Tibetan
་པ་དང༌། ལམ་མེད། ཡེ་ཤེས་མེད། ཐོབ་པ་མེད། མ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་དང༌། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། སྐྱེ་བ་མེད་པ་བདེན་པ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་བཞི་ཞེས་སྨྲ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ཞུགས་ནས་བདེན་གཅིག་ཀྱང༌། །གྲུབ་པ་མེད་ན་བཞི་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟེན་འབྲེལ་ཀྱང་རྟེན་ཆོས་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། མ་རིག་པ་ཚར་བཅད་པས་འདུ་བྱེད་དང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཁེགས་ལ། རྣམ་ཤེས་མངལ་དང་ཕྲད་པ་བཀག་པས་མིང་དང་གཟུགས་མེད་དོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མེད་དེ་རྣམ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་བཀག་པས་སོ། །རེག་ཚོར་དང་སྲེད་ལེན་སོགས་ཀྱང་དོན་སྤྱི་རྫུན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བཀག་གོ །དེའི་ཕྱིར་ཡུམ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་ རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོར་ལས་དགེ་མི་དགེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འདོད་མི་འདོད་འབྱུང་བ་ཤེས་ནས་འདོར་ལེན་ལ་བརྩོན་ཞིང༌། རྟེན་འབྲེལ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་དུ་བལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལས་དགྲ་བཅོམ་ཞིང་འགོག་པར་བཞུགས་པ་དེ་དག་ཀྱང༌། མཐར་ཐུག་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ནས་འཇུག་ཅིང་དེ་དང་མཐུན་པའི་ལམ་ལྔ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཞིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ཤ་སྟག་ཡིན་ཏེ། མྱང་འདས་ལས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་འགོག་པར་ཞུགས་ཏེ། བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལམ་བསྒྲུབ་དུས་ཀྱང་སྔར་གྱི་ཞི་བ་གཅིག་པུ་འཚོལ་བའི་བློ་ངན་དེ་གོམས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་ཞིང་སེམས་ཅན་སྨིན་པའི་ཚོགས་རྫོགས་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པ་ཞིག་དང་སེམས་དང་པོར་བསྐྱེད་པ་དུས་མཉམ་ཡང་ཉན་རང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ཕྱིར་བསྐལ་ པ་བཞི་བཅུས་བུལ་བར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་གཉིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །རང་སེམས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ལྡན་པས། །མྱ་ངན་འདས་པ་མངོན་དགའི་ཕྱིར། །རྟོག་པ་འབུལ་བ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་བ་ལ་ཡིད་འབྱུང་ཞིང༌། མྱུར་བ་མྱུར་བར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པའི་བློ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐོག་མཉམ་དང་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་
Chinese
以及，无道，无智，无得，亦无未得。如是。又《楞伽经》云：无生一实谛，凡夫妄说四。入菩提心要，一实既不立，四相何能有？如是。如是缘起，亦无所成，谓所缘法不能相遇。以断无明故，行与相续断绝。以遮识入胎故，名色亦无。六处亦无，以遮生识之功能故。触受爱取等，亦依虚妄总相而遮止。故《母经》云：缘起诸法，自性本空。如是。然为对治于因果愚昧，知依善不善业，而生可爱不可爱果，故勤于取舍。然缘起之显现，仅视为自性不成立耳。故声闻道中，阿罗汉住于灭定者，亦终将发起菩提心，从微小之大乘资粮道入，现证与彼相应之五道，而入涅槃，且皆转为如来藏性。如《涅槃经》云：阿罗汉亦入于完全涅槃而住灭定，于十千劫后，发无上正等觉之心。如是。如是发心而修道时，然因往昔唯求寂灭之恶习，故阻碍严净佛土及圆满成熟有情之资粮。故菩萨初发业者，与初发心者，虽同时发心，然声闻缘觉之发心，反迟延四十劫。如《经庄严论》云：彼二屡屡于，自心常生故，为求现证灭，思择而供养。谓屡屡厌离轮回，欲速入涅槃之心，乃菩萨与初发心者之差别也。《功德宝藏论》
English
And, no path, no wisdom, no attainment, and no non-attainment. Thus. Also, from the *Laṅkāvatāra Sūtra*: 'The unborn is the one true reality, but fools speak of four truths. Having entered the essence of bodhi, if even one truth is not established, how can there be four?' Thus. Similarly, dependent origination is also unestablished in that the dependent dharmas do not meet each other. Because ignorance is cut off, actions and continuity are severed. Because consciousness entering the womb is prevented, name and form are also absent. The six sense bases are absent because the power to generate consciousness is prevented. Contact, feeling, craving, grasping, and so on, are also prevented by relying on the false generalities. Therefore, from the *Mother Sutra*: 'All things that dependently arise are completely empty of inherent existence.' Thus. Although this is so, as an antidote to being deluded about cause and effect, knowing that desirable and undesirable results arise based on virtuous and non-virtuous actions, one strives to adopt and abandon. However, one merely views dependent origination as being unestablished in its own nature. Therefore, even those arhats who abide in cessation in the path of the Hearers will ultimately generate bodhicitta and enter the Great Vehicle's path of accumulation from a small beginning, actualize the five paths that are in accordance with it, and enter nirvana, and all will be transformed into the nature of the Tathāgata. As the *Nirvana Sutra* says: 'Arhats also enter complete nirvana and abide in cessation, and after ten thousand eons, they generate the mind of unsurpassed, perfectly complete enlightenment.' Thus. When generating the mind in this way and practicing the path, because of the habit of the former evil thought of seeking only peace, it obstructs the purification of the Buddha-fields and the completion of the accumulation for ripening sentient beings. Therefore, although a bodhisattva who is a beginner and one who generates the mind for the first time generate the mind at the same time, the generation of the mind by Hearers and Solitary Realizers is delayed by forty eons. As the *Ornament of the Sutras* says: 'These two repeatedly, because their own minds constantly arise, for the sake of manifesting the joy of nirvana, they are said to offer conceptualization.' That is, the mind that repeatedly renounces samsara and desires to quickly enter nirvana is what differentiates a bodhisattva from one who generates the mind for the first time. *The Treasury of Precious Qualities*.
Tibetan
དགའ་བའི་ཆར་ཞེས་བྱ་བ་ལས། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོམས་དང་འབྲེལ་པར་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་སྐྱེ་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་སྐབས་ཏེ་རབ་བྱེད་བཞི་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པ། ད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བུ་མཆོག་གི་ལམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་འཇུག་ངོགས་ཀྱི་ཐོག་མར་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་བཞི་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ནི་མཐུན་པར་གྱུར་པ་དག་ལ་བསྟེན། །སྐྱེ་བུ་དམ་པ་བསྙེན་ལས་ཡོན་ཏན་འཐོབ། །ལེགས་པར་སྨོན་དང་བསོད་ནམས་སྐྱབས་འདུན་ལ། །འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་བཞི་ཞེས་ཀླུ་དབང་བཞེད། །ཅེས་སྨོས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཕྱུགས་དང་གླང་པོ་ཆེས་ཉིན་ཞག་དུ་མར་བགྲོད་པའི་བཤོལ་ལམ་འཁོར་ལོ་ བཞིའི་འཁྲུལ་འཁོར་གྱིས་འདེགས་པའི་ཤིང་རྟའི་བགྲོད་པས་ཡུད་ཙམ་ལ་གཅོད་པ་བཞིན། འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཤིང་རྟས་བགྲོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་བགྲོད་པ་ལ་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་བཞི་དང་ལྡན་དགོས་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ཡུལ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ནི་གང་ཞིག་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་མི་མཐུན་པ་མེད་ཅིང་འཚེ་དོགས་དང་བྲལ་བའོ། །དམ་པ་ལ་བསྟེན་པ་ནི་ལུང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའམ། རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་གནས་སུ་གྱུར་པའམ་མཛའ་བོའང་རུང་སྟེ། ཡིད་བརྟན་དུ་རུང་བ། སྨྲ་མཁས་པ། ཚིག་བཟོད་པ། དོན་ཟབ་མོ་སྟོན་པ་སྟེ་འདི་ལྟར་ཚིག་ནི་སྐྱོན་ཡོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་ཕྱིར། བཤེས་སྤྲིང་ལས་ཀྱང༌། རྒྱལ་བས་སྙིང་ལ་འབབ་དང་བདེན་པ་དང༌། ལོག་པར་སྨྲ་ལྡན་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལ་ནི། །སྦྲང་རྩི་མེ་ཏོག་མི་གཙང་ལྟ་བུའི་ཚིག །རྣམ་གསུམ་བཀའ་སྩལ་དེ་ལས་ཐ་མ་སྤང༌། །ཞེས་ཚིག་སྙན་པ་ནི་སྙིང་ལ་འབབ་པ་སྦྲང་རྩི་ལྟ་བུ་དང༌། ཚིག་བདེན་པ་ནི་བསྔགས་པར་འོས་པའི་ཕྱིར་ན་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་སྟེ་གཉིས་པོ་དང་ལྡན་ལ། ཚིག་ལོག་པ་ནི་སྨད་པའི་ གནས་ཏེ་མི་གཙང་བ་ལྟ་བུ་སྤངས་པའི་ཐ་ཚིག་ལ་གནས་པ། དེའི་རྗེས་སུ་བསླབས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ཤེས་རབ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། གནས་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་དེ་འདྲ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལེགས་པར་སྨོན་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་སྐྱབས་ལ་འདུན་པ་ནི་ཚེ་སྔོན་མ་ནས་ད་ལྟའི་བར་ཚོགས་བསགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཀླུའི་དབང་པོས། མཐུན་པར་གྱུ
Chinese
名为《喜雨》中，关于轮回与痛苦集合相关联，解脱的利益，中士道的次第安立之章节，即第四品之释。第五品之释。 现在为了开示大乘士夫殊胜道，通往一切智智之门径的最初，四大车轮。所依之处是那些和谐的地方。亲近贤善之人能获得功德。善愿和福德，希求救护。龙王说，这是四大车轮。如是说的是总的指示。就像牲畜和象用很多日夜行走的道路，被四轮的轮子抬起的车辆的行进，瞬间就能截断一样。以圣道之车行进的菩萨们，为了行进到一切智智的果位，必须具备四大车轮。四者为何？和谐的地方是指内心平等安住，没有不和谐，远离损害担忧的地方。依止贤善之人，是指具足经论或者证悟圆满的功德差别。同样，无论是作为上师的位置，还是作为朋友，都可以。值得信任，善于言说，能忍受言辞，开示甚深之义，就像言辞是所有过失和功德的来源一样。亲友书里也说：胜者对入心和真实，以及具有邪语的人们，蜂蜜、鲜花、不净之类的言辞，开示三种，从中舍弃最后一种。意思是说，悦耳的言辞是入心的，像蜂蜜一样，真实的言辞是值得赞叹的，像鲜花一样，具备这两种。邪语是应呵责之处，像不净之物一样，安住于舍弃的下等言辞。之后如果学习，那么戒律、听闻、布施和智慧都会增长，并且会从非处所中返回，这样的人被称为贤善之人。善愿是指通过如自己所说的那样去做来进行善妙的成办。希求福德的救护是指从前世到现在积累资粮。如是龙王说，和谐的地方。
English
From the text called "Rain of Joy": This is the explanation of the fourth chapter, which concerns the connection between cyclic existence and the collection of suffering, the benefits of liberation, and the stages of the path for a person of intermediate capacity. Explanation of the Fifth Chapter: Now, in order to show the four great wheels at the beginning of the path of the Great Vehicle, the path of the supreme person, the entrance to omniscience: Rely on places that are harmonious. By attending to a noble person, one obtains qualities. With good aspirations and the desire for the refuge of merit, the Dragon King said, "These are the four great wheels." This statement is a brief instruction. Just as the path traveled by cattle and elephants for many days and nights is cut short in an instant by the journey of a chariot lifted by the mechanism of four wheels, so too, bodhisattvas traveling on the chariot of the noble path must possess four great wheels in order to travel to the state of omniscience. What are the four? A harmonious place is one where the mind is equally settled, there is no disharmony, and it is free from the fear of harm. Relying on a noble person means distinguishing oneself by the qualities of being rich in scripture or perfect in realization. Likewise, whether as a guru or a friend, one should be trustworthy, skilled in speech, tolerant of words, and able to explain profound meanings, since words are the source of all faults and qualities. As it is said in the Letter to a Friend: The Victorious Ones have declared three kinds of words: those that please the heart, those that are true, and those that are like honey, flowers, and filth to those who speak falsely. Abandon the last of these. That is, pleasant words are like honey, entering the heart, and true words are like flowers, worthy of praise, possessing both. False words are to be blamed, like filth, dwelling on the abandoned lower words. If one then trains, morality, learning, generosity, and wisdom will increase, and one will turn away from what is not the place. Such a person is called a noble person. Good aspiration means accomplishing well through doing as one has said. Desiring the refuge of merit means having accumulated collections from previous lives up to the present. Thus said the Lord of the Nagas: Harmonious places.