engaging in listening, contemplation, and meditation with the motivation of faith. Such individuals benefit both themselves and others in the short and long term. Entering through desire means: relying on the Lama and Dharma temporarily due to the desire for happiness, fame, and the three pleasant things of this life, and the negative motivations of attachment and aversion, but without focusing on the thought of liberation from samsara, not entrusting the mind to meditation, seeking gain through empowerment or transmission, engaging in activities devoid of altruistic intention, or cultivating poisonous listening and contemplation driven by various activities, arrogance, and jealousy. They do not delight in making offerings to the Three Jewels, have no interest in the generation and completion stages, and merely adorn supports and offerings. These are called those who deceive both themselves and others through desire. Entering through indifference means: foolish and biased individuals who do not rely on either of the above two approaches, lacking both faith and desire for the Dharma, merely imitating what others do like a monkey's meditation or a parrot's mantra, and going with the flow, never taking any vows or commitments, like a homeless stray dog wandering the streets. Therefore, the first approach is faultless and should be followed, while the latter two should be transformed into the correct path through various skillful means and dependent connections, and cherished as objects of future taming through special connections of aspiration. Having explained the unsuitable aspects of disciples, we now begin to discuss the initial examination of a worthy vessel, starting with the characteristics of excellence: clad in armor, with extremely firm wisdom, disregarding body and life, diligently serving, revering whatever is said, and not cherishing oneself. Such a person is liberated solely through devotion and respect. Thus, although the profound sutras and tantras reveal many secrets regarding the characteristics of the Lama and disciples, and the essential points of practice, when condensed into one key point, this is the obvious reason: one must tame one's own mind-stream through a Lama who has realized transcendence from samsara.