Tibetan
འབྱུང་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཅུད་ཟབ་མོ་འཛིན་པའི་སྣོད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་དེ་དག་གིས་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་ནི་མི་མཐོང༌། རང་ཉིད་རྣམ་པར་མ་ཞི་ཞིང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆས་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་སྐྱོན་དུ་མཐོང་ཞིང༌། བླ་མའི་རྫས་དང༌། དཀོར་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཆ་ནས་གནང་སྦྱིན་དང༌། རྙེད་པ་ཐོབ་ན་དད་གུས་གསར་པ་ཅུང་ཟད་རེ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་ནམ་ཟླ་དུས་བཞིའི་འགྱུར་ལྡོག་བཞིན་ཉི་མའི་སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོ་རེའང་བརྟག་མི་ཐུབ། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལ་དང་པོར་ཁྱོད་ཚེ་འདི་ཕྱི་གཉིས་ཀར་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་གྱིས། བསྟན་པའི་ལམ་སྲོལ་ལ་ཚུད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ནན་ཏན་དུ་བསྐུལ་ཀྱང༌། རི་ཕྱུགས་མི་བསྲུན་པ་ལ་བསྙེན་པ་བཞིན་དུ་འབྲོག་ཅིང་འབྲོས། བར་དུ་ཆོས་ལམ་ཚུད་ཀྱང་ཐོས་ བསམ་བསྒོམ་གསུམ་བྱ་བའི་མིང་རང་གིས་སྣ་སུན་ནས། ཚེ་འདིའི་གཡོས་སྦྱོར་རླབས་ཆེ་བའི་ཆེད་དུ་བསྟན་པའི་སྒོར་ཞུགས་པ་ལྟར་སེམས། ཐ་མར་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་བློ་བག་རེ་ཕྱོགས་པའི་ཚེ། ཁམས་གསུམ་འདི་ན་བསོད་ནམས་དང་རྙེད་པ་ཆེན་པོ་རྙེད་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། གཞན་ཚངས་དབང་དང་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པས་ཀྱང་དེའི་དོ་མ་ཡིན་པས་ན། བདུད་སྡིག་ཅན་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ནས་སེམས་ཅན་གཅིག་སངས་རྒྱས་ནའང་རང་གི་མངའ་རིས་ལ་བྲི་བར་དོགས་ནས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ། ནམ་བློ་ལས་སུ་མ་རུང་བ་ན་བདུད་དེའི་མདའ་སྙིང་ལ་ཟུག་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། གེགས་ཞེས་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད། །རང་གི་སེམས་ཉིད་བདུད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་ལས་མཐའ་ལོག་པའི་སྒོ་དང་པོར་བླ་མའི་དྲུང་དུ་བློ་སྣ་ཚོགས་ཤར་ཞིང་བག་ཚ་ནས། འདི་བས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོར་འཕེལ་བ། འདི་བས་ཀྱང་དབེན་པའི་གནས་སུ་འདེང་ངོ་ཞེས་ཚིག་དང་སེམས་སུ་འཛོལ་བས་བླ་མ་དང་མཆེད་གྲོགས་ཀུན་བསླུས། དགོན་པ་ནས་འཐོན་པ་ཙམ་གྱིས་བློའི་བག་ནི་བརྐྱང༌། དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནི་བྱིས་པ་དང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་གང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེ་དག་དང་འདྲིས་ཤིང་བཤེས་པར་ བྱས་པས་ཆོས་ཚུགས་ཙམ་ཞིག་པའམ། མ་ཞིག་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེའི་བསམ་པ་ནི་ནགས་མཐའི་མི་རྒོད་ལྟ་བུར་འདོད་སྲེད་རྨོངས་གསུམ་གྱིས་དབང་དུ་བྱེད་ལ། དེའི་སྤྱོད་པ་ནི་ཀུ་ཤའི་རྩེ་མོ་རླུང་ཕྱོགས་ཀྱིས་རྗེ་སུ་གུག་ཅིང་གཡོ་བ་ལྟར་དེ་དག་དང་རྗེས་སུ་འདྲེ་བར་འགྱུར་བས་ན། དམ་པའི་དྲུང་ན་གནས་ཚེ་འབྲོས་ལ་རིངས། །ཡུལ་གང་བགྲོད་པར་ཕྱོགས་ན་སྡིག་པས་འཛིན། །དབེན་པར་ཆེད་དུ་བསྐུལ་ན་ཆོས་ཚུགས་འཇིག །རླུང་གི་རྗེས་འགྲོ་ཀུ་ཤའི་རྩེ་མོ་བཞིན། །ཞེས་སྤྲེལ་ལོ། །འདི་ལྟར་སློབ་མའི་ཁམས་དང་བསམ་པ་དང༌། རྒྱུད་ཚོད་ནི་བླ་མ་ཉིད་ཁོ་ནས་མཁྱེན་པ་ཡིན་པས། གནས་དབེན་པར་བསྐུལ་བའམ། འགྲོ་དོན་ལ་བསྐུལ་བའམ། རང་ས་ན་ཟུག་པ་གསུམ་གང་ལུང་དུ་བསྟན་པ་དེ་བསྒྲུབས་ན་བར་ཆད་མེད་པ་ལས། སློབ་མ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ནས་བཀས་གནང་ན་མ་གཏོགས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་རྟག་པར་མི་འབྲལ་བ་ཉིད་ངེ་སྤྱི་མདོ་ལས། དེས་ན་དེད་དཔོན་དམ་པ་དང༌། །ནམ་ཡང་འདུ་འབྲལ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན། །བློ་གྲོས་འདྲིས་ན་དམ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ནོར་བཟང་གིས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཕྱི་བཞིན་འབྲངས་ཏེ་བསྟོད་པ་བྱས་པ། འཕགས་པས་ བླ་མ་དང་འགྲོགས་ཤིང་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་གཞི་ཡིན་གྱིས། དེ་བསྟེན་ཅིང་འགྲོགས་པས་སྐྱོ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཤིང་སཱ་ལ་ཟུང་གཅིག་གི་བར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་ཡང་དག་པར་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོའང་མི་གཅོད་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། གང་ཡང་མ་བྱོན་འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་རྣམས། །དེ་དག་རིམ་པར་འཚང་རྒྱ་འཁོར་ལོ་བསྐོར། །མྱ་ངན་འདས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་མཐའ་སྟོན། །མགོན་པོ་ཀུན་གྱི་དྲུང་དུ་བདག་མཆིའོ། །ཞེས་ཕྱི་མའི་གནས་སྐབས་སུའང་སྨོན་པའི་དོན་གཞོན་ནུ་ནོར་བཟང་གིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འབའ་ཞིག་བསྟེན་པའི། ཕྱི་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་སྨོན་ལམ་དུ་མཛད་པའི་ཊཱིཀྐ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་གཞུང་སོགས་ལའང་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཡང༌། མི་གཞི་ངན་པའི་ཟོལ་སྦྱོར་ཐ་གུའི་ལྕེས། བླ་མ་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་ལྟར་བསྙེན་ནས། དམ་ཆོས་གླ་རྩིའི་རྙེད་པ་ཐོབ་ནས་སླར། །རྔོན་ལ་ཡང་དག་སྤྲོ་བས་དམ་ཚིག་འཕེན། །དེ་ལ་དང་པོར་སློབ་མ་ཡང་ཆེ་ཆེ་མོ་དང༌། གཉན་གཉན་མོས་གར་ཡང་མི་བཏུབ་སྟེ། མི་གཞི་བཟང་བ་འདི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། མི་གཞི་བཟང་ན་ དད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་བསྐྱེད་དུ་ཡོད་ལ། མི་གཞི་ངན་པའི་གང་ཟག་གི་རིགས་ནི་བློ་བཅོས་པར་དཀའ་ལ་ཁ་དང་ཞེ་རུ་འཛོལ་བ། བསམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་མི་མཐུན་པ། མགུ་བར་དཀའ་ལ་ཕྲག་དོག་པ། ཉོན་མོངས་པ་རགས་ལ་གཉེན་པོ་སྟོབས་ཞན་པ
Chinese
那些没有丝毫容纳产生等法的甚深精髓的器皿，看不到上师的功德。自己没有调伏，反而将一切产生烦恼的恶分别念都看作是上师的过失。如果从上师的财物、供品、受用方面得到布施和利益，就会稍微增加一些新的信心和恭敬，但这也是有为法，就像四季的变化一样，甚至无法确定是早晨还是下午。对于这样的人，首先要殷勤劝告说：你今生来世都会获得安乐，进入佛法的道路吧！但就像亲近不驯服的山羊一样，越劝越逃避。中间即使进入佛法，也会因为听到闻、思、修这三个词就感到厌烦，心里想着是为了今生的巨大事业才进入佛法之门。最终，当稍微对闻、思、修产生兴趣时，就会认为三界之中获得最大的福德和利益就是殊胜的佛法，即使获得梵天和转轮王的地位也无法与之相比。因此，恶魔非常痛苦，因为担心即使欲界的一个众生证悟成佛，也会减少自己的领地。当心无法控制时，恶魔的箭就会射入心间。如《金刚顶经》所说：障碍并非来自他处，自己的心就是魔。就像这样，走向歧途的第一个入口，就是在上师面前产生各种各样的想法，感到不自在，心想：比这更好的修行，比这更适合隐居的地方还有。这样用语言和思想欺骗上师和道友。刚一离开寺庙，心就放纵了。那时，所有的方向都充满了孩子和罪恶的朋友，与他们交往亲近，即使佛法稍微破损，或者没有破损，他的想法也像森林边缘的野人一样，被贪嗔痴三毒所控制。他的行为就像吉祥草的尖端被风吹弯摇摆一样，会与那些人同流合污。因此，当住在圣者面前时，就想着逃离。
English
Those who do not have even a little vessel to hold the profound essence of phenomena such as arising, do not see the qualities of the lama. They themselves are not subdued, and all the evil thoughts that generate defilements are seen as the lama's faults. If they receive generosity and gain from the lama's property, offerings, and enjoyments, a little new faith and respect will increase, but that is also conditioned, and like the changes of the four seasons, they cannot even determine whether it is morning or afternoon. To such a person, one should first earnestly urge: You will experience happiness in both this life and the next, enter the path of the Dharma! But like approaching an unruly mountain goat, the more you persuade, the more it runs away. Even if they enter the Dharma in the middle, they become annoyed just by hearing the words hearing, thinking, and meditating, and think that they have entered the door of the Dharma for the sake of the great affairs of this life. Finally, when they are slightly interested in hearing, thinking, and meditating, they think that the greatest merit and gain in these three realms is the supreme Dharma, and even obtaining the position of Brahma and a wheel-turning king cannot compare to it. Therefore, the evil demon is very distressed, because he fears that even if one sentient being in the desire realm attains Buddhahood, his territory will be reduced. When the mind cannot be controlled, the demon's arrow pierces the heart. As it says in the Vajrasekhara Sutra: "Obstacles do not come from elsewhere, one's own mind is the demon." Like this, the first entrance to going astray is to have all kinds of thoughts in front of the lama, feel uncomfortable, and think: There is a better practice than this, there is a more suitable place for seclusion than this. In this way, they deceive the lama and Dharma friends with words and thoughts. As soon as they leave the monastery, the mind is unleashed. At that time, all directions are filled with children and sinful friends, and by associating and befriending them, even if the Dharma is slightly damaged, or even if it is not damaged, his thoughts are like a wild man at the edge of the forest, controlled by the three poisons of desire, attachment, and ignorance. His behavior is like the tip of a kusha grass being bent and swayed by the wind, and he will become mixed up with those people. Therefore, when staying in the presence of the holy ones, he thinks of running away.
Chinese
矣。无论去往何处，罪恶都会在各处抓住你。如果特意劝你隐居，就会破坏修法的规矩。就像风中的草叶一样。（猴年）像这样，弟子的根器和想法，以及心性，只有上师才能知晓。所以，劝你隐居也好，劝你利益众生也好，或者让你安住于自己的本位，无论预言哪三种，只要去实行就不会有障碍。如果不是弟子自己请求，而是上师开许，那么就永远不要离开善知识。《总道经》中说：因此，不要与殊胜的引导者分离，就像身体和影子一样，与智者交往会变得贤善。还有，商人的女儿诺桑跟随圣者文殊菩萨之后赞颂说：圣者说，亲近上师并承侍，是成就大菩提的基础，所以亲近承侍不要感到厌倦。我们的导师在两棵娑罗树之间涅槃时，也没有离开四众眷属，也没有断绝从五蕴中彻底解脱的法门。如《华严经》中所说：所有未曾降临世间的明灯，他们依次成佛，转动法轮，示现涅槃寂静的终点，我向所有怙主祈祷。即使在来世，也要发愿像童子诺桑一样，只依止善知识。关于来世发愿成为普贤菩萨的行愿的注释，以及《四方象》的论典等，也应该参考。还有，品性恶劣的人，用虚伪的言辞，像香象一样亲近上师，得到殊胜正法的利益后，又以欢喜之心向猎人射出誓言。因此，首先，弟子不能太大意，也不能太刚强，品性善良非常重要，因为品性善良，依靠信心和智慧等福德资粮，就能越来越增上。而品性恶劣的人，难以调伏，口是心非，想法和行为不一致，难以满足且嫉妒，烦恼粗重且对治力弱。
English
E. Wherever you go, sin will seize you in every direction. If you are specifically urged to be secluded, it will destroy the rules of Dharma practice. Like the tip of a kusha grass following the wind. (Monkey Year) Like this, the disciple's disposition and thoughts, and the measure of their mind, are known only by the lama himself. Therefore, whether you are urged to be secluded, or urged to benefit beings, or to remain in your own place, whichever of the three is prophesied, if you accomplish it, there will be no obstacles. Unless the disciple himself requests it, and the virtuous friend grants permission, one should never be separated from the virtuous friend. As it says in the General Sutra: Therefore, never be separated from the excellent guide, just as the body and its shadow. By associating with the wise, one becomes virtuous. And the merchant's daughter, Norzang, followed the noble Manjushri and praised him, saying: The noble one said, associating with the lama and serving him is the basis for accomplishing great enlightenment, so do not be weary of relying on and associating with him. Our teacher, when passing into nirvana between two sala trees, did not separate from the fourfold assembly, nor did he cut off the gate of Dharma that thoroughly reverses from the five aggregates. As it says in the Avatamsaka Sutra: All the lamps of the world who have not yet come, they will successively attain enlightenment, turn the wheel of Dharma, and show the end of perfect peace in nirvana. I pray to the presence of all protectors. Even in future lives, may I aspire to be like the youth Norzang, relying only on virtuous friends. The commentary on the aspiration to become the conduct of Samantabhadra Bodhisattva in future lives, and the treatise of the Elephant of the Regions, etc., should also be consulted. Furthermore, a person of bad character, with deceitful words, approaches the lama like an incense elephant, and after obtaining the benefit of the excellent Dharma, shoots the vows at the hunter with joy. Therefore, first of all, the disciple should not be too arrogant or too stubborn. It is very important to have a good character, because if one has a good character, one can rely on the accumulation of merit such as faith and wisdom to increase from above. But a person of bad character is difficult to tame, speaks one thing and thinks another, their thoughts and actions are inconsistent, they are difficult to please and are jealous, their afflictions are coarse and their antidotes are weak.