Tibetan
ལོག་ལྟ་རྒྱུ་འབྲས་མེད་དང་རྟག་ཆད་བལྟ། །ཕྱོགས་མཐུན་མེད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཡོད་ལ་བསྐུར། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ལའང་དངོས་དང༌། ཕྱོགས་མཐུན་པ་རེ་རེ་ལས། བརྣབ་སེམས་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་ཀྱིས་རྫོགས་པ་སྟེ། གཞི་གང་ལ་བརྣབ་སེམས་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ལ་བརྣབ་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །འདི་ལ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སེམས་སྦྱོར་བར་དཔྱད་ན། གཞི་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ན་བརྣབ་པའི་རྒྱུ་མེད། དེ་ལ་ཆགས་སེམས་མ་བསྐྱེད་ན་བརྣབ་པའི་རྐྱེན་མེད། རྫས་དེའི་ཁྱད་པར་མཐོང་ནས་རོ་མྱོང་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱིས་བདག་གིར་མ་བྱས་ན་འཁུ་སེམས་དངོས་བསྟན་དུ་མི་འགྱུར། ཡིད་ཀྱིས་རྩོལ་བ་ མི་བྱེད་ན་བརྣབ་སེམས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས། ཆོས་བཞི་པོ་དེ་ནི་བརྣབ་སེམས་སྐྱེས་པའི་མོད་ལ་ལྷན་སྐྱེས་སུ་ཚང་བ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་མངོན་མཐོའི་བདེ་འབྲས་ཐོབ་པར་འདོད་ནས་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ལྟ་བུའང་བརྣབ་སེམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་ན། ལོང་བ་ཞིག་གིས་མིག་འཐོབ་པར་ཤོག་ཅིག་སྨོན་པ་དེའང་བརྣབ་སེམས་སུ་འགྱུར་བས་ན་མིག་ལྡན་སུ་ཞིག་གི་མིག་ལ་དམིགས་པ་ཡིན། རིགས་པ་འདིས་ནི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་ལས་འབྲས་ལ་ཉེས་པ་བསྐྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མཛོད་ལས་ཀྱང༌། བརྣབ་སེམས་ལོག་པས་གཞན་ནོར་ཆགས། །གནོད་སེམས་སེམས་ཅན་ལ་སྡང་བ། །དགེ་དང་མི་དགེ་མེད་བལྟ་བ། །ལོག་པར་བལྟ་བ་ཡིན་འདི་ལ། །ཞེས་པས་སྐྱེ་བ་འདིར་གནས་རིགས་མཐུན་པའི་ནོར་ལ་བརྐམ་ཞིང་ཡིད་ཀྱིས་བདག་གིར་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་འདོད་ལ། ཚངས་དབང་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཐོབ་ན་དེའི་མངའ་རིས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ལ་མི་དབང་པར་གཞན་སུ་ཞིག་གི་བརྣབ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ། ཡང་འགྲོ་བ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས། ཐོས་པ་སོགས་ལ་ཁྲོ་བས་བརྣབ་སེམས་པ་དང༌། ཕན་པར་མི་དགའ་བས་ཁྲོ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང༌། ཆོས་དང༌། གཞན་ལ་བསྐུར་བ་ འདེབས་པ་ནི་དེའི་ཕྱོགས་མཐུན་པའོ། །ཞེས་གཞན་གྱི་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་གི་ཡིན་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་ནས་འཁུ་སེམས་ཀྱིས་བདག་གིར་བྱེད་པ་ནི་བརྣབ་སེམས་ཡིན་ལ། ཕ་རོལ་གྱི་རྫས་དང༌། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་བཟོད་བཞིན་དུ་བདག་གི་དབང་དུ་གྱུར་ན་སྙམ་པ་ནི་ཕྱོགས་མཐུན་ནོ། །གནོད་སེམས་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་ཀྱི་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞི་སེམས་ཅན་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པའོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ཞིབ་ཏུ་བཤད་ན། སེམས་ཅན་གཞན་ལ་ཞེ་སྡང་བའམ། ཁོང་ཁྲོ་བ་སྟེ་དེ་ལ་ཀུན་ནས་མ
Chinese
邪见认为没有因果，执着于常断二见。对于不一致的方面妄加增饰，对于存在的方面加以否定。对于这三种意念的形态，也各有其实质和相似之处。贪心由两个支分构成而圆满，即贪心所生之物属于他人，以及对该物生起贪心。如果对此进行五法圆满的心之结合的分析，如果所贪之物不属于他人，则没有贪心的原因。如果不对其生起贪爱之心，则没有贪心的条件。如果看到该物的特点，在品尝其滋味的同时，心中没有将其据为己有，则不会显现出真正的悭吝之心。如果心中不努力，也就不是贪心。因此，这四种法在贪心生起的那一刻，是同时具备的。如果有人希望来世获得增上的安乐果报而祈愿，如果这也算是贪心的极致，那么，一个盲人祈愿获得眼睛，也变成了贪心，那么他所针对的是哪个有眼睛的人的眼睛呢？通过这种推理，应该明白，这会对顺应福德的业果造成过失。在《俱舍论》中也说：“贪心邪僻贪他财，害心憎恨诸有情，无善不善谓无有，是名邪见此中说。”因此，仅仅认为贪求此生中与自己同类的财物，并将其据为己有。如果获得了梵天、自在天等果位，那么对于他们的领地和享受，如果自己没有支配权，那么又会追随谁的贪心呢？此外，在《分别行品释》中说：“因嗔怒听闻等而生贪心，因不喜饶益而生嗔怒，以及对真正的善知识、佛法和他人进行诽谤，是与嗔怒相应的。”也就是说，对于他人的财物等，心想如果是自己的该多好啊，并以悭吝之心将其据为己有，这就是贪心。对于他人的财物和听闻等，在无法忍受的同时，心想如果能归我所有该多好啊，这就是相似之处。害心由两个支分构成而圆满，即所针对的对象是有情，以及对该有情产生恼害之心。如果详细分析其特点，就是对其他有情产生嗔恨或愤怒，即对该有情产生恼
English
Wrong views hold that there is no cause and effect, and cling to the views of permanence and annihilation. They embellish what is not in accordance and deny what exists. Each of these three mental states also has its own substance and similar aspects. Greed is perfected by two branches: the object on which greed arises belongs to another, and greed arises towards it. If we analyze this as a combination of five dharmas, if the object of greed does not belong to another, there is no cause for greed. If attachment is not generated towards it, there is no condition for greed. If the characteristics of the object are seen and its taste is experienced, but it is not mentally possessed, then true miserliness will not manifest. If the mind does not exert effort, it is not greed. Therefore, these four dharmas are complete and co-emergent at the moment greed arises. Furthermore, if one desires to obtain the happiness and fruits of higher realms in future lives and makes aspirations, and if this is considered the ultimate form of greed, then a blind person's aspiration to gain sight would also become greed. So, whose eyes are they targeting? Through this reasoning, it should be understood that this creates faults in the results of meritorious actions. The Treasury of Knowledge also states: "Greed is perverted, coveting others' wealth; harm is hating sentient beings; viewing good and non-good as non-existent; this is called wrong view." Therefore, it is only considered greed when one covets wealth similar to one's own in this life and mentally possesses it. If one attains the position of Brahma or Indra, and does not have dominion over their realms and enjoyments, then whose greed are they following? Furthermore, the commentary on the Distinguishing Actions states: "Greed arises from anger towards hearing, etc.; anger arises from not liking benefit; and slandering true virtuous friends, the Dharma, and others is in accordance with anger." That is, regarding others' belongings, thinking, 'How wonderful if it were mine!' and possessing it with miserliness is greed. Regarding others' belongings and hearing, etc., while being unable to bear it, thinking, 'How wonderful if it were under my control!' is the similar aspect. Harmful intent is perfected by two branches: the object is a sentient being, and one has the intention to torment that being. If we analyze its characteristics in detail, it is hatred or anger towards other sentient beings, that is, having the intention to torment that being.
Tibetan
ནར་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་དགུ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་དང༌། གང་བདག་གི་བཤེས་སུ་གྱུར་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཕན་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གནོད་པར་བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་དང༌། བདག་དང་མི་འཛའ་བ། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ། གནོད་པར་འདོད་པ། ཕན་པར་མི་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཕན་པར་བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་འཁོན་དང་འབྲེལ་པ་ལས། འདས་པ་དང༌། ད་ལྟ་བ་དང༌། མ་འོངས་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྔོན་བསུ་རྗེས་དཔྱོད་ཀྱི་ཁྱད་ པར་ལས། གནོད་བྱེད་ལ་ཤིན་ཏུ་མི་སྡུག་པ་ཞེ་སྡང་གི་སེམས། འཁོན་འཛིན་ཡང་ཡང་དྲན་པ་ཁོང་ཁྲོའི་སེམས། དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟོད་པ་ང་རྒྱལ་གྱི་སེམས། བསད་ན་དང་བརྡེག་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་འཁུ་བའི་སེམས། ངོ་ཚ་དང་ཉེས་དམིགས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་གཏི་མུག་གི་སེམས་ཏེ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་མཐུན་ནི། ཕན་པར་མི་དགའ་ཞིང༌། ངན་པ་འདུ་བ་དང༌། བཟང་པོ་དང་འབྲལ་བར་བསྒོམ་པའོ། །ལོག་པར་བལྟ་བ་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་ཀྱིས་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ངེས་པར་མི་བསླུ་བ་ཉིད་ལ། བསམ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་སེམས་པའི་ལོག་ལྟ་དང༌། རྟག་ཆད་དུ་བལྟ་བའོ། །ཕྱོགས་མཐུན་པ་ནི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཞེ་སྡང་བ་དང༌། རྨོངས་པ་གང་དག་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་མཐོང་ཆོས་སུ་མ་སྨིན། ལས་སྟོབས་པོ་ཆེ་བསགས་པའི་གང་ཟག་ལ་ལ་རེ་ཞིག་བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་སོ་ཟེར་བ་ལྟ་བུས་ལས་འབྲས་ལ་བདེན་ནམ་མི་བདེན་ནམ་སྙམ་པ་བྱེད་པ་མང་བ་དེའང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ལོག་པར་བལྟ་བའི་ཕྱོགས་མཐུན་དུ་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་བཤད་པ། ཀུན་ལ་འབྲས་བུ་བཞི་བཞིར་ སྨིན་པའི་ཚུལ། །རྣམ་སྨིན་རྒྱུ་མཐུན་དབང་དང་བྱེད་པ་ལས། །ཞེས་ཡུལ་མི་དགེ་བ་དང༌། ཀུན་སློང་མི་དགེ་བ་དང༌། བསམ་སྦྱོར་མི་དགེ་བས་བསྐྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་པ་དང༌། དབང་ངམ་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་སྟེ་གསུམ་པོའི་སྟེང་དུ། མན་ངག་གིས་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་བསྣན་ཏེ་བཞིར་ཡོད་པ་ལས། ཕྱོགས་དང་པོ་བཤད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ནམ་མིན། །ཀུན་སློང་གསུམ་གྱི་ཆུང་ངུས་དུད་འགྲོ་དང༌། །འབྲིང་གི་ཡི་དྭགས་ཆེན་པོས་དམྱལ་བར་འཕེན། །འདི་ལྟར་མི་དགེ་བའི་ལས་དེ་དག་ལ། ཀུན་ནས་སློང
Chinese
忿怒心的事物有九種，即心想：「他曾損害我、正在損害我、將要損害我。」以及心想：「他曾損害、正在損害、將要損害那有益於我、我所喜愛、成為我親友的人。」以及心想：「他曾利益、正在利益、將要利益那與我不睦、我不喜愛、想要損害我、不欲利益我的人。」由於與過去的仇恨相關聯，由過去、現在和未來三時的思維，以前迎後送的差別，對損害者極端厭惡是嗔恨心，對怨恨一再憶念是忿怒心，對此極端不能忍受是傲慢心，心想殺或打都無所謂是懷恨心，被羞恥和罪過所壓倒的是愚癡心，具有這五種法。順同品是，不喜愛利益，修習聚集惡事，和善事分離。邪見以兩種支分而圓滿，即基礎顛倒，因果之法決定不欺誑，但想法顛倒，決定認為沒有善與非善的果報的邪見，以及常斷見。順同品是，對法和特殊補特伽羅嗔恨，以及愚昧者，善惡果報未成熟為現法，積累強大業力之補特伽羅，有人說暫時投生善趣等等，像這樣對業果懷疑是否真實，做此想法者眾多，這也成為對因果邪見的順同品。現在宣說這些的果報，一切都以四種果報成熟的方式。異熟、等流、增上和作者所作，由於以不善的對境、不善的意樂、不善的思和行所生起，因此是異熟，以及等流，以及增上或自主的果報，在這三者之上，加上以口訣所作的果報，共有四種。為了宣說第一品，異熟果是否具有五法？由三種意樂的小者投生旁生，中者投生餓鬼，大者投生地獄。像這樣，對於那些不善業，從一切發起
English
The objects of anger are nine, namely, thinking, "He has harmed me, is harming me, will harm me." And thinking, "He has harmed, is harming, will harm that which is beneficial to me, which I like, which has become my friend." And thinking, "He has benefited, is benefiting, will benefit that which is not amicable to me, which I do not like, which wants to harm me, which does not want to benefit me." Due to being associated with past grudges, from the thought of the three times of past, present, and future, from the distinction of welcoming and following, extreme aversion to the harmer is the mind of hatred, repeatedly remembering resentment is the mind of anger, extreme intolerance of this is the mind of pride, thinking that it doesn't matter if one kills or beats is the mind of malice, being overwhelmed by shame and faults is the mind of ignorance, possessing these five dharmas. The similar side is, not liking benefit, cultivating the accumulation of bad things, and separating from good things. Wrong view is perfected by two branches, namely, the basis is inverted, the dharma of cause and effect is definitely not deceptive, but the thought is inverted, definitely thinking that there is no result of good and non-good, and the view of permanence and annihilation. The similar side is, hating the dharma and special individuals, and those who are ignorant, the results of good and evil have not matured into visible dharma, individuals who have accumulated powerful karma, some say that they are temporarily born in happy realms, etc., like this, doubting whether the results of karma are true or not, many who do this thought, this also becomes the similar side of wrong view of cause and effect. Now explaining the results of these, all mature in the manner of four results. Vipāka, similar cause, dominant and what is done by the doer, since it arises from non-virtuous objects, non-virtuous intention, non-virtuous thought and action, therefore it is vipāka, and similar cause, and dominant or autonomous result, on top of these three, adding the result done by the oral instruction, there are four in total. In order to explain the first side, does the vipāka result have five dharmas or not? The small of the three intentions throws into animals, the middle throws into pretas, the large throws into hell. Like this, for those non-virtuous actions, arising from all